தமிழ் இலக்கியக் கலைச்சொல் அகராதி

 

தமிழ்‌ இலக்கியக்‌. – கலைச்சொல்‌ அகராதி

….. தலிழ்‌மொழியி லுள்ள சொற்கள்‌, பொருள்‌ உணர்த்தும்‌ ூரஹைகளனில்‌ இரண்டு வகையினைக்‌ கொண்டவை. ஒன்று சொல அஇகர்தீதும்‌ பொருளை, .. உணாந்து கொள்பவர்‌, பி.றாக்கு அனிதில்‌ உணர வைக்குமாறு. அமைவு? மற்ெொொன்று, சொல்‌ ப்குஜிக்கும்‌ பொருளை ஒருவர்‌ உணர்ந்து கொள்ள முடியு மானாலும்‌, அவற்றை .வழையைப்படுத்தி, பி.றாக்கு. உணர வைப்பது அவ்வளவு எணிதில்‌ இயலாததாய்‌ அமைவது, இவ்வீரண்டாவது வகையைச்‌ சேர்ந்ததே கலைச்சொல்‌ எனும்‌ சொல்‌: இதன்‌ பொருள்‌ உணர்வதற்கு எஸிதேயானாலும்‌, விளக்குவகற்கு அரிதாகும்‌. ஆயினும்‌ இயன்‌ றவரை இங்கு வாசகருக்கு விளக்கப்படுகிற.து.

கலைச்சொல்‌ விளக்கம்‌

(அறிவுலகம்‌ பல ‘இ.றப்பட்ட பிரிவுகளுடன்‌ இகழும்‌ பான்மையது. -இப்பிரிவுகளுள்‌ : ஒன்‌,மின்கண்‌ பயிலவார்க்கு மட்டும்‌ ஒரு கு.திப்பிட்ட மபொருளை உணர்த்தும்‌ ஆற்றலுடைய சொற்களை அலலது சொற்றொடர்களையே நாம்‌ குறியீட்டுச்‌ சொற்கள்‌ என்றழைக்கிறோம்‌. மொழியியற்‌ கலைச்‌ சொ ற்‌ க்ளைப்‌ ப.ற்‌.றிக்‌ கூறுமிடத்து, **(இன்று மொழியியலில்‌ பயின்று வழங்கும்‌ சொஜழ்கள்‌ பயிற்சியால்‌ சிறப்புப்‌ பொருள்‌ பெலழ்று விட்டன. அவை மொழியியற்‌ கலைச்சொற்கள்‌ (மஸ்தபப்210 “ரி மபம்ப௦10ஜ$) எனப்படும்‌” என்பர்‌. கலைச்சொல்‌ என்பதற்கான விளக்கத்தை இனி விரிவாகக்‌ கண்போம்‌.

்‌… ஓரு கலைக்கு உரிய சொல்‌ கலைச்சொல்லாகும்‌. இவ்வாறு கூறியதால்‌ ஒரு கலையில்‌ அமையும்‌ எல்லாச்‌ சொற்களும்‌ கலைச்‌

த்‌ டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

சொற்கள்‌ என்பது பொருள்‌ அன்று. ஒரு கலையில்‌ ‘செய்இகளில்‌ கலைச்‌ சொற்கள்‌ மட்டுமன்றி, பொதுவான்‌ வழக்க ஒஓ்ள்ள சொற்களும்‌ அமையக்கூடும்‌. ஆகவே கலைப்பொருள்‌ மட்டுப்‌ கொண்டிருக்கும்‌ சொல்‌ கலைச்சொல்லாகும்‌. – சான்‌ மாகட பெயரெச்சம்‌, வினையெச்சம்‌ போன்றுவற்மைக்‌ கொள்வோம்‌. இவை இலக்கணத்திற்குரிய பொருளைக்‌ கொண்டு இலக்கண தில்‌ மட்டுமே ஆளப்படுகின்‌றன. இக்கிலையில்‌ இவை கலைச்‌ அசாற்கள்‌ எனப்படுகன்‌ றன்‌

மேலும்‌, மாக்கள்‌ வழக்கில்‌ ஒரு பொருளைக்‌ குறித்‌ த்து நிற்கும்‌ ஒரு சொல்‌, ஒரு கலைத்துறையில்‌ இடம்பெறும்‌ பொழுது, அக்கலைக்குரிய பொருளைச்‌ சுட்டினால்‌,.. ‘அசிசொல்லும்‌ . கலைச்சொல்‌ எனக்‌ குறிக்கத்தகும்‌. சான்றாக, “இடம்‌” : என்ற சொல்லைக்‌ காணலாம்‌. இச்சொல்‌ மக்கள்‌” வழக்கில்‌ ‘ பொதுவாக ஏதேனும்‌ ஊர்‌, வீடு, காடு பே, ஈன்று இடத்தையோ அல்லது ஒரு பகுதியையோ குறிக்கப்‌ பயன்படுகிறது. ஆயின்‌ இதே சொல்‌ இலக்கணத்தில்‌ தன்மை, : மூன்னிலை, படர்க்கை என்னும்‌ இவற்றை மட்டும்‌ குறிக்கிறது. இவ்வாறு மாக்கள்‌ ‘ வழக்கில்‌ சாதாரணப்‌ பொருள்‌ தரும்‌ ஒரு சொல்‌, கலையில்‌ அக்கலைக்‌ கரிய பொருளை மட்டும்‌ தருவதாக அமைந்தால்‌, அச்சொல்‌ கலைச்சொல்‌” எனப்படுகிற ௮.

வழக்குச்சொல்‌ – கலைச்சொல்‌ வேறுபாடு

வழக்குச்‌ சொல்லுக்கும்‌, கலைச்சொல்லுக்கும்‌ க்வி கள . காணப்படுகின்றன. இவ்வேறுபாடுகளைச்‌. செச்ல்லா.லும்‌, பொருளாஜும்‌, ஆவான்‌ நன்கு அறியலாம்‌.

செ ஈல்லாஜ்‌ வேறுபாட்டினை: அறி தல்‌

ஒரு சொல்‌ தன்‌ வடிவிலேயே வழக்குச்‌’ சொல்லிணின்‌.று வேறுப்ட்டு, ‘சலைப்‌ பொருளைக்‌ தரும்‌ சொல்லாக அமைவதைக்‌ காணலாம்‌. சான்றாக, உயிரளபெடை என்ம மிசால்லை எடுத்துச்‌ கொள்ளலாம்‌. இச்‌.9சால்‌ மொழித்துறையில்‌ இலக்‌ கணத்தில்‌ மட்டுமே எடுத்தாள்ப்படுகி றது. மக்கள்‌” வழக்கில்‌ – சாதாரணப்‌ பொருள்‌ தரும்‌. சொல்லாக ‘ ஆளப்பட்வில்லை. இ்சோம்‌ தீன்‌. உருவிலேயே, தான்‌. ஒரு கலைக்‌ துை௰யைச்‌ தர்ர * செசல்‌’. வ ஏர்ண்பதை; _ உணர்த்துகிறது. இவ்வா2௮

இலக்வ்யச்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ச

குற்றியலுகரம்‌, குற்.ரியவிகரம்‌, ஒற்றளபெடை, .மகரக்குறுக்கம்‌ போன்று பல சொழ்கள்‌ மொ.மிதீ.துழமையில்‌ இலக்கண த்திற்கு: _ கூரியனவாம்‌ அமைகின் உன. இச்சொற்கள்‌ மூழையே உயிரள பெடுத்து . நி.ம்.மல்‌, குறுகி வரும்‌ உகரம்‌, குறுகய : இகரம்‌, .இற்றளயெடுத்தல்‌, குறுகி வரும்‌ மகரம்‌ என்று இவ்விலக்கணப்‌ பொருளையே .தருகன்றன. இச்சொற்களால்‌ பெறப்படும்‌ பொர்ருள்கள்‌ இலக்கணத்தைப்‌ பயின்‌ மாலன்‌ ரி விளங்குவதில்லை. ஆயின்‌ ஓடினான்‌, பாடினான்‌, பூ, பழம்‌, காய்‌ போன்ற சொற்கள்‌.யாவர்க்கும்‌ எணிதில்‌ விளங்குமாறு . அமைகின்்‌ றன. இவற்‌.மின்‌ பொருளை உணர்த்துவதற்கு ஏதேனும்‌ ஒரு கலைத்‌ துஜையஙிவு பெறவேண்டும்‌ என்ற தேவையில்லை. இவ்வாறு கலைச்சொற்கள்‌, சாதாரணச்‌ சொல்லினின்று ‘ வேறுபட்டு கி ௮்பதைக்‌ காண்கிறோம்‌. சில கலைச்சொற்கள்‌ வடிவில்‌ சாதாரணச்‌ சொற்களைப்‌ போலவே அமைகின்றன. ‘ அவற்றின்‌ தோற்றத்தின்‌ மூலம்‌ அவை கலைச்சொற்களா, சாதாரணச்‌ சொற்களா என்று பிரித்தறிய மூடியாது. ஆயின்‌, இச்சொற்கள்‌ வழக்குச்‌ : சொல்லாய்‌ வரும்பொழுது ஓரு பொருளையும்‌, கலைச்சொல்லாய்‌ வரும்பொழுது வேமொரு பொருளையும்‌ தருவதைக்கொண்டு இவற்றை வேறுபிரித்தறியலாம்‌. சான்றாக, பெயர்‌ என்னும்‌ சொல்லை எடுத்துக்‌ கொள்வோம்‌. இச்சொல்‌, சாதாரண மக்கள்‌ வழக்கில்‌ ஏதரவதொன்றின்‌ பெயரைச்‌ ௬ட்டும்‌ சொல்லாகப்‌ பயன்படுகிறது. ஆயின்‌, இச்சொல்‌, இல்க்கணத்தில்‌ வேற்றுமை உருபினை எழ்கும்‌ இயல்பினைப்‌ பெற்‌, ஒரு சொல்வகையைக்‌ குறிக்கிறது. இவ்வாறு சொற்கள்‌ ஓரே தோ.ற்.றமனித்தாலும்‌ பொருளால்‌ அவை வேறுபட்டு நிற்‌, தலைக்‌ காணலாம்‌.

ஆனளுமிடத்தால்‌ வேறுபாட்டினை அறிதல்‌ தோற்றத்தில்‌ ஓத்தமைக்து, சாதாரணச்‌ . சொல்லாகவும்‌

கலைச்‌ சொல்லாகவும்‌ வரும்‌ சில மசசொற்கள்‌ அளுமிடம்‌ கொண்டு வேறுபட்டு நீ.ற்பதையும்‌ காணலாம்‌. இச்சொற் ள்‌ கலைச்சொல்லாய்‌ வரும்பொழுது – ஒரு பொருணிலும்‌,

சாதாரணச்‌ சொல்லாய்‌ வரும்பொழுது ஓரு பொருளிலும்‌ அமைவதைக்‌ சகாணலரம்‌. பொதுவாக இவ்வகைச்‌ சொற்கள்‌, கலைச்சொல்லாய்‌ வரும்பொழுது, சாதாரணச்‌ சொல்லிணின்று பொருள்‌ வேறாகாது, அதனின்று குறுகிய பொருள்‌ தரும்‌ சிலையிலேயே அமைவதைக்‌ காணலாம்‌. சான்றாகப்‌ பி 2ப்பு

கீ உ௱க்டார்‌ பபகோயாாலன்‌

ள்ண்ம சொல்லைக்‌: – காண்யோம்‌. ”இச்சொல்‌ சாதாரணச்‌. சொல்லாய்‌ வரும்பொழுது பொதுவாக ஓன்று தோன்றுவகைச்‌ சுட்டு. ஙி.ற்கன்‌, யத. உயிரினங்கள்‌ தோன்றுவதைக்‌ குறிப்பதாக அமைவதோடு, “நல்ல காலம்‌ பிறந்தது” *இராகு’ காலம்‌. பிறக கிறது” அட்டமி பிறக்கிறது என்று ஒன்றன்‌ – தோற்றத்தைக்‌ கூ.மிக்கின்றன. ஆயின்‌, இச்சொல்‌. இலக்கணத்தில்‌: . கலைச்‌ சொல்லாக வரும்பொழுது எழுத்துக்களுக்குரிய … ஒலிகள்‌ சோன்றுவதை மட்டும்‌ சுட்டி நிற்கின்றது. (வ. உ௫ிதம்பரம்‌ பிள்ளை பதிப்பு, இளம்பூரணம்‌, எழுத்ததிகாரம்‌,! தொல்‌ காப்பியம்‌, நூற்பா 88) வை.மு. சடகோப ராமா.நுஜாசமரீயார்‌, சே. கிருஷ்ணமாசாரியார்‌ பதிப்பு, காண்டூகை உரை, ஈன்னூல்‌, நூற்பா 4248).

.. இவ்வாறே சாதல்‌, அழிவு. போன்ற சொற்கள்‌ வழக்கில்‌ பொதுவாக ஒன்றின்‌ இறப்பையும்‌, ஒன்று அழிதலையும்‌ சுட்டு கின்றது. இலக்கணத்தில்‌ சொ ற்புணர்ச்சியில்‌ எழுத்துக்களின்‌ மறைவை மட்டும்‌ சுட்டுவதாக அமைவதைக்‌ காண்டுஹமோம்‌..

ஆகவே சொற்கள்‌ உருவாலும்‌, பொருளாலும்‌, பயன்‌ படுத்துமிடத்சாலும்‌ கலைச்‌ சொற்கள்‌, சாதாரணச்‌ சொம்கள்‌ என்று வேறுபடுவதைக்‌ காண்கிறோம்‌.

இணி, இவ்வழக்குச்‌ சொற்கள்‌ எவ்வெவ்வாறனு கலைச்‌ சொற்களாக ஆக்கப்படுகின்‌ றன என்பதைப்‌ பின்வரும்‌ பகுதியில்‌ காணலரம்‌. ப

வழக்குச்‌ சொல்லைக்‌ கலைச்சொல்லாக்கல்‌

ஒரு மொழியில்‌ வழங்கும்‌. சாதாரணச்‌ சொற்களில்‌ சல வற்றைத்‌ தேர்ந்தெடுத்து, அவற்றிற்கு ஆழமும்‌, எறப்புமிக்க ஒரு பொருளைச்‌ சுட்டிப்‌ பல்வகைக்‌ கலைகளிலும்‌ அறிஞர்கள்‌ கலைச்சொற்களை வழங்கு வருகின்றனர்‌: இவ்வழக்குச்‌ சொற்‌ ட கலைச்சொயல்களாக ஆக்கும்‌ முறைகளைக்‌ கீழே காண்‌ பாம்‌. ப

(ஆ வடிவை மட்டும்‌ கொள்ளல்‌”

. சாதாரணச்‌ சொல்லை. அதன்‌ வடிவை மட்டும்‌ எடுத்துக்‌ கொண்டு, அதற்குக்‌ கலைப்பொருள்‌ அளித்து வழங்குவது,

இவக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ச்‌

கெடுதல்‌ என்‌.ற சொல்லைச்‌. சான்‌.மாகக்‌ கொள்ளலாம்‌. இச்‌ சொல்‌, சாதாரணப்‌ பேச்சு வழக்கில்‌, ஏதேனும்‌ ஓன்று, அதன்‌ முன்பிருந்த நிலையினின்றும்‌ இழிவடைந்த .கிலையைக்‌ கூறித்துச்‌ சுட்டுகின்றது. ஆயின்‌ இலக்கணத்தில்‌, “கெடுதல்‌” என்ற சொல்‌ வடிவு மட்டும்‌ கொள்ளப்பட்டு, அதற்குறிய பொரு ‘ ளாக,. எழுத்துக்கள்‌ புணர்ச்சியில்‌ கனவை சயே குறிக்கின்றது. (ஈன்னூல்‌ தாற்பா. 152).

(ஆ) பொருளைச்‌ சுருக்கி அமைத்தல்‌

வழக்குச்‌ சொல்லை; அதன்‌ பொருள்‌ குறிப்பிட்ட எல்லைக்குள்‌ அமையுமாறு கலைச்சொல்லாக ஆக்குவது மற்‌ றொரு வகை. சான்றாக, மென்மை என்ற சொல்லை எடுத்துக்‌ கொள்ளலாம்‌. இச்சொல்‌ வழக்குச்‌: சொல்லாக வருமிடத்தும்‌ பொதுவாக மென்தன்மை உடையனவாக வரும்‌ அனைத்தையும்‌ குறித்து நிற்கும்‌. : “குழந்தையின்‌ கைகள்‌ மென்மையாக இநதக இன்றன”” *:இந்தப்‌ பறவையின்‌ உடல்‌ மிகவும்‌ மென்மையாக இருக்கின்றது” உன்‌ உள்ளம்‌ மிகவும்‌ மென்மையானது” £மமன்மையான மொழிகளையே எப்பொழுதும்‌ பேசு என்பன போன்ம இடங்களிலெல்லாம்‌ இம்மென்மை என்ற பவி வரு வகைக்‌ காண்கிறோம்‌.

ஆனால்‌, இலக்கணத்தில்‌ “மென்மை” என்ற சொல்‌ மென்மையாக ஒலிக்கின்‌ ற இயல்பினையுடைய சகன்‌ த்லுக்‌ களை ட்டும்‌ குயித்து சிற்பகைக்‌ காணலாம்‌.

8 டி டவ்வி இடைமை இடம்மிடறு ஆகும்‌ மேவும்‌ மென்மை மூக்கு உரம்பெறும்‌ வன்மை

(ஈன்னூல்‌, நூற்பா 25)

ன்‌

‘என்னுமிடத்தினை இச்சொற -பயன்பாமட்டுக்குச்‌ சான்றாகக்‌ கொள்ளலாம்‌. இதில்‌ ‘மென்மை” என்பது ஙளூண நமன என்னும்‌ ஒ.ற்றுக்களை மட்டும்‌ குறித்தலைக்‌ காண்கிறோம்‌. இவவாறு, சாதாரணச்‌ சொல்லாக விரிந்து பொருள்‌: தரும்‌ “மென்மை” என்ற சொல, கலைச்‌ சொல்லாக ஒரு கு. றிப்பிட்ட எல்லைக்குள்‌ பொருள்‌ -உணர்த்துவதைக்‌ காண்கி3மாம்‌.

₹ டஉ௱கட்ா. ப. கோபிர்லன்‌ (இ): பொருள்‌ விரிவுபட அமைத்தல்‌…

மக்கள்‌ வழக்கில்‌ குறுகிய பொருள்‌ தரும்‌ ஒரு சொல்ஷை, விரிச்ச பொருளைக்‌ தருவதாக. ஆக்குவதையும்‌ இக்கலைச்‌ சொல்லாக்க முறையில்‌ காணலாம்‌. சான்மாக, “தொழில்‌” என்ற சொல்‌ மக்கள்‌ வழக்கில்‌ அவன்‌ வாழ்க்கைக்கு உதவுமாறு அவனால்‌ மேற்கொள்ளப்பட்டு வரும்‌ செயலையே குறிக்கிறது. நீண்ட நாட்களாகச்‌ செய்து வரும்‌ செயலையோ, வருவாய்‌ தருவதாக அமையும்‌ செயலையோ மட்டுமே இத்தொழில்‌ என்ற சொல்‌ குறிக்கின்‌ றது. உழவுத்தொழில்‌, தட்டச்சுத்‌ தொழில்‌ போன்றவற்றில்‌ இச்சொழம்‌ பயன்பாட்டைக்‌ காணலாம்‌. ஆயின்‌, இலக்கணத்தில்‌ கலைச்சொல்லாக வரும்‌ கிலையில்‌ “தொழில்‌” என்ற சொல்‌ வினை நிகழ்ச்சி அனைத்தையும்‌ குறிக்குமாறு விரிந்து பொருள்‌ தருவதைக்‌ காண்டஇுழோம்‌. காட்டாக,

““கொழிலும்‌ காலமும்‌ தேசன்றிப்‌ பால்வினை ஓமிய நிற்பது வினையெச்‌ சம்மே””

(ஈன்னூல்‌, நூற்பா, 948)

என்ற நூற்பாவில்‌ வரும்‌. “தொரமில்‌” என்ற சொல்லைக்‌ காணலாம்‌,

(ஈ) உவமையைக்‌ கலைச்சொல்லாக்கல்‌

மக்கள்‌ வழக்கில்‌ அமையும்‌ சொல்லை, உவமையாகப்‌ பயன்‌ படுத்தி இலக்கணப்‌ பெரருளை விளக்குவதைக்‌ காணலாம்‌. இவவிடங்களில்‌ இவவுவமச்‌ சொற்களே ஆகுபெயராய்‌. அமை கின்‌ மன. சான்றாக, உயிர்‌, மெய்‌. என்ட சொற்களைக்‌ காணலாம்‌.

அகரம்‌ மூதலிய பன்னிரண்டு எழுத்துக்களும்‌ . உயிர்‌ போலக்‌ தணித்து இயங்குவனவாதலால்‌ *உயிர்‌” எனவும்‌, ககரம்‌ மூதவிய பதினெட்டும்‌ “உடம்பு போல உயிரோடு கூடியலல து இயங்காவாஅகலால்‌ ₹மமய்‌” எனவும்‌ பெயர்‌ பெற்றன. இவவிடங்‌ களில்‌ உயிர்‌ போன்ற எழுத்துக்கள்‌ என்றும்‌ மெய்‌. போன்ற எழுத்துக்கள்‌ என்றும்‌. பொருள்‌ அமைந்து, உயிர்‌, . டுமய்‌ என்பன உவமையாகு பெயராய்‌ அமைவகைக்‌ காண்கிறோம்‌,

முலக்கியகி சலைச்சொல்‌ அகராதி 2௪ கலைச்சொல்லுக்குரிய வேறு பெயர்கள்‌

கலைச்சொற்களைகீ கு, என்றும்‌ குறியீடு என்றும்‌ பண்டை இலக்கண ஆசிரியர்களும்‌, . உரையாசிரியர்களும்‌ கூடி _ வந்தமையைக்‌ காணலாம்‌.

தொல்காப்பியர்‌,

“தான்‌ குறியிடுதல்‌” (தொல்‌. இளம்‌: பொருள்‌, 8248) என்றும்‌, நன்னூலார்‌,

“தன்‌ குறிவழக்க மிகவெடுத்‌ துரைத்தல்‌’ (ஈன்னூல்‌. 14) என்றும்‌ கூறுமிடத்தில்‌ குறி” என்ற சொல்லால்‌ கலைச்சொஜற்‌ களைக்‌ குமித்தமையைக்‌ காணலாம்‌. மேலும்‌,

“இது, தனி மெய்களுள்‌ சிலவற்றிற்கு வேறுர்‌ கு.றியிடு தல்‌ தலிற்று”” ்‌. தொல்‌. எழு. இளம்‌. 19 உரை)

“மெல்லெழுத்து என்னும்‌ குறிய என்று சொல்லுவர்‌”* (தொல்‌. எழு. இளம்‌. 809 உரை)

என்பன போன்ம .இடங்களில்‌ இளம்பூரணர்‌ *குறி’ என்ற சொல்லால்‌ கலைச்சொல்லைக்‌ குறிப்பதைக்‌ காணலரம்‌, ‘சேனாவரையர்‌, ்‌ _ “வியங்கோள்‌ ஏவற்பொருட்டாய்‌ வருவது வாழ்த்துதல்‌ மூதலாகிய பிறபொருளுமுடைத்தாகவின்‌ இக்கு மிகுதி

நோக்கிச்‌ சென்ற குரியென உணர்க” (தொல்‌. சொல்‌, சேனா. 488)

என்றும்‌, _ *குறியீடு கருத்தாயின்‌ அவ்வாஜறென்ப முூற்றுியன்‌ * மொழியே என்னாது… ட ௨ (தொல்‌. சொல்‌. சேனா. 427) என்றும்‌ கூறும்‌ இடங்களில்‌ அவர்‌ “கு மி” என்றும்‌ குறியீடு” என்றும்‌ கலைச்சொற்கள்‌ வழங்குவதைக்‌ காணலாம்‌. பிற இலக்கண உ ரையாசிரியர்களும்‌ கலைச்சொற்களை, குறி என்றும்‌ குறியீடு எனறும்‌ வழஙகுவர்‌. இதில்‌ *கலைச்சொல்லாக்கம்‌” என்ற சொல்லுக்கிணை யாகக்‌ ‘குறியிடுதல்‌” என்னும்‌ கூட்டுச்சொல்லைப்‌ பயன்படுத்தி ்மையைக்‌ சாணலாம்‌.

8 . “காரகடரியட கோபா வண்‌

கலைப்‌ பொருள்‌

கலைச்சொல்‌ என ஒன்‌ றிருப்பதைப்‌ போலவே, கலைப்‌ -பொருள்‌’ என ஒன்றும்‌ அமையலாமோ என்று எண்ண்த்‌ தோன்றும்‌. ஓவ்வொரு கலைச்செொல்லும்‌ இரு ‘கலைக்குரிய பொருளைக்‌ குறிப்பதால்‌, கலைச்சொல்‌ எனப்படுகிறது. இதைப்போல்‌ ஒவ்வொரு கலைப்பொருளும்‌. ஒரு. கலைக்குறீய தாக வருவதால்‌, கலைப்பொருள்‌ என்று தனியாகச்‌ சட்ட லாமோ என்று எண்ணுவது இயல்பே.

ஒரு குறிப்பிட்ட கலைத்துறையை எடுத்துக்‌ கொண்டால்‌ அக்கலை பற்‌.ரிய செய்திகளில்‌ எல்லாச்‌ சொற்களும்‌ கலைச்‌ -சொல்லாக அமையா. சில: சொற்களேனும்‌ சாதாரணச்‌ சொற்‌ களாக அமையும்‌. ஆகவே, கலைச்‌ சொற்களைச்‌ சாதாரணச்‌ ‘சொற்களினின்றும்‌ பிரித்தறிய மூடியும்‌. பிரித்தறிய வேண்டிய தேவையும்‌ ஏற்படுகிறது. ஆகவே கலைச்சொற்கள்‌ தனியே

சுட்டப்படுகின்‌ றன. ஆயின்‌ கலைப்பொருள்‌ என்பது அவ்வாறன்று. ஓரு கலைத்துறையில்‌ அமையும்‌ எல்லாப்‌ _ பொருளுமே கலைப்பொருளாகத்தானமையும்‌ அவற்றில்‌

குறிப்பிட்டு இதுதான்‌ கலைப்பொருள்‌, இது சாதாரணப்‌ பொருள்‌ என்று பிரித்தறியுமாறில்லை. சான்றாக, இலக்‌ கணத்தை எடுத்துக்‌ கொள்வோம்‌; இதில்‌ வரும்‌ அனைத்துப்‌ பொருளும்‌ இலக்கணப்‌ பொருளாக, மொழி பற்றியதாக” மொழி அமைப்பினைப்‌ பற்மியகாகவே அமைவதைக்‌ காணலாம்‌. ஆகவே, இதில்‌. இலக்கணக்‌ கலைச்சொற்கள்‌ என்று சுட்டுவதைப்‌ போல, இலக்கணக கலைப்பொருள்‌ என்று ப பிரித்துக்‌ கூ.றவேண்டிய௰ தேவையில்லை. இதனால்‌. கலைச்சொல்‌ என்பது போல்‌ கலைப்பொருள்‌ . என ஓன்று கூறுவது வேண்டாதது எனத்‌ இர்மானிக்கலாம்‌.

கலைச்சொல்லாக்கதீதின்‌ இன்றியமையா மை

கலைச்சொற்களைப்‌ பொருளுக்கேற்பப்‌ பாகு பாடு செய்தும்‌, வகைப்படுத்தியும்‌. கூறுவதோடு, : அவற்றிற்குப்‌ பெயரிடுவதும்‌ இன்‌றியமையாததாகும்‌. கலைச்சொல்லாக்கத்தி னால்‌ உருவாகும்‌ பெயர்களின்‌: மூலம்‌ கலைச்செய்திகள்‌ எளிமைப்படுத்தப்படுகன்‌ மன. மேலும்‌, பல புதிய கலைசளை

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 9

ஒரு மொழியில்‌ கொணர்ந்து குவிக்கன்றன. ஒரு மொழி .ஈன்கு ‘சொல்வளம்‌ பெற்றுத்‌ இகழும்‌ வாய்ப்பினைக்‌ : சலைச்‌ சொல்லாக்கம்‌ : ஏற்படுத்துகிறது… பொதுவாக, கலைச்‌ சொல்லாட்சி, ஒவ்வொரு கலையினையும்‌, எணிமையாகவும்‌, இதனிவாகவும்‌, நுட்பமாகவும்‌ உணரச்செய்கறது. இக்கலைச்‌ ‘சொல்லாக்கத்தின்‌ இன்‌ றியமையாமையினைப்‌ பின்வரும்‌ பகு கணில்‌ ஆராயலாம்‌,

சை யறைப்படுத்தல்‌

ஓரு கலையில்‌ செய்திகள்‌ அதாடர்ச்சியாக அமைந்து செல்லக்‌ கூடியன. அவ்வாறு செல்லுமிடத்து. அச்செய்திகளை இடையீடின்றித்‌ கொடர்ச்சியாகப்‌ பயின்று உணர முயல்வது அரிதான செயலாகும்‌. ஆகவே கலைச்செய்திகளின்‌ தொடர்ச்சி மல்‌ பொருள்களை இடையிடையே தடுத்து, அவற்றை பயின்று உணர்ந்தபின்‌ தொடர்ந்து பயில்வது இன்‌ மியமையாததாகு:ம. தொடர்ந்து செல்லும்‌ பொருள்களைப்‌ படிப்படி.யே விளங்கிச்‌ செல்வ.தற்கு இவ்வகையில்‌ கலைச்சொற்கள்‌ உதவுவதைக்‌ காணலாம்‌. கலைச்செய்தகிகளை இடையே கிறுத்கு, கலைச்‌ சொ.ற்களை அமைத்து இப்பொருள்கள்‌ ‘இன்ன பெயருடையண, இவவகைபாடுகள்‌ இன்ன கலைச்சொல்வில்‌ அடங்குவன, இச்செயற்பாடுகள்‌ இன்ன பெயரால்‌ வழங்கப்படுவன என்று வசையறைபப்படுத்துவதால்‌ செய்திகள்‌ பயிலவதற்கேற்றவாறு எணிமைப்படுத்தப்படுகன்றன. ஆகவே, ஒரு கலைபற்றிய செய்திகளை முதவில்‌ நண்கு புறிந்து கொள்ளுவத.ற்‌3க.ற்ப வழையழைப்படுத்தக்‌ கடக டட ர்‌ உதவுவதைக்‌ காணலாம்‌,

பன்முறை ஆட்சிக்கு எனிமை

ஒரு கலைப௰்‌.நிய செய்திகளில்‌ சல ஒருமுறை மட்டும்‌ அமைந்து வரும்‌. பல செய்திகள்‌ ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட இடங்‌ களில்‌ ௮அமைநீது வரும்‌. இவ்வாறு பலமுறை அமைந்து வரும்‌ பொழுது, ஓவ்வொரு இடத்திலும்‌ . ௮ப்பெரருள்‌ முழுவதையும்‌ எடுத்தாளுவது எனிமையானதன்று. (மேலும்‌ அவ்வாறு கூறிய பொருளையே மீண்டும்‌ மீண்டும்‌ கூறிச்செல்வது கேவையற்றது மாகும்‌. இவ்வாறு மீண்டும்‌ மீண்டும்‌ கூறுவதால்‌ கலைச்செய்தி கள்‌ தேவையில்லாமல்‌ விரிக்து கொண்டே போகும்‌. ஆக்வே; இப்பொருள்களை மீண்டும்‌ மீண்டும்‌ அமைக்குமிடத்தில்‌

40 -அவரகீட்ரீ, ப. கோபாலன்‌

அவற்றிற்குப்‌ பதிலாக; அவற்றை உணர்த்தும்‌ எளிய குறியீடு களை அமைக்க வேண்டியது இன்றியமையாததாகும்‌. இவ்விடங்‌ £கணில கலைச்சொற்கள்‌ பெரிதும்‌ பயன்படுவதைக்‌ காணலாம்‌. கலைச்சொற்களைக்‌. கொண்டு கலைப்பொருளுக்குப்‌ பெயரிடுவ தால ‘ தேவையான: இடங்களிலெல்லாம்‌ . அச்செய்திகளைக்‌ .கலைச்சொற்களைக்‌. கொண்டு வழங்க முடிகிறது. கலைச்‌ சொற்கள்‌ .கலைச்செய்திகளில்‌ ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதி . முழு வதையும்‌ ஒரே சொல்லில்‌ அல்லது தொடரில்‌ குறிப்பாகச்‌ சட்டு கிறது. இவ்வாறான அமைப்பினால்‌, :” கலைப்பொருளில்‌:”ஐரு பகுதியை அதற்கு அமைந்துள்ள சலைச்சொல்‌ ஈடு செய்கிறது. ஆகவே, இக்கலைச்சொற்களைக்‌ கொண்டு கலைச்செய்திகளை எடுத்தாளுவது எனிதகாகிறது. இதணை, *குறியிடு ஆட்டுப்‌ ‘பொருட்டாகலின்‌…’என்ற சேனாவரையர்‌ கூற்றிலும்‌ நன்கு உணரலாம்‌. (கொல்‌. சொல்‌, சேனா. 487 உரை. _

-கருக்கிக்‌ கூறல்‌ ப 05

கலைச்சொல்லாக்கம்‌ பல செய்திகளுக்குக்‌ குறியீடுகளை அமைத்துத்‌ தருகின்றது.” இக்குறியீடுகள்‌ விரிவான செய்தி களைக்‌ குறுகிய அளவுச்‌ சொற்களால்‌ உணர்த்துவனவாகக்‌ காணப்படுகன்‌ றன. சான்றாகப்‌ “மபயரெச்சம்‌” . என்ற சொல்லைக்‌ காண்போம்‌. பெயரெச்சம்‌ செய்த, செய்கின்‌ ற, செய்யும்‌ என்னும்‌. வாய்ப்பாடுகளில்‌ காலமும்‌, பொழிலும்‌ தோன்ற, அமைவது. பாலொடு செய்பவன்‌ முதலாய அ௮றுவகைப்‌ பெயரும்‌ ஓமிய நிற்பது. தெரிகிலையாகவும்‌, குறிப்பாகவும்‌ வருவது, இவையனைத்தையும்‌ . கூறிச்செல்வதகற்கு மாறாக, “பெயரெச்சம்‌’ என்ற கலைச்சொல்‌ அமைப்பால்‌ சொழற்சுருக்கம்‌ ஏற்படுகிறது. இதனால்‌ கலைச்செய்திகளைப்‌ பயில்வதில்‌ எனிமையும்‌, விரைவும்‌ ஏற்படுகிறது. இவவாறு, பன்மொழி யால்‌ : விரிந்த பொருளைச்‌ சின்மொழியால்‌ ௬ருக்கிக்‌ கூறும்‌ முறையில்‌ இக்கலைச்சொல்கள்‌ பயன்படுவகைக்‌ காண்கிஜோம்‌. விளக்கம்‌ கொண்டிருத்தல்‌. _… கலைச்சொற்களில்‌ ல, தாமே பொருள்‌ விளக்கம்‌ தருவன வாக அ௮அமைவகைக்‌ காணலாம்‌. லை கலைச்சொற்கள்‌ தம்‌

குறியிட்டுச்‌ சொ ல்களில்‌ புலப்படாத ஒரு விளக்கத்தைக்‌ கொண்டிருக்கும்‌. அல்லது புலப்படாத ஓா இயல்பைக்‌ கொண்டி,

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ம

ருக்கும்‌. சான்றாக, “மாத்திரை’ என்‌.௰ற சொல்லைக்‌ காண்போம்‌. மாத்திரை என்பது எழுத்துக்களின்‌ ஓலி அளவைச்‌ சட்டி. சி.ற்கிறது. இவ்விளக்கத்தை அறிந்த பின்னரே *₹மாத்இுரை” என்ற கலைச்சொல்லை ஈம்மால்‌ புரிந்துகொள்ள இயலும்‌. இவ்விளக்கத்தை அறியாகிலையில்‌ மாத்திரை என்ற கலைச்‌: சொல்லை ௩ம்மால்‌ உணர்ந்து கொள்ள இயலாது. ஆயின்‌, பல கலைச்சொற்கள்‌, அச்சொற்களஸிலேயே பொருள்‌ விளக்கம்‌ அமைந்தும்‌ காணப்படுகின்‌ மன.

சுட்டெழுத்து என்ற : சொல்லுக்கு, சுட்டப்படுவதாய இயல்பை: உடைய எழுத்து என்பதை அக்குறியீட்டுச்‌ சொற்‌ களிலேயே அறிந்து கொள்ளலாம்‌. இதற்கு மாத்திரை என்ற சொல்லுக்குக்‌ தனியே விளக்கம்‌ காணவேண்டி, இருந்ததைப்‌ போன்ற தேவையில்லை. சுட்டெழுத்தைப்‌ பேரலவே, உயிரள. பெடை என்ற கலைச்‌ சொல்லுக்கு உயிரளபெடுத்து கி.ற்றலாகிய இயல்பையும்‌, குற்றியலுகரம்‌ என்ற கலைச்சொல்லுக்குக்‌ குறுக வரும்‌ உகரம்‌ என்ற பொருளையும்‌ இக்கலைச்‌ சொற்களினின்றே உணர்ந்து கொள்ளலாம்‌.

“இவ்வாறு இக்கலைச்‌ சொற்களில்‌ பல, தம்‌ சொற்கணி லேயே பொருள்‌ விளக்கம்‌ தருவனவாகவும்‌ அமைவதைக்‌ காண்கிறோம்‌.

சீறழ உணர்தலை நீக்கல்‌

கலைச்செய்திகளில்‌ அமையும்‌ உட்பிரிவுகளைச்‌ சரியாக உணர்ந்து கொள்ளாமல்‌ பிறழ உணர்தலாகிய ஓரு கலையினை யும்‌ இக்கலைச்‌ சொல்லாக்கத்தின்‌ மூலம்‌ விளக்கலாம்‌. சான்மாக, “மெய்யெழுத்துக்கள்‌’ பிரிவைக்‌ காணலாம்‌. மெய்‌ யெழுத்துக்கள்‌ பதினெட்டும்‌ ஒலிப்பு மூமையை ஒட்டி, . வன்மை யாக ஓலிப்பவை, மென்மையாக ஓலிப்பவை, இடைப்பட்டு ஓவிப்பவை என்று ஒவ்வொன்றும்‌ ஆறாறு எழுத்துக்களாகப்‌ பகுக்கப்பட்டிருக்கின்‌ றன. ஓவ்வொரு வகைக்கும்‌ தனித்தனியே சில விதிகளும்‌ அமைந்து காணப்படுகின்றன. இவவல்லினம்‌; மெல்லினம்‌, இடையினம்‌ என்ற கலைச்சொற்கள்‌ இல்லரவீடில, இல மெய்களுக்கு இந்த விதிகள்‌, சில மெய்களுக்கு இக்த விதிகள்‌ என்று கூற நேரிடும்‌. இவ்வாறு ஓவ்‌வொாரு தடவையும்‌ சீல மெங்களுக்கு என்று குறிப்பிடுவது பிறழ. உணர்தலுக்கு இட

ச . டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

மணிக்கும்‌. ஆகலே வல்லெழுத்து, , “மெல்லெழுத்து,.. இடை, யெழுத்து. , என்று தொல்காப்பியனாரும்‌’ (தொல்‌. எழூத்து.. இளம்‌. 719, 20, 214 உரை), வல்லினம்‌, மெல்லினம்‌, இடையினம்‌: என்று ௩ன்னூலாரும்‌ (ஈன்னூல்‌ 68, 69, £0). கலைச்‌ சொற்‌. களைக்‌ கொண்டு இம்மெய்யெழுக்துக்களின்‌ பாகுபாடுகளைப்‌ பெயரிட்டு அழைத்தமையினால்‌ . பிறம உணர்வதைகத்‌ குடுக்க, முடிகிறது. எனவே, கலைப்பொருள்களில்‌ பிறழ. உணர்தலைப்‌.. போக்குவதாகவும்‌ கலைச்சொமங்கள்‌ அமைவகைக காண்கிமோம்‌-.

சாகுபாட்டினைத்‌ தெளிவுபடுத்தல்‌ ‘

சில கலைச்சொற்கள்‌. மிக விரிவான அமைப்பு வகைகளை யம்‌ தெளிவுபடுத்துகின்றன. சான்றாக, சார்பெழுத்தின்‌ வகை களை ஆராய்வோம்‌. சார்பெழுத்து பத்துப்‌ பிரிவுகளைக்‌ கொண்டது. இப்பத்துப்‌ பிரிவுகளுக்கும்‌ கலைச்சொற்களால்‌ பெயரிடப்படவில்லையானால்‌ இப்பத் துப்‌ பிரிவுகளையும்‌ இவற்றின்‌ பொருளால்தான்‌ நினைவு9காள்ள – கேரிடும்‌. இவவாறு பல பிரிவுகள்‌ வருமிடத்.து, ஒவ்வொரு பிரிவினையும்‌, செணளிவாக உணர்வது எணளிகன்று, ஆகவே, கலைசீசொல்லாக்கத்‌ தின்‌ மூலம்‌ இப்பத்துப்‌ பிறிவுகளுக்கும்‌, உயிர்மெய்‌, ஆய்தம்‌,. உயிரளவு, ஓயம்மளபு, குற்றியலுகரம்‌, இக்குறுக்கம்‌, ஐக்‌. குறுக்கம்‌, ஓளக்குறுக்கம்‌, மாகறக்‌ குறுக்கம்‌, ஆய்தக்‌ குறுக்கம்‌ என்று பெயரிடுவதால்‌ செய்திகளை எஸிதில்‌ நினைவு கொள்‌ வதற்கு இயலுகின்றது. எனவே கலைச்செய்திகளின்‌ விரிவான பாகுபாட்டையும்‌ தணித்தனணியே தெளிவாக உணர்ந்து “கொள்ள. கலைச்சொற்கள்‌ உதவுகின்றன எனல்‌ மிகை யாகாது.

பொதுமை காட்டல்‌

கலைச்‌ செய்திகளின்‌ வகைபாடுகளைக்‌ குறிக்க அமைக்கப்‌ ‘ படும்‌ பெயர்கள்‌, அவற்றின்‌ பொதுத்‌ தன்மையை வேணிப்படுத்து மாறும்‌ அமைவதற்குக்‌ கலைச்சொல்லாக்கம்‌ பயன்‌ படுவதைக்‌ காண்கிஹமோம்‌. சான்றாக, இலக்கணத்தில்‌ தொகைகளை எடுத்‌ அக கொள்வோம்‌. . தொகைகள்‌ ஆறும்‌ வேற்றுமைத்‌ தொகை; வினை த கொகை, பண்புத்‌.கதொகை, உவமத்‌ கொகை, உம்மைத்‌ கொகை, . அன்மொசி்த்தொகை எனப்‌ பெயரிடப்பட்டுள்ளன.

இலக்கியச்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 7௪

இவ.ற்‌.மிலமையும்‌- “தொகை -என்னும்‌- செரல்‌ ‘ இரு பெயர்கள்‌ தொக்கு நிற்றலாய பொதுத்தன்மையை இத்தொகைகள்‌ கொண்டிருப்பதைத்‌ தெளிவுபடுத்திக்‌ காட்டுகின்‌.ற.து. இவ்வாறே பெயரெச்சம்‌ வினையெச்சம்‌ என்பவை சொல்‌ எஞ்ச நிற்றலாய ஒரு பொதுத்‌ தன்மையைக்‌ கொண்டிருத்தலைக்‌ காண்கிறோம்‌. இவ்வா று பொதுமைப்படுத்துவதால்‌ செய்திகளை எனிதில்‌ உணர்கிறோம்‌.

நினைவு சச்‌ செய்தல்‌

… ஓரு கலை பயிலுமிடததில்‌, தெளிவும்‌ நுண்மையும்‌ கொண்டு விளங்கும்‌ அ௮க்கலைச்‌ செய்திகளை, எனிதில்‌ நினைவு கொள்ளுமாறு செய்வது இன்றியமையாததாகும்‌. அவ்வாறு எளிதில்‌ நினைவில பதிய வைத்தற்குக்‌ கலைச்சொற்கள்‌ உதவு கின்றன. விரிவாகக்‌ கலைச்செய்திகளையும்‌ கலைச்சொற்களைக்‌ கொண்டு பெயறரிடுவதன்‌ மூலம்‌ அவை எணனிமைப்படுத்தப்படு இன்றன. ஓரு கலைச்சொல்‌ ஒரு கலையின்‌ செய்திகளில்‌ குறிப்‌ பிட்ட ஒரு பொருளைக்‌ தன்னுள்‌ அடக்கி மிற்கிறது. இதன்‌ மூலம்‌, அக்கலைப்‌ பொருளுக்குச்‌ சமனாக அதற்குரிய இடத்தில்‌ நிற்கும்‌ குறியிடாகக்‌ கலைச்சொல்‌ அமைந்து சிறக்கின்‌ ஐது. ‘

இவ்வாறு அமைவதால்‌ அக்கலைப்பொருளை நினைவு கொள்ளுவதற்குப்‌ பதிலாக, அக்கலைச்‌ சொற்களை நன்குணர்ந்து, அவற்மமை கினைவில்‌ கொள்வதே போதுமான தாக அமைகிறது. கலைச்சொற்கள்‌ பல சொற்களாலாய கலைச்‌ செய்திகளைச்‌ சில சொற்களைக்‌ கொண்டு சுருக்கி அமைப்பசால்‌, கலைப்‌ பொருளிலும்‌ அமைப்பில்‌ குறுக), நினைவு கொள்வதற்கு ஏற்றவையாய்‌ அமைவதைக்‌ காண்‌ இழேறோம்‌. (யாப்பருங்கலக்காரிகையின்‌ **௨உதாரண இலக்கிய மூதனிணைப்புச்‌ செயயுள்‌ ” இக்கருத்துக்குச்‌ சான்றாக அமையக்‌ கூடியது. யாப்பருங்கலக்‌ காறிகையில்‌ சான்றாக அமைக்கும்‌ செய்யுட்களை எஸிதில்‌ நினைவு கொள்ள; அவம்றின்‌ முதற்‌ சொற்களை மட்டும்‌ இச்‌ செய்யுளில்‌ அமைத்துக்‌ கூறி ருப்பது, கலைச்‌ செய்திகளை எளிதில்‌ நினைவு கொள்ள, கலைச்சொற்கள்‌ உதவும்‌ என்ற கருத்திற்கு அரணர்க’ அமைவதைக்‌ காணலாம்‌.) –

ர்ச்‌ டாச்டர்‌ ப,-கோபாலன்‌ 5 மொழிக்‌ கலைகளை மொழிபெயர்க்க உதவுதல்‌.

ஒரு மொழியில்‌ பிற மொழிக்‌ கலைச்செல்வங்கள்‌ பல வற்றைக்‌ கொணர்ந்து, மொழியை . வளப்படுத்துவதற்கும்‌ கலைச்சொற்கள்‌ உதவுமாற்றைக்‌ காணலாம்‌. பிறமொழிக்‌ கலைகளை ஒரு மொழியில்‌ கொணர்வதற்கு அவற்றை மொழி பெயர்க்க வேண்டியது இன்‌ மியமையாதகாகும்‌. அவ்வாறு மொழி பெயர்க்குமிடத்து, பிறமொழிக்‌ கலைச்செய்இகளிடை அமைந்திருக்கும்‌ கலைச்சொற்களை மொ ழமிபெபெயர்க்கும்‌ பொழுதே அக்கலையினை வேறொரு மொழி பெற முடியும்‌. இதற்கு அப்பிறமொழிக்‌ கலைச்சொற்களுக்கிணை யாகக்‌ கலைச்‌ சொற்கள்‌ பலவற்றை அம்மொழியில்‌ அமைத்துக்‌ கொள்ள வேண்டுவது இன்‌்தியமையாததாகும்‌. அம்மொழியில்‌ அப்பிமமொழிக்‌ கலைக்குத்‌ தேவையாகக்‌ கலைச்சொற்கள்‌ ஆக்கப்படும்‌ நிலையிலேயே அ௮க்கலையினை. மொழிபெயர்க்க முடியும்‌. இவ்வாறு, கலைச்சொல்லாக்கத்தின்‌ மூலம்‌ ஒரு மொழி, பல பிறமொழிக்‌ கலைகளைப்‌ பெற்று வளம்‌ பெறும்‌ நிலை ஏற்படுவதையும்‌ காண்கிமோம்‌.

ஆக்கதீதிற்கு உதவம்‌ அளவான கலைச்செற்கள்‌

கலைச்சொற்களின்‌ பயன்‌ பலவாக இருப்பினும்‌, அவை வ்ள்வாக ஆக்கப்பட வேண்டுமேயன்றி, அளவிற்கதிகமாக ஆக்கப்படுதல்‌ கூடாது. மிகுறியாக இருக்கும்‌ கலைச்செய்தி களைச்‌ சுருக்கி எளிதாக உணரச்‌ செய்வனவே கலைச்சொற்கள்‌. இக்கலைச்‌ சொற்களை அளவிற்கு மிகுதியாக அமைக்கால்‌, அக்‌ கலைச்சொற்கள்‌ கலையை எணிமையாகவும்‌ தெளிவாகவும்‌ விளக்குவதற்கு மாறாக, கலைபற்றிய அறிவில்‌ களர்ச்சியையும்‌, குழப்பத்தையும்‌ உண்டு பண்ணும்‌. எனவே, கலைச்சொற்‌ களும்‌ ஓரா அளவிற்குட்பட்டனவாக அமைதல்‌ இன்றியமையாத ட்டால்‌

்‌ இதுவரை கூறியவம்றிலிருக்து கலைத்துறையில்‌ மட்டும்‌ பயின்று வரும்‌ சொல்லோ, கலைத்துறையில்‌ மட்டுமன்‌ மி மக்கள்‌ வழக்கிலும்‌ பயின்றுவரும்‌ சொல்லோ, ஒரு கலைப்‌ பொருளைத்‌ த்ருமாயின்‌, ௮து கலைச்சொல்லாகும்‌ என்பதை அறிகமோம்‌.

ஒரு கலைத்துமையில்‌ கலைச்செொல்லாக்ககி தேவையை உணாரர்து அவவளவி௰்கேற்பக்‌ சலைச்சொற்களை ஆக்கிக்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ச கொள்வது ௮அக்கலையை நன்கு வளரச்‌ ‘ செய்யும்‌ முயற்சியாக அமையும்‌. ப

இக்கலைச்சொல் அகராதி பற்றிய குறிப்பு

ஒரு மொழியில்‌ தோன்றியுள்ள அகராதிகளை அம்மமாழி வளர்ச்சியை மதிப்பிட்டு அளந்து காட்டும்‌ அளவுகோலாகக்‌ கொள்ளலாம்‌. சொற்களை. அகரவரிசைப்படுத்திப்‌ பொருள்‌ விளக்கம்‌ தரும்‌ நாரலை அகராதி” என்று குறிப்பிடுகிமோம்‌. ஒரு மொழியில்‌ வந்துள்ள அகராதிகள்‌ அம்மொழி எநங்தெக்தத துமையில்‌ சொல்வளம்‌ பெற்றிருக்கின்ற து, இன்னும்‌ எந்தெக்தத்‌ துறைகளில்‌ சொல்வளம்‌ பபறவில்லை என்பதைக்‌

காட்டும்‌.

அங்கில மொழி எட்டு இலட்சம்‌ சொற்களைப்‌ பெற்‌ கிருப்ப தால்‌ அம்மொழியில்‌ பல்வேறு துறை தழுவிய ௮கர முதலிகள்‌ பெருகியுள்ளன. அவை வருமாறு :

அகரமுதலி (1010110ற வருட) அகரவரிசை (7௦0௦2ய௨37) அகராதி (1௦10௦௩) கலைக்களஞ்சியம்‌ (1301௦02201) சொற்களஞ்சியம்‌ (7’658119) சொற்கோவை (00௦0001041106/ சொஜழ்பட்டி (10) சொல்லடைவு (01௦307) தணைக்களஞ்சியம்‌ (௨614202)

00 54 ந டம 0.௮

மேலே குறிப்பிட்ட அகராதி வகைகளில்‌ தமிழில்‌ ஒரு சிலவே உள்ளன எனல்‌ மிகையாகாது.

தமிழ்‌ இலக்கியத்தில்‌ ஆஅளப்பட்டிருக்கும்‌ பல சொற்‌ களுக்குப்‌ பொருள்‌ கூறுவதோடு அச்சொல்‌ செய்யுள்‌ வழக்கில்‌ வந்துள்ள. தொடரும்‌, ௮ஃது எடுத்தாளப்பட்டுள்ள நாவின்‌ தொடரும்‌, பாடவின்‌ எண்ணும்‌ கொடுக்கப்பட்டு இருக்கும்‌ இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி இன்று தயாரிக்கப்பட வேண்டும்‌ என்று. நோக்கில்‌ இந்த அகராதி தயாரிக்கப்‌ பட்டுள்ளது. ப

6 டாக்டர்‌ ர கோபாலன்‌

தமிழ்‌ இலக்கியத்தைச்‌ சிறப்புப்‌ பாடமாக எடுத்துப்‌ பயில்வோர்க்குப்‌ பயன்படும்‌ வகையில்‌–இலக்கியத்தில்‌, ஆளப்‌ பட்டிருக்கும்‌ இலக்கணக்‌ கலைச்‌ சொல்லுக்குப்‌ பொருள்‌ அறிய : ஒருசேரப்‌ பல..இலக்கண:. நூல்களையும்‌ பல :.உரையாசிரியர்‌ களின்‌ உரைகளையும்‌ பார்த்து அ௮றியவேண்டியிருக்கிறது. இதைத்‌ தவிர்த்து ஒரே -நூலில்‌ இன்றியமையா இலக்கிய இலக்கணக்‌ கலைச்சொற்கள்‌ சுமார்‌ 2400 சொற்களுக்கு மட்டும்‌ பொருளும்‌ இலக்கிய. . ஆட்சியும்‌ எடுத்துக்காட்டப்பட்டுள்ளது. எனவே, .இவ்வகராதி ₹₹தமிழ்‌ இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி” எனப்‌ பெயரிடப்பட்டுள்ள.து. ்‌

அரச்௯ரச்ச௬ு ௬௯ ௮ – ஒரு பொருள்‌ பயப்பதோர்‌. சொற்கூறி அ௮ச்சோல்லில்‌ ஓசோழெழுத்தாக்‌ ரீக வேறு வேறு பொருள்‌ பயக்கும்‌ ஈத்துரகவி. கநகாரறி, நகாரி, காரி அலலது பாலாவி: பாலா, பா

ஆக வா *த௲ளனாவ்‌ ஒரு பொருள்‌ பயப்பகதோர்‌ சொற்கூ.றி அச்சொல்லோடு: ஒரோழெழுத்தாகக்‌ கூட்ட வேறு வேறு பொருள்‌ பயக்கும்‌ சித்திரகவி (பி. வி. 26,-உரை) கம்‌, நகம்‌, கஈகம்‌, கோக: நகம்‌ அல்லஅ கா, காவி, காவிரி

ஆக்கரவர் கத

* ஓரு சிதிதிரகவி, அக்கரவர்த்தனம்‌

அக்கர ணிகள்‌ அறுபத்து நான்கு கலையுள்‌ ஒன்றாகிய எழுத்திலக்கணம்‌

ஆ ச்லினர்‌ 2 ட்ப நர. செய்யுண்‌ முூகதற்சீராக அமைக்கத்‌ தகாததும்‌ கீரை கேர்‌ நீரை என வருவதுமாகிய தீய செய்யுட்கணம்‌

அ௯க்கூடகுசூ (ராட்‌) மூக்கு சம்பந்தமான நடிப்பு (சிலப்‌. 8, 12) உரை) அவன்‌, இவன்‌, உவன்‌ (ஈன்‌. 86, அ.ரை)

ஆ௯* கண அகமசர்ச்கத்துக்குரிய ௬வை (கலப்‌. 9, 19) உரை)

ஆ௯த்தமித்‌ அசத்தணை பற்றிய தமிழ்‌ (இருக்கோ. 70)

அசுத தினனை

_… அகப்பொருள்‌ பற்றி அமைக்க ஓரு நூல்‌ ஈசனவியம்‌. 29).

அஆ௯ூப்‌ யொ௱ருலனீா குறிஞ்சி, மூல்லை, மருதம்‌, நெய்தல்‌, பாலை, கைக்கிளை, பெருந்திணை, இன்பவொழுக்கம்‌ (தொல்‌. பொ. 3, உரை)

வ வக்க வனை நீங்கிய கைக்கிளை, பெருந்திணைகள்‌

இ. க,

18 டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

அக்த்தூழ்ணளு கோட்டையினுள்ளாரைப்‌ புறத்தார்‌ போர்‌ வெல்லும்‌ புறத்‌ துறை (பு. வெ, 6, 22)

அகறினலைக௯ கொச்சகம்‌ ்‌

_ கொச்சக பேதம்‌. (கலித்‌. 119, உரை)

ஆகறநிலையோத்காழ்கசை 2. கலிப்பாவகை (பாப்பா. 91) 42. கலியுறுப்புவகை (தொல்‌, பொ. 850, டண்‌.

அர கூஸ்டாா உ”. (ற அகர்வொலுளலையே செய்யுள்‌: பர்க்க 97, உரை).

அ௯ய்யாாய்‌ (௫ரயப்படர ்‌. அகப்பாட்டுக்குறிய உறுப்புக்கள்‌. பன்னிரண்டு. அவை இணை, கைகோள்‌, கூற்று, கேட்போர்‌, இடம்‌, காலம்‌, பயன்‌, முன்னம்‌, மெய்ப்பாடு, எச்சம்‌, . பொருள்வகை, துறை (நம்பியகப்‌. 2.71)

ப அகசகய்யயா ட்டை ஸ்ஸலை குறித்த வரம்பைத்‌ தன்‌ கைத்தடக்கிக்‌ கொள்ளும்‌. எல்லை (தொல்‌. எழுத்‌. பாயி.இளம்‌,.)

ஆர ௯ூப்பாா ல்‌ (69 பண்ணாமல்‌ இறுதியடி ஏகாரத்தான்‌ இறாது இடையடி போன்று வருஞ்‌ சதம்‌ (தொல்‌. பொ. 528)

அஅகூயப்‌பாரா 3 கைக்கினனா கா மஞ்சாலா இளமையோள்வயிற்‌ குறு. ஒருவன்‌ அவள்‌

கு.றிப்பறியாது மேன்மேலுங்கூறும்‌ ஒழுக்கம்‌’

24] 2 ல்‌

அ ௯ூப்டயாரஆ்‌ துணை ன கைக்கிளை பெருக்திணைகளுக்குரிய. தலைவன்‌ (கலித்‌; 102, உரை)

அப்புற ஜீனா அகத்திணைக்குப்‌ . புறம்பான ‘ கைச்கிள்‌ பெருந்திணை முதலியன (யாப்‌. வி, பக்‌. 529

ஆகங்புரறப்பயாட்‌ (0

டர பெருந்திணைகளுக்குறிய செய்யுள்‌ (ஈம்பியகப்‌.

(௩ம்‌ பியகப்‌.

அசுப்புருப்‌ சிபாறா ந்‌ வினா

ததத ராக்கு புறமாகிய பெருந்திணை (ஈம்பியகப்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 39

அரசூய்பபுழமய்‌ ஒருசார்‌ தொடர்பு கொண்டு புழ்ம்பானது (தொல்‌.பொ.

54, உரை) அரசுய்பயொருட்‌ (நணறு அகப்பாட்டுறுப்புள்‌ ஒன்று ஆசகப்வோ ரல அகத்திணையாகய பொருள்‌ “(புலவோராய்கந்த வருக தமிழ்‌ அகப்பொருள்‌. ஈம்பியகப்‌. 7) 2. இன்ப வொழுக்கம்‌ கூறும்‌ நூல்‌ (கம்பியகப்‌. 215) 59. அகத்திணையிலக்கணம்‌ (இமையனாரகப்‌ பொருள்‌ 4). கீ. காம வின்பம்‌ (நீ புயப்பொருளை விரும்பி அகப்‌ பொருளைக்‌ கைவிட்டதிலே. கலித்‌. 15) 5. ” உட்பொருள்‌ (கான்மழையகப்பொருள்‌ புறப்‌ பொருளறிவார்‌ கம்பரா. இரணிய. 88)

ஆசூப்யொருளா விளாக்குஸ்‌ காண்க: நம்பியகப்‌ பொருள்‌? நாற்கவிராச நம்பி யியழ்‌.றிய:

அகப்பொருளிலக்கணம்‌

அரசூய்‌ ப 7, உள்ளிடம்‌; அகம்புற நிறைந்த சோதியாய்‌ (தாயு. சிவன்‌ செ. 4) ௮. மனம்‌; அ௮கமலர்நீதிவார்‌ . (பதினொரு திருவிடை. முப்‌. 7)

9. காம வின்பம்‌ (தொல்‌, பொரு.3, உரை) 2. அகப்‌ பொருள்‌

ஆசக்மஸரிச்சியுணரி உல்லாசாலங்காரம்‌ (அணியி. 69)

அகூவக்கூணி ன்‌ இ 4 வீத்தாரகவி (இலக்‌.வி. 267, உரை) அகலக்கவி பாடு வோன்‌ (வெண்பாப்‌. செய்‌, 5) உரை)

ப பவளக்ளள்‌ வித்தாரகவி) ஈங்க கலப்பாக்க ளிரண்டாகும்‌ (வெண்பாப்‌. செய்‌. 5)

ஆகுலவஷுரை விரீவாக எழுதும்‌ உரை (இமைய.7141,, உசை)

தந்‌ டாக்டர்‌ ப, கேர்பாலன்‌

ஆசகூணால்‌ ம… எடுத்தலோசை பிங்‌.) 2… அகவற்பாவுக்குரிய ஓசை (காரிகை, செய்‌. 1) 8. ஆசிரியப்பா (தொல்‌. பொ. 898). ஆ௯ூணஸ்கீர்‌ அகவலுரிச்சீர்‌? நேர்நேர்‌ (–]). நிரைநேர்‌ _ (00-7), நிரை. . நிரை (0000), கேர்கிரை (-00). (காரிகை, உறுப்‌, 10) அகவல்‌ அவருக்குக்‌ ஆசிரீய விருத்தம்‌ (இலக்‌. வி. 845) அகூரைஷரிச்கிர்‌ . இரண்டு அ௮சைச்சர்‌; ஆடிரியவுரிச்சீர்‌. (நேர்கேர்‌, நிரைநேர்‌, . இிரைஙிரை, நேர்நிரை ) (காரிகை. உறுப்‌, 10) ்‌ ஆச௯௯ூவா($லஸோசை ஆ௫ிரியப்பாவிற்குரிய ஓசை ( இலக்‌. வி. 792, உரை) அ௯ுவரஞ்சுரிஞுகும்‌ அகவலாகிய சுரிதகம்‌ (இலக்‌, வி. 799, உரை) ஆர சூ பொழஞ்டார ஆடூிரியப்பா, நான்கு வகைப்‌ பாக்களுள்‌ ஓன்று ஆச௬ுவல தாழிசை ஆடிரியத்தாழிசை ஆூரியப்பாவினத்துள்‌ ஓன்று. (இலக்‌. வி, 7829) உரை) அசகூவல்துூனறு .. இடிரியத்துறை (யாப்‌.வி. 76: ஆ ௯ணற்ரநோனம னா ஸ்‌ வெண்டனளையும்‌ கலித்தளையும்‌: கலந்து வரும்‌ துள்ள லோசை (காரிகை, செய்‌. 1) உரை) ஆகவற்மூாங்கல்‌ த்‌ ஓனமாத வஞ்சித்தளையான்‌ வருந்‌ தூங்கலோசை (காரிகை. செய்‌. 14, உரை) அசகுவளன்‌ மகள்‌ பாண்‌ மகள்‌ (குறும்‌. 828): ஆக௯னாநிசைய்பு யாப்பு மூழையினின்று அகன்று காட்டும்‌ குற்றம்‌. (யாப்‌, வி, 95, பக்‌. 24089) ப ஆகூனைைந்‌ தினை குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம்‌, நெய்தல்‌, பாலை ஆகிய ஐந்திணை (தொல்‌. பொ. 264)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 2.2

அகசககுஸ்பர கென்சாஸ்‌ ஒருவழி கெடிலும்‌. ஒருவழிக்‌ குறிலும்‌ பயின்று விட்டு விட்டுச்‌ செல்லும்‌ சந்தம்‌ (மதால்‌. பொ, 541) அஙக ஆகச்‌ செய்ப்யரு னீ அங்கதப்பாட்டு, வசைக்கவி (கைக்கிளை பரிபாட்டங்கதச செய்யுளொடு) (தொல்‌. பொ. 480)

அடீசச௯ு ஐய்‌ வசை (தொல்‌. பொ. 08, உரை)

அரங்கமா ண டி ரபநதவகை (இலக்‌. வி. 9852) எ௮ம்பு மாலை (தேவா. 295, 7)

அச்மீசாய்‌ உர பேய்‌ தாய்‌- குழந்தையை அணைக்க அழைக்கும்‌ பருவம்‌ (தவ. பெரியாழ்‌. 1, 9, பதி.) அசதிக்கிளானண பரிகாசச்‌ சொல்‌, அசதிக்கிளவி ஈயவா .நிழற்றி (பெருங்‌. இலாவண. 28, 191) .அசுவம்யானாா ஸங்காற ஸ்‌ கூடாமையணி (அணியி. 50) அசை செய்யுளுறுப்பு வகை (நேரசை [/-7, நிரையசை /[- ஒரிரு) அசைச்சீர்‌ ஓரசைச்சீர்‌ (அசைச்சீர்க்‌ குதாரண நாள்‌ மல?$ர) (காரிகை. உறுப்‌. 7) அசைச்சொல்‌ சார்க்து வரும்‌ இடைச்சொல்‌. யா, கா, பிற. அகதசைந்ஸலலலை அசைச்‌ சால அசைநீனஸை பானாகியணட அசை கோடற்‌ பொருட்டுக்‌ கொண்ட அளபெடை (பி.வி. த, உறை) – அணக யாட 7, அம்போதரங்கம்‌ (இலக்‌, வி. 7482 2. அம்போதரங்க வொத்தாழிசைக்‌ கலிப்பா உறுப்பினுள்‌ “ஓன்று (இலக்‌. வி. 7989, உரை) _ ஓத்தாழிசைக்‌ கலிப்பா வகை (தொல்‌. பொ. 488

ஒழ்‌ டாக்டர்‌ ப; கோபாலன்‌

அசையந்தா தீ செய்யுளின்‌ ஓரடியின்‌ ஈற்றசை மற்றைய அடிக்கு மூதலசை யாக வரும்‌ தொடை (குன்றச்‌ சாரம்‌: குதித்தன. கோண்மா மாவென மதர்த்தன கொடிச்சி வான்கண்‌) (தொல்‌; பொ… 471, உரை)

அட்ட கணம்‌ சர்ட ன்‌ நிலக்கணம்‌, நீர்கீ்கணம்‌, சந்திரகணம்‌, -இந்திரசணம்‌ அல்லது இயமான கணம்‌, சூரியகணம்‌,:- இக்கணம்‌, வாயு கணம்‌, ஆகாசகணம்‌ என எண்வகையுடையனவும்‌ நல்லவுக்‌

…. தீயவுமாய்‌ வருவனவுமாக _நான்முத.ற்சீர்கள்‌

அட்டநாக பாருக்‌

சித்திரகவி வகை

அட்டையாடல்‌ உடல்‌ துண்டிக்கப்பட்ட விடத்தும்‌ அட்டைபயபோல வீரனுடல்‌ வீரச்செயல்‌ காட்டியாடுகை பாகம்‌. 82 உரை)

அட்ட வெெற்ரசி வெட்டு, கரந்தை, வஞ்சி, காஞ்சு, கொச்சி, உழிஞை, தும்பை, வாகை என எண்வலகைப்‌ போர்கள்‌ (யாழ்‌. ௮௧.) அட கியா சுரிதம்‌. காண்க 2? அடக்கயெல்‌ வாரம்‌ (வீரசோ. யாப்‌. 32, உரை) சுரிதகம்‌ (தொல்‌. பொ, 856) அட க்கியயல்‌ மார்‌ சுரிதகம்‌. (தொல்‌, பொ, 426) 1. கலிப்பா வகையின்‌ இறுதி உறுப்பு: தெல்ஹ்ாலு செய்‌. 72) உரை. 8௨ கூத்தில்‌ சொல்‌ நிகழும்‌ வகையில்‌ வரும்‌ ட்டடிப்‌ பாட்டு, அடர ௯ண்‌ முணு தேவாரம்‌ அபூ ன. / சீர்களால ஆகி, செய்யுட்கு உறுப்பாய்‌ வருவது; குறளடி, சிந்தடி, அளவடி. அல்லது நேரடி, நெடிலடி, கழிரெடிலடி. அடுத்துகடத்தவின்‌ அடியே (இலக்‌, வி, 211) –

அஞரு வாட ௬ ச எ டமள்ரன்‌ வேறுபட்டேனும்‌ வேறுபடாமலேனும்‌

செய்யுளின்‌ அடி. மீண்டு மீண்டு வருவதாகிய சொல்லணி வகை (பெருந்தொ. 1728)

இல்க்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி த்த

அடியாயக்கு … பொருளில்‌ திரீபின்றி அடிகளை முன்‌ பின்னரக மாற்றும்‌

படி. அமைந்த பாடல்‌ (00)

அபார அடிமறிமாற்று, அடிகளை எடுத்துப்‌ பொருளுக்கு ஏற்ற படிக்‌ கூட்டுவதும்‌, எந்த அடியை எங்குக்‌ கூட்டினும்‌ பொருளும்‌ ஓசையும்‌ ஓப்ப. வருவதுமாகிய கடல்‌ (நன்‌. 4202)

அருமா? னீ ரஸம்‌ – அகவற்பா வகையுள்‌ ஒன்று (காரிகை. செய்‌. 8)

அராுாநி ம௰௱ழ்ரா காண்க ? அடி௰றி அடருதரனா தொடை செய்யுளின்‌ முதலில்‌ வரும்‌. சொல்லாவது பொருளாவது அடுத்த அடியின்‌ சொல்லோடும்‌ பொருளோடும்‌ மாறுபடக்‌ தொடுப்பது (காரிகை. உறுப்‌. 16, உரை) அஷ. (யோமோாணனாத்‌ ஜுெ௱ணடை_ செய்யுளில்‌ அடிகள் தோறும்‌ முதலில்‌ மோனை எழுத்து ஒன்றிவரத்‌ தொடுப்பது (காரிகை, உறுப்‌. 18, உரை) அடியாற்கா தி ஒரு செய்யுளின்‌ ஈற்றடி. அடுத்த செய்யுளின்‌ முதலடியாகத்‌. தொடுக்கப்படுவது (யாப்‌. வி. 59, பக்‌. 186) அடியளாபயெள்ட த அச ணட ்‌ செய்யுளின்‌ அடிகள் தோறும்‌ முதற்கண்‌ தண்டை வத்‌ தொடுப்பது (காரிகை, உறுப்‌. 18, உரை) அரு யா ச௯ஞசூன௯ அடியெதுகைத்‌ தொடை, செய்யுளின்‌ அடிதோறும்‌ மு.த.ற்கண்‌ இரண்டா9மழுத்து ஒன்றிவரத்‌ தொடுப்பது (காரிகை. உறுப்‌. 18, உரை) ஈண்ட எ ட்வின்‌ அன கதம்‌ இறுதுிச்சீர்‌ ஓன்றிவரத்‌ தொடுப்‌ பது (காரிகை. உறுப்‌. 18. கட்‌. அடியெபதூனண௯௯ ஜெ டை செய்யுளின்‌ அடிதோறும்‌ முதற்கண்‌ இரண்டாம்‌ எழுத்து ஒன்‌ றிவரத்‌ தொடுப்பது (காரிகை. உறுப்‌. 18, உரை)

இக்‌. டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

அடியெழுத்கு। பன்னீருயிரும்‌ பதினெட்டு மெய்யுமாகிய முதலெழுத்து (பேரகத்‌. 6, உரை) அடிவார வு ப பாட்டின்‌ மூதற்குதிப்பு அடிவரையா வை பாட்டின்‌ ன அககதனு வரீசை (மீனாட்‌. சரித்‌. 3, பக்‌. 10) _ அ௫க்கியல்‌ அராகம்‌. கலிப்பா வகைகளின்‌ உறுப்புக்களில்‌ ஓன்று (தொல்‌. பொ, 04) அ௫ுக்கசுக்தகொடர்‌ சொல்லைப்‌ பிரித்தால்‌ பொருள்‌ தருவது அடுக்குக்‌ தொடர்‌, பல பல, பாம்பு பாம்பு (ஈன்‌. 752, உரை) ப அ௫துதூவரஹூ வப மமை உவமைக்கு உவமை அடை ர கலிப்பாவின்‌ உறுப்பாகிய தனிச்சொல்‌ அடை கொளி விசேடி.யம்‌ அடை கசொஸல்‌ விகுதி (தக்கயாகப்‌ , 268) அண்ட நிலை கவிப்பாவின்‌ உறுப்பாகிய தனிச்சொல்‌ 6 தொல்‌. பொ… 447) அணடைய(௫௯ ௭௯ அடளுயெயபப்‌ ஆகுபெயர்‌ வகை (ன்‌. 890, உரை) அணரி அணியிலக்கணம்‌, செய்யுளணி, ஓர்‌ உவம உருபு (வக, ௧௨௦64, உரை) அணரிடூ பபால 1. அணியிலக்கணம்‌ ஓர்‌ அலங்கார நூல்‌ அனி மெய்யணை

தண்டியலங்காரத்தில்‌ ௮ணியைச்‌ சுட்டும்‌ 95 எனதும்‌. எண்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி த

அணைக்சொல்‌ துணைச்சொல்‌ அதிககண்டம்‌ செய்யுட்சீர்‌ அதிகார கக்‌ திரஸ்‌ தான்‌ ஒன்‌, மனையும்‌ விதிக்காது பல சூ.த்திரங்கட்ு மூன்‌ படிக்கப்பட்டு அவற்றுக்குப்‌ பொருள்‌ கொள்ளும்போது தானும்‌ அவற்றுடன்‌ சேர்க்க பொருள்‌ கொள்ளப்படும்‌ சூத்திரம்‌ அதிகாரம்‌ புரானாணட. . அதிகாரவிறுதியிற்‌ கூறும்‌ புறனடைச்‌ ட்டா. (தொல்‌. . சொல்‌. 45, சேனா. பக்‌. ட

அதிகாரமுணந நூற்பிரிவின்‌ முஹை வைப்பு (தொல்‌. பொ. 6688) அதிக௱னஙைகாரம்‌ பெருமையணி (அணியி. 41) அச யபாறரைவாணா௰ மிசையுவமை (வீரசோ.ஃ அலங்‌, ரதி, உரை) அதிசடீயமாக்கு உயர்வுகவிற்சியணி (அணியி. 78) ்‌அந்௲ர ஆககொட்டு ப கூத்து வகை (சிலப்‌. 4, 127) அந்தர ஆணா ம்‌ ்‌ . கருவிளங்காய்‌, செய்யுட்கணம்‌ (இவா. அற்ஜாதி

அந்தாதித்‌ தொடை (காரிகை. உறுப்‌.17), ஒரு பிரபந்தம்‌

1. முதலும்‌ முடிவும்‌

2, தலைமுதல்‌ பாதம்‌ வரையுள்ள உறுப்பு. உருக்கோதை

மேனிக்கக்‌ தாதியைத்‌ திட்டில்‌ (குலோத்‌. கோ. 791)

அந்த த பபு வரண

அந்தத்துச்‌ சொல்லையே மடக்கி ‘ஆதியாகக்‌ கொண்டு

உவமையெறக்‌ கூறும்‌ அணி. (மாற்னலங்‌. 707, உரை) அர்கா தக்‌ ஜெ௱டை

அடிதோறும்‌ இறுதிக்கணின்ற சீரும்‌ அசையும்‌ எழுத்தும்‌ மற்றையடிக்கு ஆதியாகத்‌ தொடுப்பது (இலக்‌. வி. 725)

அந்திய தீய்‌ கடைகிலை விளக்கு என்னும்‌ அணி

2.4 டாக்டர்‌ ப,.கோபர்லள்‌

அயவா௭ கூத்தர்‌ 8 பர ஒரு சூத்திரத்தால்‌ விதிக்கப்பட்டதற்கு முற்றும்‌ மாறு பாடாக விதிக்கும்‌ மேவேறு சூத்திரம்‌ – அய௱ாதக௱னால்‌ ஐூதாம்‌ வேற்றுமைப்‌ பொருள்‌ (தொல்‌. சொல்‌. குப்பு, பக, “3 15) 9 * அஸ்ரி ண இல்பொருளுவமை (தண்டி. 40) அண்டாவில்‌ மாரா மைய பிள்ளை த்தமிழ்ப்‌ பருவங்கள்‌ பத்துள்‌ ஏழாம்‌ பருவம்‌ அடியோ ௬ ஙா கூய்‌ 7. அ௮ம்போதரங்க ஓழ்‌. தாழிசைக கலிப்பா உறுப்பினுள்‌ ஒன்று (இலக்‌. வி. 7809, உரை) 8. ஓத்தாமிசைக்‌ கலிப்பா வகை (தொல்‌. பொ. 469) அண்யாா ௭ ரம ஏஒக்காாழி்கை அம்போதரங்கம்‌ அப்ரோ சூரா க ணொ ரு்‌யாா ளூ ஒத்தாழிசைக்‌ கலிப்பா வகையுளொன்று. (பாப்பார. 102)

அமம்யயணணாய்‌ டாட்‌. (19 அம்மானை யாட்டத்திற்‌ பாடும்‌ பாட்டு (தொல்‌. பொ, 201, உரை) |

அவ்யணனா ஊ௦௨டக்சூ பத்தை கலித்தாமிசையால ” வினர விடையாக மகளிர்‌ இருவர்‌ இருபொருள்படக்‌ கூறுவதாக இயற்றும்‌ பாட்டு மாறன்‌, 202).

அவ்யாா ஊனா 1. ஒருவகைப்‌ பாடல்‌ (இருவா௫, 8)

2: கலம்பக உறுப்பு (இலக்‌. வி. 818)

அஸ்மாணளைய்‌ டா (ரூ போ ய – பெண்பாம்‌ பின்னைத்தமிழ்ப்‌ பருவங்களுள்‌ ஒன்று

அம்மா ணனா மாரி மகஸிர்‌ அம்மானையாடும்போ து பாடும்‌ பாட்டு (சிலப்‌. 28)

“அண்ணா அழகு. நூல்‌ வனப்புளொன்று (தொ. பொ. கக?) அமைதி. அம்மை யஞ்சொலார்‌ (€வக,. 81291)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி து

அழுத்த காவியத்தின்‌ முதற்செய்யுள்‌ முதன்மொ (மியி. லும்‌ தசசாங்கத்‌ கயலிலும்‌ வருதற்குறிய’ சுபவெழுத்து (இலக்‌, வி. 770, 281)

அயலவாமணாமுரைத்தஸ்‌ தலைவற்குத்‌ தோழி படைத்து மொழிந்து பிறரும்‌ மணம்‌ வேண்டிக்‌ காப்பணியக்‌ கருதுவரென்று கூறும்‌ அகத்துறை (களவியற. 114)

அணிர்ததுரைத்தல்‌ கலைமகளுடைய கண்‌ சிவப்பு மூதவியவற்றைத்‌ தோழி கண்டு ஐயங்கொள்வதகைக்‌ கூறும்‌ அகத்துறை (களவியம்‌- 60)

அர்த்காந்தீர நியாசம்‌ வேற்றுப்பொருள்‌. வைப்பணி (அணியி. 01)

அர்ச்௲ாவங்கா௱றரஊ்‌ பொருளணி.

அரசமுஸ்ண வஸ்‌ ப அரசன்‌ தன்மை கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 6, 72.)

அரசர்‌ யா காண்க : ஆடரியப்பா. (இலக்‌. வி. 879)

அரச வாண

வேக்தனியல்பு கூறும்‌ புறத்து (பு.வெ, 6, 8)

அரசனா விருச்சம்‌ பிரபந்தவகை (தொன்‌. வி. 4288, உரை)

க்‌

அரவு சக்கரக்‌ சித்திரசவி வகை (யாப்‌, வி. 227)

அரஈ௯்ம்‌ கலிட்பா வகைகளின்‌ உறுப்புக்களுள்‌ ஒன்று பிதா பொ. 8064)

அ௱ரிஊ௱ ($நர௬௯0௰௮ சூத்திர நிலையுள்‌ ஒன்று

அரியானாஈ யெனால்‌ தலைவியின்‌ மனறிலையறிதல்‌ அருமையெனத்‌. தோ மி தலை மகற்குக்‌ கூறும்‌ அகப்பொ ர௬ுடடுமை (களவியம்‌. ௦62

28 _வாகிடர்‌ ப, கோபாலன்‌.

அருமாக்ணவல விரணோ கலா “நாூலாராய்ச்சியே விளையாட்டாக “உடையவன்‌ (அருங்‌ கலை வினோத னமரா பரணன்‌ [ஈன்‌. சிறப்புப்‌..7) அருட்‌ தெய்வானுக்‌ கிரகத்தாற்‌ பாடப்பட்ட செய்யுள்‌. அருத்த௱யளன்ஜீ ஓரளவை (குறள்‌. 296, உரை) அருவ்டாச புரை அரிய சொல்லுக்கு உரை அருளொ௱௫ மாங்க்ஸ்‌ – உலகின்‌ துயரத்தைப்‌ பார்த்துப்‌ பற்று நீங்கும்‌ பு௰திதுறை (பு. வெ. 9, 24)

அல்யயொ ரள பாவம்‌. அறனை கினைப்பானை யல்பொரு ளஞ்சும்‌ (திரிகடு. 78) உபமானம்‌ (அணியி. 9)

அல்வசூரி

தலைமகனாலன்ற௱ிப்‌ பி ரிதொன்றினால்‌ நிகழுங்கு மி (ஈம்பியகப்‌, 1502) ்‌

அலைவசூறசிய்பபா இ சஸ்‌ இரவுக்‌ கு.றியிடத்துக்‌ குறியல்லாத .குறியிலே மயங்குதல்‌ (தொல்‌. பொ..194, உரை)

அலஸ்வழிப்புனார்‌ ச்சி (ஈன்‌. 121) வினைத்தொகை, பண்புத்தொகை, உவமைத்‌ தொகை உம்மைத்தொகை, அன்மொழித்‌ தொகை, எழுவாய்த்தொடர்‌, விளித்தொடர்‌, பெயரெச்சத்தொடர்‌, வினையெச்சத்தொடர்‌, தெரீறிலை வினைமூற்றுத்‌ கொடர்‌, குறிப்புவினை முற்றுத்தொடர்‌, இடைச்‌ சொற்மொடர்‌, உரிச்‌ சொற்றொடர்‌, ‘ அடுக்குத்‌ டர்‌ (நன்‌. 52, உரை)

அலக்‌ செய்யுளசை கணக்கிடுதல்‌ (இலக்‌. வி. 752)

அலசூ ௬ இசையில்‌ ஓர்‌ அளவு

அவரங பாஸாக சூயி வெண்பா, கலித்துறை, அகவல்‌, விருத்தம்‌, சந்த விருத்தம்‌ ஆகிய இவவைக்தும்‌ அந்தாதியாக வரப்பாடும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி. 844)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ற்றி

ஆஆலவகைிர௫௬ுக௯்க௯ வெண்பா மிறைக்கவி வகை (யாப்பு. வி. 570)

ஆலமர்‌ க்சூநரி .குறியிடை வந்த தலைவன்‌ தலைவியைக்‌ . காணாத நிலை யில்‌, தான்‌ வந்ததை அவள றிய விரும்பிப்‌ பூவோன்றை அடையாளமாக வைத்துச்‌ சென்றது குறிக்கும்‌ அகத்துறை (தனிப்பா. 278, உரை)

அநனவிய்யபாா ணி

3. ஆய்தம்‌ (வெண்பாப்‌. முதன்மொழி, 8, உரை)

2. மெய்யெழுத்து (பிங.)

அரோ பயா (ழா நாட்குரிய மாலை, யாமம்‌, வைகறை, விடியல, ஈகண்பகல்‌; எற்பாடு என்ற அறுவகைக்‌ காலம்‌

ஆ வராத ஒன்றன்‌ தன்மையை மறுத்து வேஷயொன்‌ றன்‌ தன்மையை ஏழ்‌,மிக்‌ கூறும்‌ ௮ணி (தண்டி. 78)

ஆநமேைஸ்க்‌ ௭ ன வை சோகரசம்‌ (லப்‌. 42, 72, உரை)

அசிவாஸயஸ்‌ ட 7. துன்பம்‌, செய்வினை முற்மாம லான்மோ ரவலம்‌

படுதலு மூண்டு (கலித்‌. 12)

2. தரித்திரம்‌. கெடுகறின்‌ றவலம்‌ (பெரும்பாண்‌. 88) 5. அழுகை. அ௮வலங்கொண் டமிவலோ (சிலப்‌. 18, 47) கீ. – கவலை. நெஞ்சத்‌ தவல மிலர்‌ (குறள்‌. 028) 5. அவலச்சுவை (தொல்‌. பொ. 821, உரை)

அவா யற்‌ ட்‌ ஒரு பதம்‌ தன்னொடு பொருக்கதிப்‌ பொருள்‌ முடிதற்குரிய மற்றொரு பதத்தை வேண்டி நிற்கும்‌ நிலை (குறன்‌. கூ உரை) ன சர

ஆவிறயபக்கூ த்து… க. 2 – . பாடற அபாருளைக கையாறு காட்டு ஆடும்‌ கூத்து (சிலப்‌

. ஐ) உரை/

அனா வயபாடட ௬௯௯ அவையோர்க்கு வழிபடு களவி கூறுகை (சிலப்‌. 2) உரை)

அமை மையப லப்‌ அனா ஈயி சபையில்‌ உரைக்கத்தகாத சொல்‌ (தொல்‌, சொல. 4:28)

65 ப – பாக்டரி ப. கோபாலன்‌:

அனா பொன 4 உயிரளபெடை, ஓற்றளபெடை (கன்‌. 61) அரனாபயொோடை. மனீளணாஸ்‌ அளபெடை பயின்று வரும்‌ சந்தம்‌ (தொல்‌. பொ. 591) அளாவரடுி ( _ கா.ற்சீரடி (6) 10 முதல்‌, 14 எழுத்துப்பெறும்‌ நா.ற்சரடி, அளாவணயச்‌ சந்தம்‌ ப நான்கு முதல்‌ இருபத்தாறு எழுத் துவரை வந்து அளவொவ்‌ வாத அடிகளுடைய செய்யுள்‌ வகை (யாப்‌. வி. 95,பக :447) அளாவரடுக்‌ கரண்ட ௯ ்‌ ப இருபத்துஏழு எழுத்து முதலாக வந்து அளவொவ்வாத ்‌ அடிளுடைய செய்யுள்வகை. (யாப்‌. வி. பச்‌. 447) அளவியல்‌ பாவின்‌ அடிவரையறை (தொல்‌, பொ, 819) அவியற்‌ சந்தம்‌ ப நான்கு முதல்‌ இருபத்தாறு எழுத்து வரை அளவொத்து வரும்‌ அடிகளுடைய செய்யுள்வகை (யாப்‌, வி, 95, பகீ, 447) ப அளவியரற்‌ முண்ட கம்‌ இருபத்தேழு எழுத்து முதலாக வரும்‌ ௮ளவொத்த ‘அடி களுடைய செய்யுள்‌ வகை (யாப்‌, வி, 95, பம்‌. 447) ஆன வெண்‌ ப ்‌ நாற்சீர்‌ ஓரடியாய்‌ வரும்‌ அம்போதரங்க உறுப்புவகை (காரிகை. செய்‌, 10, உரை) அளாணவபயா சூயொயயரி . , எண்ணல்‌ முதலிய அளவைப்‌ பெயர்‌ பொருளுக்கு ஆக வருவது (ஈன்‌. 290, உரை) அனனாபநியாம்ப ட்‌ பாட்டின்‌ ஈற்றினின்‌ற சொல்‌ இடையிலும்‌ முதலிலும்‌ சென்று பொருள்‌ கொள்ளப்படும்‌ மூழஹை (ஈன்‌, 412) வற்று கீ ௬ ளார்‌ வாதி வேளாண்‌ கொழிலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை . (மாறன,. 7180 உ) அமுத்தொரு மிற்றால்‌ டர்‌ அதி களவினைக்‌ தமர்க்கு முறையே அிவுறுத்துகை (கொல, பொ, 806) ப

இலக்கியக்‌.கலைச்சொல்‌ அகராதி வர்‌.

ஆஅரறுய்யாடல்‌ கேடு விளைவிக்கும்‌ சொ ற்ப்யிலும்‌ பாட்டு அறா ப 7, மறப்புறம்‌, தருமம்‌ (பிங்‌. 2. புண்ணியம்‌. அறம்பாவ மென்னுமருங்கயிற்றா.ல்‌ கட்டி (திருவாச. 7, 58) | 5. தகுதியானது (இழை. 29, பக்‌.. 198) அஆறநும்பா ௫௬ல்‌ இச்சொற்பட்டுசத்‌ தப்பயனுண்டாகப்‌ பாடுதல்‌ ஆஅஆரநநியபா வினா தெரியாக தொன்றைத்‌ தெறீதற்குக்‌ கேட்கும்‌ கேள்வி (ஈன்‌. 065, பைத்‌ அறி வினா அறிந்து கேட்கும்‌ கேள்வி (ஈன்‌. 985, உரை):

ஆறுக்திசைய்பு வேற்றிசை கலந்து வரும்‌ ஒருவகை யாப்பு வழு, (யாப்‌, வி. 95, பக்‌. 2402) அரூயுதனரு வாழுது முனிவர்‌, பார்ப்பார்‌, ஆனிரை, மழை, முடியுடை வேந்தர்‌, உலகு என்ற ஆறனையும்‌ பற்றிக்‌ கூறும்‌ வாழ்த்து (தொல்‌. பொ. 81, உரை) அளனாயுர்ட.௯௬௯௱௰்‌ ஐந்திணை பற்றி நிகழும்‌ காமம்‌ (நம்பியகப்‌. அகத்‌. 4) அளாலவயொழித்‌ தெரண அன்மொழித்‌ தொகை . (ஈன்‌. 9069) ஐந்தொகை மொழி மேம்‌ பிறதொக்கு பரனாகாகார்‌ ஆனாய மாயம்‌ , 1. அன்னுவயம்‌ சம்பந்தம்‌, இவையன்்‌னுவய , மின்ற யிருந்தும்‌ (மணி, 82, 80) 2. கொண்டுகூட்டு (வதா. கு. 8) ஆன்வயித்தல்‌ படல்‌. கட்த பஜ 1. செய்யுளிலும்‌, உரைகடையிலும்‌ ஓரு மொழியை மற்றொன்ஹமோடு பொருட்‌ பொருத்தமுறப்‌ பொருத்துதல்‌ 2. ஒரு பதம்‌ மற்றொன்றுடன்‌ இயைதல்‌ 9. பின்‌ தொடர்தல்‌ (கம்ப. இரணிய..196)

தர்‌ டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌ அசகாரனரி(2யபோானாயப யபபாவஙாகர௰ஊ்‌ ஒன்‌ ௰,ற்கொன்று உ தவியணி (அணியி. த்த) ஆர மாணா ணயயாயஊ்‌ பாணானரரா. ச்‌ .. பொருத்தமூறப்‌ பதில்களைக்‌ “கொண்டு கூட்டு தல. அரன்ணூவயாஸகா ற வட. இயைபின்மையணி ௫ அணிச்‌, அணசூணாஸர்சகஈ ற்‌ தன்குணமிகையணி (அணியி. 78) அரணாக ரல்‌ வேண்டலணி (அணியி. ட்‌ அணுப்பிரர கய வழியெதுகை மண்டலம்‌ பண்டுண்ட’்‌ திண்டுடர்‌ வரகுணன்‌ (இலக்‌, வி. 72498, உரை) அணுபரு கட 7. நுலின்பின்‌ சேர்க்கப்படும்‌ துணைக்கு றிப்புக்கள்‌ -. 2… உறவின்‌ முறை அணுயஸ்வணி ‘ கீர்த்தனத்தில இரண்டாம்‌ உறுப்பு… அரணாாயோ ரமா

இனவெழுத்தால்‌ வரும்‌ ரன்ன தொடை (தொல்‌, பொ. 2402, உரை)

அணு வெழுத்சூம *

சமோனையெழுத்து

அஆஆக்௯்க்கிளாவி

ஆக்கம்‌ உணர்த்தும்‌ சொல்‌ ரி சொல்‌. 223 – ஆக்கப்பெயா

அர்‌ இடுகு நியாக்கம்‌. ௮9 காரணவாக்கம்‌ ண்ட்‌ திரக்‌,

உரை)

அதகாயச்‌ ௪௬௯௨ ட்‌ சித திரகவி வகை

– அப * சச

இல்லாத ஸஜனொருவனை முன்னிலைப்படுத்தித்‌ தானே கூறும்‌ பேச்சு (சிலப்‌, 8; 19, உரை) .

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 2

அசரூயொயர்‌ , ஓன்‌, மன்‌ பெயராயிருந்தும்‌ அதனோடு தொடாபுடைய மற்ொன்றற்குத்‌ தொன்றுதொட்டு ஆகி வரும்‌ பெயர்‌ (ஈன்‌. 890) அயூ்கூ னா போரில்‌ பகைவர்‌ பசுக்களைக்‌ கவர்ந்து கொள்ளுகை (ஊர்‌ கொலை யாகோள்‌ [தொல்‌. பொ, 58/7) அஆசி(௫. ஐஸ்‌ 7. மகேரிசை வெண்பா முதற்குறளின்‌ இறுதிச்‌ சீர்க்கும்‌ தனிச்சொற்கு மிடையே விட்டிசைப்பின்‌ ஓரசை யேனும்‌, ஈரசையெனும்‌ சேர்த்தல்‌ (காரிகை. செய்‌. 8, உரை ப

2. எதுகையில்‌ ய,ர,ல,ழ என்ற கான்கிலொன்றை ஆசாக இடுதல்‌. (இலக்‌. வி. 748)

அடசிணட பெய்து ௯ காண்க : ஆசெதுகை. ய்‌,ர்‌,ல்‌,ழ்‌ என்ற மெய்யெழுத்துக களுளொன்று அடியெதுகை யிடையே ஆசாக வருவது (காரிகை. ஓழிபி. 6, உரை)

அகிமொ௱ழி வாழ்த்தணி (வீரசோ. அலங்‌, 98, உரை)

ஆசினட (ரரினச வெண்பா ஆசிடை வெண்பா

ஆரிடை வெண்யா முதற்‌ குறளின்‌ இறுதிச்சிர்க்கும்‌ தனிச்சொற்கும்‌ இடையில்‌ கூட்டப்பட்டு அசையுடன்‌ வரும்‌ நேரிசை வெண்பா.

அூசிரியபாச்‌ சீர்‌

காண்க; அசகவலுரிச்சீர்‌, ஈரசைச்சர்‌. சேர்தேர்‌ 6–) கிரைகேர்‌- நிரை நிரை சதேர்நிரை – (காரிகை உறுப்‌, 10)

ஆசீரியயகச்‌ ௬ரிகும்‌ – அகவலாசிரியச்‌ சுரிதகம்‌ (இலக. வி. ₹89), உரை)

அபிரியபபக்‌ ஜனை த ன கு மாமூன்‌ கேரும்‌ விளமுன்‌ நிரையும்‌ வரத தொடுக்கும்‌ செய்யுட்டளை (காரீகை. உறுப்‌. 10, உரை)

ஆசீரியயகச்‌ ௭ரிதகம்‌ அகவலாசிரியச்‌ சுரிதகம்‌ (இலக்‌. வி. 789, உரை)

இ. ஆ.

ஆச்‌ டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

அதரிரியாக்‌ தளை

மாமூன்‌ நேரும்‌ வின்முன்‌ நிரையும்‌ வரத்‌ தொடுக்கும்‌

செய்யுட்டளை (காரிகை. உறுப்‌, 10, உரை) அிசிரியயாக்‌ ௱ழிகசை .

ஆ௫சிரியப்பாவினத்துள்‌ ஓன்று (இலக்‌. ட்‌ ₹295, உரை) அநுசிரியயஜ்‌ தூணை

காண்க : அ௮கவல் துறை (காரிகை, செய்‌. 9, உரை). ஆஅிசிரியபாப்பாா

நால்வகைப்‌ பாவிலொன்று (தொல்‌. பொ, 419) அசிரியடாய்‌

. காண்க: ஆசிரியப்பா (தொல்‌. பொ. 419) நால்வகைப்‌

பாவுள்‌ ஒன்று (இலக்‌. வி. 925) ஆசிரிய விருத்தம்‌

காண்க : அகவல்‌ விருத்தம்‌ (காரிகை. செ. 9, உரை) ஆஆசிரியாவுரிச்கிர்‌

காண்க: அகவலுரிச்சீர்‌ (இலக்‌. வி. 716, உரை)

்‌ இிமமிகை வெண்பாவின்‌ முதற்குறளினிறுதிச்‌ ர்க்கும்‌ தனிச்‌ சொற்குமிடையிற்‌ கூட்டப்படும்‌ அசை (காரிகை செய்‌. 9) அசா ௯வி 1. கொடுத்த பொருளை அடுத்த பொழுஇற்‌ பாடும்‌ பாட்டு (வெண்பாப்‌. செய்‌. 2, உரை) 2. ஆசுகவி. பாடும்‌ புலவன்‌ (வெண்பாப்‌. செய்‌. 2 உரை) அதசெதுசகை ய்‌, ரூல்‌, ஜ்‌, என்ற மெய்யெழுத்துக்களுளொன்று அடி யெதுகையிடையே ஆசாகி வருவது (காரிகை, ஓழிபி, 6, உரை) அட ௯ஈனஞுசி மோபோககளத்தில்‌ இறந்த கணவனது வேல்‌ வடுவைக்‌ ட மனைவி அஞ்சிய புறத்துறை (தொல்‌. பர 7 5… போர்க்களத்‌ இறந்த கணவனுடன்‌ தீயில்‌ த்தும்‌

மனைவியின்‌ பெருமை கூறும்‌ புறத்துறை (பழப்‌, வெ. 4. 88)

அறு ௨. புனானரிைண ய ஆண்பாலாரை மூன்னிலைப்படுத்திக்‌ கூறுகை –

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகரா 7.

அணாயா லவெயு ௬ சூர அ, இ; ௨, எ, ஓ ஆகிய ஐர்து குற்றெழுத்துக்கள்‌ (இலக்‌. வி. 779, உரை)

அஆணாயாம்‌ யபிளாணனா கிழ்‌ காப்பு, செங்கீரை, தால்‌, சப்பாணி, முத்தம்‌, வாரானை, அம்புவி, சிறுபறை, சிற்றில்‌, ஈறுதகேர்‌ ஆகிய பருவங்களைப்‌ பற்றிப்‌ பாடும்‌ பிள்ளைத்தமிழ்‌ (இலக்‌. வி. 8068) அதணொ்ணாுயட்‌்‌ (டொ சூப்‌ பெடொயடர உயர்திணை அண்பாலையும்‌ அஃறிணை அ௮ண்பாலையும்‌ ஏற்கும்‌ பொதுப்பெயர்‌ சாத்தன்‌ இவன்‌, சாத்தன்‌ இவ்‌ வெருது [ஈன்‌. 862), உரை 7)

அஆ (2௯ சூர உயிர்‌ எழுத்து (பிங்‌)

அஆஆகளெரனாழி ஸவற்ஞூ சகல்‌ இருதிணையிலும்‌ பெயர்‌ அல்லது தொழிலினாம்‌ பெண்‌ பாலாகப்‌ பாலபிரியுஞ்‌ சொல்‌ (தொல்‌. சொல்‌. கீ, இளம்‌)

அதி மடக்சூ அடி.யின்‌ மூகுவில்‌ சொல்‌ மடக்கி வருவது

அ சுருணா வஊடிகரி எதுத்த மதயானைகளை அழித்தும்‌ அடக்கியும்‌ பொருத வீரனது சிறப்பை வஞ்சிப்‌ பாவாற்லவமொடுத்துப்‌ பாடும்‌ பரபக்கம்‌ (சொன்‌, வி, 2989, உரை)

அதா சூரறாக்கூம்‌ மாத்திரை குறுகிய ஆய்தம்‌. சார்பெழுத்துக்கள்‌ பத்தள்‌ ஒன்று (ஈன்‌. 92) அமா கட்டான னரி ஆய்து9வழுத்து & (ஈன்‌. 00) அரி பொல ழி உள்ளத்து நிகழும்‌ அன்பை மிகுதியாக வெஸிப்படுத்‌ தும்‌. ஓரலங்காரம்‌ (தண்டி. 62) அரிய 1. ஆவும்‌ ஆனேறும்‌ பரிசமாகப்‌ பெற்றுக்‌ கொண்டு கன்னியைக்‌ தீமுன்னர்க்‌ கொடுக்கும்‌ மணம்‌ (ஈம்பியகப்‌ 1247) உரை)

36 டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

“. அனையும்‌ ஆனேற்றையும்‌ அவன்‌ களித்து: அவழ்‌ அிடையே வதூவரரை நிறுவிரீர்‌ பெய்து கொடுக்கும்‌ மணம்‌ (தொல்‌. பொ. 92, உரை)

9. முனிவர்‌ அருளிய நூல்‌ (தீவா,)

அரியா க்கூட தசா – டட கழைக்கூத்து ஆரியக்கூத்‌ தாடின லும்‌ காரியத்திற கணணாயிரு

அடணிருது தியாஸஙி் கரஸ்‌ பின்வருகிலையணி அூற்ரா ப்பாக சஸ்‌ 1. வழிச்‌ செலுத்துதல்‌. (விறவியை யாற்றுப்‌ படுத்தன்று ப. வெ. 9, 81) ௨ போச்குதல்‌ (துணையணைப்பள்ளித்‌ ஆயிலாற்றுப்‌ படுத்தாங்கு சிலப்‌. 22: 209) அரூர்‌ நநாப்படா மட பரிசல்‌ பெம்மறானொருவன்‌ அதுபெறக்‌ கருதியவனை ஒரு தலைவனிடத்துச்‌ செலுத்துவதாகப்‌ பாடும்‌ பிரபந்தம்‌ (பன்னிருபா. 8/6, 819) ஆற்றா மு ௬ 1. ஆற்றின்‌ நீரோட்டம்‌ . சூத்திரநிலை நான்கனுள்‌ ஒன்று (நன்‌. 109)

அருணலைக்‌ ஸ்‌

வமிபறித்தல்‌ (வன்கண்ண சாட்டிவிட்‌ டாறலைக்கு மத்தம்‌ [ஐர்‌. ஐம்‌. 847) அடபனாந்தப்‌ ண யயர வீச 1. கணவனிறப்ப மனைவி மெலிந்து வருந்தும்‌ புறத்‌ துறை _ 2. பிரிந்த தலைவன்‌ தலைவியரது துயர்‌ மிகுதியைப்‌ பாட்டுடைத்‌ தலைவனது காட்டுடனும்‌ ஊருட னம்‌ சார்த்திச்‌ சொல்வதாகிய நூற்குற்றம்‌” (யாப்‌. வி. 95, பக்‌. 9282) அதனார்தும்‌

பாக்கும்‌ றங்களுள்‌ ஒருவகை. (இலக்‌. வி. 882) எழுத்‌ தானந்தம்‌, சொல்லானந்தம்‌, பொருளானந்தம்‌, யாப்பா னாதம்‌, தூக்கானந்தம்‌, தகொடையானநக்தம்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 27

2. பேரின்பம்‌ (அனந்தமே யாரு வருளியும்‌ (இிருவாச

2, 108) 8. சாக்காடு அனாந்‌ சரியாம்‌

இவை ஆராய்ந்தபின்‌ இது கேட்கற்பாற்றென்னும்‌ யாப்பு (நன்‌. சிறப்பு. விருத்தம்‌)

அனாந்து ர வாமை மிகவும்‌ இழிந்த பொருளோடு ஒப்பிடுதலாகிய உவமைக குற்றம்‌ (புறநா. 60, உரை)

இகழ்சசியணரி ஒன்றன்‌ குணங்குற்றங்களால்‌ மற்றொன்றுக்கு அவை உண்டாகாதஇருப்பதைக்‌ கூறும்‌ அலங்காரம்‌ (அணியி. 0) இக்ழாணகமழ்ச்சி புகல்வது போலப்‌ பழித்துக்‌ கூறும்‌ ௮ணி இவபகிது ௬௮௮ 7, இணிமைதருங்‌ கவி பாடுவோன்‌ 2. பாட்டுடைத்தகலைவன்‌ கருத்தை விளக்கும்‌ பாடல்‌ ஆகை காண்க : சர்‌ (யாப்‌. வி. 88) இசைக்‌ தமிழ்‌ இயற்றமிழ்‌, இசைத்தமிழ்‌, நாடகத்தமிழ்‌ அய முத்தமிழுள்‌ ஓன்‌.று இசை நண செய்யுளில்‌ இசை நிறைத்தற்கு வரும்‌ சொல்‌ (ஈன்‌. 895) இசைய்யபா/ இசையனாரழு யா இசையளவு பா; இசையோடு சேர்ந்த பாக்களிலொரு வகை (சிலப்‌. 6 85, உரை) இகசைய்யாஈட்‌ (௫ சாகித்தியம்‌ (சிலப்‌. பதி. 60, உரை) இசதசையானாஷு பயா இசையோ சேர்க்த பாக்களில்‌ ஒருவகை (சிலப்‌. 6, 25) இணசயானாரந்தம்‌ அவலமூற்று இறந்கோர்க்குரிய இசைகள்‌ தலைவன்‌ பாட்டிற்கு இசையாகி வரப்‌ புணாக்கும்‌ நூற்குற்றம்‌ யோம்‌. வி, பக்‌. 524)

34 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

இகசையொச்சக ‘ வாக்கியத்திற்‌ சொற்கள்‌ எஞ்சிய பொருளுணர்த்இ வருவது (தொல்‌. சொல்‌. 240, சேனா.) இட்ட௫ுப்யிரி. ௬ அணிமையில தலைவன்‌ பிரிதல்‌ (கலித்‌ 181, உரை) அட்டுப்‌ பிரிவூ ர சமீபமான இடத்தில்‌ தலைவன்‌ “பிரியும்‌ பிரிவு (தொல்‌, பொ. 777) . இடக்கர்‌ சொல்லத்தகாத சொல்‌ இடக்கரடக்கல்‌ தகுதி வழக்குள்‌ ஓன்று (ஈன்‌, 268) இடத்துய்க்தகறுல்‌ தலைமகளை இடத்துய்த்த தோமி தலைமகன்‌ எதுிர்ப்படுவ னென்று கருஇத்‌ தானீங்கு தலைக்‌ கூறும்‌ அகத்துறை (களவியற்‌. 78) அடத்தூவ்துதுல்‌ தோழி தலைமகற்கு இடங்காட்டி. மீண்டுத்‌ தலைமகளுழமைச்‌ சென்று அவளைச்‌ தலைமகன்‌ நின்றுவிடத்துச்‌ செலவிடுக்‌ கும்‌ அகத்துறை (களவியற்‌. 272) இடயயபக்கம்‌ 1. ஒன்மற்குரிய உரிப்பொருளைப்‌ பிரிதோரிீடத்திற்‌ குரியதாகக்‌ கூறும்‌ இட மலைவு 2… ஓரிடத்திற்குரியதை மற்ஹறோரிடத்தாகக்‌ கூறும்‌ இலக்கண வழு நன்‌. (874, மயிலை) அஇடரந்தலைய்யா ௫ இயற்கைப்‌ புணர்ச்சி நிகழ்ந்த இடத்தில்‌ இரண்டாம்‌ முறை தலைவனும்‌ தலைவியும்‌ கூடுகை (தொல்‌, பொ, 498,

உரை) இடம்‌ 1. மூவகையிடம்‌ : தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை (ஈன்‌. 259) ன கு “… ஏமனுருபு (ஈன்‌. 802) _ இடயமவைவணமதி

இடமலைவாகிய வழுவை அமைத்துக்‌ -கொள்ளுகை [4 தண்டி, 12, உரை) ப

இலக்கியக்‌ சுலைச்சொல்‌ அகராதி 29

இடம லையை ஓரீடத்தப்‌ பொருளை மற்றோரிடத்துள்ளதாகசீ சொல்லும்‌ வழு (தண்டி. 110) அடவு .- தன்மை முதலிய மூவகையிடங்களைப்‌ பிறழச்‌ கூறுகை (ஈன்‌. 8225) இடனவா ரூ பயொயார்‌ ஓர்‌ இடத்தின்‌ பெயர்‌ அவ்விடத்திலுள்ள பொருளுக்கு ஆகி வருவது (ஈன்‌. 890), உரை) இருசூரின்பேயபர்‌ காரணம்‌ பற்றாது வழங்கி வரும்‌ பெயர்‌ (ஈன்‌. 64) ஆருசூரி மர இடுகுரியாகத்‌ தொன்றுதொட்டு வரும்‌ பெயர்‌ (ஈன்‌. 875, உழை) இருசுரியாா ௬௧௬௯ இடுகுியாக ஓருவன்‌ கொடுத்த அல்லது ஆக்‌ ?க்‌ கொண்ட பெயா்‌ (ஈன்‌. 2825, உரை) இரு யர்‌ இழு்குமிப்‌ பெயா்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 774, சேனா.)

இடைக்கிடங்பூ இடைப்பிறவரல்‌ (சீவக. 2697, உரை) இடை க்சூனணரறர செய்யுள்‌ விகாரக்தொன்று (ஈன்‌. 186, உரை) இடைக்கசெருகல்‌ ஒருவர்‌ செய்யுளில்‌ பியர்‌ வாக்கைக்‌ கலக்கை இடைக்ஙகெல்‌ பெயர்‌ வினைகளோடு சார்ந்து வழங்குஞ்‌ சொல்‌

இடைநிலை 7. பத்தியத்தில்‌ நிற்கை; இடைகிலைக்‌ இவகம்‌. 2. பெயர்‌ வினைகளின்‌ பகுதி விகுதிகளுக்கு இடையில்‌

பிறகும்‌ ஓர்‌ உறுப்பு (நன்‌, 142)

இடைநீலை” எச்ச மூதலியன கொண்டு மூ$யும்‌ சொற்களினிடையில்‌ ஏற்ற பிறச்சொல்‌ வருகை- எச்‌ சொல்‌ லாயினு மிடைஙகிலை வரையார்‌” (தொல்‌. சொல்‌. 292)

இடைநிதைத்‌ அவக தீபக அணியம்‌ (தண்டி, 98)

20 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

இடைநி்னவப்‌ பபாட்டு கலிப்பாவின்‌ ஓர்‌ உறுப்பு (தொல, பொ. சச4) இடைநிலை ஸமெயீரபியயயாக்ளு மசால்லினிடையில்‌ மெய்யெழுத்துக்கள்‌ ஒன்‌ மோா.டென்று கூடும்கிலை. அவை உடனிலை மெய்ம்மயக்கு, வேற்றுகிலை மெய்ம்மயக்கு என இருவகைப்படும்‌ ஆடைநிலை ஸிளாக்ளு காண்க : இடைகிலைத்‌ இவகம்‌ (லெப்‌. 1, 229) உரை) ஆஇடைப்பிரா வாரல்‌ எழுவாய்‌ முதலியன கொண்டு முூடியுஞ்‌ சொற்களிடையில்‌ ஏற்ற பிறசொல்‌ வருகை நன்‌. 5958) ஆனடையட க்கு மடககணி வகை (தண்டி. 91) இணடடயமாககேெகசகுண ௯ அடிதோறும்‌ இரண்டாமெழுத்து ஒன்றே யொன்றி வரக்‌ தொடுப்பது (காரிகை, ஒப, 6, உரை) இடையினாஸ்‌ இடையயழுத்து (ஈன்‌. 70) ஆஇடைபயபினா மீற னா இடையினத்துள்‌ யகர வகரஙகள்‌ ஒன்றற்கொன்று மோனையாக வருவது (காரிகை, ஓழிபி. 8, உரை) இடையினா வெகு இடையினத்தள்‌ வந்த வெழுத்தன் றி அவ்வினத்து வே2றழுத்து இரண்டாம்‌ எழுத்தாய்‌ ஙிற்க வரும்‌ எதுகை (காரிகை. ஒ.மிபி. 6, உரை) இடையிட்‌ டடேெ கூ ஒவ வாடு இடையீட்டு வரும்‌ எதுகை (காரிகை. ஓழிபி. 6, உரை) இடையபயொணா மூச்சீர்‌ ஓரடியாய்‌ வரும்‌ அம்போதரங்க வகை (காறிகை, செய்‌. 170, உரை) இடை யெருத்சூா மெய்யெழுத்துக்கள்‌ பதினெட்டுள்ய்‌,ர்‌,ல்‌, வ்‌, ழ்‌,ள்‌ ஆகிய . ஆறு எழுத்துக்கள்‌ இணை க்சூருனா ஈ சிரி யயப்பபாா ஈ.ற்றடியும்‌ முூதலடியும்‌ அளவடியாக இடையடிகள்‌ பல குறளடியானும்‌ சிந்தடியானும்‌ வரும்‌ அசவல்‌ (காரிகை, செய்‌. 8, உரை)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 47

இணைத்த டை அளவடியுள்‌ முதலிருசர்கண்ணும்‌ மோனை முதலாயின வரக்‌ தொடுப்பது (இலக்‌. வி. 7289) உரை)

இணைய ணிய ஸை பிரபந்த வகை (இலக, வி. 878)

௫னணை முரணை ஓரடியின்‌ முதவிருசீரும்‌ முரண்பட இணைந்து வருக கொடை. (காரிகை. உறுப்‌. 16, உரை)

இணைய ணனை ப ஒஓரடியின்‌ முதலிரு சீரினும்‌ மோனை இயைந்து வரும்‌ தொடை காரிகை. உறுப்‌. 176, உரை)

அஇஅனணணையயானா சஅெடாணா மூதலிரு ௪ீரினும்‌ அளபெடை வருக்தாடை (காரிகை உறுப்‌. 76, உரை)

இஇணணைமயியையாடு ஓரடியின்‌ ஈற்றுச்‌ சீரிரண்டும்‌ இணைகச்து வரும்‌ அதாடை (காறிகை. உறுப்‌, 16, உரை)

இணை மெயொசூூ்கை ஓரடியின்‌ முசலிருசீரினும்‌ எதுகை இயைந்து வரும்‌ தொடை. (காரிகை, உறுப்‌. 16, உரை)

இசுர விருரம்‌ ர உவமைகளுள்ள இரண்டு வாக்கியங்களுள்‌, முதலாவதன்‌ உபமேய உபமானங்கள்‌ முறையே இரண்டாவதன்‌ உபமான உபமேயங்களாகத்‌ தொடர்ந்து வருமாறு இரண்டு வாக்கிய மாகச்‌ சொல்லப்படும்‌ ஒருவகை உவமையணி (தண்டி. 807)

இக௯்மழுகவந்தா தி நிரோட்டகவக்தாதுி

இர்திர கணம்‌ ததத ட டட ல ்‌ செய்யுளின்‌ தொடக்கத்தில்‌ மூன்று நேரசைச்‌ சீர்கள்‌ வரத்‌ தொடுக்கும்‌ (இலக்‌. வி. 800, உரை)

இய (ரூ திணை . சரப்பொருள்‌ (ஈன்‌. 2099, விருத.)

இயமரீகளு பாணா யயயரமைய்‌ ்‌ . பகையரணை முற்றுதற்கெழுந்த படையின்‌ செலவால்‌ உண்டாம்‌ ஆராவாரத்தைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல,

பொ. 68)

48 டாகீடர்‌ ப, கோபாலன்‌

இயயா௱னா ௬ணாம்‌ – தேமாங்காய்‌ என்னும்‌ செய்யுட்கணம்‌. காண்க : இந்திர கணம்‌ செய்யுட்கண த்தொன்று (இலக்‌, வி. 800, உரை) இயல்‌ நூலின்பகுதி (அரசியல்‌ [குறள்‌.]) இயல்பு ஆணாம்‌ உயிர்க்கணம்‌, மென்சணம்‌, இடைக்கணங்கள்‌ (தக்கயாகப்‌; 602) இயவஃ்யுப்‌ புணர்ச்சி விகாரமின்றிச்‌ சொற்கள்‌ புணர்வது (ஈன்‌, 158, உரை) இயல்பு வழக்கு எப்பொருளுக்கு எப்பெயர்‌ இயல்பில்‌ அமைந்ததோ அப்‌ பெயராலேயே அப்பொருளைக்‌ கூறுகை (நன்‌. 867) ,இயால்புவினரி ஈறு திரியாது நிற்கும்‌ விளி வேற்றுமை (கலித்‌, 80, உரை) இயக

கேரசை நிரையசைகள்‌); இயலசை முதலிரண்டு (தொல, பொ. 818)

ஆயனிசையரந்தாகதி – பொருளாலன் றி ஓசையால்‌ வரும்‌ அந்தாதி தொடை (ஈடு, 7,0,2, ஐ) இயார்சூனாய்‌ பயொயமரி

தொழிலையன்றிப்‌ பண்பே கு, மிக்கும்‌ பெயர்‌ (ஈன்‌. 869, மயிலை.)

இயற்ணகங்யுணா ர்‌ ச்சி தலைவனும்‌ தலைவியும்‌ தெய்வத்தாற்கூடும்‌ முதற்கூட்டம்‌ (இறை. £, பக்‌. 99) இவயர்ணக௯பயானா படொள உ இசை, விளி, பண்டமாற்று முதலிய இடங்களில்‌ நிகழும்‌ அளபெடை. (பி. வி. 5, உரை) இயங்கி ர்‌ காண்க : அகவலுரிச்‌எர்‌ (தொல்‌. பொ. 825) இயரற்சீர்‌ வெளண்டணனா

மாமூன நீரையும்‌ விளமுன்‌ நேரும்‌ வரும்‌ தளை (இலக்‌. வி. 19, உரை)

இயற்‌ கொல்‌ எல்லர்க்கும்‌ பொருள்‌ விளங்கும்‌ சொல்‌ (ஈன்‌, 2271)

‘இலக்கிய& கலைச்சொல்‌ அகராதி கீ

இயற்யபட மொழிச்‌ தலைவன்‌ குணங்களைத்‌ தலைவி புகழ்மீது கூறும்‌ அகதி துறை (திருக்கோ. 8708)

ஆவர்‌ பழ்க்கல்‌ க. தலைவன்‌ குணங்களைத்‌ தோழி இகழ்ந்து கூறும்‌ அகதி

துறை (இருக்கோ. 876)

இயற்பா

திவ்வியப்பிரபகதத்துள்‌ ஒரு பகுதி

மாரு பெயாயார்‌:

வீரவுப்பெயர்‌ (தொல்‌. சொல்‌, 172, சேனா)

இயரற்ராணனை

காண்க : இயற்சீர்‌ வெண்டளை

இயற்ரக கருக்க பயனிலைச்‌ செயலை நேரே செய்யும்‌ வினைமுதகல (நன்‌, 222, உரை)

அது மாரனைடகளத்க்‌ வாழ்த்த

17. தலைவன்‌ குலத்தோர்‌ செய்திகளை அவன்‌ மேலேயறி வாழ்த்தும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 290)

2. “இன்னார்‌ இன்னது கொடுக்சார்‌ அவர்‌ பேசல நீயும்‌ கொடுப்பாயாக” என யாவரும்‌ அறியக்கூறும்‌ புறத்‌ துமை (பு. வெ. 9, 6)

2. அரசன்‌ தன்மையினைப்‌ புகழ்ந்து சொல்லும்‌ புறத்‌ துறை (ப. வெ. ௪, 7)

இயையிலேணகயபனைி பொருள்‌ தனக்குத்‌ தானே யுவமை என்று உரைக்கும்‌ அணி (அணியி. 8) இணபபு புணர்ச்சி (தொல்‌. செல்‌. 804)

2. இது கேட்டபின்‌ இது கேட்கத்தக்கது என்னும்‌ யாப்பு (ஈன்‌. சிறப்புப்‌. விருத.)

9. ஞ்ூண்‌,ந்‌,ம்‌, ன்‌,ய்‌,ர்‌,ல்‌, வ, இன்‌. ௮௫ மெய்‌ யெழுத்துக்களில்‌ முடியும்‌ செய்யுள்‌ அடிவகை; நூல்‌ வனப்புளொன்று (தொல்‌. பொ. 658)

இமை; ௲்தகொண

ஈம்றெழுத்து ஒன்‌ மிவரத்‌ தொடுப்பது (இலக்‌. வி. 789)

இயையாாரவ கம்‌

உருவக ௮ணியுளொன்று (தண்டி. 95, உரை)

க்கீ ்‌.. , உாக்டர்‌. ப, கோபாலன்‌

இணயாாடர வனீணாஸ்‌ இடையெழுத்துக்கள்‌ மிகுந்து வரும்‌ சந்தம்‌ தல்‌, பொ, 280) ஆர்‌ கன ட ட ன்‌ 1. முன்னிலைப்‌ பன்மை விகுதி: வந்தனிர்‌ 2. படர்க்கைப்‌ பன்மை விகுதி: கேளிர்‌, பெண்டிர்‌ இரஙாக௯்ஸ்‌ ்‌. மீ. கெய்தல்‌ உரிப்பொருள்‌ (தொல்‌. பொ. 74) 8.௨ அழுகை (திவா.) இரஙாகர்மா சரமகவி இரட்டுறுமொழிதல்‌ முப்பத்திரண்டு வகையான உத்திகளில்‌ ஒன்று (நன்‌. 74) இரட்௫மல்‌ திலேடை. (மாறன. 499, உரை) இரட்டைக்கிளானி இரட்டையாக நீன்மே பொருளுணர்த்தும்‌ சொல்‌ (தொல்‌. சொல. 48) _ இரட்டை௲௬கு௱டை ஓரடி. முழுதும்‌ ஒரு சொல்லேவரகச்‌ தொடூப்பது (காரிகை, உறுப்‌. 17, உரை) இரட்டை நாகயாரறந்௭௬க்‌ சத்திரகவி வகை (தண்டி. 95, உரை) இரட்ணடமணரியா லை பிரபந்த வகை (இலக்‌.வி. 819)

இரட்மைட யாய்டர முதரடைவகை

ந௬ரட்டை விருத்தம்‌! பதினொரு சீர்க்கு மேற்பட்ட சிரான்‌ வரும்‌ கமிநெடிலடி, ஆசிரிய விருத்தம்‌ (வீரசோ,. யாப்‌. 8, உரை) அரணை ழை ௬௮க௯௱ டை. ்‌’ காண்க? வர்க வாட்ட (கோரீகை. ஓழிபி. 5) அரவு கசூருு இரவிலே தலைவனும்‌ தலைவியும்‌ சேரும்படிக்‌ குறிக்கப்‌ பட்ட இடம்‌ (தொல்‌. பொ, 78571) அரு௯்ரூககுளனா ்‌ சிறிய பாவதை

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி க்கீ

இரளுளூறணோரினக௫ வொெண்டயாா கநேரீசை வெண்பா, இடையில்‌ தனிச்சொல்‌ பெற்ற இரு குறளாக அமைதல்‌ (காரிகை, செய்‌. 8) இருதிணை 7. உயர்திணை, அஃறிணை (தொல்‌. சொல. 1) 2. இயங்குதிணை, கிலைத்திணை இருபா ணிருயஃ ரூ பிரபந்தவகை (பன்னிருபா. 887) 2. மெய்கண்ட சாத்திரத்தொன்று இருயொபரெ௱ட்‌்டு ப ஆய என்னும்‌ பண்புரு தொக்கு நிற்கப்‌ பெயர்கள்‌ இணைந்து வருவது (ஈன்‌, 285), உரை) ‘இருமரயயா சூ யொயபர்‌ ஆகுபெயர்‌ வகை (ஈன்‌ 890, உரை) இருமுறற்ரிரட்டை ஒரு செய்யுளில்‌ ஓரடி முற்றெதுகையாய மற்றையடி மற்றொரு முற்றெதுகையாய்‌ வருவது (யாய்‌. வி. பக்‌. 188) இருவருந்சயுநிலை எயிலின்‌ அகத்தும்‌ புறத்தும்‌ நின்ற வேந்தரிவரும்‌ பொருது வீழ்க்தமை கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 688)

இஸ்டெெயா ௬ ாரப மை ஆபூதவுவமை (குறள்‌. 272, உரை) ஸ்வா ணா முஸ்ணஸ்‌ 1. பாசழஹைத்‌ தலைவனை இல்லாள்‌ கினையும்‌ பு௰த்துறை (திவா.)

2. தலைவி கணவனை வரழ்த்தி விருந்தோம்பும்‌ இல்லின்‌ மிகுதியைப்‌ புகழும்‌ புறத்துறை (பு,வெ. 109 முல்லை, 8) !

இலவக்கணாய்ம்பா ஸி இலககணம்‌ உடையது போல்‌ தொன்றுதொட்டு வழங்கும்‌

சொல்‌ (கன்‌. 2072

ஆவ க௯்க்ளவண ்‌ னு

ஒரு பொருளைக்‌ காட்டற்கு உரிய சொல்லை மற்றொரு

பொருட்குத்‌ தந்துரைப்பது; விட்ட விலக்கணை, விடாத

விலக்கணை, விட்டும்‌ விடாத விலக்கணை (நன்‌. 2889,

விருத.)

ச்ச்‌ டாக்டர்‌ ப. கோபாளை்‌

இலக்கிய ௨… இலக்கண மமைந்தது ௨. உதாரணம்‌ ஏற்றப்‌ படாதன வின்னிசைச்‌ இந்திழ்‌ இலக்கியமே (காரிகை. செய்‌. 5, உரை) 2. அன்றோர்‌ நூல்‌ இஸலஸண்டாகய்‌ 1. நூலின்‌ உட்பிரிவு (காமகளிலம்பகம்‌ [௪ீவக.7) 2. தலைக்கோலமென்னும்‌ ௮ணி- *மகணி ராய்‌ தல… இலம்பகத்‌ தோற்ற மொத்ததே”-ச௪வக. 1442 2. மாலை (இவா. வச வாணர்‌ 2. குறிப்பை வெளிப்படுத்தும்‌ மெய்ப்பாடு வோஹஜொன்‌ மால நிகழ்ந்ததாக மழஹைத்துச்‌ சொல்லும்‌ ௮ணி (தண்டி. 064, உரை) 8… குணத்தைக்‌ குற்றமாகவும்‌ குற்றத்தைக்‌ குணமாகவும்‌ சொல்லும்‌ ௮ணி (அணியி. 72) (இலைய ணறா௯ஈ யீ மறைபொருள்‌ ஆையு நூல்‌ வனப்புளொன்று (தொல்‌. பொ. 554) இர்செறித்தல்‌ தலைவனைச்‌ சந்தித்தற்கிெடமின்‌ மிப்‌ பெற்றோர்‌ தலைவியை அவள்‌ வயது முதிர்ச்சி நோக்கி வீட்டினுள்‌ இருத்துதல்‌ (திருகோ, 1984) இலஃ்கெரிரு தலைவனைச்‌ சந்தித்தற்கெமின்‌ கிப்‌ பெற்றோர்‌ தலைவ்யை அவள்‌ வயது முதிர்ச்சி கருதி வீட்டினுள்‌ இருத.துகை ( திருக்கோ. 789, கொளு.) ல்யர கதை காமக்கிழத்தியாகக்‌ கொண்ட பரத்தை (பரிபா. 6, உரை) அரூஜிறினவ 1. இறுதியில்‌ நிற்பது (கலித்‌. 1,224, உரை, பக்‌, 2778) 5. விகுதி (ஈன்‌. 194, சங்கர.) இலந்து வலக௯ஸ ஓர்‌ உத்தி (ஈன்‌. 72) அணருக்சி கஅரண்க ? இழைச்டப்‌ பொருள்‌; கருப்பொருளினுள்ளே சகாள்ளும்‌ பொருள்‌ (தொல்‌. பொ. 429 3

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ச்ச்‌

இஇறைச்சிங்‌ பெயொருலனாா கருப்பொருளினுள்ளே கொள்ளும்‌ பொருள்‌ (தொல்‌, பொ. 229) அஇண்ணாணணிகசை க்‌்‌ குறறம்‌ இருபத்தேமனுளோன்று (யாப்‌. வி. இண்ணரினகச வணவொெண்்ராயயா கான்கடியாய்க்‌ தனிச்சீரின்றி வரும்‌ வெண்பா (காரிகை, செய்‌. 4, உரை) இண்ணரினசை பெவெளா ணனா ்‌ காண்க : இன்னிசை வெண்பா. கான்கடியாய்த்‌ தணிச்‌ சீரின்றி வரும்‌ வெண்பா (காரிகை, செய்‌. 4, உரை)

இணி எண்வகை விடைகளுள்‌ ஓன்று (நன்‌, 98486)

இணய ணன இனவெழுத்தால்‌ வரும்‌ மோனை. அவை, வல்லின மோனை, மெல்லின மோனை இடையின மோனை (காரிகை. ஓழிபி. 6)

இனா வெதுணக

இனவெழுத்தால்‌ வரும்‌ எதுகை, அவை £: வலலின வெதுகை, மெல்லின வெதுகை இடையின வெதுகை (காரிகை. ஓழிபி. 6) ,இணபவெவெயு ரூ ர ஒரு சாதி எழுத்துக்கள்‌ (ஈன்‌. 71, உரை) இனவெழுத்துப்‌ யாட்‌்(௫ வல்வின முதலிய கறவினங்களுள்‌ ஓரினத்தெழுத்துக்களே பாடுஞ்‌ சித்திரகவி வகை (யாப்‌. வி. 208)

8

கர பாருக்காம்‌ மசய்யுள்‌ வகை

ஈநர வெண்பா காண்க : குறள்‌ வெண்பா (காரிகை, செய்‌. 8)

கர ௱ரஜ்நநா வாறம்‌ இரண்டு மாத்திரை பெற்று வரும்‌ செய்யுள்‌ (சலப்‌. 8, ரீட6, உரை)

48 டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

உ.

உ க்சூரல்‌ குற்றியலுகரம்‌; உயிர்வரி னுக்குறள்‌ மெய்விட்‌ டோடும்‌ (கன்‌. 164)

ட்டே டர்‌

பெருந்தொடர்‌ மொழியின்‌ பாகமான சிறு தொடர்‌ (தொல்‌. சொல. 442, சேனா. /

உட ட ஸ்டா) யய நிலைமிமாமி யீற்றிலும்‌ வருமா மி முதலிலும்‌ உள்ள இரண்டு உயிர்களைச்‌ சேக்கும்‌ மெய்‌ சியழுத்து (ஈன்‌. 162) உ டயி்யொ௫ புணரார்ிதல்‌ கூறும்‌ இலக்கியத்திலேயே சொல்லவேண்டிய முதான்ஹை உயர்த்துணர வைக்கை (குறள்‌. 12, உரை) உட ன்மம்யாக்கஞு பெற்றோரறியாமல்‌ தலைவி தலைவனுடன்‌ செல்கை (ஈம்பியகப்‌. 161) உ டஉனரிக்ழ்ச்சியாணசி புணர்கிலையணி (அணியி. 21) உட டஉணரிணல்‌ 7. கூடிறிற்கை 2. உடனிருந்த இருவரைப்‌ பாடும்‌ ஒரு புறத்துறை (பு௰நா. 569) ்‌ உடனணிஸலைச்‌ சியீவடை. ஒரு பாட்டு நேரே வரும்‌ பொருளையன்‌ றி வேறுமொரு பொருள்‌ கொண்டு நிற்கும்‌ அணி (இருக்கோ. 7, உரை) – உளரிணஸ ெயயீயவிடியாயா சுய “ம்‌ என்னும்‌ இரண்டு மொழிந்த 16 மெய்களுள்‌ ஓவ்‌ வொன்றும்‌ தன்னுடன்‌ தான்‌ ஙின்று மயங்குகை (ஈன்‌.110, உரை) டட னா ஒரு நிலத்தில்‌ உடனுறைகின்ற கருப்பொருளாற்‌ பிரிதொரு பொருள்‌ பயப்ப மறைத்துக்‌ கூறும்‌ இறைச்சி (கொல்‌, பொ, 842) ்‌ 004 மூ ீராடாட்‌ (0 1. கள்ளுண்டு மகிழ்தலைதக்‌ தெதறிவிக்கும்‌ புறத்துமை்‌ (தொல்‌, பொ. 58) ்‌ 2. கள்ளுண்டு மகிழ்கை (பிரமோத்‌, 22, 19)

இலக்கியச்‌ சலைச்சொல்‌ அகரா கூ உ ணாடுஙப்‌ பொருக்க செய்யுண்‌ முதன்‌ மமொழிப்‌ பொருத்தவகை (பிங்‌. ) ௭ ஊணா௱ஸங்கயொருக்கூஸம்‌ செய்யுண்‌ முதன்‌ மொமிப்‌ பொருத்தவகை (வெண்பாப்‌. – மூதன்‌. 2) காண்க? உண்டிப்பொருத்தம்‌

உடக்தி 7. சேர்க்கை (கந்தவுத்தியினால்‌ [மணி. 28, 157) 6. யுக்தி

2. நுதலிப்புகுதல்‌ முதலிய 82 உத்திகள்‌ (ஈன்‌. 14) உடத்தறி பறை செய்யுட்‌ குற்மங்களு ளோன்று (யாப்‌. வி. 525) உதாத்கும்‌ 7. செல்வத்தின்‌ உயர்ச்சியை3யனும்‌ மனத்தின்‌ பெருமை யையேனும்‌ மேம்படுத்துக்‌ கூறுவதாகிய ஒர்‌ அலங்‌ காரம்‌ (தண்டி. 78) 2. வேதஸ்வரம்‌ கான்கனுள்‌ ஓன்‌ மாகிய எடுத்தலோசை (திருவிளை. தடாதகை. 87

ஐ _ சூாராரணால்‌ 7. சான்று? அசைச்சீர்க்‌ குதாரண நாண்மலரே (காரிகை, உறுப்‌. 7)

2. கண்டதொரு பொருளைச்‌ சொல்லி அதுபோல்‌ என்று எடுத்துக்காட்டிக்‌ காணாததை உறுஇப்படுத் துவ தாகிய அனுமானம்‌

ரத்ன வனை ஒரு பொருள்‌ இழறப்புப்பிடத்‌ தோன்று வதாகிய குணம்‌ (தண்டி. 80)

2. கொடை; உதார சீலனும ரங்கர்‌ கோன்‌ (பாரத கருட்‌. 124)

8. மேம்பாடு; கனமிலாத மூ.தாரமதா மென்னினும்‌ டசானலா. வைரண்‌,. 82)

உட யாசார வழக்கு ஓன்றன்‌ தன்மையை மற்ஹொன்றன்‌ மேலேற்றிக்‌ கூறுவது (குறள்‌. 78, உரை)

உ_யயேோயபாய்‌ . உவமிக்கப்படு பொருள

இ. ச, பளி

த்‌ . பாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

௩ யனா க்ணளுெரளு௯ உம்‌ என்பது கதொக்கத்‌ தொகை. இராப்பகல்‌ (கன்‌. 888, உரை) ஊ_மர்ககு விஸ்‌ பெயா ருண னாஉ௰ கருதிய பொருள்‌ தெளிவாகப்‌ புலப்படுமாறு எணிய சொலலுடைமையரகிய குணம்‌ (தண்டி. 21) ௨ _பமாகுராூானசார்‌மெெ௱ழ்‌ி செய்யுட்‌ குற்றங்களுள்‌ ஒன்று பனை (2 [ப்பர்‌ ட்ப [உச] ஓர்‌ உத்தி (நன்‌. 74) உ யரர திரனா 7. மேற்குலம்‌ (உயர்திணை பூமன்போல 4 ௨௦௮47) ௨ மாக்கள்‌ தேவர்‌ நரகர்‌ என்னும்‌ முத்திறத்தாரைக்‌ குறிக்கும்‌ சொல்‌ (ஈன்‌. 881) 1 _யபார்ரைக்‌ சிற்பர யப ணா உயர்வு மிகுதியைக்‌ காட்டும்‌ ௨ம்‌ மென்னுஞ்‌ சொல்‌. குறவரு மருளுங்‌ குன்றம்‌ உ யடார்‌ ழை ரிம்‌ சி யாரி! அதிசயோக்தி அலங்காரம்‌ (அணியி. 19) உ _ மாப்‌ ரை கானல காண்க ? இயைபின்‌ மையணி (வீ.ர(8சா. அலங்‌. 14) ட யூர்‌ டெல யர ஓற்று முன்னும்‌ உயிர்‌ பின்னுமாயிணைந்து ஓலிக்கு மெழுத்து (ஒற்று முன்னாய்‌ வரு ட்ட. ட்கன்‌, 59.77 ௮ _யபி்ரறுணாவொணளுட_ தனக்குரிய மாத்திரையின்‌ மிக்கொலிக்கும்‌ உயிரெழுத்து (நேன்‌. 91, உரை)

உபப்ரெழுத்தூ உயிர்‌ போல்‌ தணனித்தியங்கக்கூடிய எழுத்து

உரிச்சிர்‌ மூவசைச்சீர (யாப்‌. 72)

எ ரிச்சகெொஸ்‌

_ நரலவகைச்‌ சொழற்களுள்‌ ஒன்று (ஈன்‌. சீகீதி) காண்க? இரிசொல்‌

௭ ரியா ரூட்‌ ட மையை ஸீ களவித்தலைவன்‌. (உரிப்பொருட்டலைவன்‌ ஓருவனே

யானவாறும்‌) (தொல்‌. பொ. 565, உரை)

இலக்கியக்‌ சலைச்சொல்‌ அகராதி த்ரீ

௭ ரியப்பயொ௱ ரான்‌ ்‌ ” ஐந்துணைகட்கு உரியனவான புணர்தல, பிரிதல, இருத்தல்‌, ஊடல்‌, இரங்கல்களும்‌ அவற்றின்‌ கிமித்தங்‌ களும்‌ (௩ம்பியக.ப்‌. 25) உ கியாணசு கேர்பு நிரைபசைகள்‌ உருட்டு பாண்னால்‌ அராகம்‌ தொடுத்து வருஞ்‌ சந்தம்‌ (உருட்டு வண்ணம்‌ அராகம்‌ தொடுக்கும்‌ [தொல்‌. பொ. 5447) ஊரூர்‌ உ௰௩டா ௯ 1. ஒரு வேற்றுமையுருபு பிறிதொரு வேற்றுமையது உருபின்‌ பொருள்‌ கொண்டு கிற்கை (சிலையினாற்கு, உருபு மயக்கம்‌, சீவக. 7889, உரை) 59. ஓரு வேற்றுமைக்குள்‌ ஒருருபு வேஹறொரு எர்த்‌ மயங்குகை வ _ரூவாகூப்பா௫௬கஞாகல்‌ உவமேயத்தை உவமானத்தோடு அபேதமாகக்‌ கூறுதல்‌ உட ர௬ுவ௯ம்‌ உவமேயத்தை உவமானத்துடன்‌ அபேதமாகக்‌ கூறும்‌ அணி (தண்டி. 84) உ ௬ ய்‌ வண்ணம்‌ பற்றி வரும்‌ ஓப்புமை (தொல்‌. பொ. 2728 உரை) உ ருவெழுத்தா வரிவடிவுள்ள எழுத்து (யாப்‌. வி. 585) படை ஸஸாரச்கசெயீரஉரனிா கட்டுரை. வார்த்திகப்‌ பொழிப்பென்பது உரைச்செய்யு ளானும்‌ பாச்செய்யுளானுஞ்‌ செய்யப்படும்‌ (௪. போ, பா…) உ ரணராரப்யாட்‌ (௫ கட்டுரைகடை (சிலப்பதி. 61, உரை) லட ணொ ௯ட்‌்௫ரை காவியங்களில்‌ உரைநடையில்‌ அமைந்த தொடர்‌ (சிலப்‌. ) உட ரையச. தன்னாற்றலைப்‌ பெரும்பான்மையிழந்து சிறிது பொரு ளுணர்த்தி வரும்‌ இடைச்சொல்‌ டடத சொல்‌. 829, உரை)

ச்த்‌ டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

உ_ரையகசைக என்னி . ஐருவனை எதிர்முகமாக்குஞ்‌ சொல்‌ (தொல்‌. எழுத்‌ 84) ௮. ரையாணுூமாணாஸ்‌ நூவிற்‌ சொல்லியது மகொண்டு சொல்லாததையும்‌ ஓட்புமை பற்றி யறியும்‌ உய்த தணர்வு. (௪… அள வைடி 12. சிவஞா.) உ ஸ்லகய்‌ ப 1. பலபடப்புனைவணி (மாறனல,. 148) 4… புனைந்துரை ௭௨ _ பை்‌௬்ணகூவய்‌ டயாட்‌ (ந வள்ளைப்‌ பாட்டு ( திவா.) உ வ௯ ஷர ௬்ரூ உலகாசாரம்‌; உலக வழக்குச்‌ சொல்‌ (நன்‌. 267, விருத்‌.) ௨ லஸ்க௯ ணிர௬ுக்சும்‌ உலக வழ்க்கோடு மாறுபடும்‌ உரை (மணி. 29, 162) ஸு ஒரு பிரபந்தம்‌; கலி3வண்பா வுலாவாம்‌ ( 9வண்பாப்‌. செய்‌. 27) … பவனி. போந்தானுலா (சங்கர. உலா) பண. ப இழப்‌ ணட காண்க? உலா. ஒரு பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி. 857) உ வாண௬௯௯ ௬ஹழ்ச சி வாட்டிண்‌ மிகுந்த கணவனைக்‌ கண்டு மனைவி மகிழ்நது. கண்ணீர்‌ வீழ்க்கும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. ₹, 28) உ வயமகச்செல்‌ காண்க : உவமவுருபு (சீவக. 22420, உரை) உவப்ப வி . காண்க: உள்ளுறையுவமம்‌ (தொல்‌. பொ. 299) உட வாவ பப ய்‌ காண்க : உபமேயம்‌, உவமிக்கப்பட்ட யொருள்‌ (அணியி. ்‌) உண்ண 1. ஒப்பு (திவா.) 2.௨ ஒட்டணியாகக்‌ கூறப்படும்‌ நீதிகள்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 54

உணவாமைக௫ததொன௯ உவமையுருபு தொக்க கொகை (ஈன்‌. 868) மதிமுகம்‌ உடைவானமாபயபாசூ பொயர்‌ உவமையான பொருளின்‌ பெயர்‌ ௨உவமேயத்திற்கு ஆகி வருவது (ஈன்‌, 890, உரை) உ ஹருவவளுடசி பகைவர்‌ நாட்டைச்‌ சுட்டெரித்தலைக்‌ கூறும்‌ பூறதிதுறை (பு.வெ, 4, 14) உழி (ரூ பகையரண்‌ வளைப்போர்‌ சூடும்‌ மாலை. உழிஞை மூடி புனைந்து (பு. வெ. 8,1)

உழி திணணா 7. பகையரண்‌ வளைத்தலை யுணர்த்தும்‌ திணை (தொல்‌, பிபா. 65)

2. பகையரணை வளைக்கையில்‌ அதனைக்‌ காத்தலை யுணர்த்தும்‌ தணை ௭ ஹிணண மாண ஒரு பிரபந்தம்‌ (தொண்‌. 84, உரை) ௮ லாளாயங்புணாாரி ச்சி தலைவனும்‌ தலைவியும்‌ உள்ளாத்தாற்கூடும்‌ கூட்டம்‌ (மூன்ன ருள்ளப்‌ புணர்ச்சி யுரியதாகும்‌) (இலக்‌. வி. 7024) உ_டனானார சூர 7. மறைபொருள்‌. இப்பாட்டிற்கு உள்ளுறை யாது£ 2, உட்கருத்து. உன்‌ உள்ளுறை எது? ௭_ னா னான படு வாக்‌ வெணனிபபடையானன்றிக்‌ குறிப்பாற்‌ பொருள்‌ புலப்படுத்‌ தும்‌ உவமம்‌; உள்ளிறுத்திறு வதையுள்ளுறாற யுவமம்‌ (தொல்‌ பொ. 4) ஊஉணங்யாட்‌ ௬ சனா ணய முன்னிலைப்‌ படர்க்கையிட.த்தாரைத்‌ தனித்தனியேனும்‌ சேர்த்தேனும்‌ உடன்கூட்டுக்‌ தன்மையிடம்‌ (ஈன்‌. 952, விருத.) உ ணங்யபாட்டு- யுன்‌ வ படர்க்கையிடத்தாரை உடன்கூட்டும்‌ மூன்னிலை (ஈன்‌. 224, விருத.) ற்ப ண்‌ இருமால்‌ பிறப்புப்‌ பத்தினையும்‌ ஆசிரிய விருத்தத்தாற்‌ கூறும பீரபந்தம்‌ (தொன்‌. &82, உரை)

54ீ- -வாக்டரி ப…கோபாலன்‌:

உறநு௯ளி . கவிப்பாவகை; “கூற்று மாற்றமு மிடையிடை மிடைந்தும்‌ போக்கின்றாக லு.றழ்கலிக்‌ கியல்பே. (தொல்‌. பன்‌ 3608).

உ ௫ழ்சுசி 1… மாறுபாடு; சுண்ண த ரறதக்கும்‌ வெல்வது (சீவக.

529) . திரிகை; உறழ்ச்சி வாழ்த்து (தொல்‌. எழுத்‌. 102). த விகற்பம்‌ (ஈன்‌. 128, மயிலை ) ௧ நர்ற் கெடா ரர ்‌ உவமையினும்‌ பொருளை மிகுத்துக்‌ கூறும்‌ ஒப்பு டகர, சொல. 78, உரை)

உறழ்‌ செரு வா ஒப்பு மாறுபடக்‌ கூறுவது (தொல்‌. சோல்‌. 176, சேனா.)

௭ _ ானாறீணஸ போர்க்கு முன்‌ உன்னமரத்தால்‌ நிமித்த மறியும்‌ புறத்தறை (தொல்‌. பொ, 60, உரை) (உன்னகிலையே யுணருங்‌ காலை) (சிலப்‌. 8, 18, உரை

ஊா

எள்கசுஸ

கலம்பக வுறுப்புக்களுளொன்று (இலக்‌. வி. 98712) ஊக சுல்ப்வாறி

ஊஞ்சற்பாட்டு (சிலப்‌. 29) ஊளா௫ரு சீர்‌

காண்க : ஊசல்வரி. ஊஞ்சற்‌ பாட்டு (சிலம்‌. 29) களாக நீட உாரார பார்‌ ல்‌

பெண்பாற்‌ பிள்ளைத்தமிழ்ப்‌ பருவங்களுள்‌ ஓன்று களாக _ ம்‌.

மருதத்திணை உரிப்பொருளுள்‌ ஓன்‌. மாகிய புலவி [நம்பி

யகப்‌. 25) எசா ரிக தலைவனது ஊரை. நேரிசை வெண்பாவாற்‌ சிறப்பிக்கும்‌ பிரபந்தவகை (இலக்‌. வி. 880, உரை)

வார்‌ அருகு சுய 52 , தலைவனூறரை கேரிசை வெண்பரவால்‌ ிமப்பிக்கும்‌ பிரபசக்தவகை (இலக்‌. வி, 95582.

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 58

ஊர்‌ வொண்டயா தலைவனூரை வெண்பாப்‌ பத்தினாற்‌ சிறப்பிக்கும்‌ டீ. ரபக்தவகை (வெண்பாப்‌. செய்‌. 88) அளாரிானரிரயரக தலைவனூரை இன்னிசை வெண்பாக்களாற்‌ இிறப்பிக்கும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி. 625) ம்‌ எச்சம்‌ 3. தொக்கு நிற்பது. பெயர்‌…குறிப்புத்‌ தத்தமெச்சங்‌ கொள்ளும்‌ (ஈன்‌. 98060) 2. உருபுகளும்‌ மூற்றுகளும்‌. பெயரெச்சங்களும்‌ வினை யெச்சங்களும்‌ கொண்டுமூடியும்‌ பெயரும்‌ வினையும்‌ (எச்சப்‌ பெயர்வினை பெய்து மீற்றினும்‌ [ஈன்‌. 997/7) 8. பெயரெச்ச வினையெச்சங்கள்‌ (ஈரெச்சம்‌. நன்‌. 856) 4, பிறப்பிலே வரும்‌ குறைகளான சிதடு, உறுப்பில்‌ பிண்டம்‌, கூன்‌, குறள்‌, ஊமை, செவிடு, மா, மருள்‌ முூதவியன 5. எஞ்சியது 6. சந்ததி (குறள்‌. 718) சட்டாறரச்‌ சக்கரம்‌ எட்டு ஆரமுூள்ள சக்கரத்துள்ளே எழுத்தெல்லாம்‌ அமையப்‌ பாடும்‌ மிறைக்கவி (மாறன. 2884, உரை) சட்௫௬்குரகை உல ஜட்‌ 5 நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல்‌, கவித்தொகை, அகநானூறு, புறநானூறு. சங்க காலத்துத்‌ தொகுக்கப்பட்ட எட்டு நூலகள்‌. இத்தி ௦த்த வெட்டு த்தொகை (கனிப்பா..) ௭௫௯ ௲வனனளா வையமா சூ யொயரி அள வையாகு பெயர்‌ வகை (கன்‌. 890, உரை) ள௫ுகச௲டூீூலவஸைா ணை உயர்த்திக்‌ கூறும்‌ ஓசை; முற்படக்‌ இளர்தவென எடுத்த லோசையாற்‌ கூறவே. (தொல்‌, பொ. 1, உரை) ற ௯௬க௱ட்‌ (வாரா ்‌ ல ர னம்‌ பயம்‌ என்னும்‌ இரண்டும்‌ தனித்தனி ஒவ்வொரு வாக்கியமாய்‌ உவமவுருபின்‌ றி வரும்‌ அலங்காரம்‌ (குறள்‌. 7, உரை)

56 டாகடர்‌ ப. கோபாலன்‌

ண்‌ …. காண்க: 98 அம்பேரதரங்கம்‌ (தொல்‌. பொ. 52, உரை). 7. அ௮அம்போதரங்க வொத்தாழிசைக்‌ கலிப்பா வுறுப்பினு ளொன்று (இலக. வி. 7489, உரை) 8… ஓதிதாழிசைக்‌ கலிப்பா வகை (தொல்‌. பொ, 469) சகராணணானவரஙாகா ரல்‌ எண்கள்‌ முமையே வரும்‌ ஓர்‌ அணி (௪7.௪. விநாயக. காப்பு, சிவஞா.) வண்ணர்‌ யரஞ்்யொபயமர்‌

எண்ணாகிய இயலபு பறி வரும்‌ உயர்திணைப்‌ பெயா்‌ ளண்ணுணவண்சை ம்‌ எண்ணிடைச்‌ சொல்‌ பயின்று வரும்‌ சந்தம்‌ (எண்ணு வண்ண மெண்ணுப்‌ பயிலும்‌ [தொல்‌. பொ, 5407) சான வனக௯்யொச்சம்‌ காண்க 2 எச்சம்‌ 1-8. சிதடு, உறுப்பில்‌ பிண்டம்‌, கூன்‌, குறள்‌, ன ௪௦ம்‌, செவிடு, ட்ப, மருள்‌ பூக்லான்‌ பிறப்புக்‌ குமைபாடுகள்‌ சாதஜீர்‌ நீருள்‌ ரு மூலைமாறிவரும்‌ நிரனிறை. (கன்‌. 274, உரை) ன திர்‌ நீணையனணர்‌

உவமான உவமேயங்களை மாற்றிச்‌ சொல்லும்‌ ௮ணி (அணியி. 4)

எதிர்மனரபிணஉ௨ நின எதிர்மமைப்‌ பொருளைக்‌ காட்டும்‌ அல்‌, அ, இல்‌ – சாதிர்யயணர பில க்க ளணணா எதிர்மமைப்‌ பொருளைக்‌ குறிப்பால்‌ உணர்த்துவது எதிரி யயணருபபுய்‌ ந காண்க : 289 உம்‌ : ஓர்‌ இடைச்சொல்‌; சேரனும்‌ பாண்டியனும்‌ 2. – எதிர்மறையும்மை : மறப்பினு மோத்துக்‌ கொள்ள லாகும்‌ 2. சிறப்பும்மை : குறவரு ருளுங்‌ குன்றம்‌ அல்லது ர புலையனும்‌ விருப்பா யாக்கை ஐயவும்மை 2 ? வெல்லுனும்‌ வெல்லான்‌ எச்சவும்மை : சாத்தனும்‌ வந்தான்‌,

எண்ணும்மை,

‘இலக்கயெக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி தச

6. முற்றும்மை.: தமிழ்நாட்டு மூவேந்தரும்‌ வந்தார்‌ ₹. தெரிகிலையும்மை ன ஆணுமன்று பெண்ணுமன்று 8. அஆக்கவும்மை: பாலுமாயிற்று (ஈன்‌. 4282) விரைவுப்‌ பொருளைக்‌ காட்டும்‌ வினையெச்ச விகுதி

நடக்கலுமாங்கே (கவித்‌. 89, 84); ஓர்‌ ௮சைஙிலை; காமக்‌ கடன்‌ மன்னு முண்டே (குறள்‌. 1102)

சாதீரதுூ போற்றா ட ! முன்னில்லாதனவாயினும்‌ தற்கால வழக்காயின்‌ அவற்றைக்‌ கொள்ளும்‌ ஓர்‌ உத்தி (ஈன்‌, 14)

சாதூரனக௯ (இரண்டாம்‌…எழுத்தொன்றி னெதுகை-காறிகை. உறுப்‌. 16) காண்க: எதுகைத்தொடை. இரண்டாம்‌ எழுத்து ஒன்‌ றி வரத்‌ தொடுப்பது (இலக்‌. வி. 78]

ளத௲ுூசக௬க்க்‌ கொடை 3 ன இரண்டாமெழுத்து ஒன்றிவரத்‌ தொடுப்பது (இலக்‌, வி. 2289)

சாயிஸ்‌ ௧௯௬௮ அகத்தோன்‌ உள்ளிருந்து கோட்டையைக்‌ காத்து நிற்றலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 62, உரை)

்‌- எருகத்சுடி ்‌ ர ன்‌ ஈற்றயலடி, குட்டமெருத்தடி யுடைதது மாகும்‌ (தொல்‌. பொ. 28)

எருக்கம்‌ காண்க : தரவு (வீர. சோ. யாப்‌. 14, உரை) சற்றடல்‌ (கோரிகை. செய்‌. 10), உரை)

எருக்கு ர ரப டத்‌ தரவு (தொல்‌. பொ. 424, உரை) ஈ௰,௰யல

னர௬ுமை ஊராய்‌ வீரனொருவன்‌ : தன்‌ சேனை மு துகடவும்‌ பகைவர்‌ சேனையைத்‌ தான்‌ அஞ்சாது எதிர்த்து நிற்கும்‌ புறத்துறை (பு.வெ, £, 19)

சழுகூற்றிரு அண௯ ப ஒன்று முதல்‌ எழு வரையும்‌ எண்கள்‌ முறையே ஓவவொன றாக ஏறியும்‌ இறங்கியும்‌ வருமாறு கூறப்படும்‌ மிறைக்கவி

வகை (‘ மாறன. 897-299)

.த8 டாகீடர்‌ ப, கோபாலன்‌

எழுத்தந்தாதி ஒரு செய்யுளில்‌ ஓரடியி னீற்றெழுத்து . அடுத்த அடியின்‌ முதல்‌ எழுத்தாகவரத்‌ தொடுப்பது (யாப்‌. வி. 58, பகீ. 184)

எழுவகை

எழுத்தோசை யாகாத முறிகு, ஈளை – முதலியவை. எழுத்த விசையினை (இலக்‌. வி. 765)

சாழுக்௲கானந்கம்‌ பாடப்படுவோன்‌ பெயரைச்‌ சார்த்தி எழுத்தளபெழப்‌ பாடுவதாகிய செய்டிட்குத்றப்‌ (யாப்‌, வி. 96, பக்‌, 518) சாழுத்தூ 7. அட்சரம்‌ 2. கையெழுத்து; சுந்தர மாறனென்றே மருவிய வெழுத்து மிட்டான்‌ (இருவாலவா. 4, 87) சழுத்தூ& சூற்றாம்‌ நச்செழுத்து வரப்‌ பாடும்‌ குற்றம்‌ (யாழ்‌. ௮௧. ற 2. எழுத்திலக்கணவழு ளருத்௲ூ* ௬௬௧௯௦௮ அ௮க்கரச்சுதகம்‌ சாயு௬்தூச்‌ சாரினயா எழுத்‌.துக்களைச்‌ சொல்லுகையில்‌ சேர்க்கப்‌ படுகின்ற காம்‌, – தாரம்‌, கான்‌ என்கின்ற சாரியைச்‌ சொற்கள்‌ (ஈன்‌. 126, உரை:) 2. ஐரெழுத்தாயுள்ள சாரியை (ஈன்‌. 258, வ்ம்லைஃ ப

சாழு௬்தூ ஊட. ௬ரசூ செய்யுளில்‌ எழுத்‌்.து கடிக்க சொல்லணி வகை

எழுத்துப்‌ பொருத்தம்‌ ஒரு காப்பியத்தின்‌ தொடக்கச்‌ செய்யுளின்‌ வதத்கொளுி ஒ.ற்வெழுத்துட்பட மூன்மைத்‌ தேமான்ப தென்னும்‌ எழு.த்துக்களுள்‌ ஏதேனும்‌ ஒன்றைப்‌ பெற்று வருவதாகிய செய்யுள்‌ முதன்‌ மொழிப்‌ பொரு தீதம்‌ (வெண்பாப்‌. முதன்‌, 4, தலைப்பு) வருக கய்‌ டத ட 5. , நூலாடரியருக்குரிய எழுவகைக்‌ கொள்கை (ஈன்‌. 71) எழுவகை மதமே யுடன்‌. படன்‌ மறுத்தல்‌ பிறர்தம்‌ மதமேற்கொண்டு களைவே :

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 49

தா௮னாட்டித்‌ தனாது நிறுப்பே

இருவர்‌ மாறுகோ ளசொருதலை துணிவே

பிறர்நாம்‌ குற்றங்‌ காட்ட லேனைப்‌

பிறிதொரு படாஅன்‌ தன்மதங்‌ கொளலே . ர (ஈ௩ன்‌.171)

ட்‌ ஏ௯௯௪ வருவகம்‌ ஒரு பொருளின்‌ எகதேசத்தை உருவகப்படுத்தும்‌ ௨ர௬ுவக .. அணி (குறள்‌. கச்‌, உரை) ன க ஏ௯்யா ஐய்‌ நான்கடியும்‌ ஓரே யெழுத்துத்‌ தொடரால்‌ அமைந்துவரும்‌ மிறைக்கவி (திவா. ஏகஙா௯ ரூயாகூம்‌ உருவக வகை (மாறனலங்‌. பகீ, 181) ஏணி மயயக்கம்‌ கோட்டைக்கு உள்ளும்‌ புறமுமுள்ளோர்‌ ஏணிமிசை கின்று போர்‌ செய்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை. (தொல்‌. பொ, 66, உர)

ஏடு து தோமி அறத்தோடு மிற்கையில்‌ தலைவி தலைவணை

மணத்தற்கு அவன்‌ செய்த உதவிகளைக்‌ காரணமாக இட்டுரைக்கை (௪ தீடுதலைப்பாடு [தொல்‌. பொ. 80777. ரசா , ” 7, மாரணம்‌; ஏதுவினுணர்த்தலும்‌ (தொல்‌. பொ. 168) உ… தாரண காரியங்களை ஒருசேரக்கூறும்‌ ஓர்‌ அலங்காரம்‌ (தண்டு. 5787

ஏதுூவினா முட. க்கல்‌ ்‌ . ்‌்‌ மூன்‌ காரணம்‌ விளங்கப்‌ பெறாத தொன்மைப்‌ பின்‌

காரணத்தால முடிவு செய்வதாகிய உத்தி (ஈன்‌. 14) ஏந்சல்‌ லம்‌ காண்க : ஏந்திசை. செய்யுள்‌ ஓசை வகை ஏந்தல்‌ வன்ணால்‌ ்‌ 2 விளக்கத்தின்‌ பொருட்டும்‌ வற்புறுத்துத.ற பொருட்டும்‌ ஒரு சொல்லே மிக்கு வருஞ்சந்தம்‌ (தொல்‌. பொ. 548):

ஒந்திதகை . செய்யுளோசை வகை

80 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

ஏந்தின* சேய்யால்‌ வெண்சீர்‌ வெண்டளையாஜற்‌ பிறக்கும்‌ ஓசை (காரிகை, செய்‌. 1, உரை;) ஏந்திசைக்‌ தூள்னா _கலித்தளையாற்‌ பிறக்கும்‌ ஒன்று (காரிகை, செய்‌, 3, உரை) ஏந்திச்‌ தாங்கல்‌ ஓன்‌ றிய வஞ்சித்தளையா ம்‌ வத்றுதி ஓசை (கா௱ீகை. செய்‌. 1, உரை) ஏந்த்தசை யாகணாஸல்‌

கேரொன்‌ மாசிரியத்‌ தன்யா பிறக்கும்‌ ஓசை (காரிகை. செய்‌. 1, உரை)

யா வொரி ண காண்க : எருமை மறம்‌ (மாறன. 79, 71, உரை) ஏர்க்களாரமைர௬வாகம்‌ ப்‌ போர்க்களத்தை ஏர்க்களமாக உருவகப்படுத்தும்‌ புறத்‌ துமை (புறநா. 869) ர்யஙீ ௯ஷ்ய்‌ பொன்னேர்‌ பூட்டிப்‌ பாடும்‌ மங்கலப்‌ பாட்டு, ஏரொடு நின்றோ ரோர்மங்கலமும்‌ (சிலப்‌. 10, 185) ஏறடுா௱ணாயுஸ்லை ஆண்மை மிகுந்த தா ஒழுக்கத்தைப்‌ புகமும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 6, 88) ஏறு (௯ பறட ட வக்கம்‌. ஆயர்குல வழக்கின்படி ஒரு பெண்ணை வரைந்து கொள்வதற்காக ஏறு தழுவுகை (திருக்கோ. 188, உரை) காண்க? ஏறுகோட்பறை; ஏறு தழுவுத.ற்குரிய முல்லை கிலப்பமை (இறை. 1, உரை, பக்‌, 18) ஏமா தருரைசஸ்‌ . ஆயர்குலத்‌ காளையர்‌ மணமுடிக்கும்‌ பொருட்டு இடபத்‌ தைத்‌ தழுவிப்‌ பிடித்தல்‌ ஏணுனாயரு வாலஸ்‌ வெளிபபடையுவமம்‌ (தொல்‌. பொ. 42)

ல்‌ ஜூந்தினை 7. அன்புடைக்காமம்‌ (நம்பியகப்‌. 4, உரை) 2. ஐவகை நிலங்கள்‌ (இவா.) குறிஞ்சி, பாலை) முல்லை, மருதம்‌, நெய்தல்‌ .

இலக்கியச்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 4

யந்தினணச்‌ செய்யுளா 2 உரிப்பொருள்‌ தோன்‌,௰ ஐக்திணையையும்‌ கூறும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌, வி. 6292)

ருந்து பா ்‌ மிவண்பா, ஆரியம்‌, கலி, வஞ்சி, மருட்பா எனற ஜவகை யான பா (பாரத. பாயி. 15)

ஷ்யொருங்கா௱ப்பபிமாய்‌ காண்க : பஞ்ச காவியம்‌ (ஈன்‌. 982, மயிலை.)

ஹா்மெே ழி செய்யுட்‌ கு.௮்‌.றங்களுள்‌ ஒன்று

ஞர்‌ உவமான உவமேயங்களின்‌ ஒப்புமையினால்‌ ஜயுறுவது போற்‌ பேசும்‌ ௮ணி (அணியி. 10). த

ஐரு33॥ பை வா எமை அ௮ணிவகை

உவமையால்‌ உவமேயத்தைப்‌ பெற வைக்கும்‌ அ௮ணி

ஒத்தாழிசை கலிப்பாவின்‌ வகை (தொல்‌. பொ. சீசீ) ஒய்பில்‌ யோ ஸி ஓப்புமைப்‌ பொருளைக்‌ காட்டாத போல்‌. என்னும்‌ இடைச்‌ சொல்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 880) ட்‌ ஒங்புமயைக்‌ கூட்டம்‌ புகழ்தலிலும்‌ இகழ்தலிலும்‌ ஒன்மை அதனினும்‌ மிக்கு வேஜறொன்றோடு உவமிக்கும்‌ ஓரலங்காரம்‌ (தண்டி. 28) ஒருங்கியணைரி காண்க : புணரியலணி ஒரு செல்‌ பல பெய ர௬ுளிச ஒரு சொல்லுக்குரிய பல பொருள்கள்‌ (பிங்‌. ஒரு ஆலைக்காமம்‌ ட ஒருபகச்கமான காதல (கைக்களை யுடைய தொருதலைகி காமம்‌) (ஈம்பியகப்‌. 8) ன ரோ

92 “டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

்‌- ஒருவா னணுகல்‌ 2 “௨: அவத்தை பத்தனுள்‌ ஒன்றாகிய இடைவிடா கினைவு (நம்பியகப்‌ 96. உரை) ப

ஒருபா வா ர டா. ஞூ . லெண்பா, கலித்துறை என்பவற்றுள்‌ ஏதேனும்‌: ஒரு பாவில்‌

பத்துப்‌ பாடல்களால்‌ அமைக்கப்பட்ட பிரபந்தம்‌ (இலக்‌.

வி. 8.29)

ஒருபுடை மரவ முழுவதும்‌ ஓப்பாகாமல்‌ சில தன்மையில்‌ மாத்திரம்‌ ஒத்திருக்கும்‌ உவமை, ஒஓருபுடையுவமை யாதலன்றி முற்றுவமை யாதல்‌ செல்லாமையானும்‌ (௪. போ, ற்‌,

7, 8, 9)

‘ஒருபுடையோோவ்புமை முழுவதும்‌ ஓப்பாகாமல்‌ சில தன்மையால்‌ மாத்திரம்‌ ஒத்திருக்கும்‌ உவமை (ஓருபுடையுவமை யாதலன்‌,றி முூற்றுவமபையாதல்‌ செல்லாமையானும்‌) (௪.போ, சிற்‌ 1, உ, 89) |

ிருகயொ௱ருட்‌ பானணாெற௱ழி 1. ஒரு பொருளைத்‌ தரும்‌ பல சொற்கள்‌

டட, கி. மீமிசைச்‌ சொல்‌ (ஈன்‌. 9989)

ஒரு பயொருண்மொழி செய்யுட்‌ குற்‌ றங்களுள்‌ ஒன்‌.று

ஒரு முற்றிரட்டை

ப ஓரடி. முற்றெதுகையாய்‌ வருவது (யாப்‌. வி. 54)

ஒருவழ்த்கணத்தல்‌ அலரடங்குதற்‌ பொருட்டுத்‌ தலைமகன்‌ ரில காள்‌ வேற்றிடத்தச்‌ சென்று உறையும்‌ அகத்துறை (திருக்கோ. 181, அல,)

ஒரூஉ ர | * ஙி காண்க 2 ஒரூ உத்தொடை. அளவடியுள்‌ நவிரு சீர்‌ ரட்ட முதற்சீர்க்‌ கண்ணும்‌ நகான்காஞ்‌ சீர்க்கண்ணும்‌ மோனை முதலாயின வரத்‌ தொடுப்பது (இலக்‌, வி. 788)

ஒரூடஆதோொடை அளவடியுள்‌ நடுவிரு சர்களொழிய முதற்சீர்ச்‌ கண்ணும்‌.

்‌ நான்காஞ்‌ சீர்க்கண்ணும்‌ மோனை. முகலாவின வரத

தொடுப்பது (இலக்‌, வி. ?28)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ்‌ ர்ச்‌

ஒரூ… வாணாம்‌ ஆற்ஹறொழுக்காகப்‌ பொருள்‌ ர யணட்டு செல்லுஞ்‌ சந்தம்‌ (தொல்‌, பொ.. 589)

ஒவயையைந்தா தி ஒலியக் தாதி. ஒரடிக்கு 16 அல்லது 8 கலைகள்‌ தொடுத்த பலசந்த வகுப்புக்கள்‌ அந்தாதியாக 80 கூடியதொரு பிரபந்தம்‌. (வெண்பாப்‌. செய்‌, 19)

ஒவியா முச்சு ஒலி வடிவான எழுத்து (ஈன்‌. 256, மயிலை.)

ஒழித்துக்‌ குட்‌ ட ணர்‌ ஒரு பொருளை ஓரிடத்தில்லையென மறுத்து மற்றோ ரீடத்துண்டென்று பீயமித்துக்‌ காட்டும்‌ அணி (அணியி. 522

ஒழிய்பானரி காணக : அவதநுதி

ஏறி பி/யபா ஸ்‌

நூலின்சண்‌ முன்னியல்களிற்‌ சொலலா சொெழ்தேவவ்றைக்‌ கூறுமியல (நம்பியகப்‌.

ஒழியாகதசை ஓ.மிந்த பொருள்‌ தருஞ்‌ சொ ற்களைத்‌ தருவது (கன்‌. 428) ஏரு வெறுத்திசையில்லாமல்‌ செவிக்கினிய மெல்லிசையுடைமை யாகிய குணம்‌ (தண்டி. 12) ஏருதக்சைச்‌ இசய்யல்‌ இயற்சீர்‌ வெண்டளை வெண்சீர்‌ வெண்டளையிரண்டும்‌ விரவி வந்த வெண்பாவினோசை (காரிகை. செய்‌.॥, உரை)

வில்‌

ஒழுகினசுயபயகவால்‌ கேிரான்‌ மிய ஆசிரியத்தளையும்‌ மிரையொன்றிய ஆசிரியத்தளையும்‌ விரவி வந்த அகவலோசை (காரிகை, செய்‌. 7; உரை) ஒழுசூ வானிகசைய்‌ ்‌”” ஓழுகய்‌ லோசையாழ்‌ செல்லுஞ்‌ சந்தம்‌ (தொல்‌. பொ. 588)

ஒற்முளா (யாண (ட

குறித்த மெல்லின இடையின மெய்யெழுத்துக்கள்‌ தமக்குரிய மாத்திரையின்‌ மிக்கொலிக்கை (ஈன்‌. 92)

64. ட. டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

ஏஒம்றொழி யாட்டு. _ மெய்மயெழுத்திலலாப்‌ பாட்டு (சூடா.2.

ஒளன்றாக௯ வஊளுடசி*த௲ணனா கிரைய ற்றுரிச்சீரின்‌ மூன்‌ நேரசை வரன்களை (இலக்‌. வி.. 216, உரை)

ஒணீரநரியபா வாளுசி*்‌ ௬ ணைனா நிரையீற்று உரறிச்சிரின்‌ முன்‌ நிரையசை வருகங்தளை (இலக்‌. வி. ₹18, உரை)

ஒரச்கறொொ௱ரழி பயொதுூச்கெரல்‌

இருதிணையாண்‌ பெணுள்‌ ஓன்‌ றனை யொழிக்கும்‌ பொகுச்‌ சொல்‌ (ஈன்‌. 809)

ஓ ஒசை

செய்யுளோசை சைரா ட மை

இன்னோசையுடைமையாகய ஒரு நூலழகு (ஈன்‌. 72)” சரீ பிரிய

தலைவன்‌ கல்வி கற்றற்குத்‌ தலைவியைப்‌ பிரியும்‌. பிரிவு … (தொல்‌. பொ. 85) ஓண்யடைக்கிளாவி 1. தலைவியைப்‌ பாதுகாத்துக்‌ கொள்ளெனக்‌ தலைவற்குதீ தோழி கூறுங்‌ கூற்று (தொல்‌. பெய. 114) 2… பெரியோர்‌ பாதுகாவலாகச்‌ சொலலுஞ்ச்சொல்‌ ரணைச்சர்‌ காண்க: அசைச்சீர்‌ ‘ ்‌ ஓரெழு்தினாக்‌. ஒருமிறைக்கவி ஓஒரெழுக்தூ மடக்சூ வந்த எழுத்தே மடக்கி வரும்‌ சொல்லணி (தண்டி. 94) க ர ர்ப்ப இப்பம்‌ உபி ஒரு மாத்திரை பெற்று வரும்‌ செய்யுள்‌ (சிலப்‌, 8, 198, உரை) ப இலைத்கா கர

சீட்டுக்கவி. மன்னுடை மன்றச்‌ தோலைத்‌ அாக்கும்‌(௩ ஈன்‌. ௪2)

இலக்கியக்‌ -தலைச்சொல்‌ அகர இ [2 இ

_ ஒள

ஏுளாகாரக்‌ ளஞூரறு்கூம்‌ தன்‌ மாத்திரையிற்‌ குறுகிய ஓளகாரம்‌ (ஈன்‌. 95)

க க௯ூட்கு௱னுசி அரசன்‌ வீரர்ககு உண்ண மதுவளிக்கும்‌ புறத்துறை . (பு.வெ. 2, 84)

௯ட்‌்டனணனா ப . அளவு (பிங்‌,) ௯ ட னைக்குளனி எல்லாவடிகளும்‌ ஓற்று ரீங்க எழுத்தொத்து வரும்‌ கலிப்பா யாப்‌. வி. 95, 4270) ்‌ கட்‌ டனைக்‌ கனித்துூறை பாவின்‌ வகை க௯ட்‌ ட. னனா௯ கூஸிய்பபா கலிப்பா இனத்தொன்று (மிதா. வி, 220) சூ” உ ணசாமி. எழுத்துக்‌ கணக்கில்‌ அமைந்த செய்யுளமடி. (தொல்‌. பொ, 229272, உரை) கட்டட னளாயா௱கிரியாாம்‌ எல்லாவடிகளும்‌ ஓற்று நீங்க எழுத்தொத்து வரும்‌ அகவல்‌ (யாப்‌, வி. 95, 470) ப க௯ூட் டஉனளைா அளுரசி எல்லாவடிகளும்‌ ஒற்று நீங்க எழுத்தொத்து வரும்‌ வஞ்சிப்பா (யாப்‌, வி. 95, 470) ௯டஷூளா வாழ்த்து 1.. கடவுள வணக்கம்‌; நாற்‌. பகுதியின்‌ முதலில்‌ கூறும்‌ நூல்‌ அல்லது தெயவ வாழ்த்து 2. – மும்மூர்த்திகளுள்‌ ஒருவரை உயர்த்திச்‌ செல்லு௩்‌ துறை (பு.வெ, 89 2) ௯டூஸக வெண்யா அரசர்‌, கடவுளர்‌ முதலியோரது அருமைச்‌ செயல்கள்‌ ஒரு கடிகைப்‌ பொழுதில்‌ நடந்தனவாகக்‌ கூறும்‌ ஒரு பிரபந்தம்‌ (தொ. பொ. 282, உரை)

இ; ச,

66 – டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

௯ (௫ ௯ணி அசுகவி வல்லான்‌ (யாப்‌. வி. 96, ஷட்‌

கடட க்கு௱ள்பு பதிகத்தின்‌ இறுதி முத்திரைப்‌ பாட்டு. திருப்பதிக நிறை

வித்துத்‌ திருக்கடைக்காப்புச்‌ சாத்தி (பெரியபு, திருஞான” 60)

க௯டை_க்சூறை சொல்லினிறுதி குமைந்து வருஞ்‌ செய்யுள்‌ விகாரம்‌ (ஈன்‌ 156, உரை) ௯டை க்கூ ழை 1. அளவடியுள்‌ முதற்‌ சரொழிந்த மூன்று சர்க்கண்ணும்‌ வருந்‌ தொடை வகை (காரிகை, ஒழிபி. 5) ௯ட.. திரறுன்பு 7. கதவு திறக்கை 2. பரணிப்‌ பிரபந்தத்தின்‌ உறுப்புக்களுள்‌ ஒன்று (இலக. வி. 622)

௯டைத்துடுிங்பரு செய்யுளினீற்றடி சிறந்து நிற்கை. சீர்‌ தளை விகற்பம்‌ பொருந்தி நன்னீதியாய்க்‌ கடைத்துடிப்பாய்‌ (திருவேங்‌, சத. 66) ௯டட௨_ க௬ணவ௭ைங்பட்ட்டு பூட்டுவீிற்‌ பொருள்கோள்‌ ௯ணட௩உ௨ நிலை ஒரு பிரபக்தம்‌ (தொல்‌. பொ. 90) ௬௯ணடநீலஸை 7. புற்வாயில 2௨ மூடிவு. விழாவின்‌ கடைஙிலை சாற்றி (லம்‌. 8, 144) 9. விகுதி 2. சான்றோர்‌ தம்‌ வரவினைத்‌ தலைவற்குணர்த்து மாறு வாயிணிலிருக்து கடைக்‌ காவலர்க்குக்‌ கூறுகை யாகிய புறத்துமை (தொல்‌. பொ. 90) 5. ஒரு பிரபந்தம்‌ கடை றநீலஸலைத்‌ கவகம்‌ இவகவணி வகை (தண்டி. 98, உரை) ௯டை நீஸை யொரு ஞா சொல்லின்‌ ஈற்றெழுத்து

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 6

சூடை ஊாடக்சூ சொல்லணி வகை (தண்டி. 98, உரை) ௯௨. முரணா அடிதோறும்‌ இறுதிச்‌ எர்க்கண்‌ சொல்லினும்‌ பொருளினும்‌ மறுதலைப்படத்‌ தொடுக்கும்‌ தொடை (யாப்‌. வி. 599) கூரை மீரா னலனா அடிதோறும்‌ கடைச்சிரின்‌ முதலெழுத்து ஒன்றிவரத்‌ தொடுக்கும்‌ மோனைத்‌ தொடை (யாப்‌. வி. 997) கணட மாா௯த௲ண ௯ இனவெழுத்து எதுகையாக வருந்தொடை (காரிகை, ஒ.மிபி. 6, உரை) கணட ாயயபினணா த்‌ தொகை மோனை முதலியவை அடிகளின்‌ ஈற்றிரண்டு சீர்களில்‌ வரத்தொடுக்கும்‌ தொடை (காரிகை. 5, உரை) கண்ணி சலிவெண்பா முதலியவம்றில்‌ இவ்விரண்டாய வரும்‌ உறுப்பு. மூதுலாக்‌ சண்ணிதோறும்‌ (சங்கர உலா) £… ஒருவகை இசைப்பாட்டு சூனீராடா ண உ. நீண்‌ 7, அவையில்‌ இரவில்‌ செடுகேகோய்‌ தங்குகையால அரசனை நோக்க மருத்துவர்‌ முதவியோர்‌ அவன்‌ துயில்‌ கோடலைக்‌ கருதிக்‌ கூறும்‌ புறத்துமை (மிதால்‌. பொ. 90) 2. ஓரு பிரபந்தம்‌ (தொன்‌. 288, உரை) ௯௨ க௯ட்‌ (௫ பாவகை ௯ணாமன்‌ பொரு*தம்‌ சசய்யுண்ன்‌ முதன்மொழிப்‌ பொருத்தவகை (வெண்பாப்‌. முதன்‌. 20) சூணரிகஊனா யபுழஸ்ணஸ்‌ சோதிட நால்‌ வல்லவனது இகர்த்தியைச்‌ சொல்லும்‌ புறதீ துமை (பு. வெ. 8, 80) ௯சனீயா ௯ ப செய்யுளமைதிகளுள்‌ ஓன்று சதியொருக்சும்‌ செய்யுண்‌ முதன்மொழிப்‌ பொருத்தங்களுள்‌ ஓன்று (வெண்பாப்‌. முதன்‌. 45)

64 , உரக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

௯ வாயி ம ட ட டஜு மேற்கதுவாய்‌, கீழ்க்கதுவாய்‌ எனும்‌ தொடை விகற்பம்‌ (இலக்‌, வி. 228)

௯ ழ்‌ (தா வ ட க ரணிலை கந்தழி வள்ளி ணத க

மூன்றும்‌ (தொல்‌. பொ, 88) 2. கண்ணன்‌ வாணனது சோ ககரத்தை. அன்த்த கூறும்‌ புறத்துறை டர! வெ. 9, 40)

கரந்து லெழினி ஸ்‌ நாடகத்‌ திரைச்சீலை. ஓருமூக எழினியும்‌ பொருமுக எழினியும்‌ கரந்து வர லெறினியும்‌ (சிலப்‌. 89, 109,.1710)

கரநுதூனணரு கினாவனி உள்ளக்‌ குறிப்பை மறைத்துச்‌ செல்லும்‌ மமாுறி ( இருக்கோ. 50, கொளு)

௯ரறந்சுரமநு செரு னா ம கரநீ துறைப்ப ட்டு. ஒவ ?வாழெழுத்து இடைவீட்டுப்‌ படிக்கும்போது வேறுமொரு கவி மேோன்றும்படி. எழுத்துக்‌ கள்‌ அமைத்துப்‌. பாடப்படும்‌ ஒரு… மிறழைக்கவி . (தண்டி; 22, உரை)

கரந்தைத்‌ இண பகவர்‌ கவர்க்த கிரையை மீட்டலைக்‌ கூறும்‌ புறத்திணை (பு.வெ. உ,3, உரை)

கரிப்பு க்‌ தினா சரன்மீறார்‌ கூற்றைச்‌ சாட்டியோகக்‌ ளட்டிகை (தொன்‌. வி. 161)

௯௫௯௭ வா ஸசூயோயபபா்‌ கருத்தாவின்‌ பெயரைக்‌ காரியத்திற்கு வழங்கும்‌ ஆகுபெயர்‌ (நன்‌. 890, விருத்‌,)

௯௫௬௭ துூடையாண ட. அபிப்பிராயத்தோடு கூடிய விசேடண த்தை உடையதாகிய அலங்காரம்‌ (அணியி. 24)

௯௫ தூனடயடைகக௱ணி . அபிபபிராயத்தோடு கூடிய விசேடியத்தை உடையதாகிய அலங்காரம்‌ (௮ணியி, 25) டட

குளுப்பேெயா (௬ ன. ப வித்‌ 1. காரணப்‌ பொருள்‌. அந்தக்‌ காணலைக்‌ கடந்த கருப்‌

பொருளே (பதினொ. திருக்கமுமல மும்மணிக்‌, 8)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 69

2. ஐந்திணைகளுள்‌ ஓவ்வொன்றுக்குமுரிய தெய்வ முதலிய பொருள்கள்‌ (கம்பியகப்‌. 19) உரை) அவை 2 தெய்வம்‌, தலைவர்‌, மாக்கள்‌, புள்‌, .விலங்கு, ஊர்‌, நீர்‌, பூ, மரம்‌, உணா, பறை, யாழ்‌, பண்‌, தொழில்‌

௯ருவஹவச்சுார்யூு

இரண்டன்‌ உருபேயேற்ற செயப்படுபொருளைக்‌ கருத்தோ

மெய்யுருஞ்‌ சார்பு (தொல்‌. சொல்‌. 64, சேனா.)

௯ர௬மயஸ்ஸாச்‌ சுர்டு

செயப்படுபொருளையேனும்‌. ஆதாரத்தையேனும்‌ கருத்தா

மெய்யுறுதலின்‌ மீ வரும்‌ சார்பு (தொல்‌. சொல்‌, 84)

௯௬ுணவியா ரூ பொயட்‌

கருவி காரியத்துக்கு ஆகிவரும்‌ பெயர்‌. திருவாசகம்‌ படித்‌

தான்‌ (கன்‌. விருத்‌, 890)

க௯ருணவினாரங் ௯னரி மூன்று நிரையசைச்‌ சீரைகச்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு பன்ரிலை

உறுப்‌. 2”, உரை)

௯ரறுவிளா ௯ யி நிரைநகிரைகேர்‌ கொண்ட மூவசைச்‌ சீரைக்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை, உறுப்‌. 7, உரை)

௯ர௫ுணிளஸந்‌் தண்ணிழல்‌ – நிரைகிரை கேர்கிரை குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை, உறுப்‌ 5, உரை)

௯௬ணிளாந்‌ சண்‌ ஸ்ட நிரைகிரை நேர்நேர்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை, உறுப்‌, 5, உரை)

௯ருணவினா ௬றூறிமுல்‌ நிரைகிரைகிரைகிரை குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை, உறுப்‌.

2, உரை)

௯ருவினா றும்‌ டர ்‌ நிரைநிரைஙிரைநேர்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு ப உறுப்‌.

5, உரை).

. கூருணினாம்‌ இரண்டு ரப்பை ம்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை.

உறுப்‌, 2) –

ஆவ்கியு வு மனம்‌ இருதிணையி, லும்‌ வரும்‌ செர்ல்‌ (பேரகத்‌. 789)

௪0 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

௯லய்யா௯க்‌ ௬ அடிகள்‌ எழுத்தொவ்வாது வருங்கவி (யாப்‌. வி. 95, 470)

௯ஸஸ்யா௯ஸ்‌ பல்வகைச்‌ செய்யுள்களாலாகிய பிரபக்தவகை (இலக்‌. வி, 512,

௯ஸய்யாக யயாணஸ்‌ கலம்பகத்தின்‌ சில உறுப்புக்கள்‌ குறைந்து வரும்‌ பிரபந்தம்‌. 2. பவழம்‌ கலந்த மாலை. கலம்பக மாலையைப்‌ பணியாக

(ஈடு–அவ]) ௯ஸ்வையனரி

நீரும்‌ பாலும்‌ போலப்‌ பிரிக்க முடியாத பல அலங்காரம்‌ விரவி வருவது (அணியி. பக்‌. 248)

௯௬ளி காண்க : கலிப்பா (தொல்‌. பொ. 58) இடைச்சங்க காலத்து இயற்றப்பட்ட ஒரு நூல்‌ (இறை, 1, உரை) ௯னிகச்க௲னளனா

கேரீற்று உரிச்சீர்‌ முன்னர்‌ நிரை வருவது (யாப்‌. 22) ௯னித்தாழிகதகை

ஓத்துள்ள சிலவடிகளையேனும்‌ பலவடி.களையேனும்‌

பேற்று ஈற்றடி மிக்கு வருவதாகிய கலிப்பாவின்‌ இனம்‌

(யாப்‌. 87) கவித்தூணர

நெடிலடி நான்கு கொண்டு வருவதாகிய கலிப்பாவின்‌ இனம்‌

(காரிகை, செய்‌. 19) காண்க : கட்டளைக்‌ கலித்துறை.

கலித்து மகானானு நகப்பொருண்மேல்‌ வாய்க்தநற்‌

கோவையாம்‌ (வெண்பாப்‌. செய்‌. 75)

௯னின்யாா

நான்கு பாக்களுள்‌ ஒன்று (இவா.) க௯னியெெயாரு ௬ சூ

சங்கேத வெழுத்து வகை (யாப்‌. 586) க௯ூவிணிருக கஸ்‌

அளவடிகள்‌ கான்காலாகிய கலிப்பாவின்‌ இனம்‌ (யாப்‌. வி. செய்‌. 89, 599)

க௯விணொண்யா கலியோசை தழுவி ஈற்றடி, வெண்பாப்போல முச்சிரடியான்‌ வருவதான கலிப்பாவின்‌ இனம்‌ (யாப்‌, 65)

இலக்கியக்‌ சலைச்சொல்‌ அகராதி 73

௯விவொண்டபயாஈட்‌ (ர காண்க : கவிவெண்பா. கலியோசை தழுவி ஈற்றடி

வெண்பாப்போல முச்சீரடியான்‌ வருவதான கலிப்பாவின்‌ இனம்‌ (யாப்‌. 55)

்‌. சூஸலஸலை

ஒரு தாளப்பிரமாணம்‌

உ. வண்ணப்பாட்டின்‌ ஒரு பாகம்‌ கஸலையெொ௱ (9 யயண எழை

செய்யுட்‌ கும்‌.ஐங்களுள்‌ ஓன்று ௬௯

பாவலன்‌ (தஇிவா.)

2. ஆசு, மதுரம்‌, சித்திரம்‌, வித்தாரமென்னும்‌ பாட்டு (பீங்‌.) கணி கடற்‌ நூலுள்‌ தன்‌ கருத்தாகக்‌ கவி கூறும்‌ வார்த்தை. கவிக்‌ கூற்றாகிய அதிகாரத்து (குறள்‌) அதி. 128

௯ ணை பாடல்‌. பாருடன்‌ ஹொண்டர்‌ தம்மைக்‌ கவிதை பனுவல்‌

கொண்டு (திவ்‌. பெரியதி, டி கடக்‌ கூழறஙாசூ்‌ உர வாம்‌ பெண்பாற்‌ பீன்ளைத்‌ தமிழுக்குரிய பருவங்களுள்‌ கழற்சிக்காய்‌ கொண்டு ஆநிவதை வருணித்துக்கூறும்‌ பருவம்‌, ௯ழரி்ரொதிர்‌ மரா – ௬௯ல்‌ பாங்கனுடைய உறுஇமொழியைத்‌ தலைவன்‌ கேளாது மறுத்தல்‌ (இருக்கோ. 28, தலைப்பு) க௯ழற்ொதிரிய ரை தலைவன்‌ பாங்கனுடைய உறுதிமொழமியைக்‌ கேளாது மறுத்துச்‌ சொல்லும்‌ சொல்‌ (இறை. 8, 47) ௯ழுியரக௲்தல்‌ 1. பாங்கன்‌ தலைவனுக்கு இடித்துரைத்து உறுதி மொழி மறுத்தல்‌ (திருக்கோ. 88, தலைப்பு) ற, இடித்துரைத்தல்‌. அமைச்சன்‌ அரசனுக்குக்‌ கழ.றி யுரைத்தான்‌ ௯ழூனளிலை . இளைஞனொ ருவன்‌ போரிற்‌ பு றங்கொடாமை அகண்டு வியந்த வீரர்‌ அவனுக்கு வீரக்கழலணிவித்துப்‌ புகழ்க்‌ தாடும்‌ புறத்துறை (தொல்‌, பொ. 60)

ச்‌. டாகீடரி ப. கோபாலன்‌

கழுாற்றாக்கூ ்‌ த ஆறு சீரளவுள்ள தாளவுறுப்பு (சிலப்‌. 9, 16, உரை) கழிக்கரைய்‌ பரஸம்யாஸ்‌ 7. பிரிந்த தலைவனை கினைந்து . தலைவி கட ற்கரையி லிருந்து கொண்டு தனியே இரங்குகை 2. சமுத்திர விலாசம்‌ என்னும்‌ பிரபந்தம்‌ குழற்ிரெெரடஸ்‌ கழிநெடிலடி. ஜர்தின்‌ மிக்க சீரால்‌ வரும்‌ அடி. (காரிகை, உறுப்‌. 72) . கள்ளாகக௯்ணி 1… பிறனொருவன்‌ பாட்டைத்‌ தனதென்று காட்டுபவன்‌ “. ஒருவனுக்காகப்‌ பாடிய பரட்டை மற்றொருவனுக்குக்‌ கொடுப்போன்‌ (வெண்டமாம்‌. செய்‌. 289, உரை) களாவழி வாழ்த்து அரசன்‌ போர்‌ ர்க்களத்துப்‌ பெற்ற செல்வத்தைப்‌ பாணர்‌ புகழ்ந்து கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 9, 19) க௯ளாவியால்‌ 1. அகப்பொருளுறுப்புக்களுள்‌ ஒன்று (தொல்‌.) 2௨. இழையனாரகப்பொருள்‌. சிறப்பினாற்‌ பெயர்பெற்‌.ற.து களவியல்‌ என்பது (இமை. 14, உரை) களாவுமப்‌ புணர்ச்சி . ்‌ தலைவனும்‌ தலைவியும்‌ பிறரறியாது தனியிடத்தில்‌ எதாப்பட்டுக்‌ கூடுகை ௯ளா[$ வா்‌ வி பேய்கள்‌ வயிறார உண்ணும்படி. வீரன்‌ போர்‌ புரிந்து பகையமித்ததைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 8, 6) ௯னாணொழு௯க்கூம்‌ காண்க : களவுப்புணர்ச்ச ௯னரியயார்‌ நஎணாணாய்‌ குடியர்‌ உண்டு குடித்து மஇழ்வதைச்‌ றப்பித்துப்பாடும்‌ வண்ணப்பாட்டு குணிந்றியயா ஸனா நண அககானூற்றின்‌ முதற்பகுதி க௯ளரிஞ்ராட. னர வீரனொருவன்‌ யானையை வலைக்‌ எறிக்து அதன்‌£ழ்‌ இறகந்துபட்டதைக்‌ குறிக்கும்‌ புறத்துறை (பு.ஃவெ. 7, 20)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 73

க௯னளரிறூகரு புணாரிச்சி தலைவன்‌, தலைவியை யானையினின்று காத்தமை பற்றீ

அவ்விருவருக்கும்‌ உண்டான கூட்டம்‌ (இறை. 24, உரை; 95) ௯ஞுகரண்டூல்‌ – போரிற்பட்ட வீரனது உருவம்‌ வகுப்பதற்கேற்ற சிலையைச்‌. தெரிந்து கொள்வதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 10, பொதுவியற்‌. 8) கரு ௯ ணரிிலை போரிற்பட்ட வீரனது உருவம்‌ வகுப்பதற்குத்‌ தேர்ந்து கொண்ட கல்லைக்‌ கைக்கொள்ளுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 10, பொதுவிய,௰்‌, ௮) ௬ர்ுயாணனா இல்லாததைக்‌ கூட்டிச்‌ சசொலலுகை. வருணனை க௯ூஸ்யியபா கற்பென்னும்‌ கைமகோளைப்‌ பற்றிக்‌ கூறும்‌ அகப்‌ பொருட்‌ பகுதி

க௯றஜ்யு 7. இல்லறப்பெண்‌ தன்‌ கணவனையன்றிப்‌ பிறரை ௮௧

ஓழுக்கத்‌ தில்‌ நினையாமை. வான்றரு கற்பின்‌ (மணி; 22, 58)

2. களவுக்‌ கூட்டத்துக்குப்‌ பின்‌ தலைவன்‌ தலைவியை விதிப்படி. மணந்து இல்லமம்‌ புரியும்‌ ஒழுக்கம்‌ கல்ப 206.

2. மூல்லை (திவா.)

4. கல்வி. உலகச்தாங்கிய மேம்படு கற்பின்‌ (பதிற்றுப்‌. 59, 89)

2. தியானம்‌. பலபுவனது சின்பாற்‌ கற்பு வைத்துய்ய (திருவினை. மாயப்‌. 292)

கறக. குறஸ்ஸலை

1. தலைவி தன்‌ கொழுநன்‌ நலத்தைப்‌ பெருகச்சொல்லும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 10, முல்லைப்‌. 8)

– 2, கணவனைப்‌ பிரிக்க தலைவி அதனியிருந்து தன்‌ நிறை காத்தலின்‌ சிறப்பைக்‌ கூறும்‌ புமத்துறை (பு.வ. 10, முல்லைப்‌. 89)

2. கணவனருளைத்‌. தலைவி… விருந்தோம்புஞ்‌ செல்வத்தை வாழ்த்தும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 19, முல்லைப்‌: 10)

௪4 டாக்டரிீ ப, கோடாலன்‌

கஞ்‌ ர்‌ நூணிர்சி மாரி! குண மிகுதிக்குக்‌ காரணமாகாததைக்‌ காரணமாகச்‌ சொல்லும்‌ அலங்காரம்‌ (அணியி, 68) ச௯லீனா (௫௬ 43 போரில்‌ இறந்த வீரனது உரு வகுத்துப்‌ பெயர்‌ பொறித்த நடுகல்வினை நாடட்டுகல்‌ கூறும்‌ புறுத்துறை (பு.வெ. 10) பொதுவியற., 71) கணா னரீரிப்மா (௫௬ ௬௯௭ 1. போரிவிறர்த வீரனது ௩டுகல்லை நீராட்டும்‌ புறத்‌. துறை (பு. வெ. 170, பொதுவியற்‌. 10) .. போர்‌ செய்து இறந்த வீரரது வீரச்செயலை வரைந்த கற்களைப்‌ போர்க்களத்திலே மறவர்‌ நிரைத்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 10, பொதுவியற்‌. 170) க௯னர்‌ ்‌ மூவசைச்‌ சீரில்‌ இறுதியிலுள்ள நிரையசை, அந்தங. கனியா…வகுதீ்த வஞ்சிக்குறீச்சீர்‌ (காரிகை. உறுப்‌. 8) ௯௬ணிகச்சா கனி என்ற வாய்பாடு கொண்ட அசையை இறுதியி லுடைய வகு சியுரிச்சர்‌ (யாப்‌. வி. 72)

கா

௯ானுடிசி

2. வேற்று மன்னன்‌ வந்துவிட அரசன்‌ காஞ்சி மலர்‌ சூடித்‌ தன்‌ காவலிடத்தைக்‌ காக்கும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. ச்‌, 177)

2. ரிலையாமை. காஞ்ச சான்ற செரு (பதிற்றுப்‌, 82, 19)

காஞளுசீ* திணை

1. வீடுபேறு மிமித்தமாகப்‌ பல்வேறு நகிலையாமைகளைச சாற்றும்‌ புறத்திணை (தொல்‌. பொ. 78)

2. வீரன்‌ காஞ்சி மலர்‌ மாலை யணிந்து பகைவர்‌ முன்‌ எதிரூன்றீ நிற்றலைக்‌ குறிக்கும்‌ புறத்திணை. வட்கா ரெதிரூன்‌ றல்‌ காஞ் (பிங்‌. )

க௯௱ஸ்ர்சி பயாஸ்‌ ப

காஞ்சி மாலை சூடிப்‌ பகைவரைத்‌ தடுத்தற்கு எதிரூன்றி

நிம் மலைக்‌ கூறும்‌ பிரபந்தம்‌ (தொன்‌. வி. 555, உரை)

இலக்கியச்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 72

காளுசியேதிர்வு எதிரூன்றுஞ்‌ சேனையை மேலிடாது தடுக்கும்‌ வீரனுடைய திறமையைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (புடவெ. 4, 2) ௯௱ட்சி

1. தலைவன்‌ தலைவியை மழுதன்முதற்‌ காணுதலைக கூறும்‌ ஒரு கைக்கிளை (பு.வெ. 11, ஆண்பால்‌)

2. வீரர்‌ வீரபத்தினியர்க்கு ஏ.ற்.றாடுகல்லை ஆராயநது காணும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ, 00, சிலப்‌. 8, அரும்‌.)

8. ஈடுகல்லை வீரர்‌ தரிசித்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்து (தொல்‌. பொ. 60, உரை)

கட்சி யானரரி காண்க : நிதரிசனம்‌ (அணியி. 19) ௯0௫ வாழ்க்சக

எல்லோரும்‌ இறந்து போகவும்‌ தான்‌ இறப்பின்‌, 0ி நிலை

பெற்ற புறங்காட்டை வாழ்த்தி உலக வியல்பை விளக்கும்‌

ஒரு புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 79)

க௯௱னளஉ௰௰

நாலுட்‌ பெரும்பிரிவு (பிங்‌)

௯௱ணா டூ

சூத்திரப்பொருளைச்‌ சுருங்க விளக்கும்‌ உரைவகை,

சூத்திரம்‌ புரைதப வுடன்படக்‌ காண்டிகை புணர்ப்பினும்‌

(தொல்‌, பொ; 654)

௯௩௬௯௮4

பிரபக்‌்.த விசேடம்‌. கூளப்பநாயக்கன்‌ காதல்‌

2. அன்பு. காதல்‌ வேண்டி யெற்றுறக்து போதல்‌ செல்லா வுயிர்‌ (அககா. 55)

53, பக்தி, காதலா னெஞ்சமன்பு சுலக்திலேன்‌ (இவ, திருமாலை. 88)

4. வேட்கை, காதலாற்‌ காமபூமிக்‌ கதிரொளியவரு மொத்தார்‌ (சீவக. 189) .

ல… ஆவல்‌ 8. மகன்‌. இராவணன்‌ கர்தன்‌ (எச்பரா; கப்பல்‌ க ௯௱தற்யாரச்ணது

சேரிப்‌ பரத்தையின்‌ மகளாய்தீ தலைவனது”. காத.ற்குரிமை பூண்டு அவனையே சார்ந்திருப்பவள்‌ : (0 இங்குறு. 20) உரை)

76. ர டாகீடரீ ப்‌, கோபாலன்‌

காகந்பாங்கள த தலைவனுக்கு உற்ற ஈண்பன்‌, மன்னவன்றனக்கு.. காதற்‌ பாங்க னாதலின்‌ (மணி, 86, 125)

காதற்றாழ்‌ – தலைவியின்‌ . கண்டக. தோழி (திருக்கோ. 50. ௮வ.ஃ) ௯௩௮௮௬ ௬கர ஸ்ட ஒரு செய்யுளை . மூடிய ௦ எழுத அதன்‌ ஈற்று மொழியுள்‌ முதலெழுத்தைசக்‌ தொடங்கி ஓரோர்‌ எழுத்து இடையிட்டுப்‌ படிக்கப்‌ கான செய்யுள்‌ வரப்‌ பாடும்‌ மிஹைக்கவி (இலக்‌, வி. 690, உரை)

கார்க்‌ ்‌்‌” ” உலக நடையைக்‌ கடவாது பொதுவாக யாவரும்‌ மகழும்படிப்‌ புகழ்வதாகிய செய்யுட்குணம்‌ (தண்டி. 228)

காந்து மாய்‌ 1. காதலர்‌ தம்மூள்‌ ன்ல்கத்தக கூடும்‌ கூட்டம்‌ (தொல்‌. பொ. 94 உரை) 2. இசைப்பாட்டு (சூடா.) கந ௬ரு வாய்‌ புணர்ச்சி காண்க : காந்தருவம்‌. காதலர்‌ தம்முள்‌ மனமொத்துக்‌ கூடும்‌ கூட்டம்‌ (தொல்‌, பொ, 92, உரை)

௯௱ஞ௬ு்சுன்‌ 1, கார்த்திகைப்பூ (காந்தன்‌ மலராக்கால்‌ [்நாலடி. 2997) 2. காந்தன்‌ மலரணிந்து வேலன்‌ வெ.றியாடுவதைகீ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 60) 9. மூருகக்‌ கடவுளுக்குரிய காந்தனைச்‌ சிறப்பித்துக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 6, 9) 4. சவுக்காரம்‌ ௯௱ய்பபிபய& கவித்துை நெடிலடி. நானகாய்‌ வருங்‌ கலித்துறை (வீரசோ. யாப்‌ 18.

உரை)

காவ்பியாம்‌ அறம்‌, பொருள்‌, இன்பம்‌, வீடு என்ற கால்வகை உறுதிப்‌ பொருள்களையும்‌ – கூறுவதாய்கீ கதைபற்,றி வரும்‌

. தொடர்நிலைச்‌ செய்யுள்‌ (காப்பியக்‌ கவிகள்‌ [சீவக, 15657). ்‌

இலக்கியக்‌ சலைச்சொல்‌ அகராதி தத:

௯௱ங்பபுட்‌ மாரும்‌ இருபாற்‌ பிள்ளைத்தமிழ்‌ கூறும்‌ பத்துப்‌ பருவங்களுள்‌ முதற்‌ பருவம்‌ (இலக்‌. வி. 808, உரை) ௯௱ய்பாயயாா ண்‌ தெய்வங்‌ காப்பதாக 8,5 அல்லது 7 கவிகளால்‌ பாடப்படும்‌ ஒரு பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி. 888) க௯ா௱மம்கூடட் ட ம்‌ தலைவனும்‌ தலைவியும்‌ தம்முள்‌ அ௮அன்பொத்துக்‌ கூடும்‌ கூட்டம்‌. காமக்கூட்டம்‌ காணுங்காலை (தொல்‌. பொ. 98) 5 ௯௱॥௰* கூப்டா ல்‌ ப | காமத்தைப்பற்றிக்‌ கூறும்‌ பகுதி குாமயப்புணார்‌ ச்சி இயற்கைப்‌ புணர்ச்சி (தொல்‌. பொ, 498) ௯காஈமமணினகாணினக செக்துறைப்‌ பாட்டின்‌ வகை (யாப்‌. வி. 588) குா௱ஸவ்ச்கிர்‌ நேரீற்று மூவசைச்சிர்‌ (யாப்‌, வி. 1) கமாக திரி வடமொரழிச்‌ செய்யுள்‌ வகை : 24 அசையால்‌ ஆவது 2. நான்கு அடிகளுக்குமாக 24 உயிர்‌ உள்ள சந்தம்‌ க௱ரியுஸ்லை பிரிந்த தலைவன்‌ வருமுன்‌ அவன்‌ வருதற்குரிய கார்ப்‌ பருவத்தின்‌ குறியாக மேகம்‌ முன்‌ வந்ததைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 70, முல்லைப்‌. 8) வ ௯கார௯க௯்கருவி தொழிலை இயற்றுவிக்குங்‌ கருவி (தொல்‌. சொல. 74, உரை) – கார௯ம்‌ வேற்றுமை யருபேற்ற பெயர்‌ வினை கொண்டு முடியும்‌ நிலை (பி.வி. 8) ௯௱ர௯( ஆ தொழில்‌ கிகழ்ச்சிக்குக்‌ கருவியாயுள்ள ஏது? (சண்டி. 59, தலைப்பு) ஆரா சூரர்‌ “க ன்‌ காரணப்பெயர்‌. மழைக்க ணென்பது காரணக்குறியென வகுத்தாள்‌ (கம்பரா. காட்சி, 6)

9.4 டர்க்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

௯௱ரணா ௯ சூரி உ டர “காரணம்பற்றித்‌ தொன்றுதொட்டு வழங்கும்‌ பெயர்ச்சொல்‌ . (கன்‌. 275)

காரண கசூறரிமார ௧௯

காரணம்‌ பற்றிப்‌ படைத்துக்‌ கொள்ளும்‌ பெம்சில்‌ (ஈன்‌. 2786, விருத்‌.)

காரைச்‌ சிறுப்பும்‌ டாயா காரணத்தால்‌ ஒரினத்தில்‌ ஓன்‌.௰ற்குச்‌ தயக்க வரும்‌ பெயர்ச்சொல்‌ (ஈன்‌. 68, உரை) காரணாம்‌ பொய்யர்‌ ஓரு காரணம்பற்றி வழங்கும்‌ பெயர்‌ (ஈன்‌. 6, உரை) காரணாம்‌ மொச்ச மெொொயபாரி. பல பொருட்குப்‌ பொதுவாக வரும்‌ காரணப்‌ பெயர்ச்‌ சொல்‌ (ஈன்‌. 62, உரை) கர ணாயாருிற்‌ ன்‌ அணி வகை (யாழ்‌. அக.)

கா௱ாரணாயா ணவ பின்‌ பின்னாக வருவனவற்றிற்கு மூன்‌ முன்னாக வருவனவற்றைக்‌ காரணங்களாகவேனும்‌ காரியங்களாக வேனும்‌ சொல்லும்‌ அணி (அணியி. 806) ௭௱௱ரனணரா வா௱ ஞூ பபொயய்‌ இருவாசகம்‌ என்‌ மாற்போலக்‌ காரணம்‌ காரியத்திற்கு ஆகிவரும்‌ பெயர்ச்சொல்‌ (ஈன்‌. 290, உரை) காரணாவாராய்கசி காரணம்‌ குமைவின்றியிருக்தும்‌ காரியம்‌ பி.யவாமையைச்‌ சொல்லும்‌ ௮ணி (௮ணியி, 26) ஆணா வி ௫ரசூறி முூக்கணன என்மாம்போல, சொல்லின்‌ காரணவ்‌ கருதிய வழிப்‌ பலர்க்குஞு சொல்லினும்‌, இடுகுறிபோல ஒரு பொருட்கே செலலும்‌ பெயர்ச்மிசால்‌ (ஈன்‌. 68, உரை) ஆார்ணா பி வக ௯ணி காரணத்தைக்‌ காரியமாகக்‌ கூறும்‌ ௮ணி சரியாக வசர மம்‌ ஓரிடத்து நின்டம சொல்‌ பல சூத்திரங்களோடும்‌ சென்றி யைந்து தன்‌ பொருளைப்‌ பயப்பிக்கு முறை (தொல்‌. சூத்திரவிருத்‌த. பக்‌. 17). ப

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி : 79

௯௱ரியபாவா௱ ர பயொயயார்‌ காரியம்‌ காரியத்திற்கு அகும்‌ பெயர்ச்சொல்‌. இக நால்‌

அலங்காரம்‌ (கன்‌. 29890, உரை)

கரியான்‌ களு விலக்கணிவகை (யாழ்‌. ௮௧.) ௯௱௯௮ 1. ஓருவினையெச்ச விகுதி. பழவினை வந்தடைக்தக்கால்‌ (காலடி. 729) 2. ஏழனுருபுளொன்று (ஈன்‌. 802) ்‌ 8. ஓர்‌ உபசர்க்கம்‌. நூல்‌ கால்யாத்த (பி. வி. 425) காஸ்ட்‌ னா 17. தொடக்கம்‌. கால்கோள்‌ விழவின்‌ கடைகிலை சாற்றி (சிலப்‌, 5, 144) 5. போரில்‌ இறந்த வீரனுருவைக்‌ கல்லில்‌ வகுக்கத்‌ தொடங்குதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌, பொ. 60) கண்பட 17. காலத்தைக்‌ குறிக்கும்‌ பெயர்ச்சொல்‌ (கன்‌. 290) “. காலத்தின்‌ அடியாக வந்த பெயர்‌ (ஈன்‌. 7282, உரை)

ஆ௱ை ககயடா ௬௯௫

காலவரழுவமைதி (புறநா. 1889, உரை)

௯௫ ஊயா க்ளு ்‌ காண்க : கால மயக்கம்‌. பிரிந்த தலைவன்‌ வருதற்குரிய கார்‌ காலம்‌ இலஃதன்ெனத்‌ தலைவிக்குக்‌ தோமி காலத்தை மயக்கிக்‌ கூறும்‌ அகத்துமை (இவ. இயற்‌. திருவிருத்‌. : 7, பெரியவாச்‌.)

காஸ்பம்ணலைவூு ஒரு காலத்துக்குரியதை மற்டுறாரு காலத்துக்குரிய்தாகக கூறும்‌ வழு (சண்டி. 117, உரை)

௯ ஒரு காலச்‌ சொல்‌ தன்னொடு இயையாக்‌ காலமொடு புணருங்குற்றம்‌ (தொல்‌. சொல, 17, சேனா.)

௯ ர்வு பைசா கால வழுவை இலக்கணமுடையதாக அமைப்பது (ஈன்‌, ௦92)

ஒர்‌ டாக்டா்‌. ப. கோபாலன்‌ ‘

காஸவ்ப௱ரளுஙப்பெொயமரி , ஒரு காலத்தின்‌: பெயர்‌ அக்காலத்‌ தொடர்புடைய பொருளுக்கு ஆகிவருவது (ஈன்‌. 390) கணண நிலை காலத்தைக்‌ காட்டும்‌ இடை ஙிலை ப ட்ட தலைவன்‌ நாடு காவற்பொருட்டுத்‌ அவ்வகை பிரியும்‌ பிரிவு (இருக்கோ. 515, கலைப்பு) ௯ஈவானா (ஸ்ஸ்ஸ்‌ அரசனாட்சியைச்‌ சிறப்பிக்கும்‌ புறத்துழை (பு.வெ, 6, 84). கா ணியாய்்‌ 1, பழையதோர்‌ கதை பற்றி தொடர்கிலைச்‌ செய்யுள்‌ (திவா.) 8. கலம்பகம்‌ பரணி முதலிய சிறு காப்பியம்‌ (தண்டி.) ௬௱ணி௰ா சூணசாஸ்‌ செறிவு, தெளிவு, கண்னை இன்பம்‌, பண்ணை உகாரம்‌, உய்த்தலில்‌ பொருண்மை, காந்தம்‌, வலி, சமாதி நிதல பத்துச்‌ செய்யுட்‌ குணம்‌ (தண்டி. 19) ௯௱ன௯௯ கூத்து ்‌. கூதிதுவகை. கானகக்‌ கூத்தும்‌ கமைக்‌ கூத்தும்‌ ஆடுபவராகச்‌ சாதி வரையமையிலராதவின்‌ (தொல்‌. பொ. 94, உரை) குரணாலடைகைரி கழிக்கரைப்‌ பாடல்‌ (சிலப்‌, 6, 55, உரை)

கி அிரைனரா நினல கஇணைமகன்‌ கு தகிலத்கு வேளாளனைக்‌ கணை கொட்டிப்‌ புகழும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 8, 284) கிபூணய 7… ஓன்றற்கும்‌ மற்றொன்றற்குமுள்ள தொடர்பைத்‌ தெரிவிப்பதாகும்‌ ஆறாம்‌ வேற்றுமைப்‌ பொருள்‌. (ஈன்‌. 800) 2. உரிமை. உணர்ச்சிதா னட்பாங்‌ இழமை தரும்‌ (குறள்‌. 785) 58. உறவு. இவருக்கும்‌ அவருக்கும்‌ என்ன கிழமை. 3. எனேகம்‌. எமர்நும ரெழுவர்காறு நின்‌,௰து. கிழமை (வக. 54414) வாரகாள்‌ (திவா)

இலக்கியக்‌ சலைச்சொல்‌ அகராதி சர்‌. கீள்ணளானி௫ தாது தலைவி தன்‌ காதலுக்குரிய தலைவனிடத்துக்‌ கிளியைத்‌ தூது விடுதலைக்‌ கூறும்‌ பீரபஈதம்‌ அனா மொழி (கிளவியாக்கம்‌ [தொல்‌. 17), பேச்சு (அர்‌ கீங்கிளவி [ஜங்குறு. 4907), பாஷை பதினென்கினளவி. (கல்லா. 458, 8), அகப்பொருட்டுமறை. களவிற்குறீய இளவித்‌ தொகை (நம்பியகப்‌. 14) கிளாணக்‌ கொத்து கோவைப்‌ பிரபந்தத்தின்‌ பலதுறை கொண்ட அதிகாரம்‌: இவ்விருபத்தைக்தும்‌ இக்நூம்குக்‌ களவிக்‌ கொத்து எனப்‌ படும்‌ அதிகாரங்களாம்‌ (திருக்கோ. உரை, அவ.) ஆஅணாணைக்ட்கூனா மை அகப்பொருட்‌ கோவை. இிளவிக்கோவையின்‌ எடுத்துக்‌ கோடற்கண்‌ காட்சி முதலாயின சொல்லுதல்‌ வனப்‌ புடைமையின்‌ (இருக்கோ. 4, உரை) கிளாத்‌ சஸலைஸயனா அகப்பொருட்டலைவன்‌ (கலித்‌. 68, உரை) அளாணியமா ௬௯ய௰ தொல்காப்பியச்‌ சொல்லதிகாரத்தில்‌ வழமுவற மொழிகளை ஆக்குத.ற்குரிய விதிகளைக்கூறும்‌ முதற்பகுதி கிளைவ்‌ கெய்ய சும்மத்தை உணர்த்தும்‌ பெயர்‌

கீ ஆ 1ம்‌ ம்‌ ஓ க்‌ ஸ்‌ இசைப்பாட்டு. மங்கைய ரமுூதகீதம்‌ (கம்பரா. கார்முக,.*0) ,

5. – இசை, இதமினிய குயிலே ( திருவாசக. 16, 1)

௯நர்து ஆனாய்‌ த ள்‌ 5 காண்க : இர்த்தனை. ஓர்‌ இசைப்பாட்டு. புகழ்ச்சி

்‌ அடி.கிமிர வில்லாச்‌ செய்யுள்‌ பலவறறால ௮340, பொருள, இன்பங்களைப்‌ பற்றிக்‌ கூறும்‌ நால்வகை (பன்னிருபா.

2206) கழ்‌ ௬ககுஈ பப . காணக : இழ்க்கதுவாய்த்தொடை (இலக்‌.வி. 7882

இ. க.–0

2. . த ு ச எ . 92 – டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

கநுக்கதுவாவ்து தொடை அளவடியுள்‌ ஈற்றயற்‌ சாரக்கணின் றி ஒழிந்த மூன்று சர்க்‌ கண்ணும்‌ மோனை முதலாயின வரத்‌ தொடுப்பது (இலக்‌. வி. 2822)

கு

சூ.,௯௯க௨௬து தனது பேரனாகிய அ௮அகிருத்தனை வாணன்‌ சிறைப்படுத்த

அவனது ககரவீதியிற்‌ சென்று கண்ணன்‌ குடமெடுத்தாடிய கூத்து (சிலப்‌. 6, 56 உரை)

சூடிநீலை வீரக்குடியின்‌ பழமையையும்‌ அஞ்சாமையையுங்‌ கூறும்‌. புறத்துறை (பு. வெ. 8,184)

(சூசை ச்கசெஸலரை எதிர்த்து வந்த பகையைத்‌ தடுத்துக்‌ காக்கச்‌ செல்லும்முன்‌ தன்‌ கொற்றக்‌ குடையை நல்்‌வேளையிற்‌ புறவீடு விடும்‌ காஞ்சித்திணைத்துறை (பு.வெ. ச,8)

சூடைநு௱ட்டீகூள்‌ா பகையரணைக்‌ கொள்ள கினைந்து மேற்சென்ற வேந்தன்‌ தன்‌ குடையை நல்வேளையிற்‌ புறவீடு விடும்‌ உழிஞைத்‌ துறை (பு.வெ. 6, 8)

சூ றின பகைமேத்‌ செல்லும்‌ அரசன்‌ தன்‌ குடையை ஈல்வேளை

்‌ யிழ்‌ புமவீடு வரும்‌ வஞ்சித்திணை த்துறை (பு.வெ. 8,89)

(ஆடை யர ஹ்‌ தது நான்கு திக்கும்‌ கீர்த்தி மிக வீற்றிருந்த அரசனது குடையைப்‌ புகழ்ந்து கூறும்‌ பாடாண்துறை (பு.வெஃ)92)

சூடை முல்லை . போரில்‌ வெற்றி கொண்ட அரசனது குடையைப்‌ புகழ்க.து “கூறும்‌ வாகைத்துறை (பு.9வ. 8, 28)

சூண சந்தி ௮, ஆமூன்‌ இ.ச வந்தால்‌ அவ்விரண்டும்‌ கெட ஏகாரமும்‌, ௨, ஊ வந்தால்‌ அவ்வாஹே ஆகாரமும்‌ தோன்‌,மி வடமொழிச்‌ சந்தி (நன்‌. 889, உரை)

ரசா க௲்தகொரரகை பண்பு த்தொகை (ஈன்‌. 865)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ச

சூணாய்டானிள உர தன்மை குறிக்கும்‌ பண்புச்சொல்‌ (சீவக. 17, உரை) சுண்‌ டயா 7. பண்பு குறிக்கும்‌ பெயர்ச்சொல்‌ (கன்‌, 792) கருமை, அத்தகு 2. பண்பின்‌ அடியாகப்‌ பிறந்த பெயர்ச்சொல்‌: கரியன்‌, அழகன்‌

2. அஇறப்பியல்பு பற்றி மக்கட்குப்‌ பூலவரால்‌ கொடுக்கப்‌ பட்டு வழங்கும்‌ பெயர்‌ (பன்னிருபா. 1247) சாண வ௱ரசூப்யொயார்‌ பண்புப்‌ பெயர்‌ பண்பிக்கு ஆக வருவது. நீலஞ்‌ சூடினான்‌ சூசை (2 உாழ்நநா உல ஆறாம்‌ வேற்றுமை (தொல்‌. எழுத்‌. 216, உரை) சூணரிப்‌ மொய்‌ பண்‌ பியைக்‌ காட்டும்‌ பெயர்ச்சொல்‌ கரியன்‌ சூஜிரரை யாராய்‌ போர்க்‌ குதிரையின்‌ திறப்பாட்டைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 7, 7) (சயம்‌ உல கும்மிப்‌ பாட்டு 2. மகளிர்‌ கைகொட்டிப்‌ பாடியாடும்‌ விளையாட்டு சூரனை மூல்லை அல்லது குறிஞ்சி நில மகளிர்‌ தம்முட்‌ கைக்கோகத்‌ தாடும்‌ கூத்துவகை-ஆய்சசியர்‌ குரவை, குன்றக்‌ குரவை (சிலப்‌.) சூ கூல மாதர்கள்‌ குமமகனைப்‌ புகழும்‌ ஒரு பிரபந்தம்‌ (தொண்‌. 2௦9) சூத களறி சற்சில கூட்டத்தார்க்குள்‌ வழங்கும்‌ சங்கேத மொஹி (ஈன்‌. ௧62)

சூழலை _வ்ிெயபபார்‌ ம்‌ ம்‌ த . கூட்டம்‌ பற்ரி வரும்‌ பெயர்ச்சொல்‌ சாதி குமுஉப்பெயர்‌

(ஈன்‌. 212)

(சூனா கூஸ்‌ * . பல பாட்டுக்கள்‌ ஒரு வினை கொள்ளும்‌ அமைதி (தண்டி. 8)

8.4 . . பாகடர்‌ீ ப, கோபாலன்‌

(சூனா ௯௦” குற்றெழுத்துத்‌ தொடர்ந்த செய்யுள்‌ (பிங்‌.)

சூனா மாரு சுய

. . இலணிதமான செய்யுள்‌ ௩டை.

சூர்ரினாக 1. குறுகயெ சந்தம்‌ ப 2. தலைவன்‌ மனைவியைப்‌ புறக்கணித்து அறநெலி

பிறந்தொழுகுவதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 72, இருபாற்‌. 78)

சூற்ரரியபயானி ௯ டக ்‌ சார்பெழுத்துள்‌ ஒன்று; அரை மாத்திரையாகக்‌ குறுகிய இகரம்‌ : கேண்மியா, நாகியாது (தொல்‌. எழுத்‌, 2)

சூற்ியபலாகநஸ்‌ சார்பெழுத்துள்‌ ஒன்றாய்ப்‌ பெரும்பாலும்‌ மொழிகளின்‌ ஈற்றில்‌ அரை மாத்திரையாய்க்‌ குறுகி வரும்‌ உகரம்‌ (சொல்‌. எழுத்‌. 8)

சூர்ரூயபிர்‌ குறையுயிர்‌. காண்க: குற்றெழுத்து. ஓரு மாத்திரையுள்ள உயிரெழுத்து: கும்றுயிரளபி னீரும்‌ (ஈன்‌. 108); (தால்‌. எழுத்‌. 8)

சூங்ரூறி ண (ர பகைவரது கோட்டை மதிலின்‌ மேல்‌ வீரனொருவன்‌ தணிய னாகவே மின்று தன்‌ வீரப்பபெருமையைக்‌ காட்டுவது கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 6, 18)

சூற்ற யத ௯ சூ ஒரு மாத்திரையுள்ள உயிரெழுத்து (தொ. எழுத்‌, 9)

சூற்றொற்று குற்றெழுத்தின்‌ பின்வரும்‌ மெய்யெழுத்து

சுறடுட்ட௱யீசை நாற்சீரின்‌ மிக்க சீர்களால்‌ வரும்‌ அடியீரண்டாய்‌ ஈற்றடி. குறைந்து வருவனவும்‌, வேற்றுத்தளை கட்டுக்‌ குறள்‌ வெண்பாவிற்‌ சிதைந்து வருவனவுமாகிய பாவினம்‌ (காரிகை. செய்‌. 9, உரை)

(சூரூட்யாா காண்க : குறள்‌ வெண்பா : முதலி. நாரற்சீரும்‌ இரண்‌

டாமடி. ட. வரும்‌ ஈரடி .வெண்பா (இலக்‌. வி. 780, உரை)

இலக்கியக்‌ சலைச்சொல்‌ அகராதி 45

சூறா கத்திப்‌ பாட (0 ்‌ தலைவிக்கு, அவளது காதல்‌ முதலியவற்றைப்‌ பற்றிக்‌ குறத்தி குறி சொல்வதைக்‌ கூறும்‌ ஒரு பிரபந்தம்‌ (தொன்‌. வி, 22)

சூராம்‌ ன ௭ *. ௬ ஐ து குறவர்‌ கூற்றாக வரும்‌ கலம்பக உறுப்புள்‌ ஓனறு:

தவங்குற மறம்‌ பாண்‌ (இலக்‌. வி. 8182)

2. குறத்தி செபல்லுங்கு றி. காண்க : குறத்திப்‌ பாட்டு சூரா ்‌ ்‌ ப குறளடி : இரு சீரான்‌ வரும்‌ அடி. (இலக்‌. வி. 219)

4. குறள்‌ வெண்பா : முதலடி. காற்சிரும்‌ இரண்டாமடி

முச்சிருமாகி வரும்‌ ஈரடி வெண்பா (இலக்‌. வி. 780, உரை) (சரளா வொண்டரடயா

மூகலடி நாற்சீரும்‌ இரண்டாமடி முச்சீருமாகி வரும்‌ ஈரடி

வெண்பா (இலக்‌. வி. £50, உரை)

சூமூனா எட. இருசீரான்‌ வரும்‌ அடி. (இலக்‌, வி. 219)

சூறாவளுசி காண்க : குறத்திப்‌ பாட்டு

சூறூனாடி பளுசியப்யா குறளடியால்‌ மூன்று மூதற்‌ பலவு, கொண்டு, தீச்‌ சொல்லுஞ்‌ சுரிதகமும்‌ பெற்றுவரும்‌ வஞ்சிப்பா (காறரிை. செய்‌. 24)

சூரிச்கூக்திரம்‌ ௮ ஒரு நூலிற்‌ பயின்று வரும்‌ குமியீடுகளைத தெரிவிக்கின்‌ ற சூத்திரம்‌ (நன்‌. 20)

சூறினுசி 1, ஐவகை நிலத்துள்‌ ஒன்றாகிய மலையும்‌ மலை

சார்ந்த நிலமும்‌ : குறிஞ்சி யெல்லையி ஸீங்கி (சீவக.

7564) 2. புணர்தலாகிய உரிப்பொருள்‌ : குறிஞ்சி சான…

மலை (மதுரைக்‌. 900)

சூரிஞ்்சி ப்பான . நால்வகைப்‌ பெரும்‌ பண்களுள்‌ ஒன்று (பிங்‌. )

சூரிட்பினடகச்‌ கெலம்‌ – ஆங்கிலத்தில்‌ ஒரு பொருளைச்‌ சுட்டிக்‌ காட்டவுதவும்‌ உரிச்சொலவகை

86. . உாகீடரி ப; கோபாலன்‌.

சூரரிநினவ யானி ன்‌ … புகழ்‌ பொருளையுணர்த்தும்‌ சொற்களால்‌ குறித்த தற்குத்‌ தகுதியாகிய பிறிதொரு பொருளையும்‌ சொல்லும்‌ அணி ( அணியி. 78) – சூரரிப்பப வெளிப்படையாகவின்‌ றிப்‌ பொருளுணர்த்துஞ்‌ சொல்‌ : இனன பிறவுங்‌ குறிப்பின்‌ உருமொழி (ஈன்‌. 269) சூரிய்யச்‌ கெஸ்‌ சொல்லுவோன்‌ குறிப்பினால்‌ நேர்பொருளன்றி வேறு பொருளை உணர்த்துஞ்‌ சொல்‌ (குறள்‌. 741, உரை) சூரிப்போச்சம்‌ கூறிய சொற்களைக்‌ கொண்டு அவற்றின்‌ கருத்தாகக்‌ கொள்ளும்‌ பொருள்‌ (குறள்‌. 411, உரை) சூரிப்புப்‌ பொயபரெ ச்ச்‌ செயலையுங்‌ காலத்தையும்‌ வெளிப்படைய7கக்‌ காட்டாத பெயரெச்சம்‌ (சூரிய யப்‌ பெயொருளா குறிப்பா லுண ரப்படும்‌ பொருள்‌ (கன்‌. 259, விருத்‌.) (சூரநிய்பு யறர்ராா காண்க: குறிப்பு வினைமுற்று (கன்‌. 55.1), காண்க 2? குறிப்பு வினை. பொருட்‌ பெயர்‌ இடப்பெயர்‌ முதவிய வற்றின்‌ அடியாகப்‌ பிறந து செயலையும்‌ காலத்தையும்‌ வெளிப்படையாகக்‌ காட்டாமல்‌ வினைத்தன்மையைக்‌ கொண்டுள்ள சொல்‌ (ஈன்‌. 827, உரை) சூறிய்பு மொழி குறிப்புச்‌ சொல்‌. சொல்லுவோன்‌ குறிப்பினால்‌ நேர்‌ பொருளன்ளறி வேறுபொருளை உணர்த்துஞ்‌ சொல்‌ : எழுக்தொடுஞ்‌ சொல்லொடும்‌ புணராதாகிப்‌ பொருட்‌ புறந்ததுவே குறிப்பு மொமியென்ப (தொ. பொ, 221) சூரரிப் பூரு எக ய்‌ குறிப்பினாற்‌ பெறப்படும்‌ உருவகவணி (குறள்‌. 1090, உரை) சூநின்ட வனா ய௰

குறிப்பாலுணரப்படும்‌ உவமையணி (தொல்‌. பொ. 278, கரை)

சூரிய பிண னா பொருட்பெயர்‌ இடபெயர்‌ முதலியவற்றின்‌ அடியாகப்‌ பிறந்து செயலையும்‌ காலத்தையும்‌ வெளிப்படையாகக்‌

‘இலக்கயெக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 8௪

காட்டாமல்‌ வினைத்தன்மையைக்‌ கொண்டுள்ள சொல்‌ (ஈன்‌, 8.21, உரை) (சூரிய்பு வினனாயுந்ரா காண்க : குறிபயு வினை (ஈன்‌. 888, உரை) சூரரிப்பட வினை மாவணனையும்‌ பொயபர்‌ முன்பு குறிப்பு வினையாய்ப்‌ பின்பு பொருள்களைக்‌ குறித்‌ தற்கு வரும்‌ பெயர்‌ (ஈன்‌. 884, விரும்‌.) சூரிப்பு விண்கலம்‌ தொழில்‌ காலங்களைக்‌ குறிப்பாகக்‌ காட்டும்‌ வினையெச்சம்‌ (௩ன்‌. 942) உரை) சூரிபபிட_ ம்‌ தலைவனும்‌ தலைவியும்‌ கூடுதற்குக்‌ குறித்த இடம்‌. சூறநியபி ரட_ய3 (பு ்‌ கதலைவனுந்‌ தலைவியுங்‌ குறித்தவிடத்துக்‌ கூடாதவாறு கேரும்‌ இடையூறு (ஈம்பியகப்‌. 155) சூரி 1. குற்றெழுத்து (ஈன்‌. 64) 2. குறுமை: குறினெடி வளவுசான்ற கூளியும்‌ (கந்தபு.

விண்‌ குடி… 24) (சூரூ ௯ ௯௭ 7. மெடிலைக்‌ குறிலாக்குஞ்‌ செய்யுள்‌ விகாரம்‌ (ஈன்‌. தத) 2. குழமைக்கை (சூரூஙா கனி

1. தன்‌ மனைவியை விரும்பாது விகறபிக்த ஒருவனுடைய காதல்‌ கெடும்படிச்‌ சொல்லும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 12, இருபாற்பெ. 18) உ. பாலையாழ்த்‌ திறத்தொன்று (திவா.) சூறநூஸுிகீர்‌ வண்னம்‌ குற்2றழுத்துப்‌ பயின்று வரும்‌ சந்தம்‌ (தொல்‌. பொ. 524) சூரூநினல வழக்சூ குழுஉக்குறி வழக்கு (கேமி. சொல்‌, 10), உரை) சூநூவளுசி ச | டர்கி ௮ படையெடுத்து வந்த பெருவேந்தனுக்குச்‌ சிறு வேக்தன்‌ பணிந்து திறை கொடுத்துத்‌ தன்‌ குடிகளைப்‌ புரக்கும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 5, 17)

-இ8 டாக்டா்‌ ப. கோபாலன்‌ சூணாறு கூறல்‌ அஷ்ட ர ௬ பத்து வகை நூற்குறுமங்களுள்‌ கூறவேண்டியதைகீ

குறைவுப்படக்‌ கூறுதலாகிய குற்றம்‌ (தொல்‌. பொ, 66)

கூட்ட ஸ்‌ 2. கூடுகை

8. இரள்‌ (திவா.)

5. சபை (பிங.)

ச. இனத்தார்‌

6. நட்பினா

6. வகை

?. மெய்யுறுபுணர்ச்சி : எவ்வனையார்‌ கூட்டம்‌ புணரா

மல (பு. வெ. 117, ஆண்பாற்‌. 8)

அடடா _ வானர , ஒரு காலத்திலுண்டாகும்‌ பல தொழில்களின்‌ கூட்ட த்தைக்‌ கூறுவதாகவேனும்‌ தனித்தனியே தொழிலை விளைத்தற்‌ குரிய பல காரணங்கள்‌ ஓன்று கூடியதால்‌ ஓரு தொமில்‌ பி௰ப்பதாகக்‌ கூறுவதாகவேனும்‌ வரும்‌

ஒரலங்காரம்‌ (அணியி. 55)

கூட௨௱ எயை௰ உ சேரர்‌” அசம்பவாலங்காரம்‌ (அணியி. 96) கூட்ட மர பணக மருடகையுவமை (தண்டி. 598) அண ஸ்மாாாயட_ சொற்செ.றிவும்‌ இசைச்‌ செரிவும்‌ உடைய 2, 67 உரை) கூடக தரா ஸ்ரநூய்்‌ யாண உ ன்‌ பரிசில்‌ பெற விழைந்த கூத்தனைப்‌ பரிசல்‌ பெற்றவன்‌

இ டா ஆறம்றுப்படுத்‌ தம்‌ பு.௰த் துறை (பு. வெ.்‌

பாடல (லப்‌.

கூணினாகாகணரி

ேர்ரிரைஙிரை குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை. உறுப்‌. 7, உரை)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 92

௯.வபிளாங்க௱யப்‌ கேர்நிரைகேர்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை, உறுப்‌. £, உரை) ப கூனவிளாந்‌் தண்ணிழல்‌ நேர்கிரைநேர்கிரை குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை, உறுப்‌. 5, உரை) கடனின்‌ நண்ச டடி கேர்கிரைகேர்கேர்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரீகை. உறுப்‌. 6, உரை) கூணினளாநறூநிழஸ்‌ நேர்நிரைநிரைநிரை குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை, உறுப்‌. 68, உரை) கூணினாருருயம்‌ படி நேர்நிரைநிரைகேர்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை. உறுப்‌. 5, உரை) கூணினாம்‌ நேர்நிரை குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை. உறுப்‌. 2, உரை) ௯௨ணழு காண்க : கூழைத்தொடை. அளவடியுள்‌ இறுதிச்‌ சிர்க்‌ கணின்றி ஓழிந்த மூன்று சர்க்கண்ணும்‌ மோனை முதலாயின உரத்‌ தொடுப்பது (இலக்‌. வி. 788, உரை) ௭௬௨ணயழக்‌ ஜெ௱ரடை_ ்‌ . அளவடியுள்‌ இறுதிச்‌ சீர்க்கணின்றி ஒழிந்த மூன்று சீர்க கண்ணும்‌ மோனை முதலாயின வரத்‌ தொடுப்பது (இலக. வி. 722, உரை) . கூடநரியயாளா கூடறஸ்‌ ்‌ . மூன்‌ மொழிந்ததனையே பயனின்றிப்‌ பின்னும்‌ மொழிவ தாகிய குற்றம்‌: கூறியது கூறல்‌ மாறுகொளக்‌ கூறல்‌ (தொல்‌. பொ. 664) கடனா ட ரு ன்‌ ஸ்‌ ௮ உ செய்யுளில்‌ அளவுக்கு மேல வரும்‌ அசையும்‌ அரும்‌: சீர்‌ கூனாத ீனரடிக்‌ குரித்தே (தொல்‌. பொ. 881)

கே

(:கூச௱தியயாகும்‌ கவிவெண்பாவால்‌ ஒருவரை முடி மூதல அடிவரை

வருணிக்கும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி. 97 )

96 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

கூட்ட யபோர்‌ ்‌. ர்‌. இன்னார்‌ கூற இன்னார்‌ அதனைக்‌ கேட்டாரென்னும்‌ அகப்பாட்டுறுப்பு (இறை. 56, உரை)

2. அவைக்களத்துத்‌ி தலைமை வகித்து அரங்கேறும்‌ நூலைக்‌ கேட்டவர்‌ ? யார்‌ கேட்டாரெணனின்‌ …. உருத்திர சருமன்‌ என்பது (இறை. 1,4)

9. ரநாூல்‌ கேட்டற்கு அதிகாரிகளான மாணாக்கர்‌ (கன்‌. சீசீ)

க௬ைக௯்க்ணைளனா 1. ஓருதலைக்காமம்‌: கைக்கிளை முதலாப்‌ பெருந்திணை யிறுவாய்‌ (தொல்‌, பொ. 1) 2 ஐந்து விருத்தச்‌ செய்யுளில்‌ ஒருதலைக்கா மத்தைப்‌ பற்றிக்‌ கூறும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி. 682) ௬௯௬௯க௮ணளாத திணை கைக்கிளை பற்றிக்‌ கூறும்‌ திணை (தொல்‌, பொ. 1, உரை) ர்௯க௯்கவ்ணைனா ஊரட்பார கைக்கிளைப்‌ பொருண்மை கூறும்‌ மருட்பா ன ௯12௯௭ ப ட்‌ தலைவன்‌ தலைவியரின்‌ களவு க௰்பொழுக்கங்கள்‌. (தொல்‌. பொ. 8498, உரை)

ஸ௯யஞு கினளாவி தாய்‌ துஞ்சாமை, காய்‌ துஞ்சாமை முதலாய காப்பு மிகுதி சொல்லி வரவு விலக்குதகலைக்‌ கூழும்‌ அகத்துறை (கள வியற்‌,. 99)

க்ையபரூறிணல

7. தலைவனேனும்‌ தலைவியேனும்‌ இ௰க்தமைக்கு அவர்‌ ஆயத்தகார்‌ முதலானோர்‌ செயலற்று மிச வருந்தியமை கூறும்‌ புறத்துறை : கழிந்தோர்‌–தெஎத்‌ தழி படரு இ, ஒமிந்தோர்‌ புலம்பிய கையறு நிலையும்‌ (ததொல்‌. பொ. 79) .

2. செய்கழன்‌ மன்னன்‌ மாய்நீதெனச்‌ சேர்ந்தோர்‌, கையற வுரைத்துக்‌ கை சோர்ந்தன்று (பு.ஐ. வெ. 74) .:

8. கையறுசிலையைப்‌ பற்றிய பிரபந்தம்‌

இலக்கயெக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 97

கொ

௫கக௱௪௪௯௯ கூுனிங்சயா தரவு, தரவிணை, சிஃறாழிசை, பஃறாழமிசை, மயங்கிசை என்னும்‌ ஜம்‌.பிரிவுடைய கலிப்பாவகை (யாப்‌. வி. 81) கொச்சகம்‌ காண்க: 1. கொச்சகக்‌ கலிப்பா (காரிகை,செய்‌, 18) 8. ஆடையுள்‌ ஒருவழிக்‌ கொய்தடுக்கிக்‌ கட்டுவது (தொல்‌. பொ. 499, உரை) 5. அம்போதரங்க வுறுப்புக்களுள்‌ ஒன்று (தொல்‌. பொ. 406.4) 2, பரிபாடலுறுப்புக்களுள்‌ ஒன்று (தொல்‌. பொ. 458) ௮௯ நீஸலை 7. திறிகுர்த்திகளின்‌ கொடிகளுள்‌ ஒன்‌ றனோடு அரசன்‌ கொடியை உவமித்துப்‌ புகழும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 9 ட 2. தக்கவன்‌ நிலையாக உக்கும்‌ சூரியன்‌ : கொடி, நிலை கந்தழி வள்ளி (தொ. பொ. 86) ௯௱டை.. ்‌ 7, தியாகம்‌ 2 (நாலடி. 65) உ. கைக்கொண்ட சகிரையை இரவலர்ச்கு வரையாது கொடுக்கும்‌ புறத்துறை : உண்டாட்டுக கொடையென (தொல்‌. பொ. 58)

௫௯௩௨ உ௰டஸ்‌ வரைவின்றிக்‌ கொடுக்கை. கொடைமடம்‌ படுத லலலது

(புறகா. 422, 5)

ுு௯௩ணட வளுரசி – பேபரில்‌ வென்று கொண்ட பொருளைப்‌ பாடிய பாணர்க்கு

அரசன்‌ பரிசாக அளிப்பதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 5, 16)

ு்௯௩ண்ட.. வீரம்‌ தியாகத்தில்‌ காட்டும்‌ வீரம்‌ ண கொடை வீரமோ…சென்னி

பண்பு. (பெருந்தொ. 7289)

இல்லான்‌ கொடையே கொடைப்பயன்‌

ககண்டுகூட்‌்டு க த த த ்‌ _ எண்வகைப்‌ பொருள்கோளுள செய்யுளிள்‌ அடிகள்‌ பல

வற்றிலும்‌ உள்ள சொற்களைப்‌ பொருளுக்கு ஏற்ற

௮2 _.. .யாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

விடத்தில்‌ எடுத்துக்‌ கூட்டிப்‌ பொருள்‌ கொள்ளுமுறை ? கொப்புடை மொழிகளை ‘: ஏற்பு மியிசைப்பது கொண்டு கூட்டே (ஈன்‌, 218)

(௯௱ண (௫கூடம்ா டட அயலார்‌ நேரிற்‌ சொல்வதாகக்‌ கூறும்‌ மொழி ; கொண்டு கூற்றாகக்‌ கூறப்படுவனவும்‌ (தொல்‌. பொ. 1715, உரை)

௫௬௯௱ண (௩ ௯னல ௯ ௯ழ்‌ி ௬௮ தலைவியைக்‌ தலைவன்‌ உடன்கொண்டு போதலைக்‌ கூறுநங்துறை (தொல. பெபொ. பகீ. 04)

(௯௱ணா (௫ நினா குரவைக்‌ கூத்தில்‌ தலைவனது வரைவ வேண்டிப்‌ பாடும்‌ பாட்டு : என்றியாங்‌ கொண்டுகிலைபாடி யாடுங்‌ குரவையை (சலப்‌. 224, இறுதிப்பாட்டுமடை. )

கரண ௫நினல ௯ க. ற்று இறந்து படாமல்‌ தன்‌ மகனைதி தாங்கிக்‌ கூறுக தோ மியின்‌ சொல்‌. இதனைக்‌ கொண்டுகிலைக்கூற்கறன்று சொல்வது (இமை. 9) உரை)

௯ ஞ்ரு ரேர்‌ பகைவ வாளோச்சி அமிக்க அரசனது புகமைப்‌ பெருகவுரைக்கும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. &, 7) ௫௯௱ஷ்நரா வாரா மனா 3, _ பகைவர்‌ தேசம்‌ கெடுவதற்கு வருந்துவதைக்‌ கூறுமுகத்‌ தான்‌ அரசன்‌ கீர்த்தியைச்‌ சொல்லும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 8, 8) 2௨ பகைவர்‌ காடழிகை (திவா.) 2. தோற்ற வேந்தன்‌ கொடுக்குந்‌ திறை (தொல்‌, பொ. 04, உரை)

௯௩ நர ஷழிஸஸரு பகைவர்‌ பதியைக்‌ கைக்கொள்ளுதற்‌ பொருட்டு அரசன்‌ படையெடுத்துச்‌ செல்லு தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ.6, 5)

அகா௱ற்ரநணலனா நணஸை ச இ துர்க்கைக்குப்‌ பலியிட்டுப்‌ பரவும்‌ புறத்துவற (தொ. பொ. 562)

இலக்கியக்‌ கலைசீசொல்‌ அகராதி 92

மேகா

கோமு தலி க௯ ஒரு செய்யுளின்‌ த்தன ண்ட்‌ மேல்‌ வர௱ியாகவும்‌

பின்னிரண்டடி சழ்வரியாகவும்‌ எழுதி அ௮வ்விரண்டுவரியின்‌ எழுத்துக்களையும்‌ கோழமூத்திர ரேகைபோல மாறிமாஇப்‌ படிக்க அச்செய்யுளாகும்படி. அமைத்துப்‌ பாடும்‌ சித்திர வகை (தண்டி. 95)

(3௯௱யபிங்நநா ௬ ரூ

்‌… தாளவகை (சலப்‌. ச, 750 உரை)

23௯ ணை ்‌ 1. கோக்கை : கோவையார்‌ வடக்‌ கொழுங்கவரு (கம்பரா.

வரைக. 12) ௨… வரிசை 8. அகப்பொருட்‌ கோவை: நற்றமிழ்க்‌ கோவை யுரை செய்த (பிரமோத்‌. கடவுள்‌)

சரனவ& கவிக்துறரை காண்க? கட்டளைக்‌ கலித்துறை (வீரசேோ. யாப்‌. 19, உரை)

(2?க௱வகைக*் தும ஸநந கோவை நூவில்‌ அமைந்த அகப்பபறாட்டுறை

5 கூரம்‌ ெவெளாற? சேவலின்‌ போர்‌ வெற்றியைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 72, ெெ வன்றிப்‌. 6)

சக்கரச்‌ சக்கரம்‌ இத்திரகவி வகை

சக்கரபந்தம்‌ வண்டிச்‌ சக்கரம்‌ போன்ற சித்திரத்திலே அமையுமாறு பாடும்‌ மிறைக்கவி (மாறனலங்‌. 264) சங்களஞ்சுமிழ்‌ 7. சங்க காலத்து வழங்கிய உயர்ச்து தமிம்‌ : சங்கத்தமிழ்‌ மாலை முப்பதும்‌ (திவ்‌. திருப்பா, 50) 2. சங்க காலத்துத்‌ தமிழ்‌ நூல : சங்கத்‌ தமிழ்‌ முன்றுக்தா (௩ல்வழி, கடவுள்‌ வாழ்‌.) –

றச்‌ டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

சங்குப்‌ பாஸ தகுதியுள்ள புலவர்க்கு மட்டும்‌ இடங்கொடுக்கக்‌ கூடிய தாய்ச்‌ சிவபிரானாற்‌ சங்கத்தார்க்கு அருளப்பெற்ற ஒரு தெய்வப்பலகை?: சங்கப்‌ பலகையாம்‌ தொட்டியிலேய்றி (காளத்தி, பு. பாயி. 75) சகட புலவர்‌ முதம்‌ காலத்தே த்மையிவி குத்த தமிழ்ச்‌ சங்கப்‌ புலவர்கள்‌ ௭ங்க்யம்‌ 7. கூட்டம்‌ : சங்கமாகி வெங்கிணை வீக்கமொரு (பெருங்‌. மகத, 17, 88) 8௨ சயை?: புலம்புரிச்‌ சங்கம்‌ பாருனாமு முழங்க (மணி,

8, 1 1அ 8. கக்கன்‌ ஆதரவு பெற்று விளங்கிய தலைச்‌ சங்கம்‌, இடைச்சங்கம்‌, கடைச்சங்கம்‌ என்ற முச்சங்கங்கள்‌; எம்மைப்‌ பவம்தீர்ப்பவர்‌ சங்கமிருந்தது (பெரியபு. முதீதிகா. 2) சுக்ர னாய்‌

கலவையணி. கலப்பு ௫ ஆ க்ஷயம்‌

நூறு பாடல்கள்‌ உள்ள பிரபக்தவகை (இலக்‌. வி. 647) அதூராஙீ்கூ உந்தப்‌

– சதுரங்கக்‌ கட்டத்தில எழுத்துக்கள்‌ முறைப்படி. அடையப்‌ பாடப்பெறும்‌ பிழைக்கவி வகை (மாறனலங்‌ 299, உரை)

சந்‌ கஃ்௯ணி காண்க௯: சந்தப்‌ பாட்டு. நான்கெழுத்து முதல இருபத்தா மெழுத்து வரையுள்ள அடிகள்‌ நான்கு கொண்ட பாவகை (திவா.); காண்க : சக்தவிருத்தம்‌. சந்தக்குமிப்பின்படி, அமைக்த செய்யுள்‌.

சந ௬சூழிங்படு சந்தச்‌ செய்யுளின்‌ ஓசை வாய்ப.

௪௬ யாப்பு, 2. வே தாங்கங்களுள்‌ ஒன்‌ மான யாப்பிலக்கணங்‌

கூறும்‌ நூல்‌ 2 சந்தக மூதலிய ஆ.ங்கங்களும்‌ (வேதா. ஞ்‌ 6, உரை)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி றக்‌

சுந்்௲க்‌ காண்ட கம்‌ சந்த வடியும்‌ தாண்டக வடியும்‌ விரவி ஓசை கொண்டு வரும்‌ செய்யுள்‌ (யாப்‌. வி. 04, பச்‌. 455)

௬ சய்யாா

்‌. காண்க? சந்தப்பாட்டு. நான்மகெழுத்து முதல்‌ இருபத்தா ஜெழுத்து வரையுள்ள அடிகள்‌ கான்கு கொண்ட பாவகை

(திவா.)

சங்கம்‌ பாட்டு நான்கெழுத்து மூதல்‌ இருபத்தாஹறெழுத்து வரையுள்ள

அடிகள்‌ நான்கு கொண்ட பாவகை. காண்க? சந்த விருத்தம்‌. சுந்சூாம்‌

7. சந்தேகம்‌: சந்தயந்‌ தீரீர (மாறனலங்‌. 802) 2: ஐயவணி (மாறமனலங்‌. 71906) ச்ச்‌ ர 7. செய்யுளின்‌ வண்ணம க… வேதத்தில்‌ வரும்‌ யாப்பிலக்கண த்தைக்‌ீ கூறும்‌ வேதாங்க நால்‌: கற்பங்கை சந்தங்கால்‌ (மணி. 27: 17000) சந்௲வாடி . நான்கு முதல்‌ இருபத்தாறு வரையும்‌ உள்ள எழுத்துக்‌ களால்‌ இயன்ற விருத்தத்தின்‌ அடி. (யாப்‌.வி. 95, பக 225) ட

சந்தவிருத்தம்‌ சந்தக்‌ குமிப்பின்படி. அமைக்க செய்யுள்‌

சந்த 7. எழுத்துப்‌ புணர்ச்சி 5. கூடுகை 2. ஈ௩ட்பாக்குகை 7. வரிக்கூத்து வகை (சிலப்‌ 9. 1௮, ப்‌ காண்க நாடகசங்தி, முகம்‌, பிந்திமுகம்‌, கருப்பம்‌, வீனைவு,. துய்த்தல்‌ என்று ஐவகைப்பட்ட நாடகக்‌ கதைப்‌ பொருத்து (சிலப்‌. 8, 19, உரை) ்‌ சுந்தியாக்கரம்‌ இரண்டு உயிரெழுத்துக்கள்‌ கூடி அமைவனாகிய ஏ, ஐ, ஓ, ஓள என்னும்‌ எழுத்துக்கள்‌ (பி.வி, 6, உரை) /

ச்‌ ்‌. உாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌. சந்தியின்‌ ப செய்யுட்‌ குற்றங்களுள்‌ ஒன்று சுந்திர கணா௰்‌ நூலின்‌ முதற்‌ செய்யுளின்‌ முதலில்‌ . அமையும்படிப்‌ . புளி மாங்காய்‌ என்னும்‌ வாய்பாடுபற்றி வரும்‌ ஈற்கணச்‌ சீார்வகை

(பிங்‌.) சந்தேக வாகா ஸ்‌ கபண்க : ஐயவணி! ௬ ய்யா ணி கைகொட்டுகை (செங்கீரைதால்‌ பயர்‌ [ இலக்‌, வி. 6067)

*ஸய்பா௱ணரிய்‌ உர எப பிள்ளைத்தமிமில்‌ பிரபந்தத்திற்கு உரிமை பூண்ட குழந்தையைக்‌ கைகொட்டி விளையாடுமாறு வேண்டும்‌ – பருவம்‌ சுயசரந்ச௲ச க௱ணாடகம்‌ சந்த வடியும்‌ தாண்டகவடியும்‌ ஓத்து வரும்‌ பாவினம்‌ (யாப்‌. வி. 98, பக்‌. 456) சுமழிலை* 7. கடுவுகிலைமை 2. வன்மை மென்மை இடைமை இம்மூன்றுஞ்‌ சமமாகக்‌ கலந்துவரச்‌ தொடுக்கும்‌ செய்யுட்குணம்‌ (தண்டி. 77) 2. நிழமையொத்து நிலை சுமநீஸஸூ சாந்தம்‌ என்னும்‌ சுவை: மற்றிவ்‌ வெட்ட ஸனோடுஞ்‌ -சமகிலைகூட்டி (தொல்‌. பொ. 851, உரை) சுமற்ணல ஊருட்யபா வெண்பாவடியும்‌ ஆசிரியப்பாவடியும்‌ ஓத்துவரும்‌ மருட்பா வகை (இலக்‌, வி. 7409) உரை) சயறிணலை கைஸாசி இரு சரடியால்‌ வரும்‌ வஞ்சிப்‌ பாட்டு (தொல்‌. பொ, 5, . கரை) சுமற்னணல பேவபண்ட டா காண்க : ‘ சவலை டுவண்பா. தணிச்சொலின் றி . இரண்டு _ கூறள்‌ வெண்பாக்களை இணைத்துச்‌ செய்யும்‌ ரகப்‌ மோ.றனலங்‌. 729, உரை)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி றச்‌

சயமமயாாகு விருக்கும்‌ இசைப்பாவகை (லப்‌. 6, 85, உரை) ௭ா௰॥எ்‌

ஒத்த அடிகளுள்ள விருத்தம்‌ (வீரசோ. யா. 82, உரை)

சாறாக கும்‌

ஒருவன்‌ முயலும்‌ தொழிலின்‌ பயன்‌ அத்தொழமிலால்‌

நிஹைவுறாது வேறொரு சதொமிலால்‌ நிறைவுறுவதாக

கூறும்‌ ௮ணி (தண்டி, ₹1) சம்சா க ௮

காண்க : 7. ஓஒட்டணி (தண்டி. கர்‌, உரை)

2. அடைமொழி ஓப்புமையாற்றல்களால்‌ ௮ல்‌ பொருட்‌ செய்தி கோன்றப்‌ புகழ்‌ பொருட்‌ செய்தியைச்‌ சொல்லும்‌ ௮அணி (அணியி. 29)

சாதி ஒன்றன்‌ விலையை ஒஓப்புடைப்‌ பொருள்மேல்‌ ஏழ்றிச்‌ சொல்லுகையாகிய செய்யுட்கணம்‌ (தண்டு. 24)

சானா திக்ரணா சஸ்யாநுசஸம்‌

ஓரே வாக்கியத்தில ஒரு பொருளையே பற்றி வரும்‌ பல

சொற்களுக்குள்ள சம்பந்தம்‌ (வேதா. சூ. 7172)

சுமார்‌ ச்ச பாசம்‌

ஒரு பொருட்‌ பன்மொழி (பி.வி. 18)

சழுத்தீரவிலாசம்‌

தன்னைப்‌ பிரிந்திருக்கும்‌ தலைவனைக்‌ குமித்துத்‌ தலைவி

கட.ற்கரையிலிருஈ்து புலம்புவதாகப்‌ பாடும்‌ பிரபக்தவகை

டிப ப்பட

இரண்டு அல்லது பல அடி.கள்‌ சொல்லளவில்‌ ஓத்தும்‌

பொருளளவில வேறுபட்டும்‌ வரும்‌ இமைக்கவி

*ரயு ௯

இறந்தவர்‌ மீது இரங்கிப்‌ பாடும்‌ கவி. இரங்கற்பா

சவுாயச்‌ சக்கரம்‌

ஏத்திரகவி வகை

௫வாணஸ 7. மின்னல்‌

2. அடியளவு குறைந்தும்‌ மிக்கும்‌ வரும்‌ பாட்டு

2. இசைப்பா வகையுள்‌ ஓன்று (சலப்‌. 6, 95, உரை) அண்ண வவெண்சயா

காண்க : சமகிலை வெண்பா

இ. ௯.7

95 டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌.

சனரிபுர௬ு டச்‌ சக்கரம்‌ சத்திரகவி வகை

சா ச௱&௬௯௯கூ இது அ௮ரசரது கருமத்தலைவர்‌ சாக்கையன்‌ ஆடுங்‌ கூத்து சாக௲்௲தூக்கணி சிறப்புப்‌ பாயிரக்‌ கவி சாத்தாவதி அறம்‌ பொருளாகவும்‌ தெய்வமாணனிடர்‌ தலைவராகவும்‌ வரும்‌ நாடகவிருத்தி : அவன்‌ சாத்துவதி…பாரதியென வினவ ”:(சிலப்‌. 8 : 18 உரை) ௪௯௧௯ம்‌

கலியுகம்‌, சகாப்தம்‌, வருஷம்‌, மாதம்‌, தேதிகள்‌ அடங்கிய தலைவன்‌ சாதக்த்தைக்‌ கூறும்‌ பிரபந்தம்‌ (பன்னிருபா. 172)

௪௱சூயரி! பபா ய ரைரி அணிவகை

சயஸ்ணரி வரிப்பாட்டுவகை (சிலப்‌. 7, 245, உரை)

சாரீ த்துக்வி ஒருவன்‌ கவியிசையில்‌ வேஜஹறொரு செய்யுட்‌ புணர்ப்போன்‌ (வெண்பாப்‌. செய்‌, 48, உரை)

சர்‌்த்தூவண ௯ தலைமை வகையானன்‌.8ி உவமையாகய சார்பு வகையா ற்‌ கூறும்‌ முறை. அகத்திணைக்கண்‌ சார்த்து வகையான்‌ வக்தன வன்றிச்‌ தலைமை வகையாக வந்தில என்பது (தொல்‌, பொ. 64, உரை)

சர்‌ க்கசூவரி பாட்டுடைத்‌ தலைவன்‌ பதியொடும்‌ பேரோடும்‌ சார்த்திப்‌ பாடும்‌ வ௱ரிப்பாட்டு வகை பண்‌ 7,727, அரும்‌.)

ச௱ரயுருால்‌ நூல்வகை மூன்றனுள்‌ மூதனூல்‌, வழி நூல்களோடு- பொருண்முடிபு ஒருபுடையொத்து 0 ஒமிர்‌.தன. சரமா யுடைய புடை.நால்‌ (நன்‌, 8, உரை)

இ லத்க்யக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி “ழ்‌:

சார்யொழுக்தூ . வரக்‌ … தொலகாப்பியர்‌ கொள்கைப்படி மூன்றும்‌, கன்னூலார்‌

கோள்கைப்படிப்‌ பத்துமான குற்றியலுகரம்‌ முதலிய சார்பில்‌ தோன்றும்‌ எழுத்து (ஈன்‌, 60)

சாரின்‌ த சார்நீதுவரும்‌ இடைச்சொல்‌ (தொல்‌, எழுத்‌. 78)

சால்பு மு ழன்ணலை சான்றாருடைய அமைதியைக்‌ கூறும்‌ புமத்துளை (புறப்‌: வெ. 8, 91)

சவேழுத்தூ

காண்க: நச்செழுத்து. பிரபந்தத்தின்‌ முதற்சொல்‌ மங்கல

மொமி யல்லாதவிடத்து ஆதிமொழிக்கண்‌ வருதற்கு

ஆகாதனவென்று விலக்கப்படும்‌ ய்ர்‌ ல்ள்‌;)யா, ரா, லர” ளா, யோ, ரோ, லோ, ளோ; ஃ, மகரக்குறுக்கம்‌,

அளபெடை ஆகிய எழுத்துக்கள்‌ (இலக்‌. வி. 280)

சாஹல்‌ மகளிர்‌ விளையாட்டு வகை (மற்று மங்கையர்‌ சாழலாம்‌ விளையாடலாக [திருவாத. 4. புத்தரை.807])

5, மூன்னிரண்டடிகள்‌ வினாவும்‌ பீன்னிரண்டடி.கள்‌ விடையு மாகவும்‌ அவவிடையிறுதுியில்‌ “சாழலோ, என்ற சொல்லுடையதாகவும்‌ வரும்‌ பாடல்களை யுடைய பிரபந்தம்‌ (இவவி. பெறிய. 11, 6)

2. வரிக்கூத்து வகை (சலப்‌. 8,172, உரை)

கீ. கரடி (அக.ஙி.)

சாஜ்மூப்பபாட்‌ (0

தஇவ்வியப்‌ பிரபந்தம்‌ ஓதி முடிக்கும்போது சிழப்புத

தோன்ற அனுசந்திக்கும்‌ அதன்‌ இறுதிப்‌ பாசுரங்கள்‌

சி

கிங்க்கூ ர்‌ ட 7, நவரசத்துள்‌ ஒன்றாகிய இன்பச்சுவை.(சூடா.) 2. சித்திரகவி பாடுவோன்‌ (சங்‌. ௮௧.)

சிக்திரவாண்ணாய்‌ த்த ்‌ நெடிலும்‌ கு.றிலும்‌ ஒப்ப விரவியு சதம்‌ (தொல்‌, பொ.

594)

ட்ட டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

சித்து ! இரசவாதிகள்‌ தம்‌ திறமையைத தலைவனுக்கு எடுத்துக்‌ கூறுவசாக ஒரு பொருள்‌ தோன்றுமாறு அமைக்கப்படும்‌ கலம்பகத்தின்‌ உறுப்பு (பன்னிருபா. 814)

சிந்த

1. இந்தடி: மூச்சரடி (தொ. பொ. 849) “8.௨. இசைப்பாவகை 2. பண்‌

சிந்தியா பவெளீ்யயா

மூன்றடியாலமைந்த வெண்பாவகை (காரிகை. செய்‌, 9,

உரை) !

சிரா கர ற்லை

இறந்‌ துபட்ட வீரனது மார்பை அவன்‌ மனைவி

போர்க்களத்துத்‌ தழுவுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (புறப்‌.

வெ. ₹, 24)

சிட்வ்ணடை.

7. செம்மொழிச்‌ சிலேடை, பிரிமொழிச்‌ சிலேடை என்ற இரு பிரிவுடையதாய்‌, ஒரு வடிவாக கின்ற சொற்‌ ஜறொடர்‌ பல பொருளுடையதாக வரும்‌ அணி (தண்டி. 75)

2. இனிய சொற்றொடர்‌ : அமன்‌ சிருஷ்டி சிலேடையா

. யுகைக்‌ குரைத்தேன்‌ (ஞானவா, தாசூர,. 58) சிர்ரிக ப

வெண்டுழைச்‌ செந்துறையுளொரு வகை (யா. பி. 588.

சிற்நினசச்‌ சிந்மிகை

வெண்டுறைச்‌ செக்துறையு சோருவகை (யாப்‌. வி. 598)

சீற்றிஸ்‌ சிக்கல்‌

திறுமிய ரிழைத்த மணல்‌ வீட்டைக்‌ குலைத்தாடும்‌ ஆண்‌

மகன்‌ விளையாட்டு (இலக்‌. வி. 5806, உரை)

சிந்ரிற்யாரறு வம்‌

சிறுமியர்‌ இழைத்த மணம்‌ சிற ஙிலைத்‌ தலைவன்‌ தைக்கும்‌

பருவத்தைப்‌ புனைந்து கூறும்‌ ஆண்பாழ்‌ பிள்ளைத்தமிழ்ப்‌

பகுதி கிற்றோனிஎ

இலகயெச்‌ கலைச்சொல்‌ அகராது 1 07

9. இருசர்‌ ஓரடியாய்‌ வரும்‌ அம்போதரஙக வகை (காரிகை செய்‌. 70, உரை) 4. பரிபாடல்‌ உறுப்புக்களுள்‌ ஒன்று (பரிபா. 4, 80) சற்றொெஸ்லை ்‌ அவவச்‌ செய்யுட்குரிய அடிகளின்‌ சிறுமை வரையமழ௰ சிருட்யானார்‌! 7. சாதி, குணம்‌, கரியை என்பவற்றால்‌ ஒரு பொருளைச்‌ இப்பித் தக்‌ கூறும்‌ ௮ணி 2. ஒப்புமையாற்‌ பொதுமையுற்றிருக்‌் ச இரண்டு போருள்‌ களுக்கு ஒரு காரணத்தால்‌ வேறுபாடு தோன்றுவதைக்‌ கூறும்‌ ௮ணி (அணியி, 84) சிறம்யியயாஞு மெெயபபர்‌: .. .சர்தியினுள்ளோர்‌ சிறப்பினால்‌ தமக்குத்‌ தாமே வழங்கும்‌ பெயர்‌ (பன்னிருபா. 12.1) சிறய்புண ட &க்கிீளனா வி உபசார வார்த்தை : ஈறப்புடைக்‌ கிளவி செவ்விதிற்‌ பயிற்றி (பெருங்‌. உஞ்சைக்‌. 84, 84) சிரட்டயட் டார யபிர ய்‌ ஆக்கியோன்‌ , பெயர்‌, வழி, எல்லை, நூற்‌ பெயர்‌, யாப்பு, ‘ நுதலிய பொருள்‌, கேட்போர்‌, பயன்‌, காலம்‌, களம்‌, காரணம்‌ என்ற /4 செய்திகளைப்‌ பற்றிக்‌ கூறுவதாய்‌ ஓரு நூலுக்குச்‌ சிறப்பாக அமைக்கப்பட்ட முன்னுரை (தொல்‌, பாயி, உரை) அறும்‌ யெ ர ஹ்‌ காண்க : சிறப்பணி சிறப்ப றகரம்‌ தமிழுக்குச்‌ சறப்பாயுள்ள ழகரம்‌ அிருகூ௱ய்பியமாகம்‌ பெருங்காப்பியத்திற்குள்ள உறுப்புகளிற்‌ சில குறைந்து நடைபெறும்‌ நூல்வகை

கசிராசார ௫௯௭ பெண்பாற்‌ பிள்ளைத்தமிழில்‌ வரும்‌ பத்துப்‌ பருவங்களுள்‌

தலைவி மணற்சோறு சமைக்கும்‌ பருவத்தை புனைந்து கூறும்‌ பகுதி (பிங்‌)

சிறு்குரின்‌ யர வாம்‌ தலைவன்‌ சிறிய தேரைச்‌ செலுத்தும்‌ பருவத்தைச்‌ சிறப்‌ பிக்கும்‌ ஆண்பாற்‌ பிள்ளைத்தமிழ்ப்‌ பகுதி

௪02 டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

அரு வாயாணி இசைப்பாவகை (சிலப்‌. 6, 55, உரை) சிருயண நாட்டா (௬ பம்‌ தலைவன்‌ அறுபறை வைத்துக்கொண்டு ௮ டி.த்.து விளையாடும்‌. பருவத்தைச்‌ இறப்பிக்கும்‌. ஆண்பாற்‌ பிள்ளைக்தமிழ்ப்‌ பகுதி நர டா (ற ஸூ ! _மாலை, இடையாமம்‌, விடியல்‌, காலை, நண்பகல்‌, எற்பாடு (தொல்‌, பொ. 6, உரை) என ஆறு வகையாகவும்‌ மாலை, யாமம்‌, வைகறை, காலை; கண்பகல்‌ . (௩ம்பியகப்‌ £: 12) என ஐவகையாகவும்‌ கூறப்படும்‌ காட்பிரிவு சிணராூய் புர யம்‌ தோழி தலைவியார்க்குள்‌ கிகழும்‌ செய்திகளைக்‌ தலைவன்‌ மஹஜைந்தறிதற்கு அனுகூலமாய்கீ காவல்‌ மனைப்‌ புூ௰மா யுள்ள இடம்‌ (தொல. பொ. 14, உரை) அசிண்னாய்படி 100, 90, 20, 50, 80 நேரிசை வெண்பாக்களால்‌ அரசனது” தசரங்கத்தைப்‌ புகழும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி. 948) அசிணனால்‌ – காண்க : சின்னப்பூ ௨. தனிச்சொல்‌ 2. எண்‌ சீணணாஸ்‌ பொயட்‌ 1. உறுப்பைக்‌ குறிக்கும்‌ பெயர்‌ 5. உறுப்பு அடியாகப்‌ பிறந்த பெயர்‌ (கன்‌. 287) அசிணாயடபா சூ யொயயர்‌ சனைப்பெயர்‌ அசன்‌ முதலுக்கு ஆகும்‌ பெயர்‌ (கன்‌. 290 உரை) ்‌ சிணளைணினணா உறுப்புணர்த்தும்‌ பெயரின்‌ தொழிலைக்‌ காட்டும்‌ வினைச்‌ சொல்‌ (பு௰கா. 9, உரை)

ச ச்ச செய்யுளின்‌ ஓர்‌ உறுப்பு (தொல்‌. பொ. 214) ச்ச்‌ மாட.௬ூ செய்யுளுள்‌ சர்‌ இடை, மடக்க வருகை

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 102.

சீரக்ஜாஜி பாட்டில்‌ ஓரடியின்‌ இறுதிச்சீர்‌ அடுத்த அடியின்‌ மூதற சிரோடு தொடுத்து வருவது (தொல்‌. பொ. 411, உரை)

சட்ட ணி நிதரிசனம்‌ (வீரசோ. அலங்‌, 78) 1, ஓரு பொருளின்‌ செயல்‌ முதலியன மற்றோர்‌ பொருளுக்கு ஈன்மையோ தீமையோ புலப்பட நிகழ்வ தாகக்‌ கூறும்‌ அணிவகை (தண்டி. 88) 2. உதாரணம்‌ ௭டட்‌் (௫ கொய்யா ்‌ 7, சுட்டெழுத்தை முன்‌ பெற்ற பெயர்‌ : சுட்டுப்‌ )பயர்க தளவி முற்படக்‌ கிளவார்‌ (தொல்‌. சொல. 88) ஓ. சுட்டு மாத்திரையாய்‌ நிற்கும்‌ பெயர்‌ £? கூற்றம்‌ ௩மன்‌ என்பன சுட்டுப்‌ பெயர்‌ (சீவக. 7487, உரை)

௭ட்டெயுற கக சுட்டி, உணர்த்தும்‌ ௮, இ, உ என்ற எழுத்துக்கள்‌ : ௬ட்டெழுத்தினை முதலாகவுடைய வகரவீற்றுப்‌ பெயர்‌ மூன்றும்‌ (தொல்‌. எழுத்‌. 378, உரை) ௭டர்னின கசூ சுடர்கிலை. காண்க? இீேபகம்‌. முதனிலைத்‌ .தீபகம்‌ இடைகிலைத்‌ இபகம்‌, கடை நகீலைத்‌ இபகம்‌ என மூவகைப்பட்டு, ஒரு சொல்‌ ஓரீடத்தினின்று பலவிடத்துஞ்‌ சென்று பொருள்‌ விளக்கும்‌ அணி (தண்டி. 29) ௭னீணாய்‌ 1. ஈரடியெண்‌ சீரைப்‌ பொருள்முறையீின்றித்‌ துணித்துச்‌ செய்யுளியற்றும்‌ மூ (அதால்‌. சொல்‌. 406) 2… சொல்வகை கான்கனுள்‌ கான்கடியான்‌ வரும்‌ இசைப்‌ பாட்டு (சிலப்‌, 5, 714, பச்‌. 88) கூள்ணாவோழி வாழ்ற ்‌ . சண்ணமாக அமைந்த செய்யுளை ஏற்றபடி. மொழிமாறறிப்‌ பொருள்‌ கொள்ளுகை (நன்‌. 474, மயிலை) ௭ உட ள்‌ ம்‌ ்‌ ல்‌ ல்‌ மீவற்றுமையுருபு 2: வேற்றுமையுருபுகளைச்‌ சுப்பெனவும்‌ (தொல்‌. விருத்‌. பக்‌. 59)

104 டாக்டர்‌ ப; கோபாலன்‌. க ய்பு ௯ து பெயரடியாகப்‌ பிறந்த வினை (பி. வி. 95, உரை) ௭ரத்தூப்கு தல்‌ வீரர்‌ தாம்‌ கவர்ந்த அகிலன்‌ அரிய வழியில்‌ கோவு படாதபடி, நடத்திக்கொண்டு செல்லுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ, 1. 11) ௯ரவ்‌்்பா கூ தலைவனுடன்‌ தலைவி பாலைவழியிற்‌ செல்லும்‌ உடன்‌ போக்குத்துை : தோயமு காடுமில்லாச்‌ சுரம்‌ போக்குக்‌ துணிவித்தவே (திருக்கோ, 807) ௭ ரட்ட நான்கு அடியுள்ள செய்யுளில்‌ இரண்டெழுத்து ஓரடியுள்‌ மிக்குச்‌ சீமராத்து வருவது (யாப்‌.வி. 95, பக்‌. 4828) ௭றி ௬௯ம்‌ ப ப 1, கலிப்பா வகையின்‌ இறுதியுறுப்பு காரிகை. செய்‌. 72, உரை) 2. கூத்தில்‌ சொல்‌ நிகழும்‌ வகையில்‌ வரும்‌ எட்டடிப்‌ பாட்டு (கலப்‌. 5, 79) உரை) ௬(வ௱கம்‌ 1. வடமொழிச்‌ செய்யுள்‌ ? சுலோக க மாரய (சைவச. பொது. 8) 2. பழமொழி 2. சொன்மாலை (பிங்‌. ) 2. புகழ்‌ (யாழ்‌. ௮௧,) ௭ கனரா ம்‌ காண்க : இந்திரகணம்‌ (இலக்‌.வி. 800, கா ௭ எ மை னர்‌! உண்ணிகழுந்தன்மை வெளிப்பட்டு விளங்க எண்வகை மெய்ப்பாட்டினாலும்‌ நடக்கும்‌ அலங்காரம்‌ (கண்டி… 68) ௭ ழிசூனாஸ்‌ எவ்‌9வெட்டெழுத்துக்‌ கொண்ட நான்கடியாய்‌, மேனின்று க&மிமிருந்தும்‌, கம்‌ கின்று மேலைளறியும்‌ பு.றஞ்சென்று உண்முடியப்‌ பாடும்‌ மிழைக்கவி (தண்டி. 922.

ரூ ஆக்சூமாவங்காரஸ்‌

காண்க : நுட்பம்‌ : ஒரு கருத்தைக்‌

கு.யிப்பினாலுணர்த்தும்‌ அணி (தண்டி, 64) _

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 102

சச திர நீஸ்‌ ஆற்றெ.ழமுக்கு, அரிமாகோக்கு, தவளைப்‌ பாய்தீது,

பருந்தின்‌ வீழ்வு என நால்வகைப்‌ பட்டதாய்ச்‌ சூத்திரங்கள்‌ ஒன்றோடொன்று பொருளால்‌ தொடர்ந்து நிற்கும்‌ நிலை (நன்‌. 19) கூக்திரய்யா இலக்கணம்‌ முதலியவற்றை அமைத்தற்குறிய தூற பாவகை ஆக்கிரம்‌ 7. சில்வகை எழுத்தில்‌ பல்வகைப்‌ பொருளும்‌ செறிந்து விளங்க அமைத்து முடிக்கப்படும்‌ யாப்பு (தொல்‌.பொ. 241) 2. சூத்திரவடிவில்‌ இயற்றிய நூல்‌ (வேதாக், சூத்திரம்‌) 59, பெயர்ச்‌ சூத்திரம்‌, விதிச்‌ சூத்திரம்‌, விலக்கியற்‌ சூத்திரம்‌, நியமச்‌ சூத்திரம்‌, அதிகாரச்சூத்திரம்‌, ஞாபகளூத்திரம்‌ என ஆறுவகைப்படும்‌ சூத்திரங்கள்‌ (யாப்‌. வி. பாயி, பக்‌. 11) ஆஷக்திர யாப்பு காண்க : சூத்திரப்பா ஆது வெொள்றி சூதாட்டத்தில்‌ கோந்த வெற்றியைக்‌ கூறும்‌ புமத்துறை , (பு.வெ, 14, 16) க்ரியா ௯ நாலின்‌ முதற்‌ செய்யுளின்‌ முதவில்‌ அமைதல்‌ கூடாதென்று ரீக்கப்பட்ட கூவிளங்காய்‌ என்னும்‌ வாய்ப்பாடு பற்றிவரும்‌ இக்கணச்‌ சர்வகை (இலக்‌, வி. 800, உரை)

ப செ

குசங்க்ரைய்‌ பரு வாய்‌ பிள்ளைத்தமிழ்ப்‌ பருவம்‌ பத்தனுள்‌, குழந்தை பிறந்த ஐங்தாமாதத்தில்‌ தன்‌ தலையை நிமிர்த்து இங்குமங்கும்‌ அசைகந்தாடுவதைச்‌ ழப்பித்துக்‌ கூறும்‌ இரண்டாம்‌

பருவம்‌, சகெனுகெ௱ன்யறா லை

புகழ்மாலை : செஞ்சசொன்‌ மாலை சூடினான்‌ (சீவக, 621) செந்துறை

பாடற்கேற்ற பா (யாப்‌. வி. 582)

106 ்‌ பாக்டார்‌ ப, கோபாலன்‌.

சேந்து வெணீ்யா டட காண்க : செந்துறை வெள்ளை. குறள்‌ – வெண்பாவின்‌ இனத்துள்‌ ஓன்றாக, ஒழுகிய ஓசையும்‌ வீமுமிய பொருளும்‌ பெற்று, இரண்டடியாயத்‌ கும்நுள்‌ அளவொத்து வருவது (கரறிகை, செய்‌. 6)

சர்தூணரறு வொள்னளனா குறள்‌ வெண்பாவின்‌ இனத்துள்‌ ஒன்றாக, ஓழுயெ ஓசையும்‌ விழுமிய பொருளும்‌ பெற்று, ன யாப்த்‌ தம்முள்‌ அளவொத்து வருவது (காரிகை. செய்‌. 6)

சருஆா ௬௬ தாளவகை (லப்‌ 1, 150, உரை)

சுரு ணட 1. மோனை முதலிய அமையாது வேறுபடத்‌ தொடுக்குக்‌

தொடை (காரிகை. உறுப்‌. 17) 8.௨. சிவப்பு மாலை. 8. அம்பு முதலியவற்றை எய்யுங்குறி ண: செந்தொடை பிழையா வன்க ணரடவர்‌ (புறநா. 9, 80)

ெசெர்நுணைடை யாச தி செய்யுளின்‌ இறுதியடியின்‌ இறுதிச்‌ ௪ரும்‌ முதலடியின்‌ முதற்சிரும்‌ ஒன்‌. மாகாமல்‌ அடிதோறும்‌ எழுத்து, அசை, சர்‌ மூதலியன அக்தாதியாக வரும்‌ தொடை டயாப்‌. வி. 42, 184)

பசவ்யல்‌ – கரண்க : செப்பலோசை: வெண்பாவுக்குரிய ஓசை (காக.

பெர. 879, உரை) சசங்யு . 1. சொல்‌ : ஏதுபோ லிருந்த தைய ஸணீசைந்த செப்பென்‌ றார்‌ (திருவிளை. வளையல்‌. 9) 2. விடை: செப்பும்‌ வினாவும்‌ வமா௮ லோம்பல்‌ (தொல்‌. ல சொல்‌, 12) அண்யொருளா அஆமமா௯தசுய்‌ வாங்கரவாது சொலலிய வசைப்‌ பாட்டு (கொல்‌. .பொ, 287, உரை) ச வ்மெலொ ழி . தொகை மொழி யலலாத ஒரு மொழி: தாமரை யென்பது – செம்மொழியும்‌ பிரிமோழியுமானாற்‌ போலவும்‌ (3.௮. 2, உரை) ஏ… நலவார்த்தை: செம்மொழி மாதவர்‌ (சிலப்‌. 30, 98)

இலக்கியக்‌ – கலைச்‌ சால்‌ அகராதி 207

இெசெஹ்மே௰ழிகச்‌ சிண. ்‌ பிரிக்கப்படுத வின்றியே பல பொருள்‌ பயக்குஞ்‌ சொய்‌ களாகிய.தொடர்‌ (தண்டி. £76, உரை)

சயன ௯ க்ஷூக்ஜீரல்‌ புணர்ச்சி விதி, முடிபுவிதி முதலியவற்றை முடித்துக்‌

காட்டும்‌ விதிச்சூக்திரம்‌ (ஈன்‌. 80, உரை)

அ௫ீசயாரா” ௬னரா 2 பிரபந்தத்தை இயற்றத்‌ தொடங்கும்போது செய்யுண்‌ முதற்‌ கண்‌ வருதற்குரிய நகிலக்கணம்‌, நீர்க்கணம்‌, மதிக்கணம்‌ அல்லது சந்திரகணம்‌, இயமான கணம்‌ அல்லது இந்திர கணம்‌ என்ம ௩கற்கணம்‌, கான்கும்‌) சூரியகணம்‌, தக்கணம்‌, வாயுகணம்‌, அல்லது மாருககணம்‌, அந்தரகணம்‌ அலலது ஆகாயகணம்‌ என்ற தக்கணம்‌ கான்குமாகிய எண்‌ கண

கள்‌ (இ வா.) (பிய.)

இெசெய்சயபாட்‌. சூஸய்்யாகூமம்‌ பலவகைப்‌ பாடற்றிரட்டு

செயிட்‌ அழற மய ஆமாம்‌ வேற்றுமைப்‌ பண்களும்‌ இன்னாரது பாட்டு என ஆக்கியோனுக்கும்‌ அவன்‌ பாட்டுக்கும்‌ உள்ள உரிமை யாகிய பொருள்‌ (குறள்‌. 6, உரை)

பெசெய்யபட்‌ (2௯ ணை பலவகைப்‌ பாடல திரட்டு

ெசுயயபுட்‌ சாஸ்‌ செய்யுளில்‌ மட்டும்‌ வரும்‌ சொல்‌: இது செய்யுட்‌ சொல்லா தலால்‌ வந்தது (திருக்கோ. 7, உரை)

சிசயீரயபுட்‌ செொ௱ ரு ணு காண்க: செய்யுண்‌ முதன்மொழிப்‌ பொருத்தம்‌? மங்கலப்‌ பொருத்தம்‌, எழுத்துப்‌ பொருத்தம்‌, தானப்‌ பொருத்தம்‌, பாற்‌ பொருத்தம்‌, உண்டிப்‌ பொருத்தம்‌, வருணப்‌ பொருத்தம்‌, ராட்‌ பொருத்தம்‌, கதிப்‌ பொருத்தம்‌, கணப்‌ பொருத்தம்‌ என்ற பத்து வகையாகக்‌ காவியத்தின்‌ முதற்‌ செய்யுள்‌ முதன்‌ மொழியிம்‌ பார்த்தற்குரிய பொருத்தம்‌ (வெண்பாப்‌. முதன்‌…)

ெெயீசயபு ணா மூசனாமெொழின்‌ யொருகத மங்கலம்‌, சொல்‌, எழுத்து, தானம்‌, பால, உண்டி, வருணம்‌, ஈரான்‌, கதி, கணம்‌ என்று பத்து வகையாய்க்‌ காவியத்தின்‌

க்‌ டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

முதற்செய்யுள்‌ முதன்‌ மொழியில்‌ பார்த்தற்குறிய பொருத்தம்‌ (வெண்பாப்‌. முதன்‌. 1) அசுயிமயட னீம 1, பாட்டு: செய்யுளுறுப்பான… வகுத்துரைத்தன்ரே, (தொல்‌,பொ, 818) 2. காவியம்‌ : உரையிடை யிட்ட பாட்டுடைச்‌ செய்யுள்‌ (சிலப்‌. பதி. 68) சேசுமிங்புலீன வழு ௬ரூ ம செய்யுளில்‌ வழங்குஞ்‌ சொல்‌ : திரிசொல்‌, திசைச்சொல்‌, வடசொல்லாகிய செய்யுளும்‌ வழக்கும்‌ (ஈன்‌. 268, உரை) இளசான சமைய _ ்‌. யாப்பிலக்கணத்தோடு பொருந்தாத இபல்பினையுடைய _ குற்றம்‌ (தண்டி. 114) அசெயணப்யருள்‌ா விகாரம்‌ வலித்தல்‌, மெலித்தல்‌, நீட்டல்‌, குறுக்கல, விரித்தல்‌; தொகுத்தல்‌, முதற்‌ குறை, இடைக்‌ குறை, கடைக்குறை எனச்‌ செய்யுளில்‌ செபற்கள்‌ பெறும்‌ ஓன்பது வகை மாறுபாடு (ஈன்‌. 125, உரை) அசுயீபுளரியபாஸ்‌ இலக்கண நூல்களில்‌ யாப்பிலங்கணங்‌ கூறும்‌ பகுதி

தெம்‌ பட டிரா பு எழுத்து, அசை, சீர்‌, தளை, அடி, தொடை என்ற செய்யுளின்‌ அங்கங்கள்‌ ெசயீரணிணனா 17. வினை முதல்‌ வினை (இலக்‌. கொத்‌, 67) 8: செய்யும்‌ தொழில்‌ ன: செய்வினை தூய்மை (கு௰ள்‌. 455) 4. முற்பி றப்பில்‌ செய்த செயல்பாடு: சீலமில்லாச்‌ சிறிய ்‌ னேனுஞ்‌ செய்வினையோ பெரிதால்‌ (இவ : திருவாய்‌,

கீ, 2) 1). கீ. பில்லி சூனியம்‌ ெசமான்யா (ம ௬௬ னீ

வினை முதலது, தொழிலின்‌ பயனை அடைவது, வினையே செய்வது செயப்படுபொருளே (தொல்‌, சொல்‌. 112) ்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ம்ட்ச

2. நாலாசிரியன்‌ கூழப்புகும்‌ நூற்பொருள்‌ ண: தெய்வ வணக்கமுஞ்‌ செயப்படு பொருளும்‌ (யாப்‌.ஃவி. கடவுள்‌ வா. உரை)

குசுயாப்ப௫ுயொருளா சூணறியாவினனா

செயப்படு பொருளைப்‌ பெறவலல வினைச்சொல்‌ (ஈன்‌. 920, சட.கோ ப.) ரு*பய்யாாட்டுணிணனைா படு விகுதி புணாந்த முதனிலையுடையதாயச்‌ செயப்படு பொருளை எழுவாயாகக்‌ கொண்ட வினை (இலக்‌. கொதி, 62) ஐ, பழவினை : செயப்பாட்டு வினையாற்‌ றெரிந்துணர்‌ … வரியது (மணி. 24, 87) குசுயாடுண ௯ யானா பொடை செய்யுளின்‌ ஓசை நிரம்பப்‌ புலவர்‌ செய்து கொள்ளும்‌ அள பெடை (தொல்‌. பொ. 829, உரை) அ௫சர௬ுக்களா வளுசி போர்க்களத்தைச்‌ சிறப்பித்‌.து அ௮கவற்பாவால்‌ பாடப்படும்‌ பிரபந்தம்‌: செருக்களங்‌ கூறிற்‌ செருக்கள வஞ்௪ (இலக, வி, 8692) சுச௪ரூணிடை விநழ்சஸ்‌ ்‌- அகழினையும்‌ காவற்‌ காட்டையுங்‌ காத்துப்‌ பட்ட வீசாது வெற்றியைப்‌ புகழும்‌ பு.ற.த்‌.துறை (பு. வெ. 5, 4) செெவ்மனசி தலைமகற்குத்‌ தலைவியின்‌ பூப்பு உணர்த்தற்‌ குறியாகக்‌ தோழியணிந்து கொள்ளுளஞு செங்கோலம்‌: செவ்வணி யணிக்து சேடியை விடுப்புழி. (நம்பியகப்‌. 2052 கூச வியார … . அரசர்க்கு ஈல்லறிவு புகட்டுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்‌. துமை (பு.வெ. 9, 88). காண்க? 5. செவியறிவுறூ.உ௨ மருட்பா, அரசர்க்கு நீதிமுறைகளைக்‌ கூறுவதும்‌ மருட்பாவால்‌ அமைந்ததுமாகிய ஒரு பிரபந்தம்‌ (காரிகை, செய்‌. 6, உரை) சுசுணியநரிவருா உ. [ய படா (ப அரசர்க்கு நீதி முறைகளைக்‌ கூறுவதும்‌ மருட்பாவால்‌ அமைந்ததுமாகிய ஒரு பிரபந்தம்‌ (காரிகை. செய்‌. 78, உரை)

ர்ர்ச்‌ .பாகீடர்‌ ப, கோபாலண்‌: அசுணியரு ண நர பபப ௬௯ ஆ எ. ப அரசர்க்கு: உறுதி கூறும்‌ கோக்குடன்‌ அறிஞர்‌ கூறும்‌ வசைச்‌ செய்யுள்‌ (தொல்‌. பொ. கீசீ0, உரை) சண்று கய்பந்திறூ ௬ஸ்‌ ‘ நாற்குற்றம்‌ பத்தனுள்‌ நூலின்‌ அழகு வரவரக்‌ குறைந்து கொண்டே வரும்‌ குற்றம்‌ (தொல்‌. பொ. 664, உரை) சே சுட்டா (௯ சா.௬௯ 4 ட ஆம்‌ விரைய வரைந்து கோடல்‌, கருதிக்‌ களவுக்‌ கூட்டத்தி லெலாம்‌ இடையூறுகளை எடுத்து மொழிந்து அக்கூட்டத்‌ திற்‌ கியையாது தோழி மறுத்துக்‌ கூ.றித..தலைவனை. அகற்‌, அறுதல்‌ (திருக்கோ. 97, உரை) ப சுட்‌ யாண உ க்ஷி அண்ணன்‌ டை இ 2. விரைய வரைந்து கோடல்‌ கருதிக்‌ களவுக்‌ கூட்டத்து ்‌்‌ ௮ளவாம்‌ இடையூறுகளை எடுத்து மொழிந்து அதற்‌ கயையாது மறுத்துத்‌ தோழி தலைவனை யகயு்றுங்‌ கிளவிக்‌ கொத்துவகை (திருக்கோ. 90, அவ.) சண யப ணி வேறுபட்ட பல அணிகள்‌ சேர்ந்து: வரும்‌ அலங்காரம்‌

(அணியி. 28) ்சுரிப்‌ வர கூளா ௬ ஊர்ப்‌ புறச்சேரியில்‌ வாழும்‌ பரத்தை (தொல்‌. பொ..754, உரை). -.. சொ ட ப பெயர்ச்சொல்‌, வினைச்சொல்‌, இடைச்‌ சொல்‌,

உரிச்சொல்‌ என்ற நால்வகை மொழிகள்‌ (ன்‌. 220) 8… தமிழ்‌ மொழியிலுள்ள வடசொல்‌, திரிசொல்‌, திசைச்‌ சொல்‌, வடசொல்‌ என நால்வகைப்‌ பட்ட சொழ்கள்‌ (தொல்‌. சொல்‌, 897) ்ச்ஸணசி .”. சொல்லினோசை முதலியன இன்பம்பட. அலங்காரம்‌ (தண்டி.)

அமைக்கும்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ற்ந்நீ

சச௱ஸ்லவைை சூயொயயார “உரை செய்தான்‌” என்பதில்‌ என்பதில்‌ உரையென்பது அம்மொழியால்‌ உணரப்படும்‌ பொருளுக்கு ஆவது போன்று ஆகுபெயர்‌ (ஈன்‌. 220, உரை) கசாலஸ்வலானந்குக்‌ பிரபக்தத்‌ தலைவனது இயற்பெயரையடுத்துக்‌ கேடு பயக்கும்‌ – அமங்கலச்‌ சொல்லைப்‌ புணர்த்துப்‌ பாடுவது (யாப்‌.வி. 46, பக்‌. 519) சு ஸ்லஷுா டு வேற்றுமையுருபுகட்குப்‌ பிரதியாக வழங்குஞ்சொல்‌ 2 உருபுவே முருபு சொல்லுரு பாகியும்‌ (இலச்‌. கொத்‌. 18)

சொல்லெச்சம்‌ (இலக்‌.) சொல்‌ எஞ்சி நிற்பது (சீவக. ச, உரை)

கொஸ்ணழு . சொல்‌ இலக்கணத்தோடு பொருக்தாமையாகிய குற்றம்‌ (தண்டி. 108)

செற்குற்றுவ்‌ ர

்‌ 7, சொல்லிய கணத்திற்கு மாறான குற்றம்‌ 2. சொல்லின்‌ இமை

்ச௱ழ்சிராடி காண்க : அம்போதரங்கம்‌ (காரிகை, செய்‌. 10), கரை, பக்‌. 28)

சுசாற்யினா வருநினலை ள்‌ ஒரு சொல்‌ வெவ்வேறு பொருளிற்‌ பலமுறை வரும்‌ அணி (தண்டி. 47, உரை)

கு ரந யா ௬௬ட்‌.யிலா பருற்மலவை ஓரு சொல்‌ ஒரு அபொருளிலயே பல முமை வரும்‌ அணி (தண்டி. 41, உரை)

கசாநற்பயொருக்சும்‌ . டதத . செய்யுண முதன்‌ மொழிப்‌ பொருத்தம்‌ பத்தனுள்‌ வகையி சேர்ந்ததும்‌ சஎறப்பில்லாததும்‌, பல்பொருட்கேற்பதும்‌, பொருள்‌ இல்லாததும்‌, திரிதல்‌ கெடுதல்‌ என்னும்‌ விகார முடையதுமாகாது, மூவசையுடைய ம ங்கலச்‌ சொல்‌ செய்யுளின்‌ மூதற்கண்‌ அமைதலாகிய பொருத்தம்‌ (வெண்டமாம்‌. முதன்‌. த நச

ர்ந்த டாக்டரா: ப. கோபாவன்‌

அ௫ச௱ற்றொ௱டர்‌ நினக்‌ செமீயடு வீ காண்க : அந்தாதி (தண்டி. 13, உரை)

சோ சாரண ப _ ஒருவன்‌ மேல்‌ பீறன்‌ பாடிய கவியைத்‌ தான்‌ பாடியதாக வேஹொருவனுக்குக்‌ காட்டுபவன்‌ (வச்சணர்‌. செய்‌, 47) ௨. திருட்டுப்பாடல்‌

ரா (யக கூறு குறித்த பொருளை நேரே கூறாது, அறிதும்‌ பெரிதுமாக ஈலிம்த சூத்திரச்தை இயற்றவகனாம்‌ குறிப்பிடுகையாகிய தந்திரவுத்தி (தொல்‌. பொ. 666) |

ஞாபகச்‌ ச்ூக் தீராக்‌ அறுவகைச்‌ சூத்திரத்துள்‌ எளிதுஞ்‌ எறிதுமாக இயற்றற்‌. பாலதனை அ௱ிதும்‌ பெரிதுமாக இயற்றிப்‌ பிறிசொரு பொருளை அறிவிக்குஞ்‌ சூத்திரம்‌ (யாப்‌. வி. பக்‌, 77).

த ௭௬ அ னர்‌! ட தக்க இரண்டு பொருள்களின்‌ சேர்க்கையை உணர்த்தும்‌. அணி (அணியி. 89) _

௯சூதியின்‌ யமன்‌ தகாத இரண்டு பொருட்களின்‌ சேர்க்கையை உணர்த்தும்‌ அணி (அணியி, 89) ்‌

கருதி வழுக்கு பொருள்களுக்கு இயல்பாயமைந்த சொற்களை மயொழித்துத்‌. தகுதியான வேறு சொற்களால்‌ கூறும்‌ இடக்கரடக்கல்‌, மங்கலம்‌, குழுஉக்குறி என்‌ .மமூவகை வழக்கு (ஈன்‌. 267 கடரை.)

௬ ௬௯பயபா ராகம்‌ சுரா தி ௬௮. ப

தலைவியின்‌ அழகு தலைவனுக்கு வருத்தமுறுத்தலைக்‌

கூறும்‌ அகத்துறை (குறள்‌. 102. அதி. 2

இலக்கைக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி நீர்த்‌

– ௬௫௬ய௦ . ப பத்துச்‌ செய்யுள்‌ கொண்ட பிரபந்தம்‌ ௯சய்யிரா சூாஞ்பாவாயம்‌ இருமாலின்‌ பத்து அவதாரம்‌ பற்‌.ரிய நால்‌ ௬௪ஈ ௯ ஆயா ஆரிய விருத்தத்தால்‌ அரசியல்‌ உறுப்புக்கள்‌ பத்தனையும்‌ பாடும்‌ பிரபந்தவகை (தொன்‌. 888, உரை) ௬௫ அ) சய்படா அ ஸா | நேர்சை வெண்பாவால்‌ அரசியலுறுப்புக்கள்‌ பத்தனையும்‌ பாடும்‌ பிரபர்தவகை (இலக்‌.வி. 640) ௯மாறூக்தி காரியத்தைக்‌ காரணமெனத்‌ தடுமா றக்‌ கூறும்‌ ௮ணிவகை . (மாறனலங்‌,. சொல்‌, 8057)

௯ [யல ஈ நாநா பை எமை௰ காண்க : தடுமாறுவமம்‌. காண்க : எதிர்பிலையனரி. உவமான உவமேயங்களை மாற்றிச்‌ சொல்லும்‌ அணி (அணியி. 4)

௭௬ணா ட. ௯

ஓருவகை ஆரியச்‌ செய்யுள்‌ (வீரசோ. யா. 4, உரை) ௬ண்ட_ ௯யாாணல்‌ தொண்ணுூ ற்‌. றாறுவகைப்‌ பிரபக்தங்களுள்‌ 800 வெண்பாக்‌ களாலான இலக்கியம்‌ (தொன்‌. வி. 282, உரை) ௬ணை்டா உயி ழிய்யார பபாய்‌ தண்டத்தைத்‌ தின்ற எலி அதிலேயுள்ள அப்ப முதலிய வற்றையும்‌ தின்றிருபபது பெறப்படுதல்‌ போல வெளிப்‌ படையான செய்தியை உணர்த்தும்‌ ஒருவகை கியாயம்‌. ஒரு பொருளைச்‌ சொல்ல தண்டாபூபிகா மியாயத்தினான்‌ மற்றொரு பொருள்‌ தோன்றுதலாம்‌ (௮ணியி. 52) ௯ந்தூறீனறு பகையிடத்தினின்று பசுநிரையை வீரர்‌ தம்சூர்ப்‌ புறத்துக்‌ தந்து ‘ நிறுத்துதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல. பொ. 68)

ச௬ுந்தூாரைத்௲ல்‌ ர ல்‌ ்‌ ப மூலத்தில்‌ கூறப்படாத சொற்பொருள்‌ முதலியவற்றை

வருவித்துரைத்தல்‌ இ. க,

714 டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

க்ர்தூாறரை ப ்‌ பாயிரம்‌ : நாற்குள்‌ நுதலிய பொருளல்லாதனவற்றைத்‌ தந்து கூறுவது (கன்‌. 1)

ஐந்தூரைக்கினளா ணி பிறவுயிர்களைப்‌ போன்று செய்யும்‌ ஒலி :ண தந௲தையரைக்‌ இளவியிற றந்‌ துரை முடித்த…ஆயம்‌ (பெருங்‌, உஞ்சைக்‌. 24, 81)

௬யுதார நிலை கணவன்‌ தன்‌ தாரமிழந்து துயருறும்‌ நிலையைக்‌ . கூறும்‌ புறத்துறை : காதலி யிழந்த தபு.தார நிலையும்‌ (தொல, பொ. 79)

கரணினனசா ௯ ககொச்சகமஸ்‌

இரண்டு தரவு கொண்ட கொச்சகக்‌ கலிப்பா வகை மு 7982, உரை)

ர வடு ப கலிப்பாவின்‌ முதலுறுப்பு (தொல்‌. பொ, சச) ௬ கொச்சகம்‌ கொச்சகக்‌ கலிப்பா வகை (காரிகை. செய்‌. 12, உரை.)

௬௬ இசைப்பாட்டு வகை (இராம. கா. பாலகா, 8) .. ஒருவகைச்‌ சந்தம்‌ சவயைர௱ ணம்‌ தலப்‌ பெருமைகளைக்‌ கூறும்‌ நூல்‌ தலக்காளுசி பகைவரை யழித்துப்பட்ட வீரனது தலையைப்‌ புகழ்ந்து கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 4, 11) த௲லைக்சூணநு _ சொல்லின்‌ முதற்குறை (சீவக. 886, உரை) ௲னைத்ககோங்றம்‌ வீரனொருவன்‌ பகைவர்‌ பசு நிரையைக்‌ கைப்பற்றி வருத லறிந்து அவனுறவு முையார்‌ மனமகிழ்தலைக்‌ கூறும்‌ ஒரு பு.ஐ௦த்துறை (புறகா. 808. ஆஸைய்யா ட்‌ (௫

கூத்தின்‌ முதலில்‌ தொடங்கும்‌ பாட்டு: தம ப கூத்தியும்‌ (சிலப்‌. 14, 150)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 116

ஆஸவையயொயமாலுா வாண ப காண்க : எதிர்கிலையணி (புறா. 680, உரை)

சஆணவஸங்கபவயொபயப னர்‌ ஸை 1. மகப்‌ -பேறாகிய கடனையிறுத்துத்‌ சாய்‌ இறந்த நிலையைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (புறப்‌. வெ. 10,

சிறப்பிற்‌. 5)

2… போர்க்களத்தினின்று பு௰ங்காட்டிச்‌ சென்ம மகனது செயற்காற்றாது தாய்‌ இம௰ந்துபட்ட நிலை கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ, 79, உரை)

௭ண ய ௯லளீா அகப்பொருட்டலைவி : தலைமகள்‌ கற்பினொடு மாறு கொள்ளாமையும்‌ (இழை. 74, 94, உரை)

ஆலைய ௯னா அகப்பொருட்டலைவன்‌: பூப்பின்கட்‌ சாராத்‌ தலைமகனும்‌ (திரிகடு, 7)

ஆனஸுயயக்ரசூ செய்யுளடியின்‌ முதற்சீரே அ௮வ்வடியில்‌ மடங்கி வரும்‌ மடக்கணி வகை

ஆளா எட்யல எரா பபாய்‌ பகைவனது தலையைக்கொண்டு வந்தவன்‌ மனமுவக்கும்படி. மன்னன்‌ மசெல்வமஸித்தகைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ, 4, 82)

௬ஸலையா௱ாரூ (மேோமோளைா . செய்யுளின்‌ ஓரடியின்‌ எலலாச்‌ சீரிலும்‌ மோனை எழுத்து ஓன்‌ பிவரக்‌ தொடுப்பது (காரிகை. ஓழிபி. 6, உரை)

– தஇஸையா சுது

முதற்சீர்‌ மூழுதும்‌ ஒன்‌ றிவரும்‌ எதுகை (காரிகை. ஒமிபி. 6 –

உரை) :

சகலையமொழு க்கு உயிரெழுத்து (பேரகத்‌. 6, உரை)

௲லையெொ௫ு முழுஜுஸ்‌ போர்க்களத்தில்‌ மாண்ட. கணவனது படுவட்டுண்ட தலையைப்‌ பிடி.த்‌.துக்‌ கொண்டு இறந்துபட்ட மனைவியைப்‌ பத்திக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை

716 ்‌ உாக்டார்‌ ப, கோபாலன்‌.

௯ழாக௲தோடர்‌ ஒரு சொல்‌ அடுத்துவருஞ்‌ சொல்லை நேரே தழுவாது அமையும்‌ தொடர்‌ (ஈன்‌. 158, உரை)

௬ழினளுசி !

7. போரில்‌ ஆயுதங்களால்‌ தாக்குண்டு கேடுற்ற தன்‌ படையாளரை முகமன்‌ கூறியும்‌ பொருள்‌ கொடுத்தும்‌ அரசன்‌ தழுவிக்‌ கோடலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை : அழிபடை தட்டோர்‌ தமிஞ்சியோடு தொகைஇ (தொல்‌. பொ. 882) ப

8. ஒரு வீரன்‌ தனக்குத்‌ தோற்றமோடுவோர்‌ மேற்‌ படை செய்யாத மறப்பண்பினைக்‌ கூறும்‌: புமத்துறை (புூ.வெ. 8, 80)

2. பகைவர்‌ சேனை தம்‌ எலலையிற புகுதாதபடி அரிய வழியைக்‌ காத்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 4, 89) |

ஐழமூவுசசொடர்‌ ஒரு சொல்‌ மற்றொரு சொல்லை மேரே தழுவி நிற்குந்‌ தொடர்‌ (ஈன்‌. 752, உரை) |

௬ ளை

அநுவகைச்‌ செய்யுளுறுப்புக்களில்‌ ஒரு எீரின்‌ ஈற்றசைக்கும்‌

அதனை அடுத்து வரும்‌ சீறின்‌ முதல்‌ அசைக்கும்‌ உள்ள

தொடர்‌ (காரிகை. உறுப்‌. 5, உரை)

நற்குண த்‌ ஒரு பொருளுக்கும்‌ அதன்‌ சினைகுணம்‌ செயல்‌ முதலிய வ.ற்றிற்கும்‌ உள்ளது போலத்‌ பிரியாதிருக்கும்‌ சம்பந்தம்‌

(கன்‌. 9800)

ஆறுளுாய்‌

விசேடகுணம்‌. ஒரு பொருளின்‌ குணத்தை மற்றொரு

பொருள்‌ பற்றுதலைக்‌ கூறும்‌ ௮ணி (மா னல. 154)

சற்சூரரிய்‌யோர்ராம்‌

பொருளிடத்து இயல்பாக நிகழும்‌ தன்மையை யொழஜித்துக்‌

கவிஞன்‌ வேமொரு வகையை எஏமய்றுச்‌ -சொல்‌ ஓம்‌ அணி

தெண்டி.. 99) ்‌ ப

௬ற்சுஸ்‌ , ஒலி மாறுபாடின்‌ மித்‌ தமிழில்‌ வழங்கும்‌ ஆரியச்‌ சொல்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 777

சுர்சிறருய்பரப்ட யாரா பபிற ஸ்‌ தெய்வ வணக்கமும்‌ செயப்படுபொருளு முரைத்து ஆசிரியர்‌ நான்முகப்பிறகூறும்‌ பாயிரம்‌ (காரிகை. 1) உரை)

க௯ற்டயாகா்‌ 7. தமிழில்‌ இறிந்து வழங்கும்‌ வடசொல்‌ தற்பவந தற்சபமே பெரும்பான்மையுஞ்‌ சா௰்றினமே (பி.வி.2)

2. யாதொரு காரணத்தால்‌ யாதொன்று இறக்கப்பட்டது, அது மீட்டும்‌ அப்பொருள்‌ காரணமாகப்‌ பிறந்த தொகை கூறும்‌ ௮ணி (மா௰னலங. 8024)

௯ன்‌ சூரரியபி (ச்‌ தானே குறியிட்டாளுதலாகிய உத்திவகை (மாறனலங்‌

பாயி, 85) க௯ளர்சூறரி மழ ககம ம்வொ௫க்த௲ாூரை ௬ல்‌ முப்பத்திரண்டு உத்திகளில்‌ தான்‌ உண்டாக்கிய குறி பரீட்டைத்‌ தன்‌ நூலில்‌ மிகுதியும்‌ எடுத்தாளும்‌ தந்திர உத்தி – (கன்‌. 74) ௬னாடீ்காட்கூறுஸ்‌ முன்னுரலாசிரியர்‌ கூறியவாறு கூறாது தன்‌ கோட்‌ பாட்டைக்‌ கூறுகை (மாறனலங்‌. பாய்‌, 88) ஆனாம்யயீயயயாஉ்‌ (நண தற்புகழ்ச்சியணி : தான்றம்‌ புகழ்வது தன்மேம்‌ பாட்டுரை (தண்டி. 80) : கண்ணம்‌ ந௬ணிஞ்சி பொருள்‌ முதலியவற்றை இயற்கையில்‌ உள்ளவாமேே கூறு அணி (அணியி. 98) ௬ண்ணனை து ்‌ 7: தொழில்‌ செய்வோனின்‌ வினையை உணாத்தும்‌ சொல (பு,௰கா. 59, உரை) 2. தனது செயல்‌ 8. ஊழ்‌, விது : தன்வினை தன்னைச்‌ ஈடும்‌ கனானரினா முர க்சஸ்‌ ர த _ ஐன்மைச்‌ சொல்லுமிடத்து விரிவருமை வேண்டி அதற்கின மாகிய மற்றொன்றையும்‌ அதனோடு கூட்டி முடி. த்தலாகிய உத்தி (தொல்‌. சொல. 82, சேனா)

778 டாக்டர்‌ ப, ேகாபாலன்‌

கன்ணுரு தொழில்‌ ல அரசன்‌ கட்டளையை எதிர்‌ பாராதே அவன்‌ வீரர்‌ பகை வரின்‌ ஆரை கவர்தலைக்‌ கூறும்‌ வெட்சித்‌ இணைப்‌ பகுதி (பு.வெ. 27, 2)

சனண்ணனை (வேட்ட 1. தலைவனுடன்‌ ‘வீரன்‌ தன்னுயிர்‌ மாய்தலைக்‌ கூறும்‌

புறதிதுறை (பு.வெ. 7, 26) ௨. இறந்த கணவனுடலைப்‌ போர்க்களத்தில்‌ அவன்‌ மனைவி தேடுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 7, 8) ஆ௯னிக்காஸ்பு ஒற்றைப்‌ பாவாலாகய காப்பு கனிச்சீர்‌ கேரிசை வெண்பா கலி வெண்பாச்களின்‌ இரண்டாமடி யிறுதியில்‌ எதுகை பெற்று வரும்‌ சர்‌ ௭௯னிச*ு கச்‌ ்‌ கலிப்பா முதலியவற்றில்‌ *ஆங்கு’ என்பது போலத்‌ தணித்து வருஞ்சொல்‌ (தொல்‌. பொ, 247, உரை) ௭௬ளரிறிணைஸலை ்‌ ஆய்தம்‌ (ஈன்‌. 00). ஓரு செய்யுளால்‌ வரும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌, வி. 768, உரை) க்னிய்யாட்‌ ௬ _ காண்க : தனிப்பாடல்‌. விடுகவி ௭௬ணரியலே௱ ழி 1. தொகைப்படாது தனித்து நிற்கும்‌ மொ.மி; சொற்றான்‌ இரண்டு வகைப்படும்‌, தனி மொமழியுக்‌ கதகொடர்மொழியு மென (தொல்‌. சொல்‌. 7, சேனா.) பிறமமொழியினின்றும்‌ கோன்றாத மொழி 1. ஒரு நூலை அல்லது ஆக்கியோனைப்‌ தனிச்‌ செய்யுள்‌ (இவ.) 2. குரு ஸ்தோத்துரமான ஒற்றைச்‌ சுலோகம்‌. 8. தனித்தான்‌. _ இன்றியானவன்‌-து: “*சாயுமிலி தர்தையிலி கான்‌ றனி௰ன்‌”’ (இருவா. 19,8)

புகழ்ந்து கூறும்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 1709

தா

௯௭ வனீணாஸ்‌ இடையிட்டு வரும்‌ எதுகையுடைய சந்தம்‌ (தொல்‌. பொ.

527)

‘கானாடக்ச்‌ சந்சுஸ்‌ ்‌

7, தாண்டகவடி. மிக்குச்‌ சந தவழு. குறைந்துவரும்‌ செய்யுள்‌ (யாப்பு. வி. 95, 4568)

2. சந்தவடியுக்‌ தாண்டகவடியும்‌ விரவி யோசை கொண்டு வருஞ்‌ செய்யுள்‌ (யாப்‌. வி. 92, 455)

காண்ட ௯ம்‌

7. 26 எழுத்தின்‌ மிக்க அடியான்‌ வரும்‌ அளவழிதி தாண்டகம்‌ அளவியற்றாண்டகம்‌ என்ற இரு – பகுப்‌ பினையுடைய பாக்கள்‌ (யாப்‌.ஃவி. 95, 447)

உ. அறுசராலேனும்‌ எண்சீராலேனும்‌ இயன்ற ஓத்த நான்கடி. கொண்ட. செய்யுள்களுடையதும்‌ கடவுளரைப்‌ புகழ்வதுமான பிரபந்த வகை (பன்னிருபா. 5805)

ஆணை டககசைப இருபத்தாறுக்கு மேற்பட்ட எழுத்துக்களால்‌ இயன்‌ ற அடி.

(யாப்‌ஃவி. 95, 856]

௯௱தகுழுக்ஞா எழுத்துவகை (யாப்‌. வி. 5267

௯காய்யபிசை உட செய்யுளின்‌ இடையிலுள்ள மொழி முன்னும்‌ பின்னும்‌ சென்று கூடும்‌ பொருள்கோள்‌ (ஈன்‌. 216)

௯௱யாகறந்லை காதலனை யிழக்த மனைவி தவம்‌ புரிந்தொழுகிய நிலைமை யைத்‌ தெரிவிக்கும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 79)

க௯ாயதக்யப்பக்குய ்‌ ரர்‌ … நீராடல்‌; நிலக்கடை கோடல்‌, தேோரலுடுத்தல; ்‌ எரி ீயோம்பல்‌, ஊரடையாமை, சடைபுனைதல்‌, காட்டி

லுணவு, கடவுட்பூசை என்னும்‌ தாபதர்க்குரிய எண்வகை யொழுக்கங்களைக்‌ கூறும்‌ பூறத்துை௰: நாலிரு: வழக்கிற்‌ றாபதப்‌ பக்கமும்‌ (தொல்‌, பொ. 74)

120 கட்‌ டாக்டர்‌ பு. கோபாலன்‌

௯௱யாக வாண ட்‌ தவவேடத்தர்‌ புண்ணியத்தைத்‌ தழுவி யொழுகும்‌ நடையைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ,. 8, 14)

ஆ௱பயப பாணா ச இடையிடையே இலக்கணங்கள்‌ கலநீதுவரும்‌ இலக்கிய வகை: சின்மென்‌ மொழியாற்‌ றாயபனுவலோடு (தொல்‌. பொ. 582) ௯௬ஈ௱ர்ற்ஸலஸ 3. தம்மரசனைச்‌ சூழ்ந்து மொய்த்த பகைவரை வெற்டிடத்துப்‌ பொருது நின்ற அவன்‌ தானைத்‌ தனைவா முதலியோர்‌ விரைந்து வந்து எறிதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை: வேன்மிகு வேந்தனை மொய்த்த வழியொருவன்தான்‌ மீண்டெறிந்த தார்நிலை (தொல்‌. _பொ. 79) “. வீரன்‌ ஒருவன்‌ பகைவரது தூசிப்படையைதக்‌ தானே தடுப்பேனென்று தன்‌ தறுகண்மை கூறும்‌ புறத்துை (பு.வெ. 7, 8) ௯௱ரண௯ ஊண்‌ அருக்ததிக்‌ கற்புடை மகளிர்க்குள்ள இயற்கை குணங்களைக்‌ கூறும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி, 862) த௱வஸ்படாரார மைய பிள்ளைத்‌ தமிழ்ப்‌ பிரபந்தத்தில்‌ கண்வ தாலாட்டு சலைக்‌ கூறும்‌ பகுதி ௯க௱வாட்டு 1. குழந்தைகளைக்‌ தொட்டிலீலிட்டு உறங்கச்‌ செய்யப்‌ பாட்டுப்‌ பாடுதல்‌: அஞ்சன வண்ணணை .யரய்ச்சி கதாலாட்டிய செஞ்சொல்‌ (திவ்‌. பெரியாழ்‌, 7,2,710)

“ஷு

2. தாலாட்டுக்கு ஏற்றதாய்ப்‌ பிரபந்தத்‌ தவை எ.றந்‌த செய்கைகளைத்‌ இதரிவிக்கும்‌ பல கண்ணிகளை உடையதெதொரு பிரபந்தம்‌

கஷவானாணாவ்‌

காண்க: தாஅவண்ணம்‌: தாவு வண்ணமாவது இடையிட்டு வந்த எதுகைத்தாலது (வீரசோ,. யாப்‌. 26).

௯௱ழஹிஸ௫ பாவினங்களுள்‌ ஒன்று (கொல்‌. பொ… 447)

இல.க்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 727

ஆர இ்யாரரு வாய்‌ பிள்ளைக்‌ தமிழ்ப்‌ ன்‌ குத்தில்‌ பாட்டுடைத்‌ தலைவனை

எட்டாம்‌ மாதத்தில்‌ காலாட்டுவதாகக்‌ கூறும்‌ பகுதி

ஆஈண்சூரரியபி(௫௯்‌ உத்தி முப்பத்திரண்டனுள்‌ உலகத்து வழங்கு தலன்‌,றீ.்‌ தன்னூலுள்ளே வேறு குறியிட்டு ஆளுதலாகிய உதி வகை (தொல. பொ. 808) ப

௬௯னாநிலை இசைக்‌ கூறுபாடு: வலிவும்‌ மெலிவும்‌ சமனும்‌ என்று செரல்‌ லப்படர கின்ற இசைக்‌ கூறுபாடுகள்‌ (சிலப்‌. 39, 94, உரை)

௬௯௱னாய்‌ யொரு

உயிரெழுத்துக்களை ௮, ஆ,இ, ௪, ஐ, ௨,க௯, ஓள,எள, எ என ஐந்தாகப்‌ பகுத்துப்‌ பாட்டுடைத்‌ தலைவனது பெயர்‌ கொடங்கும்‌ உயிரினத்தைப்‌ பாலதகானமாககி கொண்டு தொடங்க, மேல்‌ குமர, இராச, மூப்பு, மரணக்தகானம்‌ என உயிரினங்களை எண்ணி, மூப்பு மரணத்தானமுமரன எழுத்துக்களை நீக்கி மற்றைத்‌ தானங்களிலுள்ள எழுத்துக்‌ களால்‌ நூலைக்‌ தொடங்கும்‌ செய்யுண்‌ மூதன்‌ எர்த்‌ பொருத்தம்‌ (வெண்பாப்‌. முதன்‌. 5)

ஆனாய்‌

தாரனப்‌ பொருத்தத்தில்‌ வரும்‌ பாலத்தானம்‌, குமரத்‌ தானம்‌, இராசத்தானம்‌, மூப்புத்தானம்‌, மரணத்தகானம்‌ என்ட நிலைகள்‌ 6. எழுத்துப்‌ பிறக்கும்‌ இடம்‌ (நன்‌. 789) 9. இடம்‌.

க௯௱னா மேனீசானசா ஈம்‌ ஒருவகை இசைப்பாட்டு

ஆ௱னாநாி சட்ட தன்னையே அறிவிக்குஞ்‌ சுட்டு இ: ஆலான அத்தினுடைய என்று விபக்தியானபோது தானறி சுட்டாய்‌ அதுக்கு ஹேது வான தொன்மைக்‌ ‘காட்டுமியமே (இவ்‌. பெறரீயாழ்‌. &,6,6 வ்யா. பகீ. 878)

காணியாளூபயொயரறி தானியின்‌ பெயர்‌ தானத்றுக்கு ஆவது (ஈன்‌. 890, உரை)

டம்‌ டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

கூாபினா ௫௬ கெமிகல்‌ உத்தி முப்பத்திரண்டனுள்‌ “முன்னோர்‌ கத்தக்‌ எடுத்‌ தாளுதலாகய உத்தி கஆ௱ணனா நிணல 1; பகைவர்‌ அஞ்சுதற்குறிய பதர்‌ இயின்‌ நிலைமை கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ, 74) ச. இருதிறச்‌ சேனையும்‌ புகழும்படிப்‌ பொருத -வீரனது திறலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ, £,.22) ௭௬்ணனாமயா றய ்‌. வீரனொருவன்‌, பொர வெதிர்ந்த இருவகைச்‌ சேனை யும்‌ பொருது மடியாமை பரிகரித்த ஆற்றலின்‌ உயர்ச்சி கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 7, 8) 6. உயிர்க்கேடுகட்கு அஞ்சாது பூசலுக்கு முற்படும்‌ கு ர சிறப்புக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ, 3. சேனையின்‌ தறுகண்மையைப்‌ புகழ்ச்து பகைவரின்‌ ரு இரங்குதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ.

5

ஆசையா ண்‌ அசிரியப்பாவால்‌ அ௮ரசரது கொடி படையைப்‌ பாடும்‌ பீ ரபந்தவகை (இலக்‌. வி. 882)

தி அணைச்கசெொொலஸ்‌ செந்தமிழ்‌ நிலத்தைச்‌ சேர்ந்த பன்னிரு நிலத்தினின்றும்‌ தமிழில்‌ வந்து வழங்கும்‌ மொழி (தொல்‌, சொல்‌. 997 நன்‌. 279 உரை)

ஹ்சைஙலேோற௱ழி காண்க : தஇசைச்சொல

ர. 3 ஸீ இயைபில்லா உதாரணம்‌ : பக்கப்‌ போலியு (மதுப்போலியும்‌ திட்டாந்தப்‌ போலியுமாம்‌ (மணி. 29, ட்‌

அணா 1. தமிழ்‌ நூல்களில்‌ கூறப்படும்‌ அகமும்‌ புறமும்‌ ஆகிய ஒழுக்கம்‌ : (ஐந்திணை கெறியளாவி–கம்பறா, சூர்ப்பனகை)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 122

2. உயர்திணை ௮ஃறிணையாகிய பகுப்புக்கள்‌: ஆயிரு இணையி னிசைக்குபென்‌ சொல்லே னு செல்‌. 7) அதிணனணாநினலய்‌ பயொயபர்‌ ்‌ ்‌’ 7. சாதி குறிக்கும்‌ பெயர்‌ : பல்லோர்க்‌ குறித்த திணை நிலைப்‌ பெயரே (தொல்‌. சொல்‌. 167. சேனா.) 5. ஐஜர்திணைத்‌ தலைமக்கட்கு வழங்கும்‌ பெயர்‌: ஆனா வகைய இணைநிலைப்‌ பெயரே (தொல்‌. பொ, 4822: திணா நினைவி ்‌ ஐக்‌. துணைச்‌ செய்திகளைக்‌ காமக்‌ குறிப்புத்‌ தோன்றப்‌ ப்ரடும்‌ பாவகை (சிலப்‌. 10, கட்டுரை) ஹீணனாயப்‌ பொயபயி ஐக்நிணையில்‌ வாழும்‌ மக்கட்கு வழங்கும்‌ பெயர்‌ (தெல்‌. ‘பொ. 24) திணை ஊமயாக&்கூய்‌ 1. ஒரு நிலத்துக்கு உரிய காலம்‌, உரிப்‌ பொருள்‌. கருப்‌ பொருள்கள்‌ மற்‌. மிலத்துக்குரிய அதவ பதத தட்‌ கலந்‌ துவரப்‌ பாடலமைக்கை 2. அகம்‌, பூமம்‌ என்ற திணைகள்‌ தன்டுகா பொன்று மயங்கி வருசை திணை ஓரு திணைச்சொலலை மற்றொரு தணைப்பொருளில சொல்வதாகிய வழு வ்கசை (தொல்‌. சொல. 14, எண்ட அனணணைவருத வாணமதி த்‌ மரபு பம்றி ஆன்ஹறோரால்‌ அமைத்துக்‌ இனன்னல்டவ்ட இணைவழு (தொல்‌. சொல்‌. 52, சேனா.) திரிசொல்‌ செய்யுளில்‌ மட்டுமே வழங்குதற்குரிய தமிழ்ச்சொல்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 899) திரி ஆஸ்‌ 1, மூவகை விகாரங்களுள்‌ ஓரெழுத்து மற்றொன்றாக மாறுவது (கன்‌. 144) 2. ஒன்மை மற்றொன்றாகக்‌ கருதுகை : ௬ட்டல்‌ திரிதல்‌ கவர்‌ கோடல்‌ (மணி. 88, 28) ட வ

திரியாந்கா ஸி முதல்‌ எழுத்து மட்டுந்திரிய இரண்டு முதலிய பல கக

12 டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

க்கள்‌ ஒன்‌,மிப்‌ பொருள்‌ வேறுபட வரும்‌ செய்யுனாலாகிய அம்தாதிப்‌ பிரபந்தம்‌ அரியா மூவெழுத்துக்களைச்‌ சேர்க்க ஒரு மொழியாகவும்‌. அதன்‌ -மூதவிரு எழுத்துக்களைச்‌ சேர்க்க மற்றொரு மொரழி யாகவும்‌ வந்து வெவ்வேறு பொருள்‌ தரும்‌ சித்திரகவி வகை (தண்டி. ௪5, உரை) அரி உர.

7, வேறுபாடு? குறிதிரி பறியா வறிவனை (கலித்‌. 99 சீட) ர

2. தோன்றல்‌, திரிதல்‌, கெடுதல்‌ என்ற புணர்ச்சி விகாரம்‌ (தொல்‌. எழுதத்‌. 1092, உரை)

2. மூதல்‌ எழுத்து ஓஒமிய இரணநமு மு,.கலான எழுக்‌்துக்கள்‌ அ௮ழுதோறும்‌ ஓத்திருக்கையிற்‌ பொருள்‌ வேறுபடப்‌ பாடும்‌ செய்யுள்‌

திரி உடை

சத்த காளத்தொன்று (பரத. தாள. 88)

அரு ய்யா அ கூவ

7, பெரும்பாலும்‌ பத்து அலலது பதினொரு செய்யுட்கள்‌ கொண்டகாய்த்‌ சேவாரத்துள்ளது போலக்‌ தெய்வத்‌ தைப்‌ புகழ்க்‌ துரைக்கும்‌ பாடற்வறொகை

8. புத்தரின்‌ அருமை பெருமைகளைப்‌ பாராட்டும்‌ ஒரு ப நூல்‌ (௪. ௪. பர. செளத்‌. 8. ஞானப்‌.)

திருப்பஸானீா( 7. தாலாயிரப்‌ பிரபந்தத்துள்‌ பெரியாழ்வார்‌ பாடிய ஒரு பிரபந்தம்‌

2. செயிரான்‌ மீது சேந்தனார்‌ பாடிய ஓரு பீரபுக்தம்‌, கடவுளைத்‌ அயிலெழுப்பும்‌ பாக.ரங்கள்‌ அமைந்த பிரபந்தம்‌ (திவ) அருூண்ரு ஆளுக சூரா. ஓரடி. இரு சீராக காலடியான்‌ வரும்‌ செய்யுள்‌ வகை (கேவா. 128) அிளருணணனாயபா ட ம்‌

மதுரையில்‌ சிவபெருமான்‌ நிகழ்த்திய அறுபத்து… .கான்கு. , இருவிளையாடல்கள்‌ ்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ப மத்த

அஇலச்க்‌ குனித்து கட்டளைக்‌ கவித்து-௰ வகை (தஞ்சைவா. 17, உரை)

ப க்ளாஸ்‌

செய்யுண்‌ முதற்சிராக அமைக்கத்‌ தகாததும்‌ நிரை கோ

நிரை என வருவதுமாகிய செய்யுட்கணம்‌

அ்ர்்௯ சந்தி

ஓருயிர்‌ தன்னினத்துயிரோடு புணரும்போது அவவிரண்டும்‌

அவ்வினத்து நெட்டுயிராக மாறும்‌ வடமொழிச்‌ சந்தி

ீவகுய்‌

7. விளக்கு !

8… முதனிலைத்‌ இவகம்‌, இடைகிலைக்‌ தீவகம்‌, கடை, நிலைத்‌ இவகம்‌ என மூவகைப்பட்டு, ஒரு சொல்‌ ஓரிடத்தினின்று பல விடத்துஞ்‌ சென்று பொருள்‌ விளக்கும்‌ ௮ணி (தண்டி. 88)

து

சாரு கால நுட்பம்‌, குமரனாடல்‌, சத்தக்‌ கன்னிகைகளாடல, குறிஞ்சிகிலப்‌ பறை, பாலைஙகிலப்‌ பமை. வாய்தஇறக்‌ தம்பவளம்‌ துடிப்பப்‌ பாடுமின்‌ (இருவா. 9, 17) தூடிக்கூ. ௬ பதினொரு வகை ஆடல்களுள்‌ பகைவரை அமித்தபின்‌ முருகக்‌ கடவுள்‌ சத்த மாதரும்‌ துடி. கொட்டியாடிய கூத்து (சிலப்‌, 6, 571) (பிங.) துடிநீலஸை 7. போர்க்களத்தே மறவரது வீரம்‌ பெருகத்‌ துடு்‌ கொட்டுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துமை: மறங்கடைக கூட்டிய துடிநிலை(தொல்‌, பொ. 99) ்‌ 2. வழிவழியாய்த்‌ துடி. கொட்டி வருவோனது குணவ ்‌ களைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (புறப்‌. வெ. 4, 19) ஆூணாங்ற க இரு கைககளையும்‌ விலாப்புடைகளில்‌ ஓற்.மியடி.த்துக்‌ கொண்டு அ௮சைக்தாடும்‌ ஒருவகைக்‌ கூத்து: பிணந்தின்‌ வாயு டுணங்கை தூங்க (திருமுருகு. 28) க. பேய

12 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌.

ஆ ரைியுக்சா சூ எழுவகைத்‌ தூக்குள்‌ ஓன்று ட பந சய ப்பு . நிச்சயித்த பொருள்‌: குற்றி யலலன்‌ மகன்‌ எனக்‌ துணி பொருண்‌ மேலானும்‌ (தொல்‌. சொல. 296, சேனா… .: –

தூணி கனியிடை எதிர்ப்பட்ட தலைவியைத்‌ தெய்வ மகளோ மானிட மகளோ என்று ஐயுற்ற தலைவன்‌ மானிட மகளே என ஓருதலைத்‌ துணிதலாகிய கைக்களை வகை

ஆனார்‌” எழ பண உவமேயத்தை உவமானமாக முதலில்‌ ஐயுறறுப்‌ பின உவமேயமாகவே துணியும்‌ அணிவகை (வீரசோ. அலங்‌, 12, உரை)

தூ ாராணவணளனுசி பீறரசை வெல்லவேனுங கொல்லவேனுக்‌ துணிந்து நிற்கின்‌ றானொருவனைச்‌ சில கூறிச்‌ சந்து செய்வித்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (புறா. 85)

சூஸுகரானணனை ஒரு வினைக்குத்‌ துணையாக வரும்‌ வினை

தூய ளரயாக்‌ தனை பெருவீரச்‌ செயல்‌ காட்டிப்‌ பகைவரோடு போர்‌ செய்தகலைக்‌

கூறும்‌ புறத்திணை வகை (தொல. இடம்‌.)

துப்ை மார்ல தும்பை மாலை யணிந்து பெரக்போர்‌ புரிந்த வீரனைப்‌ புகழும்‌ பிரபந்த வகை (தொன்‌.வி. 282, உரை)

துக்பயையரவம்‌ தன்‌ சேனையை அரசன்‌ தலையளி க தல்‌ கூறும்‌. புறத்‌

துறை (பு.வே. £, 8) துயபிலெனைடைறிலை . பாசழஹைக்கண்‌ துயிலும்‌ வேந்தரைச்‌ சூதர்‌ அவர்‌ புகழ்‌

கூறித்‌ துயிலெழுப்பல்‌ கூறும்‌ புறத்துமை: தாவினல்‌ லிசை கருதிய கிடந்தோர்க்குச்‌ சூதரேத்திய துயிலெடை. நிலையும்‌ (தொல்‌, பொ. 94)

2. அரசர்‌ முதலியோரைத்‌ அுயிலெடுத்தல்‌ பற்றிப்‌ பாடப்‌ படும்‌ பிரபந்தம்‌ (௪.து.)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 1த்ச்‌

கூள்ளா ்‌ . துள்ளலோசை : கலவிப்பாவிற்குரிய ஓசை (காரிகை செய்‌. ர,

உரை) ஆானளானாடீவராணங க கலிப்பாவுக்குரிய ஓசை (காரிகை, செய்‌.1, உரை) கூணழு 7. அகரமும்‌ புறமும்‌ பம்மிய தமிழ்ப்பொருட்கூறு: இந்தமிழின்‌ றுறைவாய்‌ நுழைந்தனையோ (இருக கோ. 80) 2. பாவினத்‌ தொன்று (காரிகை. செய்‌. 6, உரை) தூணருய்யா ட்‌ ௫ அகப்பொருட்‌ புறப்பொருட்‌ டுறைகளைக்‌ குறித்து வருஞ்‌ செய்யுள்‌ (இலக்‌.ஃவி, 609, உரை)

தூ

காக்கானந்கம்‌ தாளமமைத்து இசையில்‌ பாடும்போது பெயரைப்‌

பிளந்து கூறுதலானும்‌ குரலை யுயர்த்துத்‌ தாழ்தீதுக்‌

கூறுதலானும்‌ தலைவன்‌ பெயர்‌ புலனாகாதமையும்‌: குற்றம்‌ (யாப்‌. வி. 98, பக்‌. 588) தாக்கு

7. மன்னுடை மன்றத்‌ தோலைத்‌ தூக்கினும்‌ (ஈன்‌, எப) செய்யுள்‌ (இவா) ௨. பாக்களைத்‌ துணித்து நிறுக்குஞ்‌ செய்யுளுறுப்பு (தொல்‌. பொ. 818) கூத்து (திவா.) இசை-பாணி நடைத்‌ தாக்கு (புறப்‌. வெ. 18. வென்றி. 17) அவ்ள்‌ வஞ்சியோசை (காரிகை. செய்‌. 71) ஆாங்குஸல்‌ வானீணாம்‌ வஞ்சியோசை பயின்றுவரும்‌ சந்தம்‌ : தூங்கல்‌ வண்ணம்‌ வஞ்சி பயிலும்‌ (தொல்‌. பொ. 948) தூங்க்ஸானசை வஞ்சிப்பாவிற்குரிய ஓசை : துரங்கலாசை வஞ்சியாகும்‌ (தொல்‌. பொ. 896) |

தாங்கி செய்யுட்குரிய சால்வகை யோசையுள்‌ ஓன்று

ரத்ச்‌ ்‌. டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌ காங்கை செங்யால்‌ . இயற்சீர்‌ வெண்டளையான்‌ மாமூன்‌ நிரையும்‌ விளமுன்‌ கநேருமாக வரும்‌ வெண்பாவுக்குரிய ஓசை (காரீகை. செய்‌. 1, உரை) ௫ சாங்க த்‌ குூளானால்‌ கலிப்பாவுக்குரிய ஓசை வகை (யாழ்‌. ௮௧.) காஙாகின௫௪ பாசகுவல்‌ நிரையொன்றா௫ரியத்‌ தளையான்‌ வரும்‌ அகவழ்‌ பாவுக்‌ குரிய ஓசை (காரிகை, செய்‌. 1, உரை)

தாசங்ககொ௱ ளா . ஒருவன்‌ பாடிய வெண்பாவின்‌ ஈறு முதல்‌ எழுத்துக்களே ஈறும்‌ மூகலுமாக மற்றொரு வெண்பாப்‌ பாடுவது (யாப்‌. வி. 96, பக்‌. 60.2)

சூதிடையாடஸ்‌ மாலைக்காலத்துத்‌ தலைவியுற்ற துன்பம்‌ நோக்கித்‌ தோழி தலைவனிடம்‌ தூதாக ௩டத்தலைக்‌ கூறும்‌ . புறத்துறை

்‌- (பு.ஃவெ. 12. இருபால்‌. 9)

காதிம்‌ பிரிய தன்‌ அரசன்‌ தூதாகத்‌ திலைவன்‌ பிரியும்‌ பிரிவு : (ஓதம்‌ பிரிவுந்‌ தூதிற்‌ பிரிவும்‌ ௮அந்கணர்‌ மூதலிய மூவ௱டதச்சன (தொல, பொ. 86, உரை) ஹாதா 1. தூது மொழி “. . காமக்‌ கூட்டத்துக்‌ காதலரை இணக்குஞ்‌ செயல்‌ 9. செய்தி ப சீ. பாணன்‌ முதலிய உயர்கஇணைப்‌ போருளையேலும்‌ கிள்ளை முதலிய அஃறிணைப்‌ பொருளையேனும்‌ ஊடல்‌ நீக்கும்‌ வாயிலாகக்‌ காதலர்பால்‌ விடுத்தலைக்‌ கலிவெண்பாவாற்‌-கூறும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி, ரச்‌)

ச்‌

தா கூபா றி … தூதுவன்‌ தான்‌ “சென்ற காரிய்த்தில்‌ அடைந்த வெற்றியைக்‌ ்‌ ‘ குறித்துக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை ராக்‌ 0.2) உரை; பக்‌. 26) |

ஷ்‌! டத. ஜே

இலக்கியக்‌ “கலைச்சொல்‌ அகராதி

தெ சும்யமாஙாளு தெம்மாங்கு : தென்னாட்டில்‌ நாட்டுப்புறத்தார்‌ பாடும்‌ இசைப்பாட்டு வகை ௯ ய2ப ௯ கு௱ய்பர பாட்டுடைத்‌ தலைவனைத்‌ தெய்வங்‌ காக்கவென்று கூறும்‌ பிள்ளைத்தமிழ்ப்‌ பகுதி (தஇிவா.) அசுப பப்பபுரார்‌ சசி காண்க? இயற்கைப்‌ புணர்ச்சி அசி ௬்ணி தெறிீர்தெடுக்கப்பட்ட செய்யுட்டிர ட்டு அசரிகவிகச்‌ செய்யடா பல நால்களினின்று பொறுக்கி யெடுக்கப்பட்ட செய்யுட்‌ களின்‌ தொகுதி ெெரிகரு (தேற்றம்‌ ஐயுற்றதினை ஆராய்ந்து துணிவது தெரிவிக்கும்‌ உவமை யணிவகை (சங்‌. ௮௧.) ன ல சேசுரிநிலை | 7. தெளிவுபட அறிவிக்கும்‌ நிலை (ஈன்‌. 228) 2. அராய்நீது அறியும்‌ நிலை (தொல. சொல்‌. கீடு, – சேனா.) காண்க : தெரிநிலை வினை அுரிறின ஸ்‌ மீரயம்‌ ணஉ௰ காண்க : உம்‌: தெரிதற்‌ பொருட்கண்‌ வருசலிற்‌ றரிரிலை யும்மை. (தொல்‌. சொல்‌. 2855, சேனா.) ்‌ தெரிநிலை அவிணனா்‌ காலத்தை வெளிப்படையாகத்‌ கோற்றுவிக்கும்‌ வினை (ஈன்‌. 880, உரை). ்‌ குசரியாநினல ணவ காண்க : குறிப்பு வினை (சங. அக துரிணி ஸ்‌ புகழ்ச்சி ற ன த்‌ ல ஓன்றைப்‌ பழித்தற்கு வேமொன்றைப்‌ புகழும்‌ அணி (வீரசோ. அலங்‌. 22)

களி 4 புகழ்ச்சி பழிப்பதுபோல புகழ்வதாகிய அணி (வீரசோ, அலங்‌, 44,

உரை)

இ. க.–09

750 டாக்டா்‌ ப, கோபாலன்‌

அசனரிரழை 7. வக்கம்‌ £.. பொருள்‌ வெளிப்படப்‌ புலப்படுதலாகய . செய்யுட்‌. _ குணம்‌ : தெனளிவெனப்படுவது பொருள்‌ புலப்பாடே

(தண்டி. 16) தே (சய நேர்நேர்‌ என்ற சீரைக்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை, ._ உறுப்‌. 4) (2 ஆ யாப கணி

நேர்‌ நேர்‌ நிரை என்ற சீரைக்‌ குதிக்கும்‌ வாய்பாடூ கோரிகை. உறுப்‌, 8)

ப்‌.சூரமராபா௯௱ யா கேர்‌ கேர்‌ நேர்‌ என்ற சிரைக்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை உறுப்‌, 4)

(லர்‌ ௬ ண்ணரிழல்‌ சேர்‌ கேர்‌ கேர்‌ நிரை என்ற சீரைக்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை. உறுப்‌. 8)

(2தய௱ந்த ண்‌ ஸ்ட நேர்‌ நேர்‌ நேர்‌ நேர்‌ என்ற சீரைக்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு (காரிகை, உறுப்‌, 5)

சுபா ௬றூறிழஸ்‌ நேர்‌ நேர்‌ நிரை நிரை என்ம சீரைக்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு

(காரிகை. உறுப்‌. 5)

தயா ரூ டட நேர்‌ நேர்‌ நிரை சேர்‌ என்ற சீரைக்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு கோரிகை,. உறுப்‌. 5)

கேதர்‌ யாறும்‌ அரசனது போர்த்‌ தேரின்‌ கட்க கூறும்‌ புறத்துமை (புற. வெ. £) 40)

மீதுர்‌ யு ஸ்ணலை்‌ பகைவரை வென்று மீண்ட தன்‌ ,தலைவனது தேர்‌ வரவறிந்து தலைவி மஇழ்க்துகூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 10. முல்லைப்‌, 89

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ச்சர்‌

83௬ வொண்றி தன்றேரைச்‌ செலுத்திப்‌ பகைவர்‌ ண்ண அழிக்கும்‌ வீரனது செயலைச்‌ ௪றப்பிக்கும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 12, ஒலிபு. 14)

2 ௲ஸகதியெொழுஞ்சூ செய்யுண்‌ முதலில்‌ வருதற்குரியனவும்‌ ஈன்மை பயப்பனவு மாகிய ௮, இ, ௨,௭எ, க, ௪, ட,:த, பஎன்ம எழுத்துக்கள்‌ (வெண்பாப்‌. முதன்மொழி. 78, உரை)

(2 ஆணாயா னி ப ்‌ தேவரைப்‌ புகழும்‌ பாட்டுவகை : செந்துறை வெண்டுறை தேவபாணி யிரண்டும்‌ (சிலப்‌, 6, 95, உரை)

சற்‌ ருக௯௱ ரஸ்‌ நிச்சயப்‌ பொருளை கக பல ஏகாரம்‌ (குறள்‌. 867, – உரை)

சச க ஞூ ௬ ௫ ௬ சி ச ஐ

தமிம்‌ பத்தாம்‌ மாதம்‌ : “தைஇத்‌ திங்கட்‌ டண்ணிய

கதரினும்‌”” (குறுந்தொ. 14906) மகர ராசி : பூசராள்‌

சய அழகு, பெண்‌, வியங்கோண்முற்று. மேகம்‌ : **தானே மழைபொழி தையலுமாய்‌ கிற்கும்‌’” (இரும்‌, 10)

தொ

சதோொகாறநீனவலவைத்‌ தொடர்‌ முற்றுத்தொடர்‌, பெயசெச்சக்‌ தொடர்‌, வினையெச்ச த்‌ தொடர்‌, எழுவாய்த்‌ தொடர்‌, விளித்தொடர்‌, வேற்றுமைத்‌ தொடர்‌, இடைதச்தொடர்‌, உரித்‌ தொடர்‌, அடுக்குத்‌ தொடர்‌ என்று ஒன்பது வகைத்தாய்‌ இடையில்‌ வேற்றுமை யுருபு முதலியன தொக்கு நில்லாமலும்‌ ஓருமொழித்‌ தன்மைப்‌ படாமலும்‌ உள்ள தொடர்‌ சொற்கள்‌ (நன்‌. 152, உரை) தொகுக்குல்‌ 17. நூல்‌ யாப்பு நான்கனுள்‌ விரிந்த நூலைச்‌ சுருக்கிக்‌ கூறுவது (தொல்‌. பொ, 658) 2. சொல்‌ அல்லது ௮சை சகெடுதலாகிய செய்யுள்‌ விகாரம்‌. (தொகுக்கும்‌ வழித்‌ தொகுத்தலும்‌–தொல்‌, சொல்‌, 808)

ர்ச்‌ டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

தஜதொரசூத்துக கூறல்‌ முப்பத்திரண்டு உத்திகளுள்‌, நூல்‌ நுவல்‌ பொருளை -ஓரிடத்தே சுருக்கிக்‌ கூறுவது (தொல்‌. பொ. 666)

தணக வேற்றுமைத்தொகை, வினைத்தொகை, பண்புத்‌ -தொகை, உவமைத்தொகை, உம்மைத்தொகை, அன்மொழித்தொகை என அறுவகையாய்‌ ஒரு சொன்னீர்மைப்பட்ட தொடர்ச்‌ சொல்‌ (தொல. சொல்‌. 480)

௬௩௭௯௯௯ ஸசூறிய்படத்‌ கெஸ்‌ குறிப்பினால்‌ தொகை கொண்ட பொருளை உணர்த்தும்‌ எண்ணுப்பெயர்‌ (ஈன்‌. 269)

அரக்‌ கூச்தீரஸ்‌. .. பலதிற்ப்‌ பொருள்களையும்‌ வேறுவேமாகக்‌ தொகுத்துச்‌ சொல்வன. **நன்‌ கியம்புவ னெழுத்தே”” (ஈன்‌. 20, 56)

இதுணஸகறநிணஸ

17: வென்ற வேந்தன்‌ தன்‌ படைகட்குச்‌ இறப்புச்‌ செய்யுமாறு அதனை ஒருங்கு தொகுக்கும்‌ உழிஞைத்‌ தறை (தொல்‌. பொ, 68)

2… போரில இருதிறத்தாரும்‌ ஒருங்கு மாய்ந்ததைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 7, 28)

5. பகை வேக்தரெலலாம்‌ ஒருங்கு பணிதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 6, 88)

அகா கைறிஸலைச்‌ செய்னா ஒருவராலேனும்‌ பலராலேனும்‌ பாடப்பட்டனவாய்ப்‌ பொருள்‌ இடம்‌ காலம்‌ தொழில்‌ என்பன பற்றியும்‌ பாட்டு அளவு என்பன பமறியும்‌ ஒருங்கு திரட்டப்பட்ட செய்யுள்‌ நூல்‌ (தண்டி. 4)

இளசாானக யபுரவாக௯்ஸ்‌ அ “ஆய. என்ற உருபு தொக்கு வரும்‌ உருவகம்‌ (தண்டி. 85)

இதா்னணக௯ மெ௱ழி பொருளணிவகை (யாப்‌. வி. 56)

சஇ௫ரனகைநினவ ஈரா பை௯யம்‌

காண்க : தொகையுருவகம்‌; *ஆ௫ய’ என்ற உருபு தொக்கு வரும்‌ உருவகம்‌ (தண்டி. 95)

சை

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகற௱தி 2

ஆண ௯ மரவாயா ய – பொதுத்தன்மை வெளிப்பட்டு வாராமல்‌ ஆராய்நீ துணரும்‌ படி. மறைந்து கீற்கும்‌ உவமை (தண்டி. 80) இசா ணக்ணிரி நரல்‌ யாப்பு நான்சனுள்‌ விரித்துக்‌ கூறியகதனைக்‌ தொகுத்தும்‌ தொகுத்துக்‌ கூறியதனை விரித்தும்‌ கூறும்‌ மூறை (ஈன்‌. 50) ச௬௱உ ரீறினஸச்‌ செய்யப பமழையதொரு கதை மேல்‌ காற்பொருளும்‌ வனப்பும்‌ அமைய இயற்றப்படும்‌ செய்யுணூல்‌ (சீவக. 1, உரை) கெொ௱டர்ிற்ஸலைக்‌ செமீரயானீாா சூநடியபானசர்‌” சாதிக்க வேண்டும்‌ பொருளின்‌ காரணத்தை வெளிப்படை. யாகக்‌ கூறும்‌ அணிவகை (அணியி. 60)

செொ௱டர்யினா யாணர்‌! . தொடர்பின்றிக்‌ காரியம்‌ நிகழ்ந்ததாகக்‌ கூறும்‌ அணி (அணியி, 877

அது டரியு

பாட்டு (பிங்‌.) அ௯டரியபுயார்வ ௬ுணிழ்சி தொடர்பில்லாதிருப்பதீ தொடர்பையும்‌ தொடர்பிருப்பதீ தொடர்பின்மையையும்‌ கூறும்‌ உயர்வு நவி.ற்சியணி சுடர்‌ புயுறஞதுூசையைய உவமான வாகச்கியத்திலும்‌ உவமேய வாசக்கியத்திலும்‌ பொதுத்‌ தன்மையைத்‌ தெரிவிக்கும்‌ சொல்‌ தனித்தனி வரம்‌ அணி (அணியி. 1₹) ௫௯௨ ழி – . 3, இரண்டெழுத்துக்கு மேற்பட்ட கொண்ட சொல்‌ : இரண்டி௰க்‌ இசைக்கு மொழி யுளப்பட. (தொல்‌. எழு. 25) வ.. இரண்டு சொற்களால்‌ ஆகும்‌ தொடர்‌ 2 கொடர்மொ.மி பல. பொருளன (ஈன்‌. 260)

எழுத்துக்களைக்‌ கொடர்‌

ப ஜாட்‌ க.கரளுசி ரீ. போர்ப்‌ புண்ணுற்ற தன்‌ கணவணனைய பேய்‌ இண்டு தலை நீக்கிய மனைவி தானுகங்‌ இண்டாதிருத்தலைக்‌

கூறும்‌ புறத்துறை (தொல, பொ, 79)

124 . பாக்டரி ப, சகோபாலன்‌

௨ தறுகண்‌ வீரனது புண்ணினைக்‌ இண்டுதற்கு அ௮ஞ் ஈடுங்கிப்‌ பேய்‌ பெயர்ந்தமை கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ, 4, 19) |

சுண்ட.

1, பாட்டு

“… மோனைத்‌ தொடை, எதுகைத்‌ தொடை, முரண்‌ கொடை, இயைபுச்‌ கொடை, அளபெடைக்‌ தொடை என்ற ஐவகையான செய்யுள்‌ தொடுக்கும்‌ தொடை (இலக. வி, 728)

சேச௱டை. முரண்‌ முரண்‌ தொடை. (செம்மை, பசுமை, தொடை. மூரண்‌- சீவக 2, உரை)

அ௯ணடயா ஸந்ததம்‌ – அளபெடைத்‌ தொடைப்‌ பாட்டினுள்‌ பாட்டுடைத்‌

தலைவனது பெயர்‌ சாத்தி அளபெடுப்பக்‌ தொருக்‌ கும்‌ ஆனந்தக்‌ குற்றம்‌ (யாப்‌. வி. 598)

தெ௱ரலனகசு்தை ்‌ புராணம்‌ : சூத னோதியது மூவாறு தொல்கதை ரகந்தபு. அவையட க்‌. 8)

இச ஹிஸாரு பெயர்‌ வற்றலென்பது போலத்‌ தொழிலின்‌ பெயர்‌ அகுனையுடைய பொருட்கு அவது (ஈன்‌. 490)

கொரழிவாவம ம்‌ – தொழிலைப்‌ பொதுத்‌ தன்மையாகக்‌ கொண்ட உவமையணி வகை (தண்டி. 89)

சதொழிர்‌ சொல்‌ 1. வினைச்‌ சொல்‌ “௨. தொழிற்பெயர்‌ (யாப்‌. வி, 586)

௯ ௱ழிஞு்யொயபபர்‌ 1. வினைப்பெயர்‌ : தொழிழ்பெயர்‌ முன்னர்‌ (தொல்‌, எழுத்‌. 826)

5. வினையாலணையும்‌ பெயர்‌ ;: கொமிற்‌ பெயராயி

னேகாரம்‌ வருதலும்‌ (தொல்‌, சொல்‌. 147). ்‌

(சாறு தான்‌ புணர்நீத மொழியின்‌ பொருண்மையினைப்‌ பலவாக்கி அடுத்தடுத்து ஆங்காங்கு என்பனபட நிற்கும்‌ ஒரிடைச்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ச்ச

செயல்‌ 2? நவிறோறும்‌ நானயம்‌ போலும்‌ (குறள்‌, 788, நன்‌. 420, மயிலை.)

அ௮௯௱ள ணய 17. பழமமை : தொன்மை யுடையார்‌ தொடர்பு (காலழி. ௨.16)

5. உரை விரவிப்‌ பமழைமையாகய குகை பொருளாகச்‌

ச ணியார்‌ ச சயம்‌ ஆம்மலானன்‌ றிக்‌ குறிப்பானமியப்படும்‌ பொருள்‌

தோ

62௯௩௮

பழையதொரு பொருண்மேல்‌ மெல்லென்ம சொல்லான்‌ அறம்‌ பொருளின்பம்‌ வீடு என்‌,௰ வீழுமிய பொருள்‌ பயப்பச்‌ செய்யப்படும்‌ நூல்‌ (தொல்‌. பொ, 557)

(2 சா ஜுயுிணனு ன ட ச ஐடுகு படையைச்‌ சிறப்பித்துக்‌ கூறும்‌ புறதிதுறை (பு. வ. டீ, 142)

:க௱ளறாஸ்‌ அகார்‌ புணர்ச்சி விகாரம்‌ குன்‌ மனுள்‌ புதிகாக எழுத்து, சாரியை முதலியன தோன்றுகை (ஈன்‌. 1594) உரை)

(:கன றாணணொயு வா மீ வெளிப்படச்‌ சொல்லப்படாது எழுவாய்‌ (சீவக. 1, உரை)

79 சூரா மணற்‌ – களவுக்‌ கூட்டத்தின்‌ மூன்‌ தலைவி காணால உள்ளடங்கே தன்‌ மகிழ்ச்சியைத்‌ தலைவ ற்குப்‌ புலனாகாதவாறு மைக்‌ கை (தொல்‌. பொருள்‌. 291) ௬௪௭௪ல்‌ ்‌. செய்யுளில்‌ வழங்கக்‌ கூடாத இச்சொல்‌ 2. கொடுஞ்சொல்‌ ச*௫க்செழு& சூர ன்‌ பக்‌ தத்தின்‌ மூகற்சொல்‌ மங்கல்‌ மொ ஆதி மொஜிக்கண்‌ வருதற்கு ஆகாதன்‌

ஹமியல்லாவிடத்‌்து? என்று விலக்கப்‌

198 ப டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

படும்‌ யர்ல்ள்‌;யா, ரா, லா, ளாரயோ, ரோ, லோ, ளோ; ஃ, மகரக்குறுக்கம்‌ அளபெடையாகிய எழுத்துக்கள்‌ (இலக்‌ வி. 7680) நட்சத்திர ய௱ஸை 7. 27 பாடல்‌ கொண்ட பிரபந்த வகை 2. சந்திரனுக்குரித்தான 87 ஈட்சத்திரங்கள்‌ 29. நட்சத்திரக்‌ கூட்டம்‌ (௫௯ல்‌ இறக்த வீரரின்‌ உருவமும்‌ பெயரும்‌ பரீடுமழுதிப்‌ பெரும்‌ பாலும்‌ அவரைப்‌ புதைத்த விடத்தில்‌ நடுஞ்சிலை: காட்சி காலகோ ணீரப்படை நடுகல்‌ (கொல்‌. பொ. 60) (பச நட்டம்‌ தலைவனுக்கு எதமுூளதேர என்று தலைவி ஐயுற்று நடுங்கு மாற்றால்‌ தோழி அவறீடஞ்‌ செய்தியொன்று கூறிக்‌ களவொழுக்கத்தை அவள்‌ வாயிலாகவே அறிய முயல்வதைக்‌ கூறுந்துமை (இருக்கோ. ₹70), உரை) நருநுற்லைது இனை பாலைத்திணை : நடுவு நிலைத்திணையே நண்பகல்‌ வேனிலோடு (தொல. பொ. 9) ௬௫ கஸங்காரறம்‌ சித்திரகவி வகை டை சைய செய்யுட்‌ குற்றங்களுள்‌ ஓன்று (யாப்‌. வி, 525) நயபனாயயாத்‌ சர தலைவனுடைய கண்களைப்‌ பத்துச்‌ செய்யுளாம்‌ புகழும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி. 858, உரை) ூஸ்னிசை வஊடளுசி 1. பகைவரது வேற்றுப்புலம்‌ அழியவிட்ட வீரன.து வெற்றியை மிகுத்துக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 8, 5. பகைப்புலம்‌ அழிவெய்தியதற்கு இரங்கலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 6, 25) ன நூஸயம்‌ பாராரஈ ட்ட ப பதத: அந்த . திலைவியின்‌ அழகை வியங்.துரைக்கும்‌ அகத்துறை: கலக்‌.துழி மூழ்தலு ஈலம்‌ பாராட்டலும்‌ (நம்பியகப்‌, 155)…

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி . ச்சர

ஸ்ஸ்‌ புனா ந்தூரரை ௯ ௬௯ நலம்‌ பாராட்டல்‌ (குறள்‌. 718, அதி.)

௬ ஸியு ஆய்தவெழுத்தகிற்குச்‌ செய்யுளில்‌ வழங்குமொரு பெயர்‌ (தொல. பொ. 885), உரை)

ணிய வாண்சனா யம்‌ ஆய்கும்‌ அடிக்கடி பயின்று வருஞூ சந்தம்‌ (தொல்‌. பொ. – 52௧5)

நசைய சரி ர௰ ஈ னா ஸ்‌ ஓன்பது பாவகையால்‌ அந்தாதியாக இயற்றப்படும்‌ ஒரு பிரபந்தம்‌ (இலக. வி. 8878) தவரத்தினமாலை : அணிகிளர்‌ மாடவீதி ஈச்சரவுச்சியட்கு நவமணி மாலை மானும்‌ (குற்றால. தல. நகரச்‌ சருக்‌. 72)

நகரி மானரார்‌ சூஸ்‌ நூலழகு பத்தனுள்‌ இனிய மொழிகளைச்‌ சேர்த்து வழங்கு தல (கன்‌. 78)

நா

நா க்டாரங்சு ஸ்‌ இணைந்த இரண்டு பாம்புகள்‌ போல வரைந்த சித்திரத்தின்‌ அறைகளில்‌ எழுத்துக்களை அடைக்கும்படியமைநீத சித்திரகவி வகை (தண்டி. 95) க 5 5 ந ட்யொரறுக்சும்‌ பாட்டுடைத்‌ தலைவன்‌ பெஎரின்‌ மூதலெழுத்தின்‌ நாண்‌ மீனுக்கும்‌, நூலின்‌ மூதன்‌ மொழியின்‌ முதல்‌ எழுத்தின்‌ நாண்சகீனுக்கும்‌ உள்ள : பொருத்தம்‌ (வெண்பாப்‌. முதன்‌. 1) ௬௱டஉ௯௯& கு௱ஸங்யியாாம்‌ நாடகத்‌ தமிழ்‌ நூல : நாடகக்‌ காப்பிய ஈன்னூ ஸஅுனிப்‌ போர்‌ (மணி. 9, 60) ௩௩௬௯ சந்தி _ மூகம்‌, பிரதிமுகம்‌, கருப்பம்‌, விளைவு, துய்த்தல்‌ என்று ஐவகைப்பட்ட மகாடகக்‌ கதைப்‌ பொருத்து (சிலப்‌. 8, 72, உரை)

7248 ்‌ டாக்டா்‌ ப. கோபாலன்‌ .

ரட.௬௬ கவிழ்‌ . ப ்‌ ப முத்தமிழுள்‌ கூத்துப்பற்றி வழங்கும்‌ தமிம்‌ இலக்கியப்‌ பகுதி : இனி, நாடகத்‌ தமிழில்‌ தேவபாணி வருங்கால்‌ (சலப்‌. 6, 95, உரை) .

௨.௨௯ வழ க்சூ 1. நாடகத்திற்குரிய நெறி 8. புனைந்துரை வழக்கு ண: நாடக வழக்கினு முலகயல்‌ வழக்கினும்‌ (தொல்‌. பொ. 58)

நாானீனயஙா ௯௬ ஸ்‌ 1. தருமத்தினை யுண்டாக்கும்‌ செங்கோலினையும்‌ அருளினையும்‌ விரும்பியோன்‌ பிறந்த நாளின்‌ சப்பைச்‌ சொல்லும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 9, 44) ௨ அரசற்கு யாண்டு இத்துணை சென்றது என்று எழு.தும்‌ மங்கலம்‌ (தொல்‌. பொ. சம்‌, பகி. 986)

ா௱ண்ரயு ணை போரின்‌ பொருட்டுக்‌ கணவன்‌ பிரிந்த இல்லிலே தலைவி தற்காத்துத்‌ தங்கிய ரிலைமை கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ, 70, முல்லைப்‌. 82)

௬ாணாநஈட்டம்‌ தலைவி நரணும்‌ வகையால்‌ அவட்குத்‌ வைன மன்‌ கூட்ட முண்மையைச்‌ சோதித்தமிகை (இருக்கோ. 672)

நாணுவரயிரக்சல்‌ பத்து அவத்தையுள்‌ நரண்‌ சச்ுதவர்கிறு அவத்தை வகை (தொல்‌. பொ. 700)

கூரயறயரமாுணவை தலைவன்‌ பெயர்களை வஞ்சுப்பாவாற்‌ புகம்க்து கூறும்‌ பிரபந்தவகை (இலக்‌, வி. 68066)

ழி க க்கி நாமிகை வெண்பா : அரசரும்‌ கடவுளரும்‌ நாடமமிகைகோறும்‌ செய்யும்‌ செயல்களை 8ீ0வெண்பாவில்‌ கூறும்‌ டிராப்‌ வகை (பன்னிருபா, 890, 89.1)

கன _ வெண்பாவின்‌ ௪ம்‌றடி யிறுதியில்‌ வரும்‌ ஓரசைச்சர்‌ வாய்பாடு (காரிகை, உறுப்‌, 4)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகறாதி 149

ு௱ர்கூனை ம்‌ உயிர்க்கணம்‌, வன்சண்ம்‌, மென்சணம்‌, இடைக்கணம்‌ என்ற நால்வகை எழுத்துக்கள்‌ (யாழ்‌. ௮௧.)

கார்கூதி

தேவர்‌, நரகர்‌, மக்கள்‌, விலங்கு என்ம நரல்வகைப்‌ பிறப்பு (யாழ்‌, ௮௧.)

நர்சுணி ஆசு, மதுரம்‌, சித்திரம்‌, வித்தாரம்‌ என்ற கால்வகைக்‌ கவி (பிங்‌.) 2. அசுகவி முதலிய நால்வகைப்‌ புலவர்கள்‌ (வச்சணம்‌. செய்யு, 4)

நஈர்பானணா (இண) கான்கு கிலத்துக்குரிய குறிஞ்சி, பாலை, மருதம்‌, தவ்வி என்ற பண்கள்‌

ரம்ப ரர னா அறம்‌, பொருள்‌, இன்பம்‌, வீடு என்ற நான்கு உறுதிப்‌ பொருள்கள்‌ : காற்பொருட்‌. பயத்தோ டெழுதந்‌ தழுவி (ஈன்‌, 4)

௬ரண்டணஊணரிய ஈ லை அந்தாதியாகப்‌ பாடப்பட்டதும்‌ வெண்பா, கலித்து, அகவல்‌, விருத்தம்‌ என்பன மாறி மாறி இயைஙீ்து வரும்‌ 40 செய்யுளுடையதுமான பிரபந்தவகை (பன்னிருபா. 225)

சனம்‌ குறிஞ்சி, முல்லை, நெய்தல்‌, மருதம்‌ என்னும்‌ கால்வகைப்‌ பட்ட நிலம்‌? நாவ௰றீஇயவிஈ நானில துஞ்சும்‌ (இருக்கோ. 79.1)

நீ

நிக்ரிசனாய்‌ 1. தஇிருஷ்டாந்தம்‌ ்‌ 2. ஒரு பொருளின்‌ செயல்‌ முதலியன மற்றோர்‌ பொருளுக்கு ஈன்மையோ, தீமையோ புலப்பட நிகம்வகாகக்‌ கூறும்‌ ௮அணிவகை (தண்டி. 88) றிந்ன யப வண டாள்‌ உவமேயத்தை உயர்த்தி உவமானத்தை இகழ்ந்து சொல்லும்‌ உவமையணிவகை (தண்டி. 90, உரை)

40 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

இியா௰ச்சிஸணையட பல பொருளுக்கு இயையுமாறு சிலேடித் ததை ஒன்றுக்கு நியமிக்கும்‌ சிேலேடையணி (தண்டி. 75)

ஜியாய க சுடத்‌ திர்‌ ன இ ஓரிடத்திற்‌ பல விதிகள்‌ நிகழும்‌ நிலையில்‌ குறித்த ஓன்றை வரையறுக்குஞ்‌ சூத்திரம்‌ (யாப்‌. வி. 1, பகி. 11)

தியம வீல௬சூ* சிலேடை . ்‌.. நியமஞ்‌ செய்து கூறிய சலேடையை வேஹொன்றற்குங கூறி அம்நியமத்தை விலக்கும்‌ சலேடையணி (தண்டி. 76, உரை)

நியயாரால எர வஊாண௰ உவமானமாகக்‌ கூறத்தக்கன பலவற்றுள்‌ சிறந்த தொன்றனையே தேற்றேகாரத்தால்‌ நிச்சயித்துக்‌ கூறும்‌ உவமை வகை (தண்டி. 80, உரை. 9)

ந்ரரிைஸரு பொருள்கோள்‌ கான்கனளுள்‌ நிறுத்த மூறையே துனிகளை அன்னுவயிக்கை (தொல்‌. சொல்‌. 805)

ற்ற காரி நந வார ஒரு நிரலை முன்வைத்து அதன்பின்‌ வைக்கும்‌ மி. ரலை மாறுபட வைக்குங்‌ குற்றம்‌ (இலக்‌, வி, 697)

நிரை காண்க 1/ சிரையசை. இணைக்குநிலேனும்‌ ஒற்றடுத்த – இணைக்குறிலேனும்‌ குறில்‌ கெடிலாலேனும்‌ ஒற்றடுத்த ‘கு.மில்‌ நெடிலாலேனும்‌ ஆகிய செய்யுளசை

நிரை்கூட்‌்டான ரு நீரை கவரும்போது அடிக்கும்‌ பாலைப்‌ பைவகை (இழை, கள. /, 18)

நீரை மீகா டலஸ்‌ போர்த்‌ தொடக்கமாகப்‌ பகைவர்‌ ப௬ நிரையைக்‌ கவர்கை 2 (இங்ஙனம்‌ நிரைகோடலை மேவினாராக (சீவக, 1847: உரை)

இணரயாணசு முற்‌.தியலுகரத்தாலேனும்‌ குற்றியலுகரத்‌ தரேல னும்‌ தொடரப்படும்‌ சிரையசை (தொல்‌. பொ… 827, உரை)

. இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ம்தீம்‌ நிரைய.

காண்க : கிரைபசை முற்றியல்‌ அல்லது .. குற்றியலுகரம்‌ தொடர்ந்துவரும்‌ நிரையசை

நிண கபயொடயர்‌ ஆ சஸ்‌ ்‌ எதிரிகள்‌ கைக்கொண்ட ஆரமிரைகளைத்‌ திரும்பக்‌ கைப்பற்மல்‌ (பு.வெ. 834, கொளு)

ழமிணந ஸ்ட்சி

பகைவர்‌ கவர்ந்த பசு நிரையை மீட்கை

நீனரயாணசு ன. க இணைக்குறிலாலேனும்‌ ஒற்றடுத்த இணைச்‌ குறிலா ீலனும்‌ குறில்‌ கெடிலாலேனும்‌ ஒ.ற்றடுத்த குறில்‌ கெடிலாலேனும்‌ ஆகிய செய்யுளசை

றிளருகயொொர சாறு கிரியா சணா ்‌ பூ

– :. ஆதிரியப்பாவில்‌ நிரையீற்றியற்சர்‌ முன்‌ ஙமிரை முதலியற்‌ சிர்‌ வந்து ஒன்றுந்தளை (காரிகை. உறுப்‌. 710)

நிர ஈட்ட கும்‌ இதழியைந்து பிறவா எழுத்துக்களால்‌ ஆகிய செய்யுள்‌ (இருச்செந்தில்‌ நிரோட்டகயமக வற்தாது)

மீ ௬ண ம்‌ மூன்று நிரையடுத்து வருவதும்‌ செய்யுளின்‌ தொடக்கதிீ திருப்பின்‌ நன்மை பயக்குமென்று கருதப்படுவதுமான செய்யுட்கணம்‌ : கிலக்கணந்தானே மலர்த்திரு விளங்கும்‌ (இலக்‌. வி. 800, உரை)

முலைக தினை . அசரம்‌. இறைவன்‌ இயங்குதிணைக்கண்ணும்‌ நிலத்திணைக்‌

கண்ணும்‌ அவற்றின்‌ தன்மையாய்‌ நிற்குமாறு (தொல்‌ எழுத்‌. 46, உரை)

நிணலவமைட௬்சூ ௮ணிவகை (திவா.)

ழமிலவலையமணாழடிவம்‌ ்‌ டட வக காண்க : நிலைமண்டில வா௫ரியப்பா. சீர்கள்‌ தும்பரில

அளவொத்த அடிகளையுடைய ஆசிரியம்‌ (இலக்‌. வி. 794, உரை) ப

முஹை ண்டி வாகிரிகயாப்யபாா தர்கள்‌ தம்மில அளவொத்த அ௮டிகளையுடைய ஆசிரியம்‌

(இலக்‌. வி. 794, உரை)

ர்க்க ….. பரக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

நிலைமொழி ந – பதப்‌ புணர்ச்சிக்கண்‌ முதனிற்கு மொழி: நிலைமொழி முன்னர்‌ வேற்றுமை யுருபிற்கு (தொல்‌. எழுத்‌. 728) நிணப்புக்‌ கா ஆரூ ்‌ . ஐஞ்சருள்ள இசைப்பாட்டு (சிலப்‌. 8, 16, உரை) நிரூ ச*சசஸ்‌ . காண்க: நிலைமொழி : நிறுத்தச்‌ சொல்லே குதித்து வரு இளவி யென்று (தொல்‌. எழுத்‌. 107) ழிணருயடா ஸர வ) ழ்‌ எல்லாப்‌ பொருளையும்‌ அறிந்து, எதிர்வரும்‌ மொழிகளை எடுத்துரைக்க வல்லார்‌, குழுமிய அவை (யாம்‌. வி. பக்‌, 5.15) மிணனாஸ்யாணர்‌! ஒரு பொருள்‌ ஒப்புமையாற்‌ பிறவிதொன்றனை ஞாபகப்‌ படுத்‌ துவதாகக்‌ கூறும்‌ அணிவகை (அணியி, 8)

நீ குட்‌்டடஸ்‌ 7. நீளச்‌ செய்கை 2. குற்றுயிரை கெட்டுயிராக இசைக்கும்‌ செய்யுள்‌ விகார வகை (தொல்‌. சொல்‌, 408) நீருந்ணைந்திரங்கல்‌ கூட்டம்‌ வாயாது காலம்‌ நெடி. தாகத்‌ தலைவன்‌ தலைவியை நினைந்து இரங்குதலாகிய அகப்பொருட்டுமை (சங்‌. ண்‌ தீன மெொ௱ஹி | 3, சபதம்‌: நீண்மொழிக்‌ குன்றா நலவிசைச்‌ சென்‌ ஹோம்பல்‌ (மலைபடு. 599) 2. வீரனொருவன்‌ செய்து வஞ்சினங்‌ கூறும்‌ புறத்துறை. (புறநா. 287, தலைப்பு) குர்‌ ஆகணாஸம்‌ ர செய்யுளின்‌ முதலில்‌ மங்கலமாக அமைக்கத்தக்கதும்‌ கேர்‌ கீரை நிரை யென வருவதுவாகிய செய்யுட்குணம்‌ (இவா.) நர்ய்பாணட. நடுகல்லை நீராட்டித்‌ தரய்மை செய்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்‌ துய: காட்டு கால்கோ ணீர்ப்படை, நடுகல்‌ (தொல்‌. பொ,

90)

இலக்கியெக்‌ கலைச்சொல்‌ அகரரதி ர்க்பி நீர டற்‌ பாருவும்‌ ரணி. எற்கு பெண்பாற்‌ பிள்ளைத்தமிழ்ப்‌ பருவம்‌ பத்தனுள்‌ பாட்டுடைத்‌ தலைவி நீராடுதலைக்‌ கூறும்‌ பகுதி

றர ட்டி நிசோட்டகம்‌ து ரூட்பம்‌ ர்‌, நுண்மை: ‘கெய்யினும்‌ யாருமறிவர்‌ புகைதுட்பம்‌ (காலடி. 888)

2.௨. அறிவு நுட்பம்‌

8. பொருளின்‌ நுட்பம்‌: திட்ப சூத்திரம்‌ (நன்‌. 18) ஒருகருத்தைக்‌ குறிப்பினாலுணர்த்தும்‌ அணி (கண்டி, 62)

நுண்ணிய ஆராய்ச்சி. தோன்ற எழுதப்‌ பெம்ற உரை (யாப்‌, வி. 4)

நுட்பஞ்‌ சிமக்தன

நூவலாச்‌ செல்‌ ஒரு பொருளைப்‌ பழித்தாக்‌ போலப்‌ புகழும்‌ அ௮ணி (வீரசோ அலங்‌. 88) ரூவாஸஈ மூவர்சி காண்க: ம, ஓட்டணி (குறள்‌, 275, உரை) 2. குறிப்பெச்சம்‌ (ஈன்‌. 859, மயிலை.)

நூவாவுமழிக்‌ சோற்றாம்‌ 7. பாடி வீட்டுள்ளோர்‌ ம௫ழ்ந்துரைத்தற்குக்‌ காரணமான

நிரை கொண்டார்‌ வரவுணர்த்தும்‌ புறத்துறை (தொல்‌, மபா. 58)

2. ஊரிலுள்ளோர்‌ கண்டு மஒழ்நீதுரைதீதற்குக்‌ காரண

. மான நிரை மீட்டோர்‌ வரவுணர்த்தும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ, 58)

நூ ஞால ஆகமம்‌ : ஒற்று மூரைசான்ற நூலும்‌ (குறள்‌. 584) ஆலோசனை: ஏதிலவேதிலார்‌ நூல்‌ (குறள்‌. 840)

்க்க்‌ . டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌!

ரால்‌ பபா ய்படர ஸ்த 2 தொகுத்தல்‌, விரித்தல்‌, தொகைவிரி, மொழி பெயாப்பு என நால்வகையாக இயற்றப்படும்‌ நூலினமைப்பு (௩ன்‌. 50)

நால்‌ வாமுகளூ 1. செய்யுள்‌ வழக்கு 2: சாஸ்திர முறை (சீவக. 414, உரை)

தாவழகு சுருங்கச்‌ சொல்லல்‌, விளங்க வைத்தல்‌, நவின்றோர்க்‌. இனிமை, ஈன்மொமி புணர்த்தல்‌, ஓசையுடைமை, ஆழ்‌ மூடைத்தாதல்‌, முறையின்‌ வைப்பு, உலக மலையாமை விழுமியது பயத்தல்‌, விளங்குதாரணத்தாதல்‌. என்னும்‌ பத்துவகை நால்‌ நயங்கள்‌ (ஈன்‌. 18)

நாழிஸ்‌ ன்‌

ரீ. கொன்று குவிக்கை: ஒள்வாள்‌ வீசிய நாழிலும்‌ (தொல்‌. பொ, 78)

2. . வீரனொருவன்‌ பகைமன்னர்‌. சேனையைக்‌ கொன்று தன்‌ வேலைத்‌ திரித்து ஆடுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 7, 15)

.9, பொருள்‌ கருதி வமிபறிப்பார்‌ மக்களைக்‌ சொன்று குவிக்குமிடம்‌ : (நாழிலு மிழுக்கும்‌–(கு.றிஞ்சிப்‌. 2589)

நாூஹதிவாட்டு . வீரனொருவன்‌ தன்‌ மெய்யிற்றாக்கிய வேலைப்‌ பறித்துப்‌ பகைவர்‌ மேலோக்கியதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 8) 10)

நாறியா- ்‌ நூ ற்பாவகவல்‌, இலக்கணம்‌ முதலிய அமைத்தற்குறிய அகவல்‌ வகை (திவா.)

சநோஞு்பாாா வாக வல்‌ இலக்கணம்‌ முதலிய அமைத்தற்குரிய அகவல்‌ வகை (இவா.)

நாத்றுந்தா தி 100 வெண்பா ௮ல்லது கலித்துறை அ௮க்தாதியாகப்‌ பாடப்‌ _ படும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌, வி. 9842) நானா செய்யுட்குற்றம்‌ (யாப்‌, வீ, பக்‌, 525)’

இலக்யெக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ர்க்க நானா யமகம்‌ 1, பரயிூரம்‌. ி 2. நூலின்‌ ஆரம்பம்‌ : இந்நூன்‌ முகத்து கரைக்கப்‌ படுவதாகய இறப்புப்‌ பாயிரம்‌ (௪. போ. பா. பக்‌. 85, சுவாமி. 50) 2. நாற்றுமை

கெ

ிருஞ்சரசி ௬ட்௫ சொல்லாம்‌ குறியாது மனத்திலுள்ள பொருளைக்‌ குறிக்க வருஞ்‌ சுட்டு (கலித்‌. 120, உரை) செத்‌ கணி௫ தாதா 1. மனத்தைக்‌ காதலர்பால்‌ தூது வீடுவதாக அதனை முன்னிலைப்படுத்திக்‌ கூறும்‌ பிரபந்தம்‌ எ. மெய்கண்ட சாத்திரங்களுள்‌ ஒன்றும்‌, உமாபதி சிவா ப சாரியர்‌ இயற்றியதுமான சைவ இத்தாந்த நூல்‌ இநனு சோ புலத்குல்‌ அன்பற்ற காதலரிடஞ்‌ செல்லும்‌ மனத்தோடு புலந்து தலைவனேனும்‌ தலைவீயேனும்‌ கூறும்‌ அகத்துறை (குறள்‌. 190, அதி.) நெட்டு விருத்தத்தில்‌ நெடிய சந்தம்‌ ட்டே முகத்து 7, இரண்டு மாத்திரை கொண்ட உயிரெழுத்து : நெட்‌ டெழுந்திம்ப ரொத்தருற்‌ ஜெழுத்தே (தொல. எழுத்‌. 41) ௮. பெயர்‌ முழுமையும்‌ அடங்கிய கையெழுத்து ெரலடி _ ள்‌ ர ்‌ ஐஞ்சீரான்‌ வரும்‌ அடி : (மூவைஈ தெழுத்தே நெடிலடிக களவே (தொல்‌. பொ. 851) அடுஙா கணா க்ளூ க அரிச்சுவடி. (தொல. எழுத்‌, 24, உரை) இரருளுகிரி வண்ணம்‌ நெட்டெழுத்துப்‌ பயின்றுவரும்‌ சந்தம்‌ (தொல, பொ தவ. இஃ க, 0

ர்‌.கீ6. டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

நந்தா க்கு ! த தூக்கு எழனுள்‌ முன்‌ கொண்டது (சிலப்‌. 5, 16, அரும்‌.)

௫ ழியாவங்கா ஜய்‌ போரில்‌ வீரனொருவன்‌ தனக்கு மிகரில்லையென்று மேம்‌ படுத்துரைக்கும்‌ ௮ணி (மாறனலங்‌. 812)

ரய யதி வாகி வி ரனொருவன்‌ பகைவர்‌ சேனையைக்‌ குட்டித்‌ தன்‌ ஆண்மையை அஉயர்த்துக்‌ கூறும்‌. புறத்துறை (பு. வெ.

ட ௨74) ்‌

பெரு ணணா உயாட்‌. (ர எழ்டிசீ சிறுமையும்‌ பன்னீரடிப்‌ பெருமையும்‌ உடைய வெண்பா வகை (தொல்‌. பொ. 480)

செருமாகல்‌ 7. கடலும்‌ கடல்‌ சார்ந்த இடமும்‌ : எற்பாடு நெய்த

லாதல்‌ மெய்பெறத்‌ தோன்றும்‌ (தொல்‌. பொ. 8) 2. நெய்தற்றிணையின்‌ உரிப்பொருளாகிய இரங்கல்‌ : கெய்தல்‌ சான்ற வலம்பல (மதுரைக்‌. 552) 8. சாப்பமை : ஓரினெய்தல்‌ கறங்க (பூறகா. 194) சரமிணவக்கலஸ்‌ வழியின்‌ எதமுணர்த்தி இரவில்‌ அவ்வமியே தலைவியிடம்‌ வருதல்‌ தகாதெனத்‌ தோழி தலைவனை விலக்கும்‌ அகத்‌ துறை (மாறனலங்‌. 101, உரை, பகீ. 448)

நர்‌ 5 1 கக்‌ காண்க : நேர்பசை. குற்றுகர முற்றுகரங்களோடு இயைந்து வரும்‌ நேரசை (தொல்‌. பொ. 810, உரை)

ரிந்‌ வளுசி காண்க : சபாகிலை வஞ்சி

2ரரயானா௪ க குற்றுகர முறுறுகரங்களோடு ண்ட்‌ நேரசை (தொல்‌. பொ. 816, உரை) ன

(ர ௫

குறிலும்‌ நெடிலும்‌ தனித்தேனும்‌ உற்றெடுத்தேனும்‌ வரும்‌

அசைவகை (யாப்‌. 6)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி : ச்சீ

62 ட. ஆ

அடி. ஐந்தனுள்‌ நாற்்‌ரால்‌ வருவது (தொல்‌. பொ.

-.. வச்ச)

ரரி ்‌ காண்க : நேரிசை வெண்பா. இரண்டாமடியீற்றில்‌ தனிச்‌ சொழ்‌ பெற்றுவரும்‌ வெண்பா வகை

ரரிஸசகச சிந்தியாஸ்‌ மொண்யா ்‌ இரண்டாமடியில்‌ தனிச்சொற்‌ பெற்றுவரும்‌ சிந்தியல்‌ வெண்பா வகை (காரிகை, செய்‌. 7)

(ோரேரிணக பபா௱சிரியபயப்டயா ஈற்றயலடி முச்சராய்‌ வரும்‌ ஆசிரியப்பா

டப்ப மொத்௲தாழிசைக்‌ கனிஙப்யாா தரவொன்றும்‌ தாழிசை மூன்றும்‌ தனிச்சசொலலுஞ்‌ சுரிதக மும்‌ பெற்றுவரும்‌ கலிப்பா (காரிகை. செய்‌. 716)

:ரின௫௪ வெண்பா இரண்டாமடி யீ.ற்‌.றில்‌ தனிச்‌2சாற்‌ பெற்றுவரும்‌ வெண்பா வகை

ரென்ாறுாாகிறரியயா க்‌ னை நேரிம்‌.வியற்சீர்‌ மூன்‌ கேர்‌ வருந்தளை (காரிகை. உறுப்‌. 10, உரை)

கொ

நொச்சிக ஜினணா கொச்சி மாலை சூடி வீரர்‌ எயில்‌ காத்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்‌

இணை (பு. வெ. 8, கொளு)

நொச்சி வாலை வீரர்‌ எயில்‌ காத்தலைச்‌ சிறப்பிக்கும்‌ பிரபந்த வகை (யாழ்‌: ௮௧.)

போடி

7. சொல்‌ ? புதல்வரை மருட்டும்‌ பொய்ந்‌ கொடி பகரவும்‌ (பெருங்‌. உஞ்சைக்‌. 29, 842)

ஐ. கையின்‌ இரண்டு விரல்களைச்‌ தெறித்து உண்டாக்கும்‌

ஓலி

5. கைவிரலை கொடிக்குங்‌ கால நுட்பம்‌ ன: கண்ணிமை

கொடியென வவவே மாத்திரை (தொல. எழுத்‌. £)

3249 டாக்டா்‌ ப. சகோபாலகச்‌

ிநாணாடிச்‌ சிந்து – ்‌ காண்க : கொண்டி நாடகம்‌. : கள்வன்‌ ஒருவன்‌ ‘படையி லுள்ள குதிரையொன்றைத்‌ இருட முயன்றபோது. கால்‌ தறியுண்டு பின்‌ ஈல்வபி பெற்ற செய்தியைச்‌ இந்து செய்யு ளாற்‌ புனைக்து கூறும்‌ நாடக நால்‌,

நோ

(2காாக்௯வாிகாரம்‌ காண்க? தற்குறிப்பேற்றம்‌ (வீரசோ. அலங்‌. 25) (₹?௱ ௬௭௭ 1. ஓசை முதலியவற்றால்‌ கேட்டாரை மீட்டும்‌ தன்னை கோக்கச்‌ செய்யும்‌ செய்யுளுறுப்பு (தொல்‌. பொ. 446) ல… விருப்பம்‌ (யாழ்‌. ௮௧.) 2. ஓர்‌ உவம உருபு (தொல்‌. பொ. 887) 2 ஆருடம்‌ பொருள 1. குறிப்புப்‌ பொருள்‌ “. கருகம்‌ சொற்களலாமைந்த சுவையுடைப்‌ பொருள்‌ (நர ஆகக்திர்‌ மீறாக்ர. ஸ்‌ . தலைவன்‌ சோக்கியவிடத்துத்‌ தலைவீ எதிர்‌ கோக்குதல்‌ 2 கோக்கெதிர்‌ கோக்குதல்‌ தாகீகணங்கு தானைக்‌ கொண்டன்ன துடைத்து (குறள்‌. 1022)

பி

ஆஃ டை காண்க: பஃறொடை வெண்பா, கான்கடியின்‌ மிக்கு வரும்‌ வெண்பா (காரிகை, செய்‌. 5, உரை) – று ண்ட வெண்பா ்‌ நான்கடியின்‌ மிக்கு வரும்‌ வெண்பா [கரரிகை. செய்‌, 2, உரை) யாகூட்‌ ௫ ப மூய.ற்சியான்‌ வரத இளைப்பாலும்‌ பாரம்‌ பொருத்ததா லும்‌ மனைக்கிழயவனை உழுகின்ற எருதகி துடன்‌ உவ.௰ில்கும்‌ பு௰த்துறை (பு. வெ, 10, பொதுப்‌. முல்லைம்‌, 85: பகூற்சூரி ., களவொழுக்கத்திற்‌ பகற்காலத்தே தலைவனு தலைவியும்‌ – சர்திச்கக்‌ குறிப்பிட்ட இடம்‌ (ஈம்பியகப்‌, 28)

இலக்கியக்‌ சலைசீசொல் அகரஈதி 749

டாகுாண்டயாகாம்‌ பகுக்கத்தகாத சொல்‌ (ஈன்‌. 1980) யாரூ ஜி அடியொன்றுக்கு ஒன்பது எழுத்து வரும்‌. சநீதம்‌ (வீரசோ. யாப்‌. 22, உரை) யாரஜிய்‌ பொருள்‌ அிரூஜி தனக்கு ஓரு பொருளின்றிப்‌ பகுதியின்‌ பொருளி2லயே வரும்‌ விகுதி (வக, 847, உரை) டா (ரூ௩ச சயம்‌ பகுதி விகுதி முதலியனவாகப்‌ பிரிக்கக்கூடிய மொழி (நன்‌. 78). ்‌ உரமாக வட நராய்உர ப பகுதி, விகுதி, இடைஙிலை, சாரியை, அசந்து, விகாரம்‌ என்ற சொல்லுறுப்புகள்‌ (கன்‌. 1589, உரை) டபாண கக்‌ ெளெ௱டை. காண்க: 1. முரண்டொடை 2. . மாறுபட்டவற்றின்‌ சேர்க்கை உாசுணலை 1. அழகு தேமல்‌ : பசலை சேர்முலை மங்கையர்‌ (கந்தபு. இரணியன்‌. யத்‌. 56) உ. டபபான்னிறம்‌ : பாகூர்‌ நெருஞ்சிப்‌ பசலை வான்பூ (புறநா. 155) 5. காம கோயால்‌ உண்டாம்‌ நிற வேறுபாடு : பசலை யாயப்‌ பிரிவு தெய்யோ (ஐங்குறு. 2௧1) 2. இளமை? பசலை கிலவின்‌ (பு.௰கா. 294) த. கவலையின்மை டானாுசு கணியாஸஊ்‌ சீவக சிந்தாமணி, சிலப்பதிகாரம்‌, மணிமேகலை, வளையாப்தி, குண்டலகேசி என்ற ஐம்பெருங்‌ காப்பி யங்கள்‌ யஞ்ச வட்சணாம்‌ எழுத்து, சொல்‌, பொருள்‌, யாப்பு, அணி என்ற “ஐவகைத்‌ தமிழிலக்கணம்‌ உட ஸ்‌ ்‌ ‘நாலின்‌ பகுதி (தொல்‌. பொ. 491, 494)

டி௫ு௯ ௯15 சை

தாழ்‌ உச்சரிக்கப்படும்‌ ஒலி

7௪0 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

டயானா ௬௬ பமெெொ௱ழிசூ்‌ ஒன்றனை ஏ.ஙிட்டுச்‌ சொல்லுகல்‌ 2: அவற்றைச்‌ செய்யப்‌ பட்டனவாக இல்லாது படைத்து மொழிந்தமையால்‌ (இறை. 78, 66) ட்ப ண பண ட அறப்போர்‌. கெறியினின்றும்‌ மாறுபடுகை ? -படைமடம்‌ படான்‌ பி௰ர்‌ படைமயக்‌ குறினே (புறநா. 1 42) உணட வாழ க்ளூ – தம்மில இனமொத்த படைவீராக்கு அரசன்‌ படை வழங்கு தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 4, 4) பானா ரூ சாட்‌ ௫ ்‌ லு மூன்ன3ம யறிந்ததைக்‌ குறிக்குஞ்‌ சுட்டு: அதுவே பண்டி சுட்டு ( இறை. ௨, உரை, பக்‌, 24) பாணா கத உரையும்‌ பாட்டுமாகச்‌ செய்யப்படும்‌ ஒருவகைப்‌ பனுவல்‌ (தொல. பொ, 492) டாணாயார ர௫ூவொயயார்‌ பண்புப்‌ பெயர்‌ பண்பிக்கு ஆகி வருவது (தொல்‌, சொல்‌. 115) டண யீ ்‌ பண்பையுடைய பொருள்‌ : வினை மூதலாலும்‌ பண்பியு மாகிய ஒரு நிமித்தம்‌ பற்றி (மிதால்‌. சொல்‌. 222, சேனா.) உர ர யர 1. வண்ணம்‌, வடிவு, அளவு, ௬வை யென்னும்‌ நாற்குணம்‌ 2… இயல்பு: நுண்ணிதின்‌ விளக்க லதுவதன்‌ பண்பே (தொல்‌. பொ. 278) 9. மனத்தன்மை 2. பண்புப்பெயர்‌ : பண்புகொள் (தொல்‌. சொல்‌. 19) டபாண ்கு௱லனா கொயபர்‌ 3. பண்புச்‌ சொல்‌ தழுவிய பெயர்‌ : பண்புகொள்‌ பெயர்க்‌ கொடை (தொல்‌. சொல்‌. 18) 5. பண்படியாகப்‌ பி.றந்‌த பெயர்ச்‌ சொல்‌ (சொல்‌. எழுத்‌ 262, உரை)

பயர்‌ கொடை

பண்பியைக்‌ குறிக்கும்‌ பெயர்‌ ; பிறக்‌ தவழிக்‌ கூறலும்‌ பண்புகொள் பெயரும்‌ (தொல்‌, சொல்‌, 115)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 727

மாண்டன பண்போடு பண்பிக்கு உளதாகிய ஓற்றுமை நயத்தை விளக்குகற்கு வரும்‌ *ஆகய’ என்னும்‌ பண்புருபு தொக்கு நின்‌ றவையும்‌ ஓரு பொருளுக்கு இரு பெயர்கள்‌ பொதுவும்‌ திறப்பும்‌ வந்தவையும்‌ பண்புத்‌ தொகைகளாகும்‌. (தொல்‌, 8.99. ஈன்‌. 885). முன்மொழிப்‌ பண்புத்‌ தொகையும்‌

. (வீ ரசோ. தொகை. 5, உரை)

பனாயபுதொருமோழி காண்க: பண்புத்தொகை : ஜம்பாலறியும்‌ பண்புதொகு மொழியும்‌ (தொல்‌. எழுத்‌. 498)

யாணபுருயு . பண்பைக்‌ குறிக்கும்‌ ஆகிய என்னும்‌ சொல்லுருபு (நன்‌ 865, உரை)

டரண்டு பாண ௰௰ ஒத்த பண்பு சொல்லி உவமிக்கும்‌ உவமை (தண்டி. 89) _பாணவயொ௱ட்‌்டு காண்க ; பண்புத்தொகை, வடாஅ௮ தெதன்னும்‌ முற்று வினைக்‌ குறிப்பைப்‌ பெயர்ப்படுத்திப்‌ பனிபடு நெடுவரை யொடு பண்பொட்டாக்‌ (புறநா. 6, உரை) டாசூச*ு ீசு௯ஸ்‌ 1. சொற்றொடரைக்‌ தனித்தனிச்‌ சொல்லாகப்‌ டரிக்கை உ. ர்‌: சிரைப்‌ பதச்சேத மென்றும்‌ பகர்வர்‌ (யாப்‌. வி. ௮, பகீ. 278) யாசப்புணார்‌ ச்சி 8 நிலை மொழியும்‌ வருமொழியும்‌ ஓன்றுபடுகை (௩ன்‌. 244, மயிலை )

ப௲வியயல்‌ ர பதத்தின்‌ இலக்கணமுணர்த்தும்‌ பகுதி

பாச்வுரை ்‌ ர . ள்‌ சொ.ற்றொடரைப்‌ பதம்‌ பதமாபை பிரித்துரைக்கும்‌ பொருள்‌ : விரித்துரை பதவுரை விரித்த சூரனை (பிய. 7, 91715)

பதிகம்‌ ட்‌ ௪ ௬ * ௬ உ *

தெய்வத்தைப பற்றிப்‌ பெரும்பாலும்‌ பத்துச்‌ செயயுட

களால்‌ பாடப்படும்‌ பிரபந்தத்‌ தொகுதி

3.5 டாக்டா்‌ ப, கோபாலன்‌

டாக விரசு முஸ்ஸை கற்புக்கு அறிகுறியாக அணியும்‌ முல்லை (தக்கையாகப்டி 1779, உரை)

உ திஞ்ரா ற்‌ கா ஜி வெண்பா அலலது கலித்துறையில்‌ பத்துப்‌ பாடலால்‌ அந்தாதியா கப்‌ பாடும்‌ இலக்கியம்‌ (இலக்‌. வி. 8471)

யா ஜ்ந்ராப்‌ பாது சர தி பெரும்பாலும்‌ 10 பாடற்கு ஓரு சந்தமாகப்‌ பத்துச்‌ சந்த பேதமூடைய 100 செய்யுளில்‌ ௮ந்தாதியாகப்‌ பாடப்படும்‌ பிரபந்தவகை (மதுரைப்‌ பதிற்றுப்‌ பத்தந்தாது)

யபரந்டீதர்‌ யாறிகச்சுஸ தலைவியின்‌ பெற்றோரைக்‌ சலைவன்‌ வாழ்த்திப்‌ புகழும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 117, ஆண்பாழ்‌. 5)

டாக [ரா மீ தலைவன்‌ பிரிவல தலைவிக்கு உண்டாம்‌ தோய்‌ 2 பயலை கோ யுரையாயே (திவ்‌. பெரியதி. 8, 6,&) வயபனா (ுர்நறு செய்யுளுக்குப்‌ பொருள்‌ கூறுமிடத்துப்‌ பொருள்‌ இனிது விளங்கத்‌ தனித்தனி3ய பிரிக்கப்படும்‌ செொர.ற்றொடர்‌.

டா யடானர்‌’ ண ஸ்‌ சொழம்மொடரில்‌ எழுவாய்‌ . கொண்டு முடியும்‌ சொல்‌; அன்ரி யனைத்தும்‌ பெயர்ப்பயணிலையே (தொல்‌. சொல்‌,

62) உ௱ ய ணா கையா உல

பயன்‌ பற்றி வரும்‌ ஒப்புமை (தொல்‌, பொ. 276, உரை) பாயிர ட்ட ம௦க2௨௧

என்‌

குணம்‌ நான்கனுள்‌ சகண்டறமியாகன கண்டு மி யுண்டாம்‌ மனங்‌ கொள்ளாகிலை: கண்டறியாகன சண்டுழி மனங்‌ கொள்ளாத பயிர்ப்பும்‌ (தொல்‌. பொ. 22, உரை) வ… மனங்‌ கொள்ளாமை : பயிர்ப்பச ஓ

றிகாற்‌ ல்லி, அவக, 1024) எல்‌ உரயேபார கர யட்டா&்‌ சூர

மகளிர்‌ தனங்களைப்‌ பத்துப்‌

பாடலால்‌ சிறப்பிக்கும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி. 852)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 29௪

உர ணரி ட போர்‌ முகத்தில்‌ ஆயிரம்‌ யானைகளை அழித்து வென்மு வீரனைப்‌ பாட்டுடைத்‌ தலைவனாகக்‌ கொண்ட பிரபந்த வகை (இலக, வி. 689) யர ஆலா ௭ பயபிஞ்‌ பிரி ரை பரதக்தையைக்‌ குறித்து மனைவியை விட்டுப்‌ பிரிந்திருத்‌ தலைக்‌ கூறும்‌ அகத்துறை (௮ககா. 804), உரை) டார ஸா வாழ்‌ ரூ உலக வழக்கு : இவை செய்யுளகத்‌ தலலது பரவை வழக்கி னுள்‌ வாரா (தொரல்‌. பொ. 8280, உரை) உரி சாண ஓரினத்திவிருந்து ஒரு பொருளைப்‌ பிரித்து அதனை உயர்த்திச்‌ சொல்லும்‌ ௮ணிவகை (மாறனலங. 447) காண்க : ஓழமிப்பணி ம்ாரிசிஸ ௯ூடஈறிஸலை பரிசில்‌ நீட்டித்த தலைவனுக்குப்‌ பரிசில்‌ வேட்டோன்‌ தன்னிடும்பை கூறிக்‌ கேட்கும்‌ புறதீதுறை (புறகா. 701) நரரிசிஸ்‌ அனா. தன்‌ புகழ்‌ கூறுவோர்க்கு அரசன்‌ வேண்டியன வழங்கி அவர்‌ மகம விடை கொடுத்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துமஹை (ப. வெ. 9, 286) டார்‌ சிர்‌ பரிசில்‌ வேண்டி இரப்போர்‌ : பரிசில்‌ வாழ்சி்கைப்‌ பறீசில சேத்த (சிறுபாண்‌. ௪710) டா ரிசி ஞ்ரோர நர அசசன்‌’ முன்னே பறீசிலர்‌ தாரம்‌ கருதிய பேறு இதுவெனக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பூ௰ப்‌. வெ. ௪9. 8. டாரிசினர்‌்்‌ண ஸ்‌ பரிசில்‌ கொடுத்த பின்னும்‌ விடை கொடுத்துத்‌ சாந்த்தகுள்‌ தலைவணிடத்தினின்று பரிசில்‌ பெற்மோன்‌ தானே செல்ல ஒருப்படுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 4, 55). : டாரினாாாயாயறாாவஸவயமாக௱ ரஸ்‌ உவமானப்‌ பொருள்‌ அப்போது நிகழுஞ்‌ செய்கையிற்‌ பயன்‌ படுத்தம்‌ பொருட்டு உவமேயத்தின்‌ உருவத்தைக்‌ கொண்டு பரிணமித்தலாகிய அலங்காரவகை

14 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

ஷூ

யரியாட்‌ (௫ : யரியாடல்‌ 1. ஓருவகைப்‌ பா (தொல்‌. பொர. 250 2. எட்டுத்‌ தொகையள்‌ எழுபது பரிபாட்டால்‌ தொகுக்கப்பட்டதொரு நால்‌: செய்ய பரிபாடற்‌ ௮ி.ற௰ம்‌ (தனிப்பா.) ்‌ யாரியாணட ச ச்ஷூக்‌ திரய்‌ ர நூலின்‌ பரிபாஷைகளை விளக்கும்‌ சூத்திரம்‌ (யாப்‌. வி பக. 724) வாரியா வருதி குற்றெழுத்து அல்லது நெட்டெழுத்து டார்‌ ஈ நீர்‌ நந காரி! ப௱ரிவருக்தனை. ஒன்றைக்‌ கொடுத்து மற்றொன்று பெறு கலைக்‌ கூறும்‌ ௮ணி (தண்டி. 85) டார ம ஈயாட்்‌ ெொயயாரி ஒரு பொருட்‌ பல்பெயர்‌ (சூடா.) ஆனை யெண்ணும்‌ பரியாயட்‌ பெயருடைய (௪. போ. பா. &, பக்‌. 54)

டார்‌” படா பபாய்‌ பொருளை மெவளிப்படையாகக்‌ கூறாது குறிப்பாற்‌ கூறும்‌ அணி (தண்டி. 77)

டார்‌ பார ௬ ௬ணனா

12… பண்ட மாற்றுகை “…. ஒன்றைக்‌ கொடுத்து மற்மொன்று பெறுகலைக்‌ கூறும்‌. அணி (தண்டி. 65) காருந்தினா விஞ்வு சூத்திர நிலை கான்கனுள்‌ முன்பின்‌ சூத்திரங்களோடு இயைபில்லாது சேய்மையிலுள்ள சூத்திரத்தினோடு இயைபுபட்டு நிற்பது (ஈன்‌. 19) பாயப்‌ டப ்‌ 1. சதநூலின்‌ பிண்டப்‌ பொருள்‌ : பருப்‌ பொ ருட்டாகிய பாயிரம்‌ (இறை. கள. 1, உரை) 6. சுவையற்ற செய்தி : பதர்ச்சொற்‌ பருப்பொருள்‌ பன்னுபு நீக்கி (பெருங்‌. இராவண. 4, 51) 9. மேலெழுந்தவாரியான பொருள்‌ 2 , பருப்பொருள்‌ கடிந்து பொருட்டொடர்ப்‌ படுத்து (பத்துப்பாட்டு, உரைச்சறப்‌.)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 1752

உர பாய்‌

7. காலம்‌: இவைபாராட்டிய பருவழு மூளவே (அகா. 26)

2. கார்‌, கூதிர்‌, முன்பனி, பின்பனி, இளவேனில்‌, முதுவேனில்‌ என்ற ஆறு இருலுகள்‌ : பருவமாமினும்‌ (கந்தபு. மார்க்‌, 188)

பாட்சர்சூடா மை ஸ்‌

70 வகைச்‌ சந்தங்களால்‌ இயன்றதும்‌ 1409 முதல்‌ 100 வரை

செய்யுளுடையதுமான பிரபந்தம்‌ (இலக்‌, வி. 984)

உாஸஷ்பயொருட்பெொயயாமி’

காண்க : பலபொருள்‌ ஒரு சொல்‌. பலபொருள்‌ கொண்ட

-ஓரு பதம்‌ 2 ஆரு வலைய்‌ பலபொருளொரு சொல்‌ (தொல்‌.

சொல்‌, 58)

டாஸ்னைி இர்த்தனத்தில்‌ திரும்பத்‌ திரும்பப்‌ பாடப்படும்‌ உறுப்பு பம்வஸவாண்‌ை (௫

7. பல வருடம்‌ : பல்லாண்டும்‌ பரமாத்தமனைச்‌ சூழ்ந்‌ இருக்‌ தேத்துவர்‌ (இவ்‌. திருப்பல்‌. 148)

௨… நீடு வாழ்க என்னும்‌ வாழ்த்து : பல்லாண்டென்னும்‌ பதங்கடந்தானுக்கே பலலாண்டு சக தவ (தஇிருவிசை , இருப்பல்‌. 4)

9. திருப்பலலாண்டு

டயாஸயாஉப்பராணனா மாசசரர்‌’

ஒரு பொருளினிட த்துப்‌ பல தருமங்களிருத்தலா.ற

பல பொருள்களை அதன்பால்‌ ஆரோபித்துக்‌ கூறும்‌ ௮ணி

(அணியி. 7)

்‌_ புவயோோ ரு ஞாரவாணயை ஓர்‌ உவமேயத்துக்குப்‌ பல பொருள்‌ உவமையாக வரும்‌ உவமையணி (தண்டி. 907

வவஸயோருளொருசெல்‌ பல பொருள்‌ கொண்ட ஒருபதம்‌ : ஆயிருவகைய பலபெசரு ளொரு சொல்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 54)

ரஸா ஐம்பாலுள்‌ உயர்திுணையிற்‌ பன்மை குறித்து வரும்‌ பால (கன்‌. 264)

உஸ்ரநநி கட்‌ உலகி பொருண்மேல்‌ வருஞ்சுட்டு

ர டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

பஸரரிகெ௱ஸ்‌ காண்க : 1, பலர்பால்‌ (தொல்‌. சொல்‌, 7) ஃ. பலருமறிந்த செய்தி 9, வதந்தி (திவா. பாணி மெய்வர்க்கம்‌ உாவஸவயபிரஞ்‌ (பயோ ணனியபுவலாணா௰ ஒரு வாக்கியப்‌ பொருளோடு மற்றொரு வாக்கியப்‌ பொருள்‌ உவமிக்கப்படுகையிற்‌ பலவிடங்களில்‌ உவமவுருபு வெளிப்‌ பட்டு வரும்‌ உவமை வகை (தண்டி. 80) யபாவணாநி செஸ்‌ காண்க : பலவின்பால்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 9) ஐம்பாலுள்‌ அஃறிணையிற்‌ பன்மை குறிக்கும்‌ பால்‌ 0 (கன்‌. 209) பாஸவினாயா ஸ்‌ ஐம்பாலுள்‌ அல்றிணையிற்‌ பன்மை கழ்டம்‌ பால்‌ (ஈன்‌. 268) ப்ணடண்ணினைச்‌ சிட்டை ்‌ பலவினை பற்றி வருஞ்‌ சலேடையணிவகை (தண்டி. 75) டாணா த அியலய்்‌ முதலடியும்‌ நான்காமடியும்‌ எழுத்துக்‌ குறைந்து நடுவிரண்‌ டடியும்‌ எழுத்து மிக்கு காலடியுஞ்‌ சீர்‌ ஒத்து வருவது (யாப்‌. வி, பக. 4891) புணரி கஸ்‌ பவனி வந்த காதலனைக்‌ கண்டு காதல்‌ கொண்ட தலைவி கோழியாரிடம்‌ வருந்திக்‌ கூறுவதாகப்‌ பாடப்படும்‌ பிரபந்த வகை $5நதி கர ய்யா ௯ சய வசையைக்‌ குறிப்புப்‌ பொருளாகக்‌ கொண்ட. செய்யுள்‌ வகை தொல்‌. பொ. 458, உரை) உாயிய்பூ வாண உவமேயத்தை உயர்த்தி உவமானத்தைப்‌ பழிக்கும்‌ ௮ணி (வீரசோ. அலங்‌. 14) பானா னளரிண க பள்ளுப்‌ பிரபந்தம்‌ பாள்ணியொழுச்சி 7. அரசர்‌ மூதவியோரைத்‌ துயிலெழுப்பும்‌ ப்‌ 2. துயில நீங்குகை

இலக்க சுலைச்சொல்‌ அகராதி தச்‌

யானா னர நாடகப்‌ பிரபந்த வகை (௮௬. நி.). காஸி முதலிய தெய்வங்‌ கட்குப்‌ பலி கொடுக்குங்‌ காலத்துப்‌ பாடப்படும்‌ பண்‌ வகை பள்(்ேளோசல்‌ பள்ளிசை யார்ரா க கேரிசை வெண்பாவில முகம்‌ கு றளினிறுதிச்‌ சிரேோடு தனிச்‌ சொல்லைப்‌ பொருத்தும்‌ அசை : பற்றாகொன்றுதான்‌… இடைகின்று கூட்டுதல்‌ போல்‌ (வெங்கைக்‌ கோ, 415) பாறற்ற 7. மரங்களில்‌ வாழ்வன, தவழ்வன, மூங்கா, வெருகு, எலி, ௮ணில்‌, நாய்‌, பன்றி, புலி, முயல்‌, ஈரி இவம்‌,ஙின்‌. – இளமைப்‌ பெயர்‌ (இிவா.) 2. பழழ்ப்‌ பன்றிப்‌ பல்கோமி (பட்டினப்‌, 75) டான 7. வரிக்கூத்து வகை (சிலப்‌. 8, 19, உரை) 2. ஓரு பிரபந்தம்‌ : அவர்‌ பாடின பள்ளும்‌ பறையும்‌ இசையிலே கேட்டருளும்படி. (கோயிலொ. 104). .. 8. விரும்பிய பொருள்‌ : இறைவா நீதாராய்‌ பை (திவ. திருப்போ. 88) 2, வட்டம்‌ : பறைக்கட்‌ பீலவித்தொகை (அகநா. 152

பானா ௨௦ கரியா ஈ எம்‌ கலம்பக வுறுப்புகளுள்‌ ஒருபோகும்‌ ன வடவரல்‌ அம்மானையு மின்றி வரும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌, வி, 9.14) டாசரோாண௰ ஓன்றல்லாதது : தானறி பொருள்‌ வயிற்‌ பன்மை கூறல்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 88) யாச மைப்யால்‌ பலர்பால்‌, பலவின்பால்கள்‌ £? பன்மை பாலாற்‌ கூறுதல்‌’ (தொல்‌. சொல்‌, 68, இளம்பூ.) யாள னம பற்றிய பழ க்சூ 7, ஓரு கூட்டத்திற்‌ பலரின்‌ அல்லது பலவற்றின்‌ இலக்கணத்தைக்‌ கொண்டு அக்கூட்டத்தையே அவ விலக்கணம்‌ உடையதாக வழங்கும்‌ வழக்கு வேற்றுமை யென்பது பன்மை பற்றிய வழக்கெனிலும்‌ அமையும்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 68, சேனா.)

15௪ டாகடர்‌ ப. கோபாலன்‌

பானா ணயயபி மார்‌ கொடியார்‌ 7. ஓரினப்‌ பொருளைக்‌ குறிக்கும்‌ இயற்பெயர்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 176, 198, சேனா.) 8.௨. பல பாலையுங்‌ குறித்து எச்னா பெயர்‌ (ஈன்‌. 5094, விரு த.) டாகாமயெொ௱ஹ்கச்‌ தென்க இரண்டு பெயருக்கு மேற்பட்ட பெயர்களாலாகிய தொகை . (தொல்‌. சொல்‌. 280, அண்டர்‌

பணுவல்‌ வாழ்த்து ஒரு நா லைப்‌ புலவர்‌ புகழ்தலைக்‌ கூறுந்துறை (மாறனலங்‌ 4, 102)

பாணூவால்‌ வொொஞ்சநூு பி௰ நூல்களிலும்‌ ஒரு நால்‌ சிறப்புடைத்தெனக்‌ கூறுக துறை (மாறனலங்‌. 19/8, 477)

(பா

உ 5 டாரட்‌. அத்தொடை பாவி நட.த்தவிற்‌ பாவே (இலக்‌. வி. 7171) பயா க்கசுூ – 17. எதிர்கால வினையெச்ச விகுதி : உண்பாக்குச்‌ சென்‌ றான்‌ (ஈன்‌. 8882) தட்‌ 2. தொழிற்பெயர்‌ விகுதி : கரபாக்கு, வேபாக்கு (குறள்‌. 7727, 1128) ்‌ மா௯ஓச்‌ சிச்வூ பிராகிருத மொழியிலிருந்து தமிழிற்‌ சிதைந்து வந்த சொல்‌ (திருக்கோ, ௦8, உரை) ட ச்ஷ்யீம 1. பக்குவம்‌ : இப்பழம்‌ நல்ல பாகத்திலிருக்கிற து 2. தஇிராட்சா பாகம்‌, கதலீ பாகம்‌, நாரிகேள பாகம்‌ என்ற மூவகைச்‌ செய்யுள்‌ கடை: பாகத்தினாற்‌ கவிதை பாடிப்‌ படிக்கவோ? (தாயு. சச்சிதா. 9) 9. மனநிலை: குறிப்பின்றியும்‌ பாகமுூணர்வார்‌

குறிப்புப்‌ பெற்றுமி மிகவுணரும்‌ (கொல்‌. பொ. 7, உரை)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 159

யாரசூட. ௬௯னி காணிக்கையாகச்‌ சமர்ப்பிக்கும்‌ பாட்டு டக ப. 3, 995)

யாங்கள்‌ கூட்டம்‌ தோழனது உதவியால்‌ தலைவியைத்‌ தலைவன்‌ குறியிடத்‌ துக்‌ கூடுகை (திருக்கோ. ) டஉாாங்கூலா 7, தோழன்‌: பாங்கன்‌ ஸிமித்தம்‌ பன்னிரெண்டென்ப (தொல்‌, பொ. 2102) 2. கணவன்‌ : பொருள்வயிற்‌ பாங்கனாற்‌ சென்ற கெறி (நாலடி. 400) டாரா அ ்‌’ தலைவியின்‌ தோழி: பாங்கற்‌ கூட்டம்‌ பாங்கியிற்‌ கூட்டம்‌ (நம்பியகப்‌. அகத்‌. 28) டயாாஙயாகிபபிம்‌ கூடட்டம்‌ தோழியின்‌ உதவியால்‌ தலைவியைத்‌ தலைவன்‌ குறியிடத்‌ துக கூடுகை பாசுளறு பகைமேற்‌ சென்ற படை தங்குமிடம்‌ 2? மாறுகொள்‌ வேந்தர்‌ பாசறை யோர்க்கே (பதிற்றுப. 08, 9) 2. பசிய இலையில்‌ செறிந்த முழை: மரகதப்‌ பாசமை… பணிமாமணி இகழும்‌ ணாள 180) யாாசணந நிலை பகைவேந்தர்‌ பண்கள்‌ ெவழு்றிவேவேக்தன்‌ அவரிடத்தை விட்டு நீங்கானாயப்‌ பாசழமையில்‌ கங்குதலைக்‌

கூறும்‌ புறத்‌ துமை (பு.வெ. 8, 21) க

பாசறை முுஸ்ஸை பாசறையில்‌ தலைமகன்‌ தன்‌ தலைவியை நினைக்கும்‌ புறத்‌ துறை (தொல்‌. பொ. ₹6, உரை)

ப்ர்சிநிலை ட ௮ பகைவருடைய வலிகெட. அவருடைய அகழிடததுப்‌ பொரு தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 6, 17, கொளு)

பாசி நீக்கும்‌

்‌ சொற்றோறும்‌ அடிதோறும்‌ பொருளேற்று வரும்‌ பொருள்‌

கோள்‌ (இமை, 568, உரை)

360

டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

யாகி ஊற 8 ‘ போர்மேற்‌ சென்ற படை பாசிகிலை வெற்றிக்குப்‌ பின்‌ பகைவர்‌ ஊரகத்துப்‌ போர்‌ விரும்புதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்‌ துலை (தொல்‌. பொ. 68, உரை)

பாகர்‌

7

ல,

2.

6. 0.

இருப்பாடல்‌ : பாசுரம்‌ பாடலுற்றார்‌ பரசமயங்கள்‌ பாற (பெரியபுரா. திருஞான, 818)

திருமுகம்‌: மதிமலி புரிசை யென்னுஞ்‌ அகிறப்பியம்‌ சிங்கால்‌ செய்யுட்‌ பாசுரம்‌ (திருவிளை. திருழமுகர்‌. 109) மொழி சூடா.)

வகை: எல்லாப்‌ பாசுரத்தானும்‌ தலைமகளை யாற்று விக்கும்‌ இ வாய்பாடு : பாசுரம்‌ வஞ்சிக்‌ குரிச்சாா (யாப்‌. வி, 95, பக்‌. 44)

பாடுகை

இசைப்பாடல்‌

இசை : கூத்தும்‌ பாட்டும்‌ (மணி. &, 79) செய்யுள்‌ : பாட்டுரை நூலே (தொல்‌. பொ. 891) சொல்‌ (காரார்த்த. சகன்‌.

வசைமொழி

ரம

யபாாட்டுணடது தலைம கண்‌ காப்பியத்‌ கலைவன்‌ : எம்பெருமான்‌ பாட்டுடைத்‌ தலைமக னாகவும்‌ ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்‌ கிளவித்‌ தலைமக்களாகவும்‌ (திருவிருஜ்‌. 6, அப்பிள்ளையுரை )

யாட்டு க ௲னணலவைவானா காண்க 2 பாட்டுடைத்‌ தலைமகன்‌ : உயர்ந்தோன்‌ பாட்டு டை.த்‌ தலைவனாகும்‌ (கம்பியகப்‌, 26)

மாட்‌ (௫ ய றணஸட. குரவைக்‌ கூத்து முதலியவற்றின்‌ இடையே பாடும்‌ பாட்டு (சிலப்‌. 24, தலைப்பு)

பார்கும்‌ ஒரு நாலின்‌ பிரதியில்‌ கண்டவற்றிற்கு வேறான பாடம்‌.

[ரண

1

8

ப படிக்கும்‌ நூற்பகுதி : பாடம்‌ போற்றல்‌ (நன்‌. 841) படிட்பு

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 1௪.7

2. மூலபாடம்‌ : பாடமே யோகதிப்‌ பயன்ஹெரிதல்‌ தேற்றாத மூடர்‌ (காலடி. 816)

4. வேதபாடம்‌

2. பாராமலெொரப்பிக்கும்படிக்‌ கைவந்தது : அவனுக்கு

ப கன்னூல முழுவதும்‌ பாடம்‌ யாடல்‌

7. பாடுகை: பாடல்சான்ற புலனெறி வழக்கமும்‌ (தொ. பொ. 258)

2. இசைப்பா

9. செய்யுள்‌ : மங்கல வாழ்த்துப்‌ பாடலும்‌ (லப்‌, பதிகம்‌. 68)

42, புகழ்‌: பாடல்‌ சான்ற…பட்டினம்‌ (சிறுபாண்‌, 747)

6. படிக்கை

உா௱உ ம்யயபாலீா இன்பம்‌, தெளிவு, நிறை, ஒளி, வன்சொல, இறுதி, மந்தம்‌, உச்சம்‌ என்னும்‌ எண்வகையான இசைப்பயன்‌ (சிலப்பதி. 8, 16, உரை)

பாாடாண் டூனா

பாட்டுடைத்‌ தலைவனது கீர்த்தி, வலி, கொடை, அணி முதலியவற்றைப்‌ புகழ்ந்து கூறும்‌ புறத்துறை (தொல, பொ. 80, உரை)

பாாடாந்கசுரம்‌ பாடபேதம்‌

பார மற்றம்‌ ்‌ வழக்குச்‌ சொற்கள்‌ (தொல. பொ. 558, உசை) .

மர்ராயாகாரறர்‌ 17. பேருரைகாரா 2. பாணிணிீயத்தின்‌ பேருரைகாரரான பதஞ்சலி (பி.வி.

7, உரை) நாயா யாய்‌ பேருரை உா௱டி அி(9 பாசறை :/ பாடி, வீட்டினை வலஞ்செய்கெள்‌ மான்‌

(கம்பரா. விபடீடண. 154) இ. க,-மம

தத. டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

காட்டு னரி பாண்குல மகளிர்‌ ண: மறவேந்தன்‌ மறம்‌ பாடிய பாடிணி யும்மே (பு௰கா. 11) ப பபட்்ட்ப ப 7. புலவர்கள்‌ ப்ஞ்க்ன்லுஸ் போர்த்து : பாடுதுறை முற்றிய கொற்ற வேந்தே (புறநா. 84) ப 2. தத்துவராய சுவாமிகளியற்மிய ஓரு சமய நூல டா (ர: 1, இசை பாடுவோர்‌ 2. புலவர்‌ : பாணர்‌ பாடுநர்‌ பரிலைர்‌ (புறகா. 185) –

யாடைப்‌ பாடல்‌ ௮௧ காடகங்களுக்கும்‌ பற நாடகங்களுக்குமுரிய செய்யு ளுருக்கள்‌ மாட ட்‌ கரணமும்‌ பாடைப்‌ பாடலும்‌ (மணி. &, 80) ர பாே௫ தாயேடு (யாழ்‌. ௮௧.) யாராணா பாட்டு : பூணிணான்.றன்‌ பாண்வலைச்‌ சென்றுபட்டார்‌. (சீவக. 20240) 2. பாணர்‌ சாதி: மீன்சேவும்‌ பாண்சேரி (புறநா. 8, 48) 9. இச்சக வார்த்தை? பாண்குலாய்ப்‌ படுக்க வேண்டா (சிவக. 8515) 2. தாழ்ச்சி: சிறுகாற்‌ புல்லிப்‌ பணிந்து பாண்செய்த தன்றே (சீவக, 10624) ப யாண்ட ரங்கம்‌ கூத்துப்‌ பதினொன்மனுள்‌ திரிபுரத்தை யழித்தபோத: சிவபிரான்‌ வெண்ணீறணிந்து ஆடியது (சிலப்‌. 6, 45) உயாணா யாட்டு யானையை பயெறிந்து போரிற்பட்ட வீராக்குயாழ்‌ வல்‌ பாணர்‌ சாப்பண்‌ பாடித்‌ தம்முரிமை செய்தலைக்‌ கூறுப புறத்துறை (பு.வெ. 7, 11) யானீரயகலீர ட்‌ பாணன்‌: பாண்மகன்‌ பட்டுழிப்‌ படூஉம்‌ பான்மையின்‌

யாஹினம்‌ (மணி, 18, 172)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 263

டபாாணார்‌ யாரா ண ஸமயார்‌ பாண்குல மகணீர்‌ : பாலை குழல்சேர்‌ பாணர்‌ மாலையர்‌

. (இருவாலவா, 94, 28) டாரளரானீா 7. பாடல்வல்ல தரு சாதி: கூத்தரும்‌ பாணரும்‌ (தொல்‌. பொ. 91) 2. காண்க? பாணான்‌

பா சாகஜ்முகள யார்க்‌… தலைவனொருவனிடம்‌ பரிசு பெற்று வரும்‌ பாணனொரு

வன்‌ மற்றொரு பாணனை அ௮த்தலைவணிடம்‌ பரிசு பெறு தற்கு வழிச்‌ செலுத்துவதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ,

0, 88) யா ரரி!” – ம, காலம்‌: எஞ்சொல்லாற்‌ பாணி நின்றனனாக (கு.றிஞ்டுப்‌. 152) ,

5. தாமதம்‌ ; பண்ப்பதே பாணியென்‌ றான்‌ (சீவக. 1929)

3. நீண்ட காலம்‌ (திவா…)

யாண . ம. இசைப்பாட்டு (திவா)

பு௰உத்தொடு பாணியி.ம்‌ பூங்கொழு. மயங்கி (சிலப்‌. 8, 44)

2. சங்தேம்‌ : பாணியாழ்‌ (சீவக. 1500)

3. ஓலி: இணைகஙிலைப்‌ பொருகர்‌ வைகழைப்‌ பாணீயும்‌ (லெப்‌, 18, 120)

2. அழகு : காமம்‌…பாணியுமுடைநீது (சுறுக்‌. ட்‌

பாரத்தில்‌ த்‌ நாடகத்தில்‌ வேடம்‌ பூண்டு நடிப்பவன்‌ ன்‌ : நட்டுவக்‌

– குஹறையோ பாத்திரக்‌ குமையோ?ீ (மதுரைப்‌ ப்இற்றுப்‌ஃ 29)

2. கொள்கலம்‌ (பிங்‌.) 8. இரப்போர்‌ கலம்‌: (தேவா. 1070 _ 4)

பாத்திரஞ்‌ சவமென்று பணிதிரேல்‌

யாரா சும்‌ ட ்‌ ம . செய்யுளமு. : வாங்கரும்‌ பாதகானகும்‌ வகுத்த வான்மீகி

கம்பரா; நாட்டுப்‌. 1)

164 டாக்டா்‌ ப. ர்காபாலன்‌ டயா தமயக ்‌ 17. வேறு புலவர்கள்‌ பாடிய அடிகள்‌ மூன்‌ றனோடு தாம்‌ ஓரடி. பாடி முடிக்கும்‌ மிறைக்‌ கவி வகை ட. வி. 96, பஃ. 504)

4… அடிமயக்கு

பாதக திட்க்சம்‌ 7. அடி முதல தலைவரை 2. தலைமக்களின்‌ அடி. முதல்‌ கேசம்‌ வரையுள்ள உறுப்புக்‌ களைச்‌ சிறப்பித்துக்‌ கூறும்‌ பிரபந்த வகை (இலக்‌. வி.

9241) யா 7. பங்கிடுகை (யாம்‌. ௮௧.) 2… தலைவன்‌ விருப்பப்படிப்‌ போர்‌ வீரர்‌ பகைவரிட மிருந்து கவர்ந்த நிரையைத்‌ தமக்குள்‌ பங்கிடுவதைக கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌, பொ, 58) டர யயாயிம

7, புணர்ச்சி விருப்பம்‌ 2: பிணவொடு பாயம்‌ போகாது (பெரும்பாண்‌. 8248) 2. மணத்துக்கு விருப்பமானது: ஈனிபடு சிலம்பிற்‌ பாயம்‌ பாடி. (குறிஞ்சிப்‌. 568) உயாயபிர ய்‌ 1. மூகவுரை (நன்‌. 1) செறு மனத்தார்‌ பாயிரங்கூறி (பழமொழி. 195) 2. பொருளடக்கம்‌ : இருந்தமிழ்ப்‌ பாயிரம்‌ (ச௪டகோபரம்‌,. டாரா டானா பேல

பகைத்த மன்னரிருவருடைய மாறுபாட்டை நீக்க முயலும்‌ 7 பார்ப்பானது நடுவுகிலை கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 86, 18) உாாரிய்யானா நாணாக வேதம்‌ வலல அந்தணன்‌ வேள்வி வேட்டலாற்‌ பெறும்‌ பெருமையைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 5, 8) உாரிய்படர 1. பறப்பவற்றின்‌ இளமை (தொல்‌, பொ. 559) 2… தவழ்பவற்றின்‌ இளமை (கொல்‌, பொ, பட. 8. விலங்கின்‌ குட்டி (பிங்‌.)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 7.85

மாரக ணியபாய்‌ ப பெருங்காப்பியம்‌ : பாரகாவிய மெலா மீரிரு தினத்தினி௰்‌ பகர (தமிழ்நா. 284)

யாாறங்க௯்சளா கல்வித்‌ தறையிற்‌ கரை கண்டவன்‌

யாாரசனா 1, கூத்தாடு வட .இ

உகார ஹியபாறாபாக ப சுடுகாடு : பாரதியாடிய பாரதியரங்கத்து (சிலப்‌. 6, 29)

பாரதி விருத்தி கூத்தன்‌ தலைவனாகவும்‌ ௩டன்நாடிகள்‌ பொருளாசவும்‌ வரும்‌ காடகவகை (சிலப்‌. 10, கட்டுரை)

மாவ்‌ 1. பகுதி: பால்வரை கிளவி (தொல்‌. எழுத்‌. 765). 2. உளழ்‌ : பால்வரை தெய்வம்‌ (தொல. சொல்‌. 58) . 89. அண்பால்‌, பெண்பால்‌, பலர்பால்‌, ஒன்றன்பால்‌, பலவின்பால்‌ என்ற பிரிவு (ஐம்பால்‌ தொல்‌. சொல்‌. 10)

8. ஒருமை, பன்மை என்ற இருவகைப்‌ பாகுபாடு ; பன்மைப்‌ பாலாற்‌ கூறுதல்‌ (தொல்‌. சொல்‌, 68, இளம்பூ.

த. அகத்திணை, புறத்திணை என்ற பாகுபாடு

பாஸ்யாகாவஃநுினணாவப்யொயர்‌

்‌ ஓன்றன்பால்‌ பலவின்பால்‌ இரண்டற்கும்‌ பொதுவான

பெயர்‌ (ஈன்‌, 281)

பராஸ்வாரை கீளானி எண்‌, அளவு.முதலியவற் றின்‌ பகுதியைக குறிக்குஞ்‌ சொல (தொல்‌. எழுத்‌; 105)

பாலஸ்வானர தெய்வம்‌ ப நல்வீனை இவினைகளை வகுக்குந்‌ தெய்வம்‌: பால்வரை . தெய்வம்‌ வினையே பூதம்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 68)

பாலப்‌ வாரு _

ஒருபா.ற்சொல்‌ எனைப்பாற்‌ சொல்லொடு முடிமுதலாகிய

குற்றம்‌ (தொல்‌, சொல, 11, சேனா.) |

17 86 டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

டார ட்‌ வாரு வாண க 5 பால்‌ வழுவை அ௮மென்று அமைத்துக்‌ கொள்வது (நன்‌. 922, உரை) டா ரப்‌ வி 7. மூலலையுங குறிஞ்சியும்‌ முறைமையில்‌ திறிந்த நீலம்‌ 2 நடுங்குதுய ர௬ுறுத்துப்‌ பாலை பயென்பதோர்‌ படிவங்‌ கொள்ளும்‌ (லப்‌. 17, 05-06)

2. பாலைத்‌ தன்மை: பாலைகின்்‌௦உ பாலைகெடுவரி (சிறுபாண்‌. 711)

2. புறங்காடு : பாலை நிலையும்‌ (தொல்‌. பொ. 79)

8. பாலை பகிலத்து உரிப்பொருளாகிய பிரிவு : பாலை சான்ற சுரம்‌ (மதுரைக்‌. 814)

யாானணலஸல நீண்‌ இறந்த கணவனுடன்‌ இீப்பாய்வாள்‌ தான்‌ உடன்கட்டை யேறுதலை விலக்கினோருடன்‌ உறழ்ந்து கூறும்‌ புறத்‌ துமை : நலலோர்‌ கணவனொடு நனியழழ்‌ பு£இச்‌ சொல்லிடை யிட்ட பாலை கிலையும்‌ (தொல்‌. பொ. 79)

டா ணஸ்டானா பெரும்பண்‌ வகை (திவா…)

நாராக னாய்‌ நூற்பாவுக்குரிய சந்தம்‌ (தொல்‌. பொ, 526)

யபாானிக௯்ய்‌ தொடக்க முதல்‌ முடிவு வரை வனப்புடையதாக அமையும்‌

காவியப்‌ : பண்பு : பாவிகம்‌ என்பது காப்பியப்‌ பண்பே (தண்டி. 89) ட்‌ பா வினா புனர்‌ பர மிைக்கவி பாரானணினாஸ்‌ ப ன தாழிசை, துறை, விருத்தம்‌ என்ற முப்பகுதியான பாவின்‌ வகை

்‌ பாானவாக்‌ கூ ௬ கூ ட கூதிதுப்‌ பதினொன்றனுள்‌, அவுணர்‌ மோஇத்து விழும்படி.க்‌

கொலலிப்பாவை வடிவு கொண்டு திருமகள்‌ ய ஆடல்‌ (சிலப்‌. 6, 61) த ட 6, பொம்மையாட்டம்‌

இலக்இயக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி. 767

பாரணம்‌ உயா்‌ (௫0 திருப்பாவை, திருவெம்பாவைகளில்‌ உள்ளவை போல

சான்கடியின்‌ மிக்குவருஞ்‌ செய்யுள்‌ வகை (தொல்‌. பொ, 2687, உரை) பாண யாடல்‌ காண்க: 1. பாவைக்‌ கூத்து (சிலப்‌. 0௦, 01, உரை) 2. பெண்பாற்‌ பிள்ளைத்தமிழமின்‌ உறுப்புக்களுள்‌ பாட்டுடைத்தலைவி பாவை வைத்து விளையாடுகை (இவா.) உ௱௱ தரி: குழ. நீங்கிய ஊர்‌: பாரூர்க்‌ கணெற்றிற்‌ நார்கவென்‌ செவியே (புறநா. 182) யாார்யொ௱ ரு க கம்‌ செய்யுண்‌ முதன்மொழிப்‌ பொருத்தம்‌ பத்தனுள்‌ குற்றெழுத்தக்களை ஆண்பாலாகவும்‌, கெட்டெழுத்‌ துசக்களைப்‌ பெண்பாலாகவும்‌, ஒற்றும்‌ ஆய்தமுமாகிய எழுத்துக்களை அலிப்பாலாகவும்‌ கொண்டு, அஆண்பாலைப்‌ புகழுமிடத்து ஆணெழுத்துக்களையும்‌, பெண்பாலைப்‌ புகழுமிடத்துப்‌ பெண்ணெழுத்துக்களையும்‌ செய்யுள்‌ மொழி முதலில்‌ அமைக்கும்‌ பொருத்தவகை (வெண்பாப்‌. முதன்‌. 5) யானா ஒரு வீனையெச்ச விகுதி (கன்‌. 944) யால மயபக்கூம்‌ ரு பால்‌ ஏனைப்பாலின்கண்‌ மயங்குதலாகிய வமுவின்‌ அமைதி (சிலப்‌. 17, பெரியவனை.) ட டபாரானா பஸ்ஸை தலைவியை மணந்த தலைவன்‌ மனமகழ்ந்து தம்மை ஒருங்கு கூட்டிய ஈல்வினையைப்‌ புகழ்ந்து . கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 710, முல்லைப்‌. பொது. £)

பி

*ச்சியார்‌ டன ச 7. சைவதி தவப்பெண்ணாய்ப்‌ பிச்சை யெடுப்பாள்‌ ஒருத்தியைக்‌ காமுகனொருவன்‌ கண்டு விரும்புவதாகப்‌

பாடும்‌ கலம்பகவுறுப்பு .

ர்ம்ச்‌ டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

2. சைவத்‌ தவப்பெண்‌ £ பிச்சயொரென்னும்‌ பேருனக்‌ இட்டதே (குமர. பிர, மதுரைக்கலம்‌, 88)

க 7, உவமேயத்தை உவமானப்‌ பொருளாற்‌ குறிப்பித்துக்‌ கூறுவது (தொல்‌, பொ, 488) 2. பிதிர்‌ ; பிசியு நொடியும்‌ பிறர்வாய்‌ கேட்டு (௧௯ கிழ 62) ௨. பொய்‌ உஊசியா() ய ஈஸி

செய்யுட்‌ குற்றங்களுள்‌ ஓன்று பாண்ட சூக்கிரம்‌ தலைமைப்‌ பொருளைப்‌ வரத பலன்‌ கூறும்‌ சூத்திரம்‌ (ஈன்‌. 80) பின டங்வபயொருளா கருத்து ப்ண்ட௰ 1. உண்டை (பிங்‌.) 2. உருவற்ற கரு : உறுப்பில்‌ பிண்‌ டமும்‌ (புறநா. 28) 5. உடல்‌ : உண்டி முதற்றே யுணவின்‌ பிண்டம்‌ (பு.௰கா. 716) 2, சோற்றுத்திரார்‌: பிண்டமேேய பெருஞ்சோற்று நிலையும்‌ (தொல்‌, பொ, 68) 2. சூத்திரம்‌, இயல்‌, ஓத்து என்ற மூன்றுறுப்புதண கொண்ட நூல : மூன்றுறுப்‌ படக்கிய பிண்டத்‌ தானும்‌ பக பொ. 480) _ பிச௲்திகாயமார்ச்சல நியாயம்‌ மதின்மேற்‌ பூனை எப்பக்கத்தக்‌ குதிக்குமென்பது அறியப்படாமை போல, ஓரு விஷயம்‌ எவ்வாறு தீர்மானிக்‌ கப்படும்‌ என்பதை ரத்ன செறி பிந்து தி யாப்பு வகை பியினிக௱ நியயா பபாய்‌ எறும்பு போல முறைப்பட எண்ணித்‌ தவறாது துணியும்‌ நெறி பிபிவிகாய ஜ்‌ ஜிய மூதலடியும்‌ ஈற்றடியும்‌ எழுத்து மிக்கும்‌, ஈடுவிரண்டடியும்‌ எழுத்துக்‌ குறைந்தும்‌, காலடியுஞ்‌ சீரொத்து வருஞ்‌ வரக (யாப்‌. வி. பக்‌. 298)

இலக்கியக்‌ கலைசிசொல்‌ அகராதி 769

பியினிகுயபாதி எறும்பின்‌ உடவிடையபோல இடைப்பாகளு சுருங்கி வரும்‌ பாடல்‌ யிரகரறணாபய்‌ யிரக்ரனசாய்‌ ௮ றம்‌ பொருள்‌ இன்பம்‌ இவற்றைப்‌ பொருளாகக்கொண்ட நகாடகவகை (சிலப்‌, 5, 79, உரை) ரரிற௫ யபாயம சுவரிதத்தை அடுத்த அநுதாத்தங்களைச்‌ சேர்த்துக்‌ கூறும்‌ ட போத உள்ள ஸ்வரம்‌ (பி. வி. 40, உரை)

ரக்ரர்‌ கட்டளையடியிற பல்வேறு வகையாக வரக்கூடும்‌ அசைகளையெல்லாம்‌ மொத்தக்‌ கணக்கிடுகை (யாப்‌. வி. பகீ. 221)

1ிரஆ தியானா வானஙைகுாரம்‌ வெல்லக்‌ கூடாத உவமேயத்தையொத்த பிரிதொரு பொருள்மேல்‌ உவமைப்‌ பொருள்‌ பகைமை சாதிப்பதாகக்‌ கூறும்‌ அணி வகை (மாறன. 785)

உர ச்தியாகாரம்‌ வடமொழிச்‌ சூத்திரங்களின்‌ முதல்‌ கடைகளில்‌ கின்ற வெழுத்துக்களைக்‌ கூட்டி இடைகின்ற வெழுத்துக்களை 8ீக அனைத்தையுங்‌ குறியீடாக வமைக்கை (பி.வி. 4) :

நரிரதி நயபாக்ூலா கதாராயகனுடைய பிரதான சத்துரு

பிர யாம்‌ சய ன்‌ சாதகம்‌, பிள்ளைக்கவி, பரணி, கலம்பகம்‌, அகப்பொருட்‌ கோவை, ஜந்திணைச்‌ செய்யுள்‌, வருக்கக்‌ கோவை, மும்மணிக்‌ கோவை, அ௮ங்கமாலை, அட்டமங்கலம்‌, அனுராக மாலை, இரட்டை மணி மாலை, இணைமணி மாலை; நவமணி மாலை, நான்மணி மாலை, நாம மாலை, பல்சந்கு

மாலை, மணிமாலை, புகழ்ச்சி மாலை, பெருமகிழ்ச்சி மாலை.,… பெருங்காப்பியம்‌; சிறுகாப்பியம்‌ எனத்‌ தொண்‌ ஹூற்றாறு வகைப்பட்ட நூல்‌

உர யஸ்‌

மணம்‌ எட்டனுள்‌ நாற்பத்தெட்டியாண்டு பிரமசரீயைங்‌ காத்தவனுக்குப்‌ பன்னீராட்டைப்‌ பருவத்தாளாயப்‌ பூப்பு எய்தியவளைப்‌ பெயர்த்து இரண்டாம்‌ பூப்பெய்தாமுன்‌ ௮ணிகலனணிரநஈது தானமாகக்‌ கொடுப்பது ன

2. முழுமுதற்‌ பொருள்‌

170 டஉாக்டர்‌ ப, கோபாலை

ராகம்‌ ்‌

. அடுத்தடுத்து வரும்‌. எழுத்தோசை யொற்றுமை

பிர ர்தி ய ௲வங்க௱ரஸ்‌ ஓற்றுமை பற்றிய மயக்கவணி (அணியி. 6)

பிறி ௬ ட உரிப்பொருள்‌ ஜந்தனுள்‌ பாலைத்‌ தஇணைக்குரிய தலைவன்‌ தலைவியர்‌ ஒருவரையொருவர்‌ நீங்கியிருக்கை (தொல்‌, பொ. 74)

பரிந்‌ திண ‘செய்யுளோசை வகை

ய்ரிந்திகைக சூரானீா டட

்‌.. ஐத்தாழிசைக்‌ கலியுறுப்பினுள்‌ ஒன்‌ யாகிய அம்போதரங்கம்‌ (வீரசோ. யாப்‌. 77, உரை)

ப்ரி ந்தி துவா ளா பல தளையும்‌ விரவி வரும்‌ கலிப்பாவோசை வகை (காரிகை. செய்‌, 7)

பிரிந்த சாங்க்ஸ்‌ பல களையும்‌ விரவும்‌ வஞ்சிப்பாவோசை வகை (காரீகை. செய்‌. 1, உரை)

உயிரி நண வேறுபடுத்திக்‌ காட்டும்‌ நிலை (தொல்‌. சொல்‌. 558 உரை) ” விரி நிண ரூ ணிஞ்சி படா சரி!

பெயர்ச்‌ சொழ்களுக்கு உறுப்பா ற்மலால்‌ மற்தொரு . தத்ர னி தீந்து உரைப்பகாகிய அணிவகை (அணியி. பிரிநிலை பயெச்சம்‌ 3. பிரிக்கப்பட்ட பொருள்‌ விளங்கக்‌ கூறப்‌ பெறாமல்‌ எஞ்சி நிற்கும்‌ வாக்கியம்‌ (தொல்‌, சொல்‌, 87, சேனா…) ர 2… வாக்கியத்தில்‌ கூறப்படாது எஞ்சி நிம்கும்‌ சொல்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 428, தெய்வச்‌. ) யலி மயொ௱ருட்‌ பெற்றோ உரி ( ஒன்றாத பொருளையுடைய. தொடராலாகிய பாவழு . (இலக்‌.வி. 694) ரியோ ருட்டேஈடர்‌ யலி செய்யுட்‌ குற்றங்களுளொன்று (யாப்‌, வி. 525)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 174 யிரிலஸெொொழிச்‌ சிவே. ்‌. பிரிக்கப்பட்டுப்‌ பல பொருள்‌ பயக்குஞ்‌ சொண்கொட்‌ (கண்டி. 75, உரை) உ்ர்ணி்ணஸ்னகச நூலை தனியே வழங்காது இரட்டித்தே பிற்கும்‌ அசைநிலை (தொல்‌. சொல்‌. 880, சேனா, ) ப்ள்னணளாக்க௯ணி காண்க? பிள்ளைத்தமிழ்‌ (இலக்‌.வி. 804) முன்னோர்‌ மொழிர்த சொன்னடை பொருணடை கொண்டு கவி பாடுவோன்‌ (வெண்பாப்‌. செய்‌. 489) ப்ள்ணளாத்கமிஞ்‌ ஆண்பாற்‌ பிள்ளைத்தமிம்‌ பெண்பாற்‌ பிள்ளைத்‌ தமிழ்‌ என இருவகைப்பட்டு, பிள்ளையின்‌ பல பருவங்களைப்‌ பற்றிக்‌ கூறும்‌ பிரபந்தவகை பிள்ாணனாத்‌ தகெளரிவு பிள்ளைத்‌ தன்மையுள்ள போர்‌ வீரனொருவன்‌ போரிற்‌ பட்ட தன்‌ புண்ணைப்பார்த்து மகிழ்ந்து கூத்தாடுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 4,8) உிளாணனா நீண்‌ போரிற்‌ சென்றறியாத மறக்குடிசீ சிறுவர்‌ தாமே செய்யுங்‌

தறுகணாண்மையைக்‌ கூறும்‌ புறத்துமை (தொல்‌..பொ, 60)

பிளாணனைய்‌ பெயர்ச்சி பிள்ளைக்‌ தன்மையுள்ள போர்வீரனொருவன்‌ தீ நிமித்தங்‌ களுக்கு அஞ்சாது போருக்குச்‌ செல்வதையும்‌ அதற்காக அரசன்‌ அவனைப்‌ புகழ்வதையும்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (புறநா. 259). உளாணனாயா ட்‌ (௫ வாளா.ம்‌ பொருது மேம்பட்ட அரசிளங்குமரனைக்‌ கண்டு . அந்காட்டிலுள்ளவர்‌ உவந்து பழையொலிக்க அரசு கொடுத்‌ தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 680) பிரிந்திசைப்பு ண இரண்டும்‌ பலவுமாகிய சொஷம்கள்‌: பிளவு படாது தற்றுமைப்பட்‌. மக்கன்‌ சொல்‌. 4742) சேனா)… பிறந்தவ கூமுஸ்‌ இடத்து நிகழ்‌ பொருளை இடத்தாற்‌ கூறும்‌ ஆகுபெயர்‌ வகை (தொல்‌. சொல்‌. 110, தெய்வச்‌.)

172 -.- உரகீடர்‌ ப, கோபாலன்‌

பிறுநானை முழுந்துது தாணுடண்பா௫தஸ்‌ . ட்‌ முப்பத்திரண்டு உத்திகளுள்‌ பிற நூல்களின்‌ முடிவுக்குத்‌ தான்‌ உடன்படும்‌ உத்தி (௩ன்‌. 5)

உறர ப்ர வெண்பரவின்‌ இறுதியில்‌ கிரையசை யொன்றுடன்‌ உ௨௧ர மான கேரசை கூடி வரும்‌ வாய்பாடு (காரிகை. செய்‌, 5)

உ ரட்பரு வேணாம்‌ (யா ஸி அ௮ணிவகை (பாப்பா. 80)

1 ரூயொ௱ருளா ண்ணு வேற்றுப்பொருள்‌ வைப்பு (வீரசோ. அ௮லநு. 11)

பிர வினைக பிறரைக்‌ கொண்டு செய்விக்குஞ்‌ செயலை யுணர்த்தும்‌ வினை (தொல்‌. எழுத்‌. ₹6, இளம்பூ.)

பிறா (கூட்‌ கூரல்‌ முப்பத்திரண்டு. உத்திகளுள்‌, பிறன்‌ கொள்கையைக்‌ கூறும்‌ உத்தி (ஈன்‌, 15)

பிரி தினா கீழ மைய ஒரு பொருளுக்கும்‌ அதன்‌ அங்கமாகாத பிற பொருளுக்கும்‌ உள்ள வேறுபாட்டுச்‌ சம்பந்தம்‌ : தற்கிழமையும்‌ பிறிதின்‌ கழமபையம்‌ (ஈன்‌. 900)

பிரிகினாணிற்சி’ | கருதிய பொருளை அதற்குரிய கேர்‌ வகையாழ்‌ கூறாது மற்றொரு வகையாம்‌ கூறும்‌ ௮ணிவகை (அணியி. 29)

ப்ரி தினிணயபபபு ந்‌ க்கீபப விய்சுட. ணால்‌ விசேடியம்‌ தன்னினத்துப்‌ பிற பொருளைக்‌ குறிக்காது தடுக்காது விசேடணம்‌ (சீவக, 7, உரை)

$ நிஷா டா (8) யாட்‌ (ர) ஒரு செய்யுளைக்‌ தோடையும்‌ அடியும்‌ வேறுபட உரைத்‌ தால்‌ சொல்லும்‌ பொருளும்‌ வேறுபடாமல்‌ பிறிதொரு வகைச்‌ செய்யுளாய்‌ முடியும்‌ மிறைக்சவி (மாறன. 22.1)

பிறி தூயா (௫ கெொ௱ஹி செய்யுட்‌ குற்றத்தொன்று (யாப்‌. வி, 525)

உரநிசர பொழில்‌ ப கருதிய பொருளை மழைத்து, அதனைப்‌ புலப்படுவதற்கு

அது போன்று பிறிதொன்றினைக்‌ கூறும்‌ அணி (தண்டி த1)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ததி.

பிஸந 1. இளஞ்‌ சந்திரன்‌ : பிறைமதி (குறள்‌. 7882) 8. மாசணிர்‌ கதலையணிவகை : தண்ணம்‌ பிறையுந தலை

பெற நிறுத்துக (கல்லாடம்‌. 14)

8. கு,யூ.ளூ,பூ முதலிய தமிழ்‌ வடிவெழுத்துக்களின்‌

ப கம்ப்‌ பகுதியாயுள்ள பிறை போன்ற குறி

பினாடானரி! அறுவகைப்‌ பருவங்களுள்‌ இரவின்‌ பிற்பகுதியில்‌ பணி மிகுதியுமுடைய மாசி பங்குனி மாதங்கள்‌ : பின்பனி தா

ட்‌ ்‌ ஜானு

முரித்த்தனெ மொழிப (தொல்‌. பொ. 10)

யப்காழயு ரு செவெண்யாக பின்னிரண்டடிகள்‌ முடுகிச்‌ செல்லும்‌ வெண்பாவகை

ப்லா புரணா ்‌ இரண்டாஞ்சிரும்‌ கான்காஞ்சீரும்‌ மறுதலைப்பட வருக தொடை (காரிகை, ஓழிபி. 5, உரை)

பினாவயமோழி நினஸயாயல்‌ “அடைகடல்‌’ என்ற தொடரிற்‌ போல, முதன்‌ மொழியிற்‌ பொருள்‌ சிறந்து நிற்கும்‌ தொடர்‌ (கொல்‌. சொல்‌. 419 சேனா.)

உனா (யா ணனா இரண்டாஞ்‌ சிரிலும்‌ இறுதிச்‌ சிரிலும்‌ வரும்‌ மோனை (காரிகை. ஓ.மிபி. 5, உரை)

உர்னாவாரு நீண்‌ மூன்‌ வந்துள்ள சொல்லும்‌ பொருளும்‌, தனித்தனியாயினுவ்‌ கூடியாயினும்‌ பலவீடத்துப்‌ பின்னும்‌ வரும்‌ ௮ணிவகை (தண்டி. 40)

பிரா தர்‌ கஞுர ணை இரத வீரரை வென்ற அரசனுடைய தேரின்‌ பின்னே சின்று கொற்றவையும்‌ கூளிச்‌ சுற்றமும்‌, களித்தாடுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்தை (தொல்‌. போ. 78)

பினானாது நிருக்தஸ்‌ . ்‌ . முப்பத்திரண்டு உத்திகளுள்‌ முன வைக்க வேண்டியதைப்‌ பின்னே வைக்கும்‌ உத்தி வகை (ஈன்‌. 14)

பின்னான பயொடை ர ர இரண்டாஞ்சர்க்கண் ணும்‌ நான்காஞ்‌ சிர்கீகண்ணும்‌ அளபெடை வரத்‌ தொடுக்கும்‌ தொடை கோரிகை,. ஓழிபி, 5, உரை)

3௪4 டாகடர்‌ ப. கோபாலன்‌

89 எரா ளசி ண யார இரண்டாஞ்சர்க்கண்ணும்‌ சநான்காஞ்‌ சர்க்கண்‌்ணும்‌ இயைபுக்‌ தொடையமையக்‌ தொடுப்பது (காரிகை,ஓழிபி.க, உரை) நினா செனொ சூர ண ௯ இசண்டாஞ்சீர்க்கண்ணும்‌ நான்காஞ்சீர்க்கண்ணும்‌ எதுகை யமையத்‌ தொடுப்பது (காரிகை. ஓழிபி, 5, உரை)

பீ ய்ர்‌ 1. பெபண்டிர்க்குக்‌ காமகோயாலுண்டாகும்‌ பசலை நிறம்‌ (சூடா.)) மூலைகள்‌ பீர்‌ கொண்டதும்‌ (தேவா. 625, 5) ப 2. தத) அரி மனிசர்க்‌ காகும்‌ பீர்‌ (இவ்‌, இருவாய்‌.., பிர்‌ டூல்‌

காம நோயால்‌ பீர்கீகம்‌ பூப்போல உடல்‌ பச௫த்தல்‌2

பெய்வளை.. ஈன்னலம்‌ பீர்பூப்ப (பு. வெ. 15, இருபா ற்‌. 197.

1. ததொழிற்‌ பெயர்‌ விகுதி ௨ பண்புப்‌ பெயர்‌ விகுதி 2. : இ௰ங்தகால வினையெச்ச விகுதி புகழ்‌ ககூடஞ் சூர கதாகாயகன்‌ புகழ்‌ குறித்து நிகழும்‌ ஆடல்‌ (லப்‌. 2, 7/4, உரை) ட்‌ பாகசூஞ்சுசி மஊரணமமணை . 96 பிரபந்தங்களுள்‌ அகவலடியும்‌ கலியடியும்‌ மயங்யெ வஞை்சிப்பாவால்‌ மாகணஸிரது ௪,௦ப்பைக்‌ கூறும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக்‌. வி. 868) டர ௯ ழ்‌ ௬: ண கல உபமேயத்தை வாளாவிடுத்து, அஉபமானத்தை யாதேனும்‌ ஒரு சிறப்புக்‌ காட்டிப்‌ புகழ்ந்து கூறும்‌ உவமையணி வகை (தண்டி. 80, உரை) உ௯ஞ்்‌ பொருளி – உபமேயம்‌ (அணியி, 9)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 795

உர குழ டொ௱ (ர (எரு உண உ௰ பபா கரி! காண்க ? இதரவிதரம்‌ (அணியி, 2)

மரக்‌ ஈறான தலைவர்‌ புகழைக்‌ தெரிவிக்கும்‌ சொன்மாலை: வறியோர்‌ தொடுக்கும்‌ புகழ்‌ மாலை சூடும்‌ – நல்லியக்‌ கோடனை. (பூறகா. 126, உரை)

புக்ழ்பாதி னர்கமழ்சலஸ்‌ காண்க : இகழாவிகழ்ச்சி (மாறனலங்‌, 889) உரை)

டாக்ஸ்‌ பக்ழ்ச்கீ பழிப்பது போல புகழும்‌ ௮அணி வகை. (தண்டி, 88)

புசூயுூ ௯ம்‌ பரிசல்‌ ஓருவரை யொருவர்‌ எதிர்ப்பட்டவிடத்துதி தலைவன்‌ தன்னை நகோக்குதலை விரும்பும்‌ தலைவியின்‌ உள்ள நிகழ்ச்சி (தொல. பொ, 861) உரடை கெயயமரிக்சி 7. நிலைமாறுகை 2. வெணிீயேறுகை 9. கருத்தாவின்‌ தொழிற்பாடு புணர்‌ சூநரி தலைவன்‌ தலைவியர்‌ சந்திக்கும்‌ குறியிடம்‌: தம்க்துள்‌ செய்த புலர்குரலேனல்‌. (அ௮ககா,.118) நரணாார்‌ சுசி 7. சேர்க்கை (பிங.) டட 2. எழுத்து முதலியவற்றின்‌ சந்தி :;புணர்ச்சி வாயின்‌ (தொல்‌, எழுத்‌, 182) 2. முன்பின்‌ தொடர்பு _உநணார்ச்கசி யாண காண்க : தண்டகமாலை (சங்‌. ௮௧.) புணார்ச்சீ அிகாரக்‌ தோன்றல்‌, தஇிறிதல்‌, கெடுதல்‌ என்னும்‌ சந்தி விகாரங்கள்‌

பரணார்ச்சி விதூம்யா௮ம புணர்ச்சிக்கு வீரையும்‌ விருப்பம்‌. (குறள்‌. 1489, ௮.

தலைப்பு)

புணர்‌ சஸ்‌ 7, பொருந்துதல்‌. (திவா)

மச்ச டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

2. கலவி செய்தல்‌ : மன்னியவளைப்‌ புணர்ப்புக்கு (இவ. பெருமாள்‌, 8, 9)

9. அளவளாவுதல்‌ (பிங்‌. )

7. எழுத்து முதலியன சந்தித்தல. மொபமி ணரியவ்லே (தொல. எழுது, 106)

௦. உடலிற்‌ படுதல்‌: மென்முலைமேற்‌ பனிமாருதம்‌ புணர (கம்பரா. சூர்ப்பண. 22)

6. கூடியகாதல : புணறின்‌ வெகுளாமை நன்று (குறள்‌.

2084)

டாணாரி.. ௬௯ல்‌ 1. சேர்த்தல்‌: ரின்‌ கமற்கணே புணர்ப்பதாக (இருவாச, 5, 21) ப

௨. எழுத்து முதலியன சந்திக்கும்படி. செய்தல்‌ ; பெயரொடு பெயரைப்‌ புணர்க்குங்‌ காலும்‌ (தொல்‌. எழுத்‌. 108) பாணார்‌ ச தலைவனும்‌ தலைவியும்‌ கூடுதலாகிய குறிஞ்சி யுரிப்‌ பொருள்‌ (தொல்‌. பொ. 14) டந்ணார்‌ நிண ணமா ஸார்‌! வினை, பண்பு இவை காரணமாக இரு பொருளுக்கு முடிக்குஞ்‌ சொல்‌ லொன்றாகப்‌ புணாந்து சீற்கச்‌. சொல்‌ லும்‌ ௮ணி (தண்டி. 64)

ட சரா ரீ ப்பட” 7. சம்பந்தம்‌: என்தனி நாயகன்‌ புணர்ப்பே (திவ. இருவாய்‌. &, 8, 8) ங்‌… நட்பு

8. துணை : புகையழல்‌ வேலோன்‌ புணர்ப்பாக நின்‌ மாள்‌ . (பு. வெ, சிறப்பிற்‌. 10) ஹரா நீயு” 7. பிரபந்தம்‌. 2. எழுத்து மூதலியவற்றின்‌ சந்தி : இயல்போடு விகாரத்‌ தியைவது புணர்ப்பே (கன்‌. 151)

உணா ரி ய்படட பொருத செய்யுட்‌ கு.ற்‌.றங்களுள்‌ ஒன்று

: இலக்யெக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ஈழ்ச்ச்‌

புணாரஈனிரு க்கம்‌ தான்‌ காதவித்தவளைக்‌ கூட கேராமையால்‌ உண்டான விதனத்தோடு கலைவன்‌ தனித்து உறைந்து வருஈ௩துதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. ட கைக்‌. 8)

யபுணாரியல்‌ உயிரீற்றுப்‌ புணரியல்‌, மெய்யீறுறுப்‌ புணரியல, உருபுப்‌ புணரியல்கள்‌ அமைந்த இலக்கணப்பகுதி

. பழஜியனா யுரூசுஸ்‌ சொல்‌ வழக்கம்‌ முதலியன புதியனவாக உண்டாகை 2 பழையன கழிதலும்‌ புதியன புகுதலும்‌ வழுவல (ஈன்‌: 240.2)

புஜினால்‌

்‌ நரவல்‌, கற்பனைக்‌ சதை

நூதனம்‌ செய்தி அதிசயம்‌

புயவசுூப்பு பாட்டுடைத்‌ தலைவனது தோள்‌ வலியைக்‌ கூறும்‌ கலம்பக வுறுப்பு (குமர. பரீரா. மரைக்‌. ம்ம)

॥ரறாாணாஸ்‌ 7. பழமை : புராணப்‌ பொழில்‌ (குற்றமா. தல, ணன்‌, 51) 2. பழங்கதை

5. அறுபத்து நாலு கலையுள்‌ ஓன்றும்‌, வியாச முனிவரால்‌ இய,ற்‌.றப்பட்டதும்‌, சருக்கம்‌, பிரதி சருக்கம்‌, வமிசம்‌, மன்வக்தரம்‌, வமிசானு சரிதம்‌ இவற்றைக்‌ கூறுவது மான பழைய நூல்வகை (மச்சபு. கைமிசா. 82)

பூரி டக்‌ *சியானசி பழிப்பது போலப்‌ புகழும்‌, அணிவகை (விரக அலங்‌,12)

ப்ரூட. காலம்‌

முப்பத்தைந்து வருட காலம்‌ சங்‌, ௮௧.) டபீரூச சக்கரம்‌

சித்திரகவி வகை

புரி வழக்கம்‌ ௪ ௬ * ச ௮ ல்‌ ட புலவரால்‌ கைக்‌ கொள்ளப்படும்‌ செய்யுள்‌ வழக்கு (தொல்‌.

பொ. 58) இ. க, 2

்ரத் இ டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

ப ஷ்ண காண்க : புலமையோ கவி, கமகன்‌, வாதி, வாக்கி என்ற ரகால்வகைக்‌ கலவி வல்லோர்‌ (பிங்‌) கற்றோர்‌: புகரின்‌ றென்மனார்‌ புலமை யோரே (தொல, எழுத்‌, 5689)

பாட ப ப்ரபு பாரடட்ட ஸி 1, ஒரு புலவன்‌, தனக்குப்‌ பரிசளித்த அரசனையும்‌ ._ அவனது தலைககரையும்‌ வேறு .புலவனிடம்‌ சிறப்‌ பித்து, அவவரசனிடத்து அவனை ஆற்றுப்‌ படுத்‌ தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (புறகா. 48) “௨. ஒரு புலவனைக்‌ கடவுளிடத்துப்‌ பயன்‌ கொள்ளும்படி ஆற்றுப்படுத்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு வெ, 9, 22) 9. புலவராற்றுப்படை பற்றிய பிரபந்தம்‌ உர்‌ ர ஊடலின்‌ முதாதல-ஊடல்‌ : புணர்வின்‌ ஸனினிய புலவிப்‌ பொழுதும்‌ (வக. 128278) உர ஸனா சுவை, ஓளி, ஊறு, ஓசை, நாற்றம்‌ என்னும்‌ இந்திரிய விஷயங்கள்‌ ?: கண்டுகேட்‌ முண்டுயிர்த்‌ துற்றறியுமைம்‌ புலனும்‌ (குள்‌. 1101)

6… செவ்விதிற்‌ களந்தோதல்‌ வேண்டாது சேரி மொமியாற்‌ குறித்தது தோன்றும்‌ நூல்‌ வனப்புளொன்று (தொல்‌- பொ. ௧54) புஷனாழுி சிறுன் ப

வேற்றுப்‌ புலத்தினது நிலையை அறிவித்தார்க்குத்‌ தாம்‌ கூறியதினும்‌ பெருகக்‌ கொடுத்தலை யுணர்த்தும்‌ ஒரு புறத்‌ துறை (பு.வெ. 7, 17)

11231௯ சந்தி உயிரளபெடை தோன்றும்‌ புணர்ச்சி (பி.வி. 5, உரை).

டண ணண௰௰ 7. இழிவு: மின்‌ தலைமையில்‌ வாழ்க்கை

யென்‌ றஞ்சி (மணி. 84, 680)

ஈ௨. இழிவான ௩டை

புலைமை

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 179

டானா னரி

7. எழுத்தின்‌ மேலிடும்‌ குத்து அல்லது சுழிக்குறி (தொல்‌.

எழுத்து, 75, 18)

2. மெய்யெழுத்து ண: ஓன்மன்‌ புள்ளி (ஈன்‌. 189)

9. ஆய்தம்‌ (தொல்‌. எழுத்‌. 4)

4, குற்றியலிகர உகரங்கள்‌ (தொல்‌. பொ, 688, உரை) நய பந டப்பு

கிரை கேர்‌ வாய்பாடு (காரிகை. உறுப்‌, 2) உடளரிய ஈச கூ ளரி

சீரை நேர்‌ கீரை வாய்பாடு (காரிகை, உறுப்‌. 7) கரணி உர ய்யா ஈர

நிரை நேர்‌ கேர்‌ வாய்பாடு (கரரிகை,. உறுப்‌. 7) பாளி ந சண்ணணரி மல்‌

நிரை கேர்‌ நேர்‌ நிரை வாய்பாடு (காரிகை. உறுப்‌. 8) யூளரியாஈா ந ௬ண டடி

நிரை கேர்‌ நேர்‌ நேர்‌ வாய்பாடு (காரிகை. உறுப்‌, 8) உணியஈ ரூமுல

நிரை கேர்‌ நிரை நிரை வாய்பாடு (காரிகை. உறுப்‌, 8) டபானரியயா ராஸ்‌ படி

நிரை கேர்‌ நிரை கேர்‌ வாய்பாடு (காரிகை. உறுப்‌. 8) புரா*௬ட்௫ ப

சொற்குப்‌ புறத்துறுப்பாய்‌ வருஞ்சுட்டெழுத்து பறு*ச்கெொொல்‌

நாடகத்தில்‌ தனக்குட்‌ பேக்‌ கொள்ளாமல்‌ எல்லோரும்‌

கேட்கும்படியாக உரைக்குஞ்சொல்‌ (சிலப்‌. 4, 19, உரை) பரரீசசொஸ்‌

7. வெளியிற்‌ கூறும்‌ அலர்மொழி : புழஞ்சொ லென்னும்‌

பெருஞுிமி றார்ப்ப'(சீவக, 1885)

2. பழிச்சொல்‌ : பு.றஞ்சொ லூற்றாது புகழுந தன்மையர்‌ (பெருங்‌, வத்தவ. 10, 94) பரச திணைக

வெட்சு, வஞ்ச, காஞ்சு, உழிஞை, தும்பை, வாகை, பாடாண்‌ என எழுவகையாகவும்‌ (தொல.) இவற்றுடன்‌ கரந்தையும்‌ கொச்சியும்‌ சேர ஓன்பது வகையாகவும்‌ (பன்னிரு படலம்‌), இவ்வொன்பதுடன்‌ பொலறுவியல்‌, சைக்கிளை, பெருந்திணை, மூன்றுஞ்சேரப்‌ பன்னிரு வகை

ரேர்‌ டாக்டர்‌ ப, கேர்பாலன்‌ யாகவும்‌ (பு.9வ.) பிரித்துக்‌ கூறப்படும்‌ புறப்பொருள்‌ பற்றிய ஓழுக்கங்கள்‌ ப பராஜ்ஜீரட்டு புறப்பொருள்‌ பற்றிய ்டுல்‌ ககைய்ப பல நூல்களிலிருந்து திரட்டி. அமைக்கப்பட்ட தொகை நூல்‌

புராதன ட்ட ர வே.ற்றரசனுடைய அதுல்‌ மேற்‌ சென்ற வேந்தன்‌ மூறுறுகை செய்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வே.6, 10)

உருத்துழிணராு வேற்றரசனுடைய மதிலைச்‌ சூழ்ந்த அகழியின்‌ கரையில, மேற்சென்று வேந்தன்‌ சேனையுடன்‌ தங்கி முறிறுகை யிடுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 6, 1௮௭)

உரரஜ் தாமு வேற்றரசனுடைய மதிலை மேற்தெசென்ற வேந்தன்‌ முற்றுகை செய்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 6, 10)

ப்ரி லை. ல்‌ “நீ வணங்கும்‌ தெய்வம்‌ நின்னைப்‌ புறங்காப்ப நின்வமிவழி மிகுவதாக” எனக்‌ கூறுவதும்‌ 96 வகைப்‌ பிரபர்‌ தங்களுள்‌ ஒன்‌ றாவதுமான நூல்‌ வகை (சது.)

(1ரநினல வாழ்த்த “வழிபடு தெய்வம்‌ நின்னை புறங்காப்ப வ(மிவழமி செல்வத்‌ தோடு சிறந்து பொலிக’ என்று தலைவனொருவனைக்‌ீ

ப கூறும்‌ வாழ்த்து ( தொல்‌. பொ, 422)

ரஹய்யா௱ட்‌ (௫

்‌. புறப்பொருளைப்‌ பற்றிய செய்யுள்‌

பூரப்யாட்‌் ௫ வபாண் னாய்‌ இறுதியடி முடியாதிருப்பவும்‌ தான்‌ முடிந்த அடி. போலக்‌ காட்டும்‌ சந்தம்‌ (தொல. பொ. ௦82)

நர்‌ பெயரு வா

காண்க? 3. புறத்திணை (பு.வெ, சிறப்பு, 4) 2. வீரம்‌ (சீவக, 1090, உரை) 5. வெளிப்படையான பொருள்‌ (கம்பரா, இரணிய. 58) _ – நழ்ற்விம

எ.ழ்னுருபுள்‌ ஒன்று (ஈன்‌. 302)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகறாதி 183:

புராணச்‌ கஷக்திரக்‌ | விதித்தவற்றுள்‌ அடங்காகனவற்மை அமைத்துக்‌ காட்டும்‌ பொதுச்‌ சூத்திரம்‌ (சீவக. 089, உரை)

புனருத்தி காண்க? கூறியது கூறல்‌ (சூடா. பனா றுரபுணாரு ச்‌ சி

வெள்ள நீரிடையே வீழ்ச்‌ ச தலைவியைத்‌ தலைவன்‌ காத்த விடத்து அவ்விருவர்க்கும்‌ உண்டான கூட்டம்‌ (தொல பொ. 172, உரை, பக்‌. 520)

யபுனைந்துாரை 7. அலங்கரிக்கும்‌ வாசகம்‌ (நம்பியகப்‌. 8) 2. பாயிரம்‌ (கன்‌. 8)

டாணா வனின்‌ புகழ்ச்சி காண்க? பிறிது மொழிதல்‌ (அணியி. 27, பகீ. 72)

டூ உட ௯2 ௯௱ ணர்‌ போரை மேற்கொள்ளும்போது வெட்டி முதலிய மலர்சளை அரசனிட மிருந்து வீரன்‌ பெற்றுக்‌ கொள்ளுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 4, 140, தலைப்பு) டறுசுனா யய ஆரு – ம. ‘ குலமுதற்பிள்ளை யிறக்கச்‌ சுற்றத்தார்‌ புலம்பு மலைச்‌ சொல்லும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 10, சிறப்‌. 6) 2. வேந்தன்‌ இறக்துபட்டானாக அவனது குடிகள்‌ இரங்கு தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 10, சிறப்‌. 2) படூீசலா ர௦௱ஸ்நரா நிறை கவர்ந்த வெட்சியார்‌ மீட்சகவக்த கரந்தையாரைப்‌ போரிலமித்தமை கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 7,710) படட ஙுவிர்‌ கியாரளுளா$க௱ளா பொருள்கோள்‌ எட்டனுள்‌; சற்றினும்‌ உள்ள சொற்கள்‌ தம்‌ மூ கொள்ளும்‌ முறை (ஈன. 472) யங்‌ககரு புணரி ச்சி தனக்கு எட்டாத மரத்‌ பறித்ததவிய தலைவனு அவனைக்‌ கூடுங்‌ கூட்டம்‌ (தொல்‌. பொ.

செய்யுளின்‌ மூதலினும்‌ னியையப்‌ பொருள்‌

தினின்றும்‌ தான்‌ விரும்பிய பூவைப்‌ நன்றி பாராட்டித்‌ தலைவி ழ்‌14, பக்‌, 549)

3982 டாக்டர்‌ ப. கோபால்‌

உயி *்‌ சக்கரம்‌ சித்துரகவி வகை நாியயாக௱யபாச்‌ ௪௯்கூரய்‌ சித்திரகவி வகை உட ண ஊமை றி னா ஸ்‌ ்‌ 7, காயாம்‌ பூவை மாயவன்‌ நீறத்தொடு உவமித்துப்‌ புகழும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 9) 4) 2. அரசனைத்‌ தேவரோடு ஒப்பக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (புறநா. 56) (தொல்‌. பொ. 60)

பெ

அபாணீா கண வண்ணப்பாவின்‌ பிற்பகுதி அடாணா பேண ழக சூர 1, உயிர்மெய்‌ ௨ நெட்டெழுத்து (வெண்பாப்‌. முதன்‌. மொ. 8) செடணாடயாம்‌ி பிளாணனா ௬க்விழ்‌் (2 அண்பால்‌ பெண்பால்கட்குப்‌ பொறுவாயுனள்ள பருவங்‌ களோடு, பெண்பாற்கே சிறப்பாகவுரிய கழங்குப்‌ பருவம்‌ அல்லது நீராடற்‌ பருவம்‌, அம்மானைப்‌ பருவம்‌, ஊசற்‌ பருவங்களைச்‌ சேர்த்துப்‌ பெண்‌ தெய்வத்தை அல்லது ஓ௰ப்புடைப்‌ பெண்பாலைப்‌ புனைந்து பாடும்‌ பிள்ளைக்‌ குமிழ்‌ வகை யப: 1-5 முதல்‌ வேற்றுமை 😕 அவைதாம்‌ பெயர்‌ ஐயொடு (தரல்‌. சொல்‌. 6241) பெய ச க்ஷ க்ஜீரய்‌ காண்க: குறிச்‌ சூத்திரம்‌ (யாப்‌. வி. பாயி. பக்‌. 11) இமய * செசெக்்்ணொனளை பெயர்களில்‌ எண்ணிடைச்‌ சொல்‌ தொக்கு விட்டிசைத்து வருந்‌ தொடர்‌ (ன்‌. 446) போயாக செஸ்‌

நால்வகைச்‌ சோற்களுள்‌ பொருளைக்‌ குலிக்க ப வழங்குஞ்‌ சொல்‌

அமத தரி்சகெ௱ொல்‌ 1. திரிந்து வழங்கும்‌ பெயர்ச்‌ சொல்‌ (சீவுக, 1774, உரை

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 7482

2. தம்‌ பொருளை அறிதில்‌ விளக்கும்‌ பெயர்ச்சொல்‌ (ஈன்‌. 2752) உரை)

அியாயரி: ரி பாட்டுடைத்‌ தலைவன்‌ பெயர்‌ சார்ந்து வர 50, 70 அலலது 90 கேரிசை வெண்பாக்களால்‌ இயற்றப்படும்‌ பிரபகதவகை (இலம்‌, வி, 680)

கெடொயயாரி (6 வாநீர்ரநா சொல மூதல்‌ வேற்றுமை 2 அவ்வாறும்‌ பெயா்‌ பயவேற்றுமைப்‌ பயனிலையாம்‌ (தொல்‌. சொல்‌, 68, சேனா)

டாயா மை. மினல்‌ பெயரீன்‌ பகுதி விகுதிகட்கு இடை நிற்கும்‌ எழுத்து (ஈன்‌. 141, உரை)

ெடொயடா மியா விம்‌ சொல்லதிகாரத்திம்‌ பெயர்ச்‌ சொல்லிலக்கணங்‌ கூறும்‌

பகுதி (தொல்‌)

இேயாயாி யாறு செஸ்‌ தன்‌ பொருளை இயல்பில்‌ விளக்கும்‌ பெயர்ச்சொல்‌ (ஈன்‌.

269, மயிலை.)

இபபெயரிலானரிசை பாட்டுடைத்‌ தலைவன்‌ பெயர்‌ சார்ந்துவர 50, ₹0, 80

இன்னிசை வெண்பாவால்‌ இயற்றப்படும்‌ பிரபந்தவகை (இலக்‌. வி. 68252) (௪.து.)

குயமருரிச்‌ செல்‌ பெயர்‌ சொல்லைத்‌ தழுவி வரும்‌ சொல்‌

குய்ய ச்ச்‌ பெயர்‌ கொண்டு முடியும்‌ வினைக்குறை (ஈன்‌. 840]

குராபரெளு௬ு கிளாவி

காண்க : பெயரெச்சம்‌ (தொல்‌. சொல. 2௦2) அயருக்கஸங்காரக்‌

அதிசயவணி (வீரசோ. அலங்‌. 25, உரை) குடா ௯ (ஸரி . டல

1. ஓவ்வொருவரைப/ம்‌ கூற்றம்‌ அ௮ணுகுமென்று கூறு

தலைப்பற்‌்றிச்‌ சொல்லும்‌ புறத்துறை வகை (தொல

பா. 79, உரை) ஐ. வீரர்படை முகத்துத்தம்‌ ஆறறல தோற்றுவித்தலைக்‌

கூறும்‌ புறத்துஜறைவகை (பு. வெ. ச்‌, 6)

55ல்‌ டாக்ட்ரீ ப; கோபாலன்‌

செருகாகாப்பியபம்‌ 26 பிரபந்தங்களுள்‌ தன்னிகரில்லாத தலைவனைப்‌. பற்‌றிய – நூல்‌ நூற்பொருள்‌ பயப்ப நாடுக மு தலியவற்மைச்‌ சிறப்‌ பித்துப்‌ பாடப்படும்‌ தொடர்ஙிலைச்‌ செய்யுள்வகை (தண்டி. பொது. 2)

இயாரு௫ுரச ஈஞ்ரநா ரு னஸ்‌ : போர்‌ மேற்கொண்ட அரசன்‌ படையாளர்க்கு உண்டி. யளித்து முகமன்‌ செய்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை : பிண்ட மேய பெருஞ்சோற்று நிலையும்‌ (தொல்‌. பொ. 68)

டார (ர ௪௱ நுறு மைஸரடிசி . காண்க : பெருஞ்சோற்று நிலை: பின்றமாச்‌ சிறப்பிற பெருஞ்சோற்று வஞ்சியும்‌ (சிலப்‌, 5, 144)

அடர ந்‌ த ணா அகத்திணை மயேழனுள்‌ ஒன்மானதும்‌ ஓத்த சாதி யல்லாதவளுடனாவது, விதிக்கு மாறாகவாவது, தன்னை விட வயதில முதாந்தவளோடாவது, மனம்‌ ஓவவாதவ ளோடாவது கூடும்‌ காதல்‌ : கைக்களை முதலாப்‌ பெரும்‌ துணை யிறுவாய்‌ (தொல்‌. பொ. 31)

அயாருரு ச மைடயா ஸரி கடவுளரைக்‌ துதிக்கும்‌ இசைப்பா வகை ட து 6, 95, – உரை)

அியாருந்தெ௱டர்‌

எழுவாய்‌ பயனிலை முடிந்த வாக்கெயஞ்‌ சிலவற்றைப்‌ பிணைத்து நடக்குக்‌ தொடர்ந்த வாக்கியம்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 42, சேனா.) அடா ரர உ யா னா டட 1. பெரிய சேனை 2. இறக்த வீரன்‌ புகழை நடுகல்லிற்‌ பொறிப்பதைக்‌ குறிக்‌ கும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ, 60) 3. தெய்வமாகிய நடுகற்குப்‌ பெருஞ்‌ இழப்புப்‌ படைத்‌ சலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 60, உரை) (அடா ரர யீட்யா எ (கை) பாலையாழ்‌, செந்து, மண்டலியாம்‌, பெளரி, மருதயாழ்‌, தேவதாளி, கிருபதுங்கராகம்‌, நாகராகம்‌, குறிஞ்சியாழ்‌, ஆசாரி, _ சமயவேளர்‌: கொல்லி, சின்னராகம்‌, செவ்வி,

மெளசாளி, சீராகம்‌, சந்தி என்னும்‌ பதினாறு சலைஜப்‌ பண்கள்‌ (பிங்‌.)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 79

சடா௬ய்யொ௱ரு தா கார்‌, கூதிர்‌, முன்பனி, பின்பனி, இளவேனில்‌, மூ.துவேனில்‌ என்னும்‌ பருவங்கள்‌ டய னப்‌, 77)

பெரருமகிழ்ச்சி ப யரணலஸல பிரப தங்களுள்‌ கற்புடைப்‌ பெண்டிர்‌ பெருமையைக்‌ கூறும்‌ நூல்‌

டோரா ௯ ஸ்‌

7, வாழ்த்துப்‌ பாடல்‌? பெருமங்கலம்‌ பாடுவார்‌. (சீவ,

508, உரை)

2. அரசன்‌ தன்‌ பிறந்த கானில்‌ குடிகட்கு அருள்‌ .செய்‌ வதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை: பிறந்த காளவயிம்‌.பெபுரு மங்கலமும்‌ (தொல்‌, பொ. 94)

4. 6 பிரபர்தங்களுள்‌ அரசனது பி௰ந்க நாள்‌ மங்கலத்‌ தைக்‌ கூறும்‌ நூல்‌ (௪து.)

வடா டல்‌ கயம்‌ மீ. மேம்பாடு : பெருக்கம்‌ பெருமித நீர்த்து (குறள்‌. 2592) 2: எண்வகை மெய்ப்பாடுகளுள்‌ கல்வி முதலிய பெருமை

கனில்‌ மேம்படுகை : கல்வி தறுக ணிசைமை கொடை. வெனச்‌ சொல்லப்பட்ட பெருமிகு நான்கே (தொல்‌. பொ. 858)

ெொருவாஸரசி

ப்கைவர்‌ காட்டை எரி கொளுத்துவதைக்‌ கூறும்‌ புறத்‌ துறை (பு.வெ. 5, 28)

பே

ேோயோசு செரு த ஆ “நமவாய” என்ற பஞ்சாட்சர மந்திரத்தில்‌ எவ – பெருமானைக்‌ குறிக்கும்‌ “சி என்ற எழூத்து ண: பேசு மெழுத்துடசே பேசாவெழுத்தினையும்‌ (கொடிக்‌, 4)

832யோ ௭ மய (௬ நமசிவாய” என்ற பஞ்சாட்சரத்திற்‌ சக்தியை உணர்த்தும்‌ வ” என்றவெழுத்து ? பேசுமெழுத்‌ துடனே (கொடிக்‌. 4) ௨. வைகரி வாக்கு: ஊமை எழுதிமதாடு மீபசுமெழுத்‌

துமின்‌ (திரும. ௧150

2யபடிொரதஞ்தா ஆய்தவெழுத்து

788 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

பய்‌ க்காளுசி புண்பட்ட வீரனைக்‌ கங்குல யாமத்துப்‌ பேய்‌ காத்தமை கூறும்‌ பு,௰த்துை (தொல்‌. பொ. 79)

82 உபி க்ரூஸ்‌ டை போருக்குச்‌ செல்லும்‌ அரசன்‌ செலுத்தும்‌ தேதர்க்கு மூன்னும்‌ பின்னும்‌ பேய்‌ ஆடுவதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. ₹, 19)

$யேோரா ணழமுஸல்லை சினமிக்க மன்னன்‌ போர்க்களத்தைக்‌ கைக்‌ கொண்டதைகீ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 6, 86)

3யாராண்‌ா வாுளீகி புகைவர்‌ பொரும்‌ செருவைத்‌ தொலைத்த தலைமையை -யுடைய வீரர்க்குப்‌ பெறிதுங்‌ கொடுத்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 8, 9)

யாரி யர கூ௱(ஸஞ்சி – கேட்டினியல்புகளைப்‌ புலவர்‌ எடுத்துக்கூறும்‌ துழறைவகை (திவா) –

யா ரி’னா ய ொனிள 1. எழுவகைப்‌ பருவ மகனிருள்‌ முப்பத்திரண்டு வயதுக்கு

மேல்‌ நாற்பது வயது வரையுள்ள பெண்‌ (பிங்‌.) £. முப்பதுக்கு மேல்‌ ஐம்பத்தைந்து வரை வயதுள்ள பெண்‌ (கொக்கோ) ப

(போர னீள 71. பெருந்தொகை 6… நாற்சீர்‌ ஈரடியாய்‌ வரும்‌ அம்போதரங்க வலப்புவகை

(காரிகை. செய்‌. 10, உரை)

மய ரெொல்ப்ண ல செய்யுளின்‌ அடிப்பெருமைக்கு அமைந்த வரையஜை

சபாரெஸஷ்ணல வெண்சயா எட்டடி. வெண்பா (யாழ்‌. ௮௧.)

௫௯

63உா நந 1. பெறுகை : மக்கட்பேறு (குறள்‌. 64) 5. – அடையத்தக்கது : விழுப்பேற்றி னஃகதகொப்ப தில்‌ (குறள்‌. 102) ௮. புகழ்‌, கலவி, வலி, வெற்றி, நன்மக்கள்‌, பொன்‌, நெல, நல்லூழ்‌, நுகர்ச்சி, அறிவு, அழகு, பெருமை

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 787

இளமை துணிவு, கோயின்மை, வாழ்நாள்‌ ஆகிய பதினாறு வகைப்பட்ட செல்வம்‌ (அபி. சிர.) 2, செல்வம்‌

பை

ஸண்யாசந்‌ நால்வகை வாக்குகளுள்‌ ஒன்றாய்‌ சாபியினின்று தோன்றி இதயத்தை யடைந்த நாதரூபமான ஓலி வடிவெழுத்து £ பைசந்தி யமர்ந்து நிற்கும்‌ (சி.சி. 1, 24) 4 ாைசாசகம்‌ எண்வகை மணங்களுள்‌ துயின்றாள்‌; கஸித்தாள்‌, மூத்தாள்‌, இழிந்தவன்‌ முதலிய மகளிரைச்‌ சேரும்‌ மணம்‌ (தொல்‌. பொ. 92, உரை)

பொ

அம தச்சர்‌ நாலசையாலாகிய வஞ்டிப்பாவில்‌ வரக்கூடியனவும்‌, தேமா,

புளிமா, கருவிளம்‌, கூவிளம்‌ என்பவற்றோடு தண்ணிழல்‌, தண்பூ, நறும்பூ, நறுறிழல்‌ என்பவற்மைத்‌ தனித்தனிச்‌ சேர்டப்பதனால்‌ தோன்றுவனவுமான பதினாறு சீர்கள்‌ (காரிகை, உறுப்‌. 5)

பொதுச்‌ சூக்திரம்‌ ர . பொதுவான இலக்கண கூறும்‌ சூத்திரம்‌

பேோபோதுூச்‌ செஸ்‌ 1. எல்லோரும்‌ அறிந்த சொல்‌ உ. இரு திணைகட்கும்‌ பொதுவாகய சொல்‌ : ஒன்மிறாமி .. பொதுச்சொல்‌ (கன்‌. 269) 9. படல முதலிய தூற்பகுதிக்குத்‌ தலைப்பாக இடும்‌

சொல்‌: பொதுச்‌ சொற்றானே படர்வது படலம்‌ (சூடா. கேவோது க்‌ தலான 7. நடுவ நிலைமை ஐ. பெரும்பாலும்‌ காணப்படும்‌ குணம்‌ உ. உவமான உவமேயங்களில அமைந்துள்ள சாகாரண

தருமம்‌ (அணியி. 1)

382: – பாக்டரி ப, கோபாலன்‌. பேயா சர ௬ திண ணா இருதிணைகட்கும்‌ பொதுச்‌ சொல்‌ இடா சூ நீரா (ரூ ரைணை௰௰ காண்க :: இயைபின்மையணி (8282) (தண்டி. 80,889) இடா சரப்யானின ப இரவும்‌ பகலும்‌ பாடற்கு உரிய பண்‌ (சங்‌. ௮௪.) பொப்‌ பயாயபிரய்‌ நாூலியல்பு, நுவல்வோன்திறம்‌, நுவலுஈ்தகிறன்‌, கொள்‌ வோன்‌ கூற்று, -கோடற்கூற்று ஆகியவற்றைப்‌ பற்றிக்‌ கூறும்‌ முன்னுரை : எல்லா நூம்குமிவை பொதுப்‌ பாயிரம்‌ (ஈன. 6) ப பனா செ சூப்‌ பொயயாரி: 7. பல பொருட்குப்‌ பொதுவாகிய பெயர்‌ (ஈன்‌. 6௨, உரை) 2 இரு திணைக்கும்‌ அலலது அ௮ஃறமிணையிருபாற்கும்‌ பொதுவாக வரும்‌ பெயர்‌ (ஈன்‌. 281-282) யாச வெ௱ழ்‌ 1. சிறப்பிலலாச்‌ சொல்‌ : ஏதின்‌ மாக்கள்‌ பொதுமொழி , கொள்ளாது (புறகா. 58) குறிப்பான பொருஸளில்லாத சொல்‌ பொதுப்படையான சொல்‌ பிரியாது கின்றவிடத்து ஓரு பொருளும்‌ பிரித்த விடத்து வேறு பொருளும்‌ பயக்கும்‌ சொல்‌ (ஈன்‌. 8680)… டா தூணி யால்‌ ம்‌ ப இ 1. பொதுவாகவுள்ள குணம்‌ (சி.போ. 1, 4)

வ மே 10.

2. உவமான உவமேயங்களுக்குள்ள ௪ரம்‌ னிய” தருமம்‌ ்‌ 2. ரன உணர்த்தும்‌ நூற்பகுதி (ஈன்‌. 252; ) 4.

வேத்தியற்கு வேறான கூத்துவகை லப்‌. 74, 7268)

செயா தசுூ விலக்கணாவல்‌ சிறப்பாகவன்றிப்‌ பலவற்றுக்கும்‌ பொதுவாசக்‌ கூறும்‌ விதி : இடுகுமி காரணப்‌ பெயர்‌ பொதுச்‌ சி.றப்‌்.பின (ஈன்‌. : 62, உரை)

சொத கொரு சூர

1. ஆரியம்‌ தமிழ்களுக்குப்‌ பொ வாயுள்ள எழுத்துக்கள்‌ (ஈன்‌. 150) அம

“இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி -நீச09

பபோசூாடனாகற்‌ தமிமுக்கும்‌ வடமொழிக்கும்‌ பொதுவான *ள” என்ற எழுத்து. யாருட்‌ சூற்றுய்‌ கவியின்‌ பொருளில்‌ உண்டாகும்‌ பிழை 2: சொற்குற்ற மின்று வேறுபொருட்‌ குற்ற மென்றான்‌. (இருவினை. தருமி. 7102) பொருட்‌ சிதைய சொல்‌ கால வேறுபாட்டாற கருக்கள்‌ மாறுகை சடா (ரூட்‌ ரர ர காண்க : அர்த்தாலங்காரம்‌ (யாழ்‌. ௮௧.) கிபாருட்‌ சணா கவியின்‌ அர்த்தரசம்‌ (யாழ்‌. ௮௧.) இய ருட்ட எீணா௰ல பொருளின்கணுள்ள உருவ இயலபுகளை உள்ளவாறு அலங்கரித்துக்‌ கூறும்‌ அணிவகை (தண்டி. கல யா (ர உட்‌ ஊரார்‌ உர ஒரு சொல்லில்‌ அலலது சொற்றொடரில்‌ உள்ள பொருள்‌ மாறுபாடு வாரு டெ ஈடர் நிலைக்‌ செய்யபுளிா காவியம்‌ (சிலப்‌. உரைப்பாயிரம்‌) இயாருட்பிறி வினா அற ணய ஒரு பொருளுக்குத்‌ தன்னினும்‌ வேறானதனோடு எ௪ன்ள்‌ _.. உரிமை (சங்‌. ௮௧.) அவி்ருட்‌ யின்‌ ணபருநினலை முன்வந்த பொருளே பின்னும்‌. பலவிடங்களில்‌ ப்ட்‌ அணி – (தேண்டி. கம, எம்‌. பொ௱ருட்பொெயபர்‌ 7, பொருளடியாகப்‌ பிறந்த பெயர்ச்சொல்‌ (ஈன்‌, 192) 2. ஒரு பொருளுக்கு உரிய பெயர்‌ சுபா ரு ண்மயமக்குய்்‌ தன பொருளிரற்றீராது பிரிதொன்றமன்‌ பொருளின்‌ கணி ணும்‌ செல்லும்‌ உருபு வருகை (பி, வி. 75, உரை) பயொருனா புத டை 2. முடிந்த கருத்து

ந்ற்ட்‌ டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

2… பயனிலை 2. பொருள்‌ முற்றிய வாக்கியம்‌ பெயாருனணீா ருதரணானாரி பொருள்‌ முூரண்படத்‌ தொடுக்கும்‌ அ௮ணிவகை (யாழ்‌. ௮௧.2 பொருண்ீ மொழி ்‌ 17. மெய்வார்த்தை: பொய்க்கரி போகன்மின்‌ பொருண மொழி நீங்கன்மின்‌ (சிலப்‌. 80, 1928) 2. உபதேச மந்திரம்‌ (லப்‌, 10, 100, அரும்‌.) பொருண வயொழிக்‌ காளுசசி ்‌ 7. உயிர்க்கு இம்மை மறுமைகளில்‌ உறுதிதரும்‌ பொருளை ஒருவனுக்குக்‌ கூறுகல பற்றிய புறத்துறை (புறநா. சச்‌, துறை விளக்கம்‌) 2௨ முனிவர்‌ தாம்‌ தெளிந்த மெயப்பொருளை விரும்பிக்‌ கூறுதல்‌ பற்றிய புறத்துறை (பு. வெ. 10, காஞ்சிப்‌. 5) டா (ர னரா யபா யீ, . நூலின்‌ கருத்து நயம்‌ டா ரூணரி ண 1. பொருணின்‌ றமன்மை: எதிரமறுத்து மொழியினும்‌ பொருணிலை திரியா (தொல்‌, சொல்‌. 107). 2. பொருண்முாடவு: (யாழ்‌. ௮௧.) செம (ர ணா ல்‌ 1), அகப்பொருளைப்‌ பற்றிய நூல்‌: ஓங்கிய பொரு லன்பி னைந்திணை யென்றெடடுத்த (திருவாலவர. 75, 14) 2… அர்த்த சாஸ்திரம்‌: பொருஹணூலாயும்‌ புலவோர்‌ : (பெருங்‌, உஞ்சைக்‌. 4, 21) இடா ருளா ௯ னீ ட்ட யாற்றுநீர்‌, மொழிமாற்று, நிரனியை, விற்பூட்டு, தாப்‌ பீசை, அளைமறிபாப்பு, கொண்டுகூட்டு, அடிமரிமா ற்று என எண்வகையாகச்‌ செயயுட்கட்குப்‌ பொருள்‌ கொள்ளும்‌ மூறஹை (நன்‌. 810) சேர (ரூனா ஊயபிறழ்‌ விரி பொருள்‌ தேடம்‌ காரணம்பற்றித்‌ தலைவியைத்‌ தலைவன்‌ பிரிகை (இருக்கோ, 9292, ௮வ,.)

இலக்கீயக்‌ கலைசிசொல்‌ அகராதி 12

போ ருவீரா வாரு செய்யுட்‌ குற்றங்கள்‌ யொ௱ரளா விளாங்ாக௲னவாக குல்‌ ர பொருள்‌ எணனிதில்‌ விளங்குமாறு செய்யுள்‌ முதலியவற்றை அமைககை ்‌ இயாருளா ரி காண்க : அர்த்தாலங்காரம்‌ (பொருளணியியல, தண்டி) இடொா௫ருளாதிகாரஸம்‌ 17. அகப்பொருளிலக்கண நரல்‌: அரசன்‌ வெர்ன்‌ மின்மையிற்‌ கவலகின்றான்‌ (இறை. உரை) 2. அகம்‌, பு௰ம்‌ மூதவியவற்றைக்‌ கூறும்‌ தொல்காப்பி யத்தின்‌ மூன்றாம்‌ பகுதி 9. அறிவுச்‌ செய்திகளை யெல்லாம்‌ விரித்துப்‌ பொரு ணான்கினையும்‌ கூறும்‌ நூற்பகுதி பபொருளா௱சூ பெயா்‌

மூதற்‌ பொருளின்‌ பெயர்‌ அதன்‌ சினைக்காகும்‌ ஆகுபெயர்‌ (ஈன்‌. 290)

அபாருனாந்கா தீ பொருளிசையந்தாதி; ஓசையாலன் டிப்‌ பொருளால்‌ வரும்‌ அக்தா௫இுத்‌ தொடை ஈடு, 16, 2, ஐ) அபா௱ருனளா௱ணந்கும்‌ இகழ்ச்சியினும்‌, புகழ்ச்சியினும்‌, உவமையினும்‌, பிறவ ற்றி -னும்‌ ஊறு பயப்பப்‌ பாடும்‌ அனந்தக்‌ குற்றம்‌ (யாப்‌. வி. பகீ. 579) யொருளரினகச யஊர்காதி ஓசையாலன்றிப்‌ பொருளால்‌ வரும்‌ அந்தாதித்‌ தொடை . (௪டு. 1, 6, 2, ஐ) இமா ர௬ுளரியல்‌ 3 அகப்பொருள்‌ பற்றிய செய்யுளடங்கிய தரு நால்‌ (களவியற்‌.) பொருளிலக்கணம்‌ அகம்‌ பூறம்‌ முதலியவற்றைக்‌ கூறும்‌ இலக்கண நூல்‌ இடா (ர (ஸர போனே ய பொருளின்‌ தன்மையை உவரித்துக்‌ கூறும்‌ ௮ணிவகை (யாம்‌. ௮௧.)

ரி இ ‘டாக்டார்‌ ப: கோமா லன்‌

சியா னிவன்‌ யயாட்‌. 09 7, அறுவடை மூடிவிற்‌ களத்தே தலைவனை வாழ்த்தி உழவர்‌ பாடும்‌ பாட்டு ள்‌ 2. கடுமையான. நிந்தனை:. பொலிப்பாட்டுப்பாடப்‌ புகுச்தாள்‌ (விறலிவிடு. 785) சகிடானியரை ற்கு மன்னவன்‌ மகிழப்‌ பிறந்த பாலனைப்‌ பலருங்‌ கொண்டா முதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வ. 2, 245) உ ழநிய்டரு காண்க : பொழிப்புரை? வண்ணம்‌. இரட்டிக்‌ கூறும்‌ உரை (பிங.) அெபொ௱ழிவப்புக்‌ தொண்ட. அளவடியுள்‌ முதல்‌, மூன்மாம்‌ சாரக்கண்‌ . மோனை முத லாயின வரத்‌ தொடுத்தல்‌ (இலக்‌. வி. 729) அயா௱ழிய்பபு ணந பொருளைத்‌ இரட்டும்‌ கூறும்‌ உரை இடா ருததூ கூனீரடிரஙாகூஸ்‌ பிரிவாற்றாத தலைவி மாலைப்‌ பொழுது கண்டு வருக்‌ அகை (குறள்‌. அதி. 88)

போ போக்கோ சுரிதகம்‌ (வீரசோ. யாப்‌. 73, உரை) மடார்‌ ௬௯௯ தஜொெ௱ழதிஸ்‌ போரிற்‌ புறங்கொடாது வீரன்‌ பூசம்‌ களரியிலே பட்ட தைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 6, தலைப்பு) யாரி ௬௯௬ற வரிக்‌ ……. வஞ்சி மாலை சூடி யுத்தத்திற்குப்‌ ‘ புறப்படும்‌ வீரரைப்‌ புகழும்‌ பிரபந்த வகை மபயோஸி பெய்து 1. தர்‌ எழுத்துக்கு மாற்றாக அவ்வேனியில்‌ அமையும்‌ எழுத்து (ஈன்‌, 14-24) 6. ஓர்‌ எழுத்துக்கு மாற்றாக. வரும்‌ எழு ்‌ கீது (ஈன்‌, 122-124) 0 மொழியிறுதுப்‌ போலி: அகம்‌–அகன்‌, நிலம்‌- நிலன்‌

மொழிமூல போலி: பசல்‌- பைசல்‌, , மஞ்சு மைஞ்சு யல்‌ -மையல்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி _ 1095

மொழியீடைப்போலி : அமச்சு அமைச்சு, இலஞ்சி. – இலைஞ்சு, அரயர்‌- அரையர்‌ ப

ம்‌ ॥02௦.ஃகானீா மகரவொற்று (தொல்‌. எழுச்‌, 294) ம ௬க௯ட்கூதியெொொழு கூர

ஆ, எ,கஊ, ஏ, என்ற நான்கு மகெடிலும்்‌ ௩க,ஞ,ண, ந, ம, என்ற ஐந்து மெய்யெழுத்துக்களும்‌ (பன்னிருபா. 4) 34 நல க்ப்‌ பாரு பொம்‌ மானுடப்‌ பிழவிக்குரிய வற்சம்‌, பாலியம்‌, யெளவனம்‌ செளமாரம்‌, விருத்தம்‌, வார்த்தவ்வியம்‌ என்னும்‌ அது வகைப்‌ பருவங்கள்‌ 1 க்குள்‌ 7, மானுடவர்க்கம்‌; உயர்திணை பயென்மனார்‌ மக்கட்‌ சுட்டே (தொல்‌. சொல்‌. 1) ௨ ஐம்பொறி யுணர்‌ வோடு மனவறிவுமுடைய உயிர்கள்‌ (தொல்‌. பொ. 588) 8. பிள்ளைகள்‌: தம்பொரு ளென்ப தம்மக்கள்‌(குறள்‌. 88) ௩௯டீ.யாஞு ௬னுசி ர முதுகுடி.த்‌ தலைவனிடம்‌ நீன்மகளைக்‌ தருகவென்று கேட்‌ கும்‌ அரசனோடு அவன்‌ மாறுபட்டு நகிழ்பதைக்‌ கூறும்‌ புமத்துமறை (தொல்‌. பொ. 79, உரை) பா 0 ண ்‌ 7. பெண்‌: மகடூஉ வ௱ிசொல (தொல. சொல்‌, 8) 2. மனைவி: இற்பொலி மகடூ௨ப்‌ போல (புறநா. 981) 1௦௯௫௨௯ சூணாம்‌ 2 ட… ்‌ பெண்களுக்குரிய கரணம்‌, மடீம்‌, அச்சம்‌,. பயிர்ப்பு என்னும்‌ நாற்குணம்‌ (இமை. 2, உரை, பக, 22) 2௯ (௨. முறனானரிணல்‌ பெண்ணை முன்னிலைப்டடுத்திக்‌ கூறுகை (காரிகை, பாயி, 1, உரை)

ய கனீவமறஙுக்து மொழிகஸ்‌ ர த பகைவீரன்‌ தம்மகளை மணங்கோடற்கு விரும்பிக்‌ கேட்கச்‌

சிற்றரசர்‌ மறுத்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துமை (பு. வெ. ௪, 9) இ.-18 ப

793 டாக்டர்‌ ப. சகோபாலன்‌

றகர சூரா சூ தன்‌ மாத்திரையிற்‌ குறைந்த மகரமெய்‌ (ஈன்‌. 96) உல க௯னரிம்‌ மாரு எப்‌ 1. பேதை, பெதும்பை, மங்கை மடந்தை, அறிவை, தெரிவை, பேரிளம்பெண்‌ என்ற எழுவகைப்‌ பெண்‌ பருவம்‌ (இவா. ) ட

2. வாலை, தருணி, பிரவுடை, வருத்தை என்ற நால்‌ வகைப்‌ பெண்பருவம்‌ (பிங்‌.) ॥யறகீழு் ச சியயாணரி மகிழ்ந்து சொல்லுகையாகிய அலங்காரவகை (வீரசோ… . அலங்‌, 72) – உறகரதிணர க செந்துறை பாட்டுள்‌ ஒருவகை

உாாக்ஸச்‌ செல்‌ .. நீ்‌, சுபத்தைக்‌ குறிக்கும்‌ மொழி 2. ஆதிவசனம்‌ 9- செய்யுட்களின்‌ முதலில்‌ வரற்குறிய திரு, பூ, உலக முதலாய நன்மொழிகள்‌ (வெண்பாப்‌. முூதன்மொ.ி, இ மஉ்கலஸங்‌, பேோருச்௯ப்‌ சசய்யுண்‌ முதன்‌ மொழிப்‌ பொருத்தம்‌ பத்தனுள்‌ முதன்‌ மாழமியிடத்து மங்கலச்‌ சொல்‌ நிற்பது (வெண்பாப்‌. மூதன்மொழி. 8) றா்க௯்ஸ்‌ பெெ௱ழி காண்க : மங்கலச்‌. சொல்‌: செய்யுட்களின்‌ முதலில்‌ வரற்‌ குரிய திரு, பூ, உலகு முதலாய நன்மொழிகள்‌… 2. சுபததைக்‌ குறிக்கும்‌ மொழி ௮௨. ஆதி வசனம்‌; கதன்‌. குல்லா உக்கம்‌ காய ஸூ. ்‌ ்‌ ககுதி வழக்கு மூன்றனுள்‌ மங்கலமல்லா ததை மங்கலமாகக்‌. கூறும்‌ வழக்கு (ஈன்‌. 867, உரை) மாமா வாஹ்சு சூ ்‌ 4. பிரபந்தத்தின்‌ முதலில்‌ அல்லது இறுதியில்‌ செய்யப்‌. ்‌ படும்‌ துதி (சி. சி. பாயி. 7, சிவஞ £.) 6… மணமக்களுக்கு. ஆசி கூறுகை:

மங்கல வாழ்த்துப்‌ பாடலும்‌ (லப்‌. பதி. 84) க்கு

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி றத்‌:

உலகக்‌ பாலான னா உயர்குல மங்கையை ஒன்பது இவண்ணனண்ல்‌ வகுப்பு றப்‌ பாடும்‌ பிரபந்தம்‌ (இலக, வி. 8288) 1லாம்ாச்ண வொெள்ணனா மு. பிரபந்தம்‌ தொண்ணூற்மாறனுள்‌ சந்தமும்‌ வெண்‌ பாவும்‌ விரவிய ஓன்பது பாடலகளாலேனும்‌; கலி வெண்பா ஓன்றினாலேனும்‌, ஓன்பது வெண்பாக்‌. களாலேனும்‌, ஒன்பது சந்தங்களாலேனும்‌ உயர்குடிப்‌ பி௰ந்த கற்புடை படந்தையைப்‌ புகழ்ந்து பாடும்‌ பிரபந்தம்‌ (பன்னிருபா. 9800 – 5028) 2. சந்தனக்‌ குழம்பு: மங்கல வெள்ளை வழித்து (சீவக. 1277) மரஷ்சரிப்யா , பிரபந்தவகை : கிருஷ்ண ராயற்கு மஞ்சரிப்பா…செய்‌ ஞானப்பிரகாச குருராயன்‌ (தொண்டை. சத. 95) லட க்கிமரலிப்‌ காண்க : சுரிதகம்‌ (யாழ்‌. ௮௯.) பட்டை 0 7. மாறிமாறி வருகை 6… தாறுமாறு 2. செய்யுளில்‌ சொல்‌ சீர்‌ மூகவியன பொருள்‌ வேறுபட்டு மீண்டும்‌ மீண்டும்‌ வருவகாகிய சொல்லணிவகை (தண்டி. 80) பரண ப: 7. பெண்‌: இடைக்குல மடந்தை (சிலப்‌. 16, 8) 8. மகளிர்ப்‌ பருவம்‌ ஏழனுள்‌ பதினான்கு முதல்‌ பத்தொன்‌ . பது வயது வரையுள்ள பருவத்துப்‌ பெண்‌ (பிங்‌.) 2. பருவமாகாத பெண்‌ (யாழ்‌. ௮௧.)

1. அறியாமை: மடப்பாலின்‌ மிச சூழூமதி வல்லார்‌ (சீவக,

்‌… நீதிதிச)

8. மகடூஉக்‌ குணம்‌ கான்கனுள்‌ கொளுச்தக்‌ கொண்டு கொண்டது விடாமையாகிய பேதைமை : வாலி மடமங்கையர்‌ (புகா. 11)

டலஸ்‌ ,

காண்க : உலாமடல்‌. தான்‌ காதலித்த தலைவியைப்‌ பெரு

விடத்துத்‌ தலைவன்‌ ஏறுதற்பொருட்டுப்‌ பனங்கருக்கா ம

796 டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

குதிரைபோற்‌ செய்த ஊர்தி : ஏறிய மடற்றிறம்‌ (தொல்‌: “பொ. தழ) . உட ஷர ௬ டக தான்‌ காதலித்த தலைவியை அடைதல்‌ வேண்டிப்‌ பனை மடலாலான குதிரையைத்‌ சகலைவன்‌ ஏமி களர்தல்‌ : மட லார்தல்‌ யாமத்து மூள்ளுவேன்‌ (குறள்‌. 77186) மணாடஸலச்‌ சிரந்தகாதி ஒரு செய்யுளின்‌ இறுதியடியின்‌ இறுதிச்‌ ௪ரும்‌ முதலடியின்‌ மூதற்‌ சீரும்‌ ஒன்றாய்‌ வரப்‌ பாடும்‌ ௮அந்ீதாதிவகை (யாப்‌. வி. 54, பக. 74) உனக எ யாாசாக்க௯ந்சூா கி ஒரு செய்யுளின்‌ இறுதியடியின்‌ இறுதி எழுத்து அசை அலலது சீர்‌ மூதலடியின்‌ முதல்‌ எழுத்து ௮சை அல்ல்து சீரோடு ஓத்து வருமாறு பாடப்படும்‌ மயக்கந்தாதி வகை யாப்‌. வி. 52, உரை, பக. 184) உகணட ம்‌ பாோாணகசையமர்கு தி ஒரு செய்யுளின்‌ இறுதியடியின்‌ இறுதியசையும்‌ முகல.டியின்‌ மூதலசையும்‌ ஓன்றாக வரும்படிப்‌ பாடப்படும்‌ அசைய தாதி வகை (யாப்‌. வி, 582, உரை, 184) உ னள௩ ண ஊர யற்சி இறுதிப்‌ பாட்டின்‌ இறுதியடியும்‌ மூக ற்பாட்டின்‌ முதலடி. யும்‌ ஒன்மாய்‌ வரும்‌ அடியக்காதி வகை (யாப்‌. வி, 52, உரை, பஃ. 184) மமணாட ஸல வர்கா தி ஒரு செய்யுளிறுதியடியின்‌ இறுதி எழுத்து அசை அல்லது ர்‌ மூதலடியின்‌ முதலெழுத்து அசை அல்லது ருடன்‌ ஓத்து வருமாறு பாடப்படும்‌ அந்தாதி வகை (யோப்‌., வி, ௦௮, உரை, பக்‌. 184) – மண்ட வெழுத்௲ந்தாதி . ன டட யின்‌ முதமலழுத்தும்‌ ஓன்ற.ய்‌ வரப்‌ பாடப்படும்‌ எழுத்தர்‌ தாதி வகை (யாப்‌. வி. 542, உரை. பக்‌. 162) ஊன னிசுதகுஸ்‌ இறுதிப பாட்டின்‌ அல்லத இறுதி அடியின்‌ அசைச்சர்‌ என்பவற்றுள்‌ ஏதேனும்‌ ஓன்று மூகம்‌ பாட்டின்‌ அல்லது முதல்‌ அடியின்‌ முதல்‌ எழுத்து அசை சர்‌ என்ப வற்றுள்‌ ஒன்றாய்‌ வருமாறு இசைத்தல்‌

இறுதி எழுத்து

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 197.

॥ரணீரிஸ யாப்பு நாற்சரடிச்‌ செய்யுள்‌ (தொல்‌, பொ. 482) ॥்யண்ணூயமு கய்‌ 1, அரசன்‌ முடிபுனைந்த காலம்‌ தொடங்கி யாண்டு தோறும்‌ முடிபுனைநீ்து நன்னீராடுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை: சிறந்த சீர்த்தி மண்ணு -மங்கலமும்‌: (தொல்‌, பொ. 91)

‘2. மாற்றரசனது மதிலை யமிக்க அரசன்‌ மங்கலமாக நன்னீராடுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை : மன்னெயி லழித்த மண்ணு மங்கலமும்‌ (தால்‌. பொ. 91)

– ச… பட்ட வேந்தனான பகைவன்‌ பெயரானே அவன்‌ மூடி, புனைந்து வென்ற வேந்தன்‌ நன்னீராடுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை : குடுமி கொண்ட மண்ணு மங்கலமும்‌ (தொல்‌. பொ. 68)

உயணரிய்யிருவா௱ னாய்‌ . வடமிமாழியும்‌ தென்மொழியும்‌ போன்ம இரு மொழிச்‌ .. சொற்கள்‌ விரவிவரும்‌ கடை (வீரசோ. அலங்‌. 40)

உணர்‌ ய ஈ மும்‌ 96 பிரபந்தங்களுள்‌ ஒன்றான வெண்பா இருபதும்‌ கலி. துறை நாற்பதும்‌ விரவிவரச்‌ செய்யும்‌ பிரபந்தம்‌ (௪து.) உணரியமிண ட. டாகயானாக& ்‌ -ஸ்‌.ரீ,. அககானூற்றின்‌ இரண்டாம்‌ பிரிவு: பாட்டு நூற்‌ றெண்பகதும்‌ மணிமிடை பவளம்‌ எனப்படும்‌ (அகநா. பாயி. உரை, பக. 406) ஓ. மணியும்‌ பவளமும்‌ கலந்த அணி

டக்‌ ்‌ நடுவுிலைமை யென்னுஞ்‌ சுவை (தொல்‌. பொ. 948

இளம்பூ.)

உ௰க்ஙீாகியாார்‌ த்‌ இரண்டு கைகளிலும்‌ வாளெடுத்துச்‌ சுழமறறியாடும்‌ இளம்‌ பெண்ணான மதங்கி மீது ஒருவன்‌ காமூறுவதாகப்‌ பாடும்‌ கலம்பகவுறுப்பு (குமர. பிர. மதுரைக்கலம்‌. 15, தலைப்பு)

2

௨௦௲ணலை*க்‌ காக்கு . . இரு சீருடைய இசைத்தூக்கு (சிலப்‌. 8, 86, உரை, பக்‌.

91)

198 ப டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

1 ஸை வாழ்க்சூர ்‌ தலைவனது ஆஸ்தான மண்டபத்துத்‌ தூணைப்‌ புகழ்‌$து. கூறும்‌ துறைவகை (மாறன. 97, 125)

யுதஜிக்கணாம்‌ காண்க : சந்திரகணம்‌ (தஇிவா.)

மதிய டம்ய௫த் குல்‌ 1. தலைவன்‌ தலைவியரிருவர்‌ கருத்தொற்‌்.றுமையால்‌

அவர்தம்முட்‌ கூட்ட முண்மையைத்‌ தோழியுணரும்‌ அகத்துறை (தொல்‌, பொ. 727)

2. தலைவிமீது தான்‌ கொண்ட காதலைத்‌ தலைவன்‌ தோழிக்கு உணர்த்தி அவளது அறிவையோருவஜிப்‌ படுத்தும்‌ ௮அகத்துமை (களவியற. பக்‌. 48)

மதியுடம்ய௫-௬ஸ்‌

ம. தலைவி தலைவன்‌ கருத்தோடு இணங்கியவளாதல்‌ : மிதிலை மூதூ ரெய்திய ஞான்றே மதியுடம்பட்ட மாக்கட்‌ சீதை (தொல்‌, பொ. 54, உரை) டட

௨. தலைவன்‌ தலைவியரிருவர்க்குங்‌ கூட்டமுண்மையை அவர்‌ தம்‌ கருத்தொற்றுமை பற்றித்‌ தோழியுணர்தல்‌ (தொல்‌. பொ. 188, உரை); திருக்கோ. 77, கொளு.)

1்யஹூரக்வி

நா.ற்கவிகளுள்‌ இனிமை பெருகப்‌ பாடுங்கவி (பிங்‌. 9

2… கவி பாடும்‌ புலவன்‌ க

8. நம்மாழ்வாரின்‌ ஈஷ்யரும்‌ திவ்விய பிரபந்தத்தில்‌ “கண்ணி நுண்‌ சிறுத்தாம்பு” என்ற பிரபந்தம்‌ பாடிய வருமான ஆழ்வார்‌ (திவ. கண்ணி நுண்‌, 10)

1யந்திரகு ௪௯௬௯ம்‌

” இித்திரகவி மந்த்ர மீதாழ்‌ * தலைவியின்‌ அந்தரங்கமான பாங்கி ;: யாப்பியாயினுமெனு

மந்திரத்‌ தோழியொடு (பெருங்‌. மகத, 9, 54)

1௦யஃக்கந்தாஜி ம்‌ எழுத்து, அசை, சீர்‌ இவற்றின்‌ அந்தாதிகள்‌ வரவில்‌

பாடும்‌ அந்தாதி வகை (யாப்‌.வி, பக்‌. 184) ர

யய க்கூயீ 1. கலப்பு: வடசொன்‌ மயக்கமும்‌ வருவன புணர்த்த

(கல்லா. 64.18) 2, எழுத்துப்‌ புணர்ச்சி ; உடனிலை மயக்கம்‌

இலக்கியக்‌ சலைசீசொல்‌ அகராதி 79.8.

82௩ அ ௯ ணர்‌! ன ஒ.ற்றுமைபற்.றி. ஒரு பொருளை வேஹொரு ப்ள மயங்குவதாககீ கூறும்‌ அணி (அணிய. 8)

உக விதி தமிழ்ச்‌ சொல்வில்‌ னை மெய்யெழுத்து இன்ன… மெய்‌. யெழுத்தோடு சேர்ந்து வரும்‌ என்பது பற்றிய விதி (ஈன்‌.

யாக்க கவொழதிய் பர ஓரு பொருளை மற்றொரு பொருளென .மயங்குவதை- யொழமித்தற்கு வேற்றுமை கூறித்‌ தெரிவிக்கும்‌ -௮ணி (யாம்‌. ௮௧௮)

ர ரர அ ௭ ௮ம்‌ தூற்குற்றம்‌ பத்தனுள்‌, பொருள்‌ இன்னது என்று துணியக்‌ கூடாமற்‌ கூறும்‌ குற்றம்‌ (ஈன்‌. பொது. 725-

ஊராகச்‌ ககெ௱ச்சு௯ம்‌ ஸ்‌ தரவு புூதலிய உறுப்புக்கள்‌ மயங்கியும்‌ மிக்கும்‌ குறைக்‌ தம்‌

_ வரும்‌ கொச்சசகக்கவி (வீரசோ.யாப்‌. 72, உரை)

உ 31 விண ரண ணணாரி்‌! வர பாட்டு வகை (சிலப்‌. கானல்வரி. அரும்‌.)

ர ஊியயாம்‌ ழ்‌ முன்னோர்‌ வழங்கிய சொல்‌ வழக்கைக்‌ கூறும்‌.இலக்கணப்‌ பகுதி”

உலர ௩ 7. முறைமை : ஈண்டு செலன்‌ மரபில்‌ வண்ணர்‌ வழாது

2 … (பூறநா. 22) க 2, சான்றோரின்‌ சொல்‌ வழக்கு முறை (ஈன்‌. 5881).

ந ரஉரட் டா படார்‌ வல்ல ட. ப இத ஒன்றுக்குச்‌ தொன்றுதொட்டு வழங்கி வரும்‌ பெயர்‌ (மன்‌. 7ம்‌, உரை)

உறு உர கோ (ற 4 தொன்று தொட்டு வழங்கி வரும்‌ மூழைமைக்கு. மாறானது தொல்‌. சொல்‌. 7/7, உரை)

உலர டர வொரு பாரை ஸீ மரபு வழுவை அமைதியுடையசதன்று சான்றோர்‌ அமைதீ துக்‌ கொள்வது (தொல்‌. சொல்‌, 14, உரை

800: ._ டாகீடர்‌ ப, கோபர்லன்‌

பய ப. ] மெய்ப்பாடு எட்டனுள்‌ ஒன்‌.றாகிய வியப்பு (தொல்‌. பொ. ௦51) ஐயமழு மருட்கையுஞ்‌ எலதவிகை (தொல்‌. பொ. 652) யருட்ண ௯யபு எண

ஒரு. பொருட்குக்‌ கூடாத பண்பினைக்‌ த்வம்‌ கொண்டு அதனை யுவமையாக்கிக்‌ கூறும்‌.. அணிவகை (மாறனலங்‌. 101, உரை) 12 ௬ “ட செரக்ெ௱ர்ணடட செந்தொடை வகை (யாழ்‌. ௮௧.) உரட்பா ஆ வெண்பாவும்‌ ஆ௫ிரியப்பாவும்‌ கலந்து வரும்‌ செய்யுள்‌ வகை (தொல்‌. பொ. 898; இலக்‌. வி. 749) வருதசுத்‌ ல்ணை காண்க : மருதம்‌ 1. ஐ௩திணையுளொன்றான வயலும்‌ வயல்‌ சூழ்ந்த இடமும்‌ (தொல்‌, பொ, 6) ்‌. அகத்திணை ஏமனுள்‌ ஒன்றானதும்‌ ஊடியும்‌ கூடியும்‌ போகம்‌ நுகர்வதுமான ஒழுக்கம்‌: மருதஞ்‌ சான்ற மருதத்‌ தண்பனை (8றுபாண்‌. 188) [பப டண 7. இயல்பு வழக்கு மூன்மனுள்‌ இலக்கணஞ்‌ சிதைந்து மருவி வழங்குஞ்‌ சொல்‌ முதலியன (ஈன்‌. 262) 8. நட்பு : மரூஉச்செய்‌ தீயார்மாட்டும்‌ தங்கு மனத்தார்‌ (நாலடி. 226) . மரூஉடததொகை மூன்‌ பின்னாக வந்த ஆறாம்‌ வேற்றுமைத்‌ தொகை (பி.வி 19) மலஸ்வெள்றி வாகைத்‌ இணையுள்‌, மற்போரில்‌ தன ரன்‌ கூறும்‌. ஒரு, புறதிதுமை (பு. வெ. 18, 8) ஊர்‌ வெண்பாவின்‌ இறுதிச்சர்‌ வாய்பாடுகளுள்‌ ஓன்று கொற்கை செய்‌. 5, உரை) ஊி- கஸல்‌ 1. புணர்ச்சியின்‌ மகிழ்தல்‌

மலிதலுமூடலும்‌ (தொல்‌, பொ; 295) சக. மன்‌

இலக்கியக்‌ கலைசீசொல்‌ அகராதி 207. 2. செருக்குதல்‌ : மகழ்ந்தன்று மலிந்தன்று மதணீனு- …. மிலனே(பு. 72) ப ப 2. மிகுதல்‌ 2: கணிப்பொறை மலிந்து என்து கற்பகப்‌ பூங்கொம்பு (வலை 2௦21).

ட்டா தி இடம்‌ காலம்‌ கலை, முதலிய அறுவகை– மலைவும்‌’ சில

காரணங்கருதிப்‌ பொருத்தமுடையனவாக அமைத்துக்‌.

கொள்ளப்படுவது (தண்டி. 7289,.உரை) – தகு ட

. பணய இடம்‌,” காலம்‌, கலை, உலகம்‌, நியாயம்‌, கமம்‌ என்ப வற்றைப்‌ பொருத்தமின்றிக்‌ கூறுகையாகய குலம்‌. (கண்டி, 15)

உழயுணாரடிசி பகைவர்‌ புலம்‌ பாழ்படக்‌ கொள்ளையூட்டுதலைக்‌ கூறும்‌ பு.றததுமை (புறநா. 7)

1௰ந்றரொரலா மூ விரிச்௲ஸ்‌ ர நூற்குற்றம்‌ பத்தனுள்‌, எடுத்துக்கொண்ட விஷயத்தை விடுத்துப்‌ பிறிதொன்று கூறுதலாகிய குற்றம்‌ (ஈன்‌. 18)

பர க்க௯ூளாகாழி போரில்‌ பகையழிக்கும்‌ அரசனை உழும்‌ வேளாளனாக மிகுத்துக்‌ கூறும்‌ புமத்துறை (புறகா. 874, பு.வெ. 8, 5)

12 க௬௯்னா 63 வாளனா ஸி .கரண்க : களவேள்வி (பு,றகா. 2978) யாங்கணு மறக்கள வேள்வி செய்வோயாயினை (கலப்‌. 88, 127)

உ௦ஹ*் ௯௩ ஸன்சி

்‌. போரில்‌ விழுப்புண்‌ பெற்ற வீரன்‌ தம்‌ வாழ்க்கை வேண்டாது அப்புண்ணைக்‌ கிழித்துக்‌ கொண்டு இறக்‌ தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 79, உரை)

உல றர ்‌

7. வீரம்‌ :; மறவா ளேந்திய நிலந்தரு திருவிமனடியோன்‌ (சிலப்‌. 22, 8)

2. தம்‌ குலத்துப்‌ பெண்ணை விரும்பிய அரசற்கு மறவர்‌ உடை டம்படாது மறுதிதுகி கூறுவதாகப்‌ பாடுங்‌ கலம்ப்* வுறுப்பு (இலக்‌. வி. 4 மல்கம்‌

508: – பாக்டா்‌ ப: கோபாலன்‌: உமமுூல்ஸைவ ்‌- வேந்தன்‌ வேண்டியது கொடுப்பவும்‌ “கொள்ளாத லது பயன்‌ கருதாகிலையைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 8, 22) மறணுடைய்யாகி எயில்‌ காத்த னன்ன. வீரசொர்க்க : மடைக்ததைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 5, 9, கொளு.)

மறுக்கா பெவொழி நிலை ஓர்‌ ௮அணிவகை (பிங்‌. )

82 ரர வொ (௬ (னர பண ௨ . “காண்க: பிரதிவஸ்‌ தூபமை (தண்டி. 80, உரை) யயர 1. களவுப்‌ புணர்ச்ச: மஹையலராக மன்றத்‌ தஃதே

(குறுந்‌. 97) 2. மறைவிடம்‌ (சங்‌, ௮௧, ) பயண க்சு மொழி கிளா இடக்கரடக்கல்‌ (திவா.) ராமண ழி – மந்திரம்‌ : மஹறைமொழி தானே மந்திர மென்ப (தொல்‌. பொ. 491) ய்ணறுவீணட மறுத்துக்‌ கூறும்‌ விடை (ஈன்‌. 8980. “னக உ௰ எர எரா நர தொழில்‌ வீரர அரசன்‌ கட்டளை : பெற்றுப்‌ புகைவரிீன்‌ பசுஙிரை கவர்தலைக்‌ கூறும்‌ /றத்துறை (பு. வெ. 2) 1) பகாணனா ௯ க௱னு_சி உ ஆட 5 இ.றந்தவனைப்‌ பற்றிச்‌ சறப்பித்து ஏனையோர்‌ ‘ இரங்கிக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல. பொ. 852, உரை)

உலர வீரு ௯ ர ஆசிரிய விருத்தம்‌

மா

1; விலங்கின்‌ பொ துப்‌ பெயர்‌ 2 “மாவு மாக்களு மைய வினவே”’ (தொல்‌, பொ. 592)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 204

2. மாமை நிறம்‌ : “அம்மா வரிவை”” (பு.றகா. 147). —

9. வியங்கோளோடு வரும்‌ : அசைச்‌ சொல: விணிம்‌ தன்று மாதவ”்‌ (கற்‌. 128); **உப்பின்று: ்‌பூற்கை யுண்கமா கொற்கையோனே””

படு

இயற்சீர்‌ இறுதியிலுள்ள ‘கேரசையைக்‌ குறிக்கும்‌ வாய்பாடு வஊ௱ச்சீர்‌ …. ‘ நேரசையால்‌ இறும்‌ இயற்சீர்‌ மாட்டு அகன்று கிடப்பினும்‌ அணுகிய நிலையிற்‌ டப்பினும்‌, பொருள்‌ முடியுமாற்றாம்‌ கொண்டு கூட்டிச்‌ சொல்‌ முடிபு கொள்ளும்‌ முறை: அகன்று பொருள்‌. . கிடப்பினும்‌… மாட்டென மொழிய (தொல்‌, பொ, 588) மாட்டெறிந்தொழுகல்‌ முப்பத்திரண்டு உத்திகளுள்‌ ஒன்றானதும்‌, ஒரு சூத்திரத்‌ இற்‌ கூரிய விதியை அதனையொக்த. சூத்திரங்கட்கும்‌ . இணைத்துக்‌ கொள்வதுமான உத்தி (ஈன்‌. 14) உட்‌ (டே ஸ்ர மாட்டெ.ரிந்தொழுகல்‌ : ழுப்பத்திரண்டு ‘உத்திகளுள்‌ ஒன்றானதும்‌, ஒரு சூத்திரத்திற்‌ கூறிய விதியை அதனை யொத்த சூத்திரங்கட்கும்‌ இணைத்துக்‌ அணா அரக உத்தி (நன்‌. 14) ட்‌ அலை ரனில்‌: அயல்‌ 117: 7: 11 ்‌ ம ட 2௭ அதது 7. கணப்போது : – சகமூன்றுமோர்‌ மாத்திரை பார்க்கு மெங்கள்‌ கண்ணவனார்‌ (திருநூற்‌. 29) .-:-_.-4- 2. கண்ணிமைத்தல்‌ அல்லது கைகொடி.த்தல்‌ அளவான காலம்‌, கண்ணிமை நொடியென வவ்வே – மாத்திரை (தொல்‌. எழுத்‌. 6) தி 9. செய்யுளின்‌ வரும்‌ ணண்க்வ்டயு £.. மாத்திரை யெழுத்தியல்‌’ (தொல்‌. பொ. 878) மாகுதிரைச்‌ ௬௯0 மாத்திரைச்‌ சுருக்கம்‌ (யாப்‌.வி. பக்‌: 510) யா கதிர ச்‌ ௬௬௬௯ம்‌ ்‌. . தரு பொருள்‌ தந்து நிற்கும்‌ ஒரு சொல்‌ ஒரு மாத்திரை குறையுமிடத் து வேறொரு பொருள்‌ 2ஈ௫ க்குழூ சசவ்லைண்‌ (தண்டி 92. உரை) ளசி

: தடீ டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

யமாகஹிணர வாரு சனா

்‌…. ஓரு பொருள்‌ தந்து கிற்கும்‌ ஐரு சொல்‌ ஒரு மாத்திரை . கூடுமிடத்து வேறொரு பொருள்‌ தந்து, நிற்குஞ்‌ ்‌ சொல்லணி (தண்டி. 95, உரை) ப

1 ணய அழகு : மணிமிடை பொன்னின்‌ மாமை சாய்‌ (கழ்‌. 804) – கருமை ? மாமைக்‌ களங்கனி யன்ன (மலைபடு. 95)

நீ.றம்‌ ண: நெடுந்தகை தற்கண்டு மாமைத்‌ தகையிழந்த (பு. வெ. 12, 8) மனி: மாமை பொன்னிறம்‌ பசப்ப (பு.யெ. 14,

ிபண்பாற்‌.6) துன்பம்‌ 1ாயஊனஸ்யனாாரி*கி தலைவன்‌ தலைவியரதுச்‌ களவுக்‌ கூட்டம்‌ (தொல்‌. பொ. 92, உரை) யாரி 1. ஓர்‌ அசை (தொல்‌. எழுத்‌. 8ல்‌ 2. பல்லோர்‌ படர்க்கை விகுதியுள்‌ ஓன்று (தொல்‌. சொல்‌. 209) 3. ஓரு வியங்கோள்‌ விகுதி (ஈன்‌. ) 1. ஓரு பன்மைவிகுதி : தாய்மார்‌ மோர்‌ விற்கப்‌ போவார்‌

.. ட. (திவ. பெரியாழ்‌. 9, 7, 9) ஈரமா மரச்‌ ப அரசனாற்‌ சஎறப்பெய்திய வெற்றி வீரனின்‌ பெற்றிமை கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ.89, 11) ப பய? இ:ப்ட்ட்ப்‌ பதி ட தேமாங்கனி என்னும்‌ வாய்பாடுபற்றி வருவ.தும்‌ நூன்முதற்‌் செய்யுளின்‌ முதவில்‌ அமையத்தகசாது அமங்கலமுமான செய்யுட்‌ கணம்‌ (இவா, ) நறாகயார அர்டாக்யம ஒரு சொல மாலை போலத்‌ தொடர்ந்து எல்லா வாக்கயங்‌ களோடும்‌ சென்று பொருள்‌ தருவதாகய அ௮ணிவகை (சந்‌. ௮௧.) | றறாாணல றி [ _.. இறந்த கணவனுடைய சிதையில்‌ தீப்பாயும்‌ பொருட்டு . அவன்‌ மனைவி மாலைக்‌ காலத்து நின்ற நிலை கூறும்‌ புறத்‌ துறை (தொல்‌, பொ, 77, இளம்பூ.; பு.வெ, 10, 8)

இல்க்கயக்‌ சுலைச்சொல்‌ அகராதி ஒத்த:

உண ॥ா௱ற்நாா எழுத்துக்களை ஈறு முதலாகப்‌ படிக்குமிடத்தும்‌ பாட்டு மாமாமல இருக்கும்‌ மிழைக்கவி வகை (யாப்‌: வி. பக்‌. 298); திருமாலை மாற்று (தேவா. 128, தலைப்பு)

॥யாாணணயானரர்‌’ அணிவகை (சங. ௮௧.)

உலா ண்‌ யர னாய பூமாலையபோல்‌ உவமை பல ஒன்றற்கொன்று தொடர்‌ புடையதாய்‌ வரும்‌ அணிவகை (தண்டி. 80, 4)

ஊாறுூ சகு ளாக கூற்‌ நூற்குற்றம்‌ பத்தனுள்‌ மூன்னொடு பின்‌ முரணக்‌ கூறும்‌ குற்றவகை (ஈன்‌. 18)

உ௦ஈரநூாயா (7 உக௯்ழ்நினண்‌ சொல்லக்‌ கருதிய பொருளை விடுத்து அதனைப்‌ பழிக்கும்‌ பொருட்டு வேரறொன்ஹமை வெளிப்படையாகப்‌ புகழும்‌ அ௮ணிவகை (கண்டி. 614)

லா ருாடா(? பெெயொாருணமயெொ௱ழி முன்‌ மொழிந்ததற்கு மாறாகப்‌ பொருள்‌ தோன்றி வருஞ்‌ ‘சொல்லுடையதாகிய அலங்காரவழு (தண்டி. 100)

மி

உ கூறா ௯ எழுத்து இரட்டிச்கை : இயற்கை மருங்கன்‌ மிகற்கை தோன்றலும்‌ (தொல்‌. எழுதி. 757) – ப

மீகையடக்கூறுல்‌

“* தூற்குற்றம்‌ பத்தனுள்‌, வேண்டுமளவின்‌ மிக்கதைக்‌ கூறும்‌ குற்றம்‌ (ஈன்‌:72)

மமி௬மொழி

காண்க : உயர்வுகவிற்சியணி (பிங.)

யப்ண௯பபுவானய உவமானம்‌ உவமேயம்‌ இரண்டற்கும்‌ அதாரம்‌ வேறு என்பதன்்‌.ரி வேற்றுமையில்லை யென்னும்‌ உவமையனி (வீரசோ, அலங்‌. 72, உரை)

ய்்ணர&ஃ௯ணி காண்க : சித்திரக்கவி (திவா.

தறன டாக்டா்‌ ப. கோபர்லன்‌ :: ம்‌ யாய னா*௪ சேசு

சிமப்புப்‌ பொருளைத்‌ தெரிவித்தற்கு முன்னுள்ள சொல்‌ வின்‌ பொருளிலேயே அடுத்து வருஞ்சொல்‌

மீஸிசூய்‌ ஒப்புமைச்‌ சிறப்பால்‌ இரு. பொுக்கட்டும்‌ கம்மிலுள்ள – வேற றுமை காரணப்டடாமையைக்கூறும்‌ ஓரலங்காரம்‌ (அணியி.) டத பரக்க ஸம்‌

இறப்பு, நிகழ்வு, எவ என்ம மூன்று காலங்கள்‌? அம்முகீ ்‌ காலமுவ்‌ குறிப்பொடுங்‌ கொள்ளும்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 09) காண்க 2? காலம்‌

மூக வைய உயா ட்‌ (௫ – *” களத்திற்‌ சூடடிக்கும்போது பாடும்‌ பொலிப்‌ பாம்டு: பெருஞ்செய்6 நெல்லின்‌ முகவைப்‌ பாட்டும்‌ (சிலப்‌. 10, 195) முச்சு சஹ்‌ பாண்டிய மன்னர்‌ ஆதரவின்‌ சழ்த்‌ தமிழ: ராய்ந்த புலவர்‌ களாலாகிய கலைச்சங்கம்‌, இடைச்‌ சங்கம்‌, கடைச்‌ சங்கம்‌ – என்ற மூவகைத்‌ தமிழ்ச்‌ சங்கங்கள்‌ : ஆதி முச்சங்கத்‌ தரு தமிழ்க்‌ கவிஞர்‌ (சிலப்‌… பக. ம, &ழ்க்குறிப்பு). ச்‌ ழமூ*ச்சொல்லைங்காரக்‌ .ஒரு.தொடர்‌ மூன்று வகையாகப்‌ பிரிக்கப்பட்டு. மூன்று

இண ப. வபய்‌

்‌” பொருள்‌ கொண்டு நிற்கும்‌ சொல்லணிவுகை..

பதூதா காட்டல்‌ தகவ்‌ ௮ டல உத்தி மூப்பத்திரண்டனுள்‌, – மேலோர்‌ முடித்தவாறு முடித்துக்‌ காட்டுவது (ஈன்‌. 125, வர்ற

ேகடிந்தூதா. மட.ச்சூஸ்‌ உக்தி முப்பத்திரண்டனுள்‌, முன்னர்‌ விளக்கக்‌ கிடக்க வற்றைத்‌ தொகுத்துக்‌ கூறுவது (ஈன்‌, 9892, உரை)

மூடயொழுத்தூ ஆட * எழுத்து வகைகளுள்‌ ஓன்று. (ஈன்‌. 256, மயிலை, )

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி (4.

முத டியொருட்டொெொடர்‌ நிலை ்‌ – காண்க: பொருட்டொடர்கிலைச்‌ செய்யுள்‌: மூடி பொருட்‌ டொடர்கிலையுள்‌ தானப்பயன்‌ கூறும்‌ வழி (சிலப்‌. 2, 9, உரை)

முரணிய கூற்‌ ட உத்தி முப்பத்திரண்டனுள்‌ , தான்‌ சொலலும்‌ இலக்கணத்‌ “இற்கு விதி கூறும்‌ இடத்தைக்‌ குறிப்பது (ஈன்‌. 97, , உரை) படட 10? காண்க: ௮ராகம்‌ (வீரசோ. யாப்‌. ம்‌, உரை) கூதருகியபாலிட்‌ பண்ணா யம ஃ:.. காண்க? முடுகியல்‌ (பிங்‌.) தரு வாண்னசாம்‌ அராகந தொடுத்த அடியொடு பிற அடி சேர்ந்து தொடர்ச்‌ தகோடுஞ்‌ சந்தம்‌ பழனக்‌. பொ. 2595)

மதேறுஞூ வொெண்டயா சந்த முடுகுள்ள வெண்பா வகை, முண்டப்பாட்‌ 07] மிறைக்கவி வகை (யாப்‌. வி. பக்‌. யு முற௲்ரு௯ூம்‌

7, தனிரின்று பொருள்‌ முடியுஞ்‌ செய்யுள்‌ (தண்டி, ஐ 5… இசைப்பா வகையுள்‌ ஒன்று (லப்‌. 6, 95)

மத கசுூன்‌ யாரு வாய்‌

்‌ பிள்ளைத்தமிழ்ப்‌ பருவங்களுள்‌ கு. மந்தையை முத்தந: தரும்‌

படியாகப்‌ பாடும்‌ பகுதி

மு க௬துஹிழ்‌ 2 ஆ அம்‌ இயல்‌, இசை, காடகம்‌ என்னும்‌ முூவகையான… தமிழ்‌ ; மூம்மு ரசு மமக்கமியமம்‌ (வள்ரசேவமாஈ. 70)

மூஸ்‌: – . ப 1. ஆதி; தொடக்கம்‌ : மு்ததுூமி யிறுதிக்கண்‌ – (கலப்‌,

5, 1,உரை) தோ ஆ

கீ… இடம்‌. முதலியவற்றில்‌ மூகலாயிருப்பது : முகல்‌ நீடும்மே (தொல்‌. எழுத்‌. 868)

9. எழாம்‌ வேற்றுமையுருபு (ஈன்‌. 2௦2) குணமுதற்றோன்றிய…… மதியின்‌ (மதுரைக்‌, 195)

2, ஐுதாம்‌ வேற்றுமை யுருபு : ‘ **அது முதல்‌ இதுவரை”’

6. காண்க: முதற்பொருள்‌

த்ர்கீ டாக்டர்‌ ப. சோபாலன்‌

ுறகலக்கரம்‌ பன்னீருயிரெழுத்தும்‌ பதினெண்‌ மெய்யெழுத்தும்‌ சேல்‌. ௮௧.) ்‌ மூகம்‌ க௯ரரணா காரியம்‌ காரியப்படும்‌ காரணப்‌ பொருள்‌ பற௲ஞ்காரணாக்‌ காரிய நிகழ்ச்சிக்கு இன்‌.தியமையாத காரணம்‌ (ஈன்‌. 899, மயிலை) மூசந்ளுணராு 1. சொன்‌ முதலில்‌ எழுத்துக்‌ குழைந்து வரும்‌ செய்யுள்‌ விகாரவகை (ஈன்‌:₹756, உரை) ௨. காரியத்‌ தொடச்கத்திற்றானேயுள்ள குறை : முதற குறை முற்றுங்குறை 9. மூதலாவதாயுள்ள சேவை ணு (வீரசோ,. யாப்‌. 8) யூ ஹற்டயா காண்க : முற்பா: நால்வகைப்‌ பாவினுள்‌ முதலாவதாகிய . வெண்பா (சூடா,) (பழ௲ர்பயொெயர்‌ அவயவியான முழுப்பொருளைக்‌ குறிக்கும்‌ பெயர்‌ (நன்‌. 881) ட முதளூநுெயொ௱ ரீ 1. கடவுள்‌ 2. அகப்பொருட்குரிய நிலம்‌ பொழுதுகளின்‌ இயல்பு (தொல்‌. பொ, 4) பீ. மூலதனம்‌ (சங்‌. ௮௧.) காண்க : முதற்‌ :பபயர்‌ (கொல்‌. சொல்‌. 59, ள்‌ கெய்கம்பு மூதா வறிநினஸ – சினைப்‌ பெயர்‌ முதழ்கும்‌ கக னா! வரும்‌ அலங்காரம்‌ (யாழ்‌. அகழ்‌ . பரல்களை

க இ ட டன்ு சிற்பது: முதனிலை மூன்றும்‌ (தொல்‌. சொல்‌,

9. பகுதி (ஈன்‌. ர்க்க, சங்கர.)

,-98.. காரணம்‌ : ஆயெட்டென்ப க்கக்‌ (பன்லலையே (தொல்‌. சொல்‌. 174)

ச்‌, தலைவாயில்‌

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி (1.

த ௲னரினாத்‌ி்‌ அவாகுமம்‌ ஒரு சொல்‌ கவியின்‌ முதவில்‌ நின்று குண முதலிய பொருள்‌ குறித்து ஏனையிடத்துஞ்‌ சென்று பொருள்‌ விளக்கும்‌ இவகசவணி வசை (கண்டி. 98) புர களரி தொழிற்‌ பெயரி கன்னியலபின்‌ மாறாத வினைப்பகுதியே தொழிற்‌ பெயராக நிற்பது (குறள்‌. 177, உரை) ருத௲னரிணல தீரிர்சு ஜதொொரழிற்யொயார்‌ வினைப்பகுதி முதலெழுத்து திறீந்து வருவகனால்‌ தொழிற்‌ பெயராய்‌ நிற்பது பத ௲ளரினனன னினாக்கு காண்க : முதனிலைக்‌ இவகம்‌: ஒரு சொல்‌ கவியின்‌ முதலில்‌ நின்று குனாம்‌ முதலிய பொருள்‌ குறித்து ஏனையிடத்துஞ்‌ சென்று பொருள்‌ விளக்கும்‌ தஇீவகவணி வகை, (தண்டி. 88) பூ ௲னசிகள னா படர நூல்‌ அல்லது உதாரணப்‌ பாடல்களை நினைப்பூட்டும்‌ அப்பாடல்களின்‌ முதற்‌ குறிப்புச்‌ செய்யுள்‌: பாட்டின்‌ முதனினைப்‌ பாகுமன்றே (கார்கை. ஓழிபி. ஈற்றுச்‌ – செய்யுள்‌) . க முத௲ணால்‌ ன்‌ 7, நூல்வகை மூன்றனுள்‌ பிம நாலைப்‌ பின்பற்றாது இறைவனால்‌ இயற்றப்பெற்றது (தொல்‌. பொ. 649) 2. வழிநூலுக்கு மூலமாகவுள்ள நூல்‌ (கன்‌. 7, விருத.) ுதூகூாஸஞ்ீடீசி 17, அறிவின்‌ மிக்க மூத்தோர்‌ அறிவில்லாத இளை யோர்க்கு இளமை கிலையாமை முதலியவற்றை எடுத்து மொழியும்‌ புறத்துறை (தொல, பொ. 79,

உரை) 3 – 2, – முதுகாஞூடித்‌ துறை பற.ிய பிரபந்த வகை (சது) ரூர்தூசசோல்‌ 1, பழமொழி (தால்‌. பொ, 489)

சாண்சு : முதுமொ டமி

2. சான்ஜோர்‌ செய்யுட்கள்‌: செவி செறுவாக முதுமொழி ரீரா (கலித்‌. 68)

2. அமுிவுரழை? முதுமொழி கூற முதல்வன்‌ கேட்டு (மாணி, 2௦, 119)

இ. க.க

27205 – டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌. மதமா னல கணவனை இழ$த குலைவி காட்டில்‌ தனி நின்று புலம்பு வதைக்‌ கூறும்‌ புறத்து (தொல்‌. பொ. 79) துூமயெல௱தி 1, பழமமொழி (மிதால. பொ. 289) ல. அறிவுரை: முதுமொழிகூற முதல்வன்‌ சேட்டு (ண, 2௦, 1710) 9. சான்றோர்‌ செய்யுட்கள்‌: செவி மசறுவாக முனி ்‌ நீரா (கலித்‌. 68) 4. வேதம்‌: மூன்னை மரபின்‌ முதுமொழறி முதல்வ (பரிபா. 8, 47)

முதுேோோழிக க௱ளுடசி 1. அறிவுடையோர்‌ அறம்‌ பொருளின்பங்களைப்‌ பலரும்‌ அறியச்‌ சொல்லும்‌: புறத்துறை (பு. மெ. 710, காஞ்சிப்‌. 1) 5. பதினென்‌&€ழ்க்கணக்கு ளொன்றானதும்‌ ப்பத்‌ கிமார்‌ இயற்றியதுமான நீதி நூல்‌ முதுவயோழி “வாளுதசி மகன்‌ தகப்பனுடைய வீரச்செயலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (ப. வெ. 2, 1/8) முது வனிஸ்‌

பருவம்‌ ஆறனுள்‌ ஆனி, ஆடி மாதங்களாஇய கோடைக்‌ ்‌ காலம்‌ (பிங்‌.) க

நுறழவ்பால்‌ …. ம்‌. அறம்‌ பொருள்‌ இன்பம்‌ என்னும்‌ மூன்று பகுப்புக்கள்‌ ௪. திருக்குறள்‌? வள்ளுவர்‌ முப்பாலாற்‌ மலைக்குத்துத்‌ இர்வு சாத்தற்கு (வள்ளுவ மா. 11) ன்‌

5… ஆண்பால்‌, பெண்பால்‌, .. அலிப்பால்‌ .. என்டன: அத்திணை மருங்கின்‌ முப்பாற்கு முரித்தே தொல்‌, செரல்‌. 2/2)

பூறயிமயயயடியபா ரு கொயபார்‌

. கருமையென்று பொருள்படுங்‌ கார்‌ என்பது, மேகத்தை

யுணர்த்திப்‌ பின்‌ மழைச்காலத்தை யணர்த்திப்‌ பின்‌

. மழைக்‌ காலத்துப்‌ பயிரை யுணர்த்துவது போல, ஓன் றன்‌ மேலான்மாக மும்முறை சென்று பொருஞணர்த்்தும்‌ ஆகுபெயர்வகை (கன்‌, 690, உரை)

2

இலக்வெக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 517 இத்தகைய க கா னப ்‌ 2. பிரபந்தம்‌ 9ரீலுள்‌ : அகவலும்‌ வெண்பாவும்‌ கலித்‌ ்‌ . “துறையும்‌ முழையே மாறிவர அந்தாதித்‌ தொடையாக பாடப்பெறும்‌ முப்பது பரடலகளையுடைய பிரபந்த வகை (இலக்‌, வி. 8159) ௨ மூன்று கொத்துள்ள கழத்தணி வகை

புதய்ட்ணரி ய ஈஸ்‌ பிரபந்தம்‌ சிடீனுள்‌ மிவண்பரவும்‌ கலித்துறையும்‌ அகவ லும்‌ முறையே மாறிவர அ௮ம்தாதிக்‌ கொடையாகப்‌ பாடப்‌ பெறும்‌ முப்பது பாடல்களையுடைய பிரபந்தவகை (இலக்‌. வி. 980.

முற ஆணவ மலம்‌, கன்ம மலம்‌, மாயா மலம்‌ என்ற மூவகை: மலங்கள்‌? மயகக மாயதோர்‌ மும்மலப்‌ பழவல்வினைக்குள்‌ (திருவாச. 80, 7)

முற்பட ண்ட 7. மூன்றாயிருக்குஈ்‌ – தன்மை (யாம்‌. ௮௧.) 2௨. உம்மை, இம்மை, மறுமையாகிய மூவகை நிலைபேறு 9. இறப்பு, நிகழ்வு, எதிர்வு என்ற மூன்று காலங்கள்‌?

எதிர்மமை மும்மையு மேற்கும்‌ (ஈன்‌. 125)

முூய்னமத்‌ ௬ுமிழ்‌ 1. முத்தமிழ்‌ ௨. எழுத்து, சொல, பொருள்‌ என்னும்‌ மூன்று பகுதிப்‌ பட்ட தமிழ்‌ இலக்கணம்‌ (மாமனலங, இறப்புப்‌ பாயிரம்‌) (ுர௫ வாளஸ்க அரசனது மாளிகையிற்‌ பவி. பெறும்‌ வீர . ழூசசினுடைய தன்மையைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ, 8, 4) மர சவுழினடரு பொன்னா?ல செய்த உழிஞை மாலை யணிச்து ஆடு வெட்டியிடும்‌ பலியை நுகரும்‌ வீரமுரசின்‌ சிலை மையைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ, 6, 4) ௫ ரா 5 மூரண்டேஈடை தொடை ஐம்தனுள்‌ மொழியானும்‌ பொருளானும்‌ :ம.று தலைப்படப்‌ பாட்டுத்‌ தொடுப்பது (.இலக்‌.வி, 729, உரை)

த்‌ 12 டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

புரண்ட ணட அ தொடையைகந்தனுள்‌ மொழியானும்‌ பொருளானும்‌ மறு . தலைப்படப்‌ பாட்டுத்‌ தொடுப்பது (இலக்‌. வி. 728, உரை) முதரனீுவாழி 7… பொருள்‌ மாறுபடும்‌ சொல்‌ “. எதிர்மொழி: செய்யுட்‌ குற்றங்களுள்‌ ஒன்று (யாம்‌. ௮௧.) பழர ண்கிணனாநக்கசூயீ வாரி மேனோக்கிய மாறுபாடு சகதோான்றக்‌ கூறும்‌ அனல்‌

ஈுறரண்ணனணிணனளாக்‌ சி்ஸ்டை மெரமியப்பட்ட வினைப்பொருள்‌ மூரணச்‌ சிலேடைப்‌ படுத்தும்‌ ௮ணிவகை (மா௰னலங்‌. 1759)

முரணா ணரி சொல்லேனும்‌ அபாரு ளேனும்‌ முூரண அமையும்‌ : ஓரலங்‌ காரம்‌ (வீரசோ. அலங்‌. 72).

ழமூரஞ்ா௯ ர 7. கலிப்பா (தொல்‌. பொ, 982)

.. 2.௨. தாள வகை

முரஜ்சி ்‌ ப , பாட்டு : நரம்பின்‌ முரலும்‌ ஈயம்வரு முரற்ச (மதுரைக்‌. 277)

றர இசைப்பாவில இறுஇப்‌ பகுதி (சிலப்‌. 6, 85, உரை) ௨ காடகத்‌ தமிழின்‌ இறுதியில்‌: வரும்‌ சுரிதகம்‌ (தொல்‌.

பொ, 424, உரை)

மேரிநிஸஸ ச

ள்‌ இயற்பாவில்‌ இறுதியில்‌ பாடுந்ததவு (சிலப்‌.-6, 25, உரை)

உரு கியயாய்்‌ ‘ குறிஞ்சி நிலத்தில்‌ முருகனுக்குரிய வெறியாட்டுப்‌ பாறை . (தொல்‌. பொ. 7189, உரை) ்‌

குத்்மலை மிட பங்க்யுவவ்து ஒன்றான முல்லை நிலம்‌ பஸ்ல ல்‌. பொ,

57 9. உரிப்பொருளில்‌ . ஒன்றாகிய

இரத்தக்‌. மூல்லை போன்‌ பு.ஐவு (மதுரைக்‌, 200) .

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 2133

முூஸ்லைப்‌ டாண்‌ முல்லை மில்‌. துக்குரிய பெரும்பண்‌ வகை (இவா. த முதஸ்ஸைக்‌ க்டிட்டு கற்பிற்கிகுறரியாகக்‌ தலையிலணியும்‌ முலலைப்‌ பூவாலான மாலை : பனிமுல்லைச்‌ சூட்டு வேய்க்தார்‌ (௪ வக. 5.24) மஜ்னு எழுத்திலா ஓலி : முற்குவீளை மூதலியன (தொல்‌, சொல, ப 7, உரை) முற்யா நால்வகைப்‌ பாவினுள்‌ முதலாவதாகய வெண்பா (சூடா. த்‌ பதஞ்டாராஞு கீழறனகை௰ பழமையான நட்புரிமை : முற்பாற்‌ கிழமை வினி (பெருங்‌. மகத, 18, 8௧) பூதஞ்ருனா பொணரை ப அடியின்‌ எல்லாச்‌ சிர்க்கண்ணும்‌ அளபெடை வரதி தொடுப்பது (யாப்‌. வி. 88) பஞ்றா பாசு யம்‌ தன்மாத்திரையிற்‌ தறைத்னில்ணால்‌ ஆய்த9வைழழ்து ? முற்றாய்த மெட்டு (௩ன்‌. 90, விருக்‌.) முர்ரரியானிகரல்‌ தனது மாத்திரையிம்‌ குறையாத இகரம்‌ (யாழ்‌. ௮.) முற்நரியஷாகரந ய தனது மாத்திரையிற்‌ குமையாத உகரம்‌ (ஈன்‌. 164, வருதி. ந (மழ ஜரரிணாயபாஉர _ அடியின்‌ எல்லாச்‌ சர்க்கண்ணும்‌ அயைபுவரத்‌ தொழிப்பது (யாப்‌. வி. 88)

மஜா. 1. முடிவு 9. வினைமுற்று: வினை3யயொடு முடியினும்‌ விளம்பிய ்‌… முற்று (கன்‌. 888) 5. பூர்ணம்‌ : முூற்றிலாதானை முற்றனேயென்று மொழி | யினுங்‌ கொடுப்பாரிலை (மீதவா. 645, 9) ம்மாகூரஸ்‌ காண்க: முற்றியலுகரம்‌ (ஈன்‌. 94, உரை) ருந்றூ*ச்கெ௱ல்‌ வினைமுற்றாகிய பதம்‌. (திருமூரு. 108, உரை)

தர: டாக்டர்‌.ப, கோப்ரலன்‌

முற்றுத்தொடரி ிால௱ழி எழுவாயும்‌ ப்யனிலையும்‌ கொண்டு பொருள்‌ முடிவு பெற்று

நிற்கும்‌ வாக்கியம்‌ (யாழ்‌. ௮௧.)

மூறிறுத்தொடை அளவடி.யின்‌ கான்கு சீரிலும்‌ (மோனை முதலியன: ரதி

தொடுத்தல்‌ (இலக்‌, வி. 782, உரை)

மூதிறு/ மை காண்க? உம்‌: முற்றும்மை மயாரோவமி யெச்சமு மாகும்‌ (நன்‌. 420) ்‌

மேஜிரரா பட்டை பட்‌] ஒரு. செய்யுளின்‌ முதலடி. முழுதும்‌ பின்‌ மூன்றடிகள்£க மடங்கி வரும்‌ சொல்வணி வகை (தண்டி. சொல்‌. 4, உரை)

(பதன்ரநூா (பற (ரசு மெவொண்சாயயா நானகடியும்‌ முடுகு சந்தமாக வரும்‌ வெண்பா (சங்‌. ௮௧. ட்‌

தற்ிஜநாழுரணா அளவடியின்‌ சிர முழுதும்‌ கறவைக்‌ தொடுப்பது (மாப்‌. வி. 46) |

முறம்ராா 67 யா மனா அளவடியின்‌ எல்லாச்‌ சீார்க்கண்ணும்‌ மோனை வரத்‌ தொடுப்பது (யாப்‌.வி. 48)

நேற்ஜுரு வாகம்‌

அவயவமும்‌ அவயவியும்‌ முற்றும்‌ உருவகம்‌ செய்யப்படும்‌ அணி (தண்டி. 82, 19)

மதஜி ரர வா ணம ்‌ க எல்லாவகையினும்‌ உவமானவுவமேயங்கள்‌ ஓத்து வர அமைக்கும்‌ உவமை ஆட

முழஜிராவிணனா . வினைமுற்று ண: மூம்றுவினைப்‌ பதமொன்றே (ஈன்‌. 522)

மூற்மூழிய ர . – ்‌ 3 திரிபுரங்களை: : அறித்தபோது சிவபெருமான்‌ சூடிய உழமிஞைப்‌ பூமாலையின்‌ சி௰ப்புரைக்‌;தம்‌ பு,௰த்துைற (பு.9வ. 6, 8) “4 ௭85

முழற்றொச்சவ்‌ எச்சப்‌ பொருளில்‌ வரும்‌ முற்று (ஈன்‌, 8510).

டன்‌ ௫ %

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌’ அகராதி 1

முறங்றொதுனக அளவடியின்‌ எல்லாச்‌ சீர்க்கண்ணும்‌ எதுகை வரத்‌

தொடுப்பது (யாப்‌, வி. 48)

முணற நிரனிறை ப ர பெயர்களை நிறுத்த முூறைக்கேற்ப அவற்றிற்குரிய வினை முதலியவற்றை அடைவே கிறுத்துகை (மாறனலங்‌, 772)

பறணராற்ிணலஷங்‌ பெயர்‌ காண்க: முறைப்‌ பெயர்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 7185) உறவு முறஹைகாட்டும்‌ பெயர்ச்‌ சொல்‌ (தொல்‌. சொல்‌, 188)

(ணறாம்்‌ (யடி: உறவுமுறை காட்டும்‌ பெயர்ச்சொல்‌ (தொல்‌, சொல்‌, 798)

(தண பிறழ்‌ வன்பு செய்யுட்‌ குற்றங்களுளொன்று

முனற பனா சபை யர நூாலழ்கு பத்தனுள்‌ எடுத்துக்கொண்ட பொருள்களை வரிசைப்படி வைப்பது (நன்‌. 74)

புறனீசயானரி பருவம்‌ ஆறனுள்‌ இரவின்‌ முூற்பகுநியிற பனிமிகுதியுடைய மார்கமி, தை மாதங்கள்‌ (அதால, பொ. 70, உரை) பிங்‌.)

பூனா மழு மெொண்ரகாா ்‌ – முன்னிரண்டடிகள்‌ முழிகிய சந்த்‌ கொண்டு வரும்‌

– வெண்பாவகை

முதசாமெொொழி 7. பழமொழி

2, தொகை மொழியில இரண்டாவதாக வரும்‌ மொழி :

முன்மொழி நிலையிலும்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 419)

முனா வொ௱ழிந்சு (௯௨ உத்து முப்பத்திரண்டனுள்‌ பின்னர்‌ அழிக்கடி .கூ£ற வேண்டியவற்றை முன்னா எடுத்துக்‌ கூறும்‌ உத்தி வகை (நன்‌. 14)

முனா வெொ௱ழதி நிணஸயபல்‌

-. தொகை: மொழியுள்‌ இரண்டாவது மொழிக்கண்ணே

பொருள்‌ றம து ந.ற்கை (தொல்‌, சொல்‌. 41௮2)

216. டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌ .

மூதா? நர்‌ க்சூரண வா

வெற்டியடைந்த வேந்தன்‌ வெற்றிக்‌ களிப்பால்‌ தன்‌ தோர்‌

தட்டிலே நின்று போர்த்‌ தலைவரோடு கைபிணைநீது ஆடு

வதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ, 78)

ுுழவீானாஸயீ்‌ ட்டர்‌, குறிப்பு : மூன்னதா னொன்று குறித்தாய்‌ போற்‌ _ காட்டினை (கலித்‌. 61)

2. குறிப்புப்‌ பொருள்‌ : மூன்னவிலக்கு ,

9. இம்மொழி சொல்லுதற்கு உரியாரும்‌ கேட்டற்கு உரீயாரும்‌ இன்னாரெனப்‌ படிப்போர்‌ அறியுமாறு செய்யப்படுவதாகிய செய்யுளுறுப்பு (தொல்‌. பொ. 519)

4. , கருத்து : முன்ன முகத்தி னுணர்ந்து (புறநா. 8)

2. மனம்‌ (தஇிவா,)

முதல சனிலக்கு

குமிப்பினால்‌ ஒன்றனை மறுத்து மேன்மை கோன்றச்‌

சொல்லும்‌ விலக்கணிவகை (தண்டி. 42) _

மா ப்ப ட்ப ம ட்டு 1. மூன்னிற்பவன்‌-வள்‌-து : முன்னிலையாக்கல்‌ (தொல்‌ பொ. 107)

4… தன்மை முதலிய மூவிடங்களுள்‌ ஓன்று : உயரீருகிய மூன்னிலைக்‌ கிளவியும்‌ (தொல்‌ எழுத்‌. 752) 5. சமூகம்‌ : அவர்‌ முன்னிலையிற்‌ சொல்லியுள்ளேன்‌ ₹. வெளிப்படும்‌ இடம்‌ : முன்னிலை தமரேயாக (பெரறியபு. அரிவாட்டாய்‌,) முழனீளரிஸவப்‌ படர்‌ ௯௯ த்தி மூன்னிலைப்‌ பொகுளில்‌ வழங்கும்‌ படர்க்கைச்‌ சொல்‌ : எம்பி முன்னிலைப்‌ படர்க்கை (௪வச. 1760, உரை) (ுஹனாலரிலைய்‌ பரவால கடவுளை முன்னிலைப்‌ படுத்திப்‌ புகழுகை (சலப்‌. 17, பக்‌. 4409) (றகரேனரி ண ஸல்‌ உறர ஈ ஸதி மூனனிலையாக நிற்பாரைக்‌ குறித்துப்‌ பிமனைக்‌ கூறுமாறு போலக்‌ கூறுஞ்சொல்‌ (தொல்‌. பொ, 765, இளம்பூர..) முற காரிண வயி பொயபடா்‌ ம டடக்‌ வரும்‌ பெயர்ச்சொல்‌ (தொல்‌. எழுத்‌.

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி ரத

தர னவரிையாஸக முன்னிலையில்‌ வழங்கும்‌ அசைச்சொல்‌ (புமகா, 40, .. உரை) . முறனாணுூறுவுணார்‌ சல தலைவிக்கு முன்னுற்ற களவு நிலையைத்‌ தோழி அறி தலைக்‌ கூறும்‌ அகத்துறை (திருக்கோ. 68, கொளு.) பழ லாணாராா புணர்ச்சி காண்க? இயற்கைப்‌ புணர்ச்சி (இறை. €, பக்‌. 98)

ப மூ

மர ஆரனார்சூய்‌

7. பேரானந்தம்‌ : மூதானந்த வாரிதியே (அருட்பா. 5, முூமையிட்ட. 9)

2. தன்‌ கணவன்‌ இறந்த போதே மனைவி உயிர்‌ நீங்கிய ‘பேரன்பை நினைந்து கண்டோர்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 79)

மேதினா மு.ஸ்ணலை

மறக்குடியிற்‌ பிறந்த ஆடவர்க்கேயன்‌ றி அக்குடியில்‌ உள்ள

மகளிர்க்கும்‌ மறமுண்டாதலைச்‌ சிழமப்பித்துக்‌ கூறும்‌

புறத்துறை (பு. வெ. 6, 21)

மழவாசைச்சிர்‌ ப . உரீச்சர்‌ ; வெண்பா வினமா கேரசையாலிம்௰ம மூவசைச்‌ சீர்‌ (காரிகை. உறுப்‌. 6) உறணபிட ம்‌ ன்‌ தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை என்ற மூன்று இடங்கள்‌ (பீங்‌.) ப ணீணா ய்‌

வல்லினம்‌, மெல்லினம்‌, இடையினம்‌ என்ற மூவகை மமெய்‌

யெழுத்து (ஈன்‌. 886)

௩ மந்சர்‌ த

சேர சோம பாண்டியர்‌ ஆ௫ய மூன்று தமிழ்‌ வேந்தர்கள்‌ 2

முடியாலுலகாண்ட மூவேந்தர்‌ முன்னே (தேவா. 890,171)

மெ

ேம்வி்க்காக்தி 1 பகதி

த்ர்கீ . டாக்டர்‌ ப: கோபாலன்‌

£. அரசனது புகழ்‌ வரலாறுகளைக்‌ கூறி, அவன்‌ தேவி யுடன்‌ வாழ்க என்று வாழ்த்தி, அவன்‌ இயற்பெய ரூடன்‌ ஆட்டி வருடத்தைக்‌ கூறும்‌ பாடல்‌ வகை (பன்னிருபா. 81)

அல ககர குதி உரன்‌ 288 பிரபக்தங்களுள்‌. ஒன்றும்‌ அரசனது புகழ்களைக்‌ கூறுவதுமாகிய நால்‌ வகை (இலக்‌.வி, 805)

கில? சொய்‌ (௨ யாபபிறு ல கலைவிீயின்‌ பனக்குறிப்பை யறிதற்‌ பொருட்டுத்‌ தலைவன்‌ அவளைத்‌ தொட்டுப்‌ பழகுவகைக்‌ கூறும்‌ அகதிதுை

… (தொல்‌. பொ. 109)

சேோயீரந்றிண ல யஊயடாக்கூவிட காண்க : மமய்ம்மயக்கம்‌ (ஈண்‌, 109, தவன்‌ 9; சொற்களில்‌ ஓற்ிறமழுத்து இயைக்து வருகை (தொல்‌, எழுத்‌. 22, இளம்பூர)

(அபய மட்்டா (80 உா ரூ ைய்‌ ட பாளை, பாலன்‌, காளை, இளையோன்‌, முதியோன்‌ என்ற ஐவகை ஆண்‌ மக்கட்‌ பருவம்‌ (பிங்‌.)

பேேய்பப்பா ரு நகை, அழுகை, இணிவரல்‌, மருட்கை, அச்சம்‌, . பெருமிதம்‌, வெகுளி, உவகை என எண்வகைப்‌ பட்டதும்‌, பு.௰த்தார்க்‌ குப்‌ புலப்படுவதோராம்றான்‌ வெளிப்படுவதுமான உள்ள நீகம்ச்சிகள்‌ (தொல்‌. பொ, 251)

கல ய்ய மா கய சொற்களில்‌ ஒற்றெழுத்து இயைக்து வருகை (தொல்‌. எழுத்‌. 22, இளம்பூர.)

ய யீரயபி நரா

மெய்யெழுத்தை இ இறுஇயில்‌ உள்ள சொல்‌”: (மெய்யில்‌ லாம்‌ (தொல்‌. எழுதி. 10/5, இளம்பூர.)

க பீரா வால ய வடிவு பற்றி வரு.ர்‌ உவமை ்‌” (தொல்‌. பொ, 78, உரை)

(அயபீராயாரநா யுணரார்‌ சசி சரீ.ரத்திற்‌ கூடுங்‌ கூட்டம்‌ (தொல்‌. பொ. 145, உரை)

அந டொ (யத ச சூர ஒற்றெழுத்து : உயிரெழுத்திற்கு உட ம்பாயிருப்பது. (வீரசோ. சந்தப்‌. 1. உரை) ௪,

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி த்த

ுமய்வாகசை ருவனைப்‌ -பறறி வசை தோன்றக்‌ கூறும்‌ பாட்டுவகை

(இலக்‌. வி. 228) ஹம வாழ்த்து ஒருவனை வாழ்த்திக்‌ கூறும்‌ பாட்டுவகை (இலக, வி, 758) மமெஸ்ஸைசை பெனீளணாஸ்‌ . … மெல்ளெழுத்து மிகுந்து வரும்‌ சந்தம்‌ (தால்‌, பொ. 529) ேவேல்ப்விணஸ்‌ மூவின த்‌. துள்‌ மெல்லோசையுடைய எழுத தக்களின்‌ வர்க்கம்‌ … (நன்‌. 69) ்லைலைமுக்கா ்‌” ‘ மெல்லோசையுடையங், ஞ்‌,ண்‌, ந்‌, ம்‌,ன்‌ என்ற எழுத்துக்‌ கள்‌ (தொல்‌. எழுத்‌. 20) ர எ. இனமொத்த மெல்லெழுத்தாக மாறுதல்‌ குழைத்த வென்பது குஜைந்தவென பெவி£து நின்மது (புறா. 24, உரை) 2. வலிகுறைதல அமி – ஆகல்‌ 17. வல்லின வெழுத்தை இனமொத்த மெல்லின வெழுத்‌ – தாக மாற்றுதல்‌: மெலிக்கும்‌ வலி மெலித்தலும்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 408) 2. வலிகுறைத்தல 4. உடல்‌ மெலியச்‌ செய்தல்‌. பறிக்க செய்யுள்‌ விகாரம்‌ ஒன்பதனுள்‌ , வல்லெழுத்து இனமெல் லெழுத்தாக மாறும்‌ விகாரம்‌ (கன்‌. 158) செயலா சூனா யடி காண்க : மெல்லினம்‌ (ஈன்‌. 758, உரை) மூவினக்துள்‌ மெல்லோசையுடைய எழுத்துக்களின்‌ னப்‌ (ஈன்‌. 69) ன வெட ர்‌ ௯ சூர்நுிி பபாஞுமு ௯ யம மெல்லொற்றைத்‌ தொடர்ந்து வரும்‌ குற்றியலுகரம்‌ (ஈன்‌. 94) அறன்றரறொொ டர்‌ மொழி… அர்த்‌ ்‌ மென்ஜஹொடர்க்‌. குற்றியலுகரம்‌ (ட. எழுத்‌.

௧20 டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

மே

ேகவிரு காகா காதலரிடம்‌ மேகத்தைத்‌ தரது விடுவதரகக்‌ கூறும்‌ -பிரபக்த வகை 2 திருநறையூர்‌ நம்பி மேகவிடு தாது

மறிக்கும்‌ காண்க : மேற்கதுவாய்த்‌ தொடை : அ௮அளவடியுள்‌ முதலய்ற்‌ சீர்க்கன்‌ மீ ஓ.மிந்த மூன்று ௪ர்க்கண்ணும்‌ மோனை த.தலா யின வர த்தொடுப்பது (இலக்‌. வி. 788) உரை)

மலரு ௯்ஷாலாா பீர்‌ ளெ கரைய. அளவடியுள்‌ மூதலயற்‌ சீர்க்கணின மி ஓழிக்த மூன்று சீர்க கண்ணும்‌ மோனை முதலாயின வரத்‌ தொடுப்பது (இலக்‌ வி. 722, உரை)

(2௨௨ 032 ௯ ஈ௱ லர ௨௦ சைவயு செய்யுட்‌ கும்மங்களுளொன்று (யாப்‌. வி. பக்‌. 525)

ம்‌ மை பண்புப்‌ பெயர்‌ விகுதியுள்‌ ஒன்று தொழிற்‌ பெயர்‌ விகுதியுள்‌ ஒன்று ‘வினையெச்ச விகுதியுள்‌ ஒன்று : ஒற்தொல்‌ இணராமை யாள்க (குறள்‌. க

மே ம வ

மொ

யம௱ஹிச ச௱றிணயா . ்‌. இரண்டு அல்லது இரண்டுக்கு மேற்பட்ட எழுத்துக்களால்‌ ஆகிய சாரியை (ஈன்‌. 858, மயலை.

சோழி ச௲ா ெெொ௱ஹியு காண்க ? கூறியது கூறல்‌ (கண்டி. 1708)

வழி உ௰ ௱ ஞ்ரநா பொருள்கோ ளெட்டனுள்‌ ஏற்ற பொருளுக்கு ண்‌ மாறு மொழிகளை மாற்றிப்‌ பொருள்‌ கொள்ளும்‌ “முற (௩ன்‌. 418)

சே தியயிணட பெய்ய க கா சொல்லின்‌ நடுவில்‌ வேற்றுகிலை மெய்ம்மயக்கமாகவும்‌ உடனிலை மெயம்மயக்கமாகவும்‌ வரக்‌ கூடிய எழுத்துக்கள்‌

இலக்கியக்‌ அ லச்சொல்‌ அகராதி த்தர

மோ

லா ௯ ழை ௩ எரு ॥௰ ‘

்‌ – .-பொருண்மேலுள்ள வேட்கையால்‌ உவமானோபமேயங்‌ களை மயங்கக்‌ கூறும்‌ உவமையணி வகை (தண்டி, 80, உரை)

தா கமனா மோனைக்‌ கொடை : செய்யுட்டொடை ஜஐந்தனுள்‌ எரர்‌ களின்‌ முதசைழுத்து ஒஓன்றிவரக்‌ கொடுப்பது (இலக்‌. வி. சக, உரை)

யி

மா 1. சீமீராசை முரயுமிடம்‌ (தண்டி. 710, உரை)

3௨… மோனை 2. வாசகத்தில்‌ நிறுத்திப்‌ படிக்கும்‌ இடம்‌ $1ப அ உறு ஸ்ர வ யதிபங்கம்‌ : யதிவழு : ஓசையறும்வழமி நெறிப்பட வாராமல நிற்பது (தண்டி. 17710)

டா அடா ஐ ஓசையறும்வமி கெரிப்பட வாராமல்‌ நிற்பது (தண்டி. 770)

யப? ஆ 02௬.௫ யாட. 2ம்‌ ஒரு சொல்‌ நின்றுமி நின்று பல சூத்திரங்களும்‌ –பல வோக்துக்களுக்‌ தன்‌ பொருளே பநுதலிவரச்‌ செய்வது (ஈன்‌.

்‌ எழுத்‌. விருதி. அவ.)

பய சயம்‌ – வந்த எழுத்துக்களை பொருள்‌ வேறுபட செய்யுளின்‌ சச்‌ அல்லது அடிகீற்‌ பின்னும்‌ வருவதாகிய மடகீகசணி தண்டி. 90, உரை) ‘

உமா ச மை ர 5 ‘யமகத்தோடு வரும்‌ அற்தாதி : யமக க்கும்‌ வாசிமினே (அஷ்டப்‌. திருவரங்‌. சந்தம்‌. கணியன்‌)

$பாைை ல அ, அியபடா 5 .இறுதியடிகளை வீட அண்னன்‌. பெரீதாயிருக்கும்‌ அடிகளை யுணட்ய பரகதி வகை

தடி டசஈ்ச்ட்ச்‌ ப. -கோப்ர்லன்‌

யா உக மட ஜீ கூர நயம்‌ செய்யுளிலகச்கணம்‌ கூறும்‌ நூறபகுதி (தொல்‌. பிபா, 979, பரா.) $யாரய்டாா சகா ரு சய

பாட்டில்‌ தலைவன்‌ பெயர்க்கு முன்னும்‌ பின்னும்‌ சிப்புடை மொழியினைப்‌ புணர்த்து இடர்ப்படப்‌ பாடும்‌ ஆனந்தக்‌ குற்றம்‌ (யாப்‌. வி. 948, பக்‌. 522)

1மாப்பிஸஃ்கணா ஸ்‌ செய்யுளிலக்கணம்‌

॥்டாஈய்பபு

ச 7. கட்டுகை 4. கட்டு: யாப்புடை (யாழ்‌..-சீவக. 2011) 8, சிறப்புப்‌ பாயிர விலக்கணம்‌ 2

பதினொன்றனுள்‌

இன்ன நூல்‌ கேட்டபின்‌ இன்னது கேடகத்‌ ‘ தக்க தென்னும்‌ சம்பந்தம்‌ (நன்‌. 89) . ட

4, உறுதி: யாப்புறு மாதவக்து (மணி. பதி. இர

2. பொருத்தம்‌ : அதற்கு யாப்புடைமையின்‌ (தொல.

சொல்‌. 77) பாப்ப வாரு செய்யுட்‌ குறறங்களுள்‌ ஒன்று யாற்ரா நீர்‌

எண்வகைப்‌ பொருள்கோாளில்‌ சொற்களை முன்‌ பின்னாக மாற்றாமல்‌ நேராகவே பொருள்‌ கொள்ளும்‌ முறை (ஈன்‌. உரை. 412)

(ரானை ஸக௬்க்ம்கா ளி . ர தத ட 3 பதைவரை யெறிந்து: அவர்‌ யானையையும்‌ காவலையும்‌ கைக்கொண்டதாகக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 6, 24)

$டாரா ணன ॥றரயி த அரசனது யானையின்‌ போர்‌ வீரத்ைதச்‌ சிறப்பித்துக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 2, 0)

பபாானனா வமெளீநடி ம்‌ த ம் டது ஓர்‌ யானை : பிறிதொன்றோடு பொருது… வெற்றி பெறுதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (புஃவெ. ஒ.மிபு. 8)

இலக்கியக்‌ சலைச்சொல்‌ அகராதி த்ஜ்திஃ

யோ

ம்மா ஆகியய தஆ “தொடரில்‌ பதங்கள்‌ பொருட்‌ பொருத்தமுற்றிருக்கை (பி.வி. /9) உரை) 2. கல்வி ஒழுக்கம்‌ முதலியவற்றால்‌ வரும்‌ சிறப்பு 2. தகுதி

2 பயாகனணியா கக்‌ ஒரு சூத்திரத்தில்‌ ஒரு பகுதியைத்‌ தனியே பகுத்து வேறு சூத்திரமாக்கிப்‌ (பொருள்‌ கோடலாகிய நற்பண்பு (தொல. சொல்‌. 11, சேனா.)

ஸப்்‌ (சர டாணா௰ காண்க : தொகையுவமம்‌

ப்‌

கண்ணைக்‌ ன சொன்ன சொற்களுக்கு வெவ3வறு பொருள்‌ கொண்டு

மறுமொழி யுரைப்பதாகிய அணி

பரூகச்துூ௯ க ட்டஸ்‌ . உத்தி முப்பத்திரண்டனுள்‌ முன்‌ மிதாகுத்துக்‌ கூறியதைப்‌ பின்னர்‌ முறையே விரித்துக்‌ கூறுவது (ஈன்‌. 14) ஸுக க்டக்திரம்‌ தொகுத்துச்‌ சொல்லப்பட்டதனை வேறு வேறாக வகுத்‌. குரைக்குஞ்‌ சூத்திரம்‌ (கன்‌. 80). பருக்நினலைக்‌ கோொசக்கசக்ம்‌ கொச்சக. வகை (சீவக. 2514, உரை, பிம்‌.) காளுக்யபயொரக காட்டல்‌ தொகுத்துரைத்ததை. விரித்துக்‌ கூறும்‌ உத்‌ வகை (மாறனலங்‌. பாயி. 25) . நோனா ஆ ௩௫௬௯௭3௦௯௭௮ பலவகையான முதற்பொருள்களை அட. சனை. புணராது ஜ்‌ செய்யுள்‌ முழுதும்‌ அடுக்கிக்‌ கூறுவகாகிய அணி(மா.றனலங்‌, 179).

நி.ஐ.ச்‌- டாக்டா்‌.ப.. கோபாலன்‌

அசை முதலுறுப்புகளைச்‌ சொல கோக்காது இசைகோக்கி வண்ணமறுக்கை (யாப்‌.வி. 825) தண்டி. 111): வா கசந்ச வராண ப , பாசா ௯ 7. வசை கூறும்‌ பாடல ன்‌ வசை பாடுவோன்‌

காளிீடி௫: ரூ ணிஞ்சி ஏதேனும்‌ ஒரு காரணத்தால்‌ நிகமந்த மெய்ப்பாடு முதலிய வறமறை மற்றொரு காரணத்தால்‌ நிகழ்ந்தனவாகக்‌ கூறும்‌ அணி (அணிய. 98) புர சட்‌ உயழிய்படர ஒன்றன்‌ பழிப்பினால்‌ மற்‌ 9 றொன்றன்‌ பழிப்புக்‌ கோன்றக்‌ கூறும்‌ அலங்காரவகை (அணியி. 87) (கரி ௪ பகு சசி ஒன்றன்‌ பழிப்பினால அதன்‌ புகழ்ச்சியேனும்‌ மற்றொன்‌ றன்‌ புகழ்ச்சியேனும்‌, ஓன்‌ மன்‌ புகழ்ச்சியால்‌ அதன்‌ பழிப்‌: பேனும்‌ மற்றொன்றன்‌ பழிப்பேனும்‌ கோன்றக்‌ -கூறும்‌ அலங்கார வகை (அணியி. 280) ரர சுணனாஸ்‌ பராம்‌ ப்பு * இசை கொள்ளா.எழுத்‌.துக்களின்‌ மேமீல வலலொய்று வந்த போது : : மெல்லொற்று போல நெகிழ்த்துப்‌ புணர்க்கை (சிலப்‌. 8, 66, அரும்‌.) வஞ்சி] ‘ ட. காண்‌ : வ்ஸ்க்க்டு : காலவகைப்‌ பாவினுளொன்.று பரச? ஆ புறத்திணையுள்‌ பண்கொள்ளப்‌ ப்கைவா்‌ மேற்‌ செல்வ _ நைக்‌ கூறுவது (தொல்‌. பொ. 82) 8. அரசன்‌ வஞ்சி மலரைத்‌ தலையிற்‌ சூடிப்‌ பகைவர்‌ நாட்டைக்‌ கொள்ளுமாறு அவர்‌ மேம்‌ செல்லக்‌ கருதி யதைக்‌ கூறும்‌ என்க கயும்‌ (பு. வெ..49, 1) வைகஞ்டிகிக்‌ அர . காண்க ?’ வஞ்சியுரிச்சீர்‌. தேமாங்கனி

புளிமாங்கனி, கூவிளங்கணி,

கருவிளங்கனி என்று சான்கு வசைல்பட்ட

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகரரதி 5 1]

மூவசைச்‌ சீர்கள்‌ : நிரையிறு நான்கும்‌ வஞ்சி. யுரிச்சர்‌ ஷஞ்சிஞ ௬௱ஹிணசை இரு சீரடி நான்காய்‌ ஓரு பொருண்மேல்‌ மூன்று செய்யுள்‌ அடுக்கி வரும்‌ வஞ்சிப்பாவினம்‌ (காரிகை. செய்ள ர… பாஸ்கி தினா கரண்க: வஞ்சி (பு. வெ. 8, உரை) புறத்திணையுள்‌ மண்கொள்ளப்‌ பகைவர்‌ மேற்செல்வதைக்‌ கூறுவது (கொல்‌. பொ. 68) 5. அரசன்‌ வஞ்சி மலரைத்‌ தலையில்‌ சூடிப்‌ பகைவர்‌ நாட்டைக்‌ கொள்ளுமாறு அவர்‌ மேற்‌ செல்லக்‌ கருதி: யதைச்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ, 5, 71) வஞ்சித்த இரு சீரடி நான்காய்‌ ஒரு ” பொருண்மேல்‌ ஓரு செய்யுள்‌ வருவதாகய வஞ்சிப்பாவினம்‌ (காரிகை. செய்‌. 74) ஊளுசித்‌ நாக்கு ர பரிபாடலில்‌ வஞ்கியடி.களால்‌ வரும்‌ பகுதி (தொல்‌. பெர? 4599, உரை) அமனுகி நொ௫ுய்யாா ட்‌ (993 காண்க : பட்டினப்பாலை (யாப்‌.வி. 872, உரை பெ (ஸ்ர சிய்டயா நால்வகைப்‌ பாவினுள்‌ ஓன்று பாஸீுகி யார வாய்க்‌ -வீரநமுரசுடனே யானை முழங்கப பகைவர்‌ மீது சேனை கோபித்துக்‌ களர்வதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 8,82)

ம்சியுரிக்கிர்‌ இ ஜி தேமாங்கனி, புளிமாங்கனி, கூவளைங்களி, கருவிளங்கனி என்று நான்கு வகைப்பட்ட மிரையசையீற்றவான

மூவசைச்‌ சீர்கள்‌ : நிரையுறு நான்கும்‌ வஞ்சியுரிச்சார (யாப்‌. வி. 72, பகீ. 61)

ஷஷ்சி விருச்சு முச்சரடி. நான்காய்‌ வரும்‌ வஞ்சப்‌ பாவினம்‌ (காரிகை.

செய்‌. 2) இ.க–185

ஆ டாக்டர்‌ ப. செயாகன்‌

எப்ளுசி கோந்கூளா 1. மண்‌ வேட்கையரல்‌ மேற்சென்றேனும்‌ எதிர்த்தேனும்‌ போர்‌ செய்யும்‌ அரசன்‌ (தொல்‌. பொ. 682, உரை)

2. சேரன்‌ (பங)

வஊாஞ்ட்சினா௯க்‌ கு௱ளுசசி மன்னவன்‌ – தன்‌ பகைவரைக்‌ தாமப்பண்ண வேண்டி. இன்னது செய்தலாற்றேன்‌ ஆயின்‌ இன்னவாறு ஆகக்‌ கடவேன்‌ என்று சபதஞ்‌ செய்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (ப. வெ. 9)

காட்டச்‌ சக்கரம்‌ ஒத்திரகவி வகை

பட்டே ரு த்ளுா ஒருவகைப்‌ பழைய தமிழெழுத்து

பாட க்கிளு. குல்‌ உயிர்க்துறக்குநம்‌ துணிவுடன்‌ வடக்கு நோக்கியிருந்து பிராயோபவேச விரதத்தை மேற்கொள்ளுதல்‌: புறப்‌ புண்ணாணி வடக்கிருந்‌ தோனே (பு௰கா. 66, 8)

சப௩ர போரை வாய ௨2 உருவத்தை ஒப்பித்தச்‌ கூறும்‌ உவமை (யாழ்‌. ௮௧.)

ஷைனீனா ௯ ௯ன (ஸரி சி யப்‌ ட வண்ணக்கவி பாடுவதில்‌ சமர்த்தன்‌ : வண்ணச்களஞ்சியப்‌ புலவர்‌

வணபாண்ணா க்‌ சூழிய்பட ்‌ வண்ணக்‌ குளிப்பு ண வண்ணச்‌ செய்யுளின்‌ சநத வாய்பாடு

பணானரா ௬௨ . ௫

. . காண்க. அராகம்‌ 2? வருணித்துப்‌ புகழ்கை (தொல்‌. பொ. 452, உரை)

சணாண ௯ கவொத்தாஹஜிசை அராகம்‌ தாமிசை எண்‌ வாரம்‌ என்னும்‌ உறுப்புக்களைச்‌ எமப்பாக கொண்டு வரும்‌ கலிப்பாவகை (தொல்‌. பொ, 2௪52).

ாணானரசா ௬௯ (௬ ஒருவகைப்‌ பாடல்‌ (யாழ்‌. ௮௧.)

வானானசாகம்‌ 7. பாவின்‌ தண்ணம்‌ ஓசை விகற்பம்‌ டமால்‌. பொ. 89719) 6. சந்தப்‌ பாட்டு : வண்ணத்திரட்டு,

இலக்‌இயக்‌ கலைச்சொல்‌ அகரா – 111 ப

பேண னரா ராக யீ ்‌ நிறம்‌ பற்‌.றிக்‌ கூறும்‌ உவமை (தொல்‌. பொ. 2878) னா ௬௯4 ்‌.. மங்களாசரணை மூன்௰னுள்‌ நூலின்‌ முகப்பில்‌ கெய்வம்‌ குரு மு.தலியவர்க்கு வணக்கங்‌ கூறுகை வாழ்த்தும்‌ வணக்கமும்‌ பொருஸியல்‌ புரைத்தலுமென மூவகைப்‌ படும்‌ (௪. போ. பா. மங்க. பக. 1) 2. கழ்ப்படிகை பா்ச்சூ கணா (7 வர கதூளசர்‌ தக பின்‌ ஒரு: வ;ூமி வந்தது கொண்டு முன்‌ வாராததொரு பொருளை அறிய வைக்கும்‌ தந்திரவுத்தி வகை (தொல்‌.

பொ. 666) பந ௯ணி

5. சிறந்த செய்யுள்‌ : வீரராகவன்‌ வரகவி மாலையை (இரு மேவேஙகடாச்சலம்‌. தனியன்‌)

எயாறஸா ம்்நநா வணளுஷகி” பிரபந்தம்‌ தொண்ணூற்மாறனுள்‌ தலைவனது குலப்‌ பிறப்பு மூதலிய பல சிறப்பையும்‌ கீர்த்தியையும்‌ வஞ்சிப்‌ பாவாம்‌ி கூறும்‌ பாடல்‌ வகை

பரஸலாற்மா மனண்சி” போர்க்களத்துச்‌ செல்லும்‌ படையெழுச்சியைக்‌ கூறும்‌ பிர பந்தம்‌ (இலக்‌, வி, 869)

வரவேதாந்திருத்தல்‌ தலைவி தன்னிருப்பிடத்துத்‌ தலைவன்‌ வருகையை எதிர்‌ பார்த்திருத்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துமை (சங்‌. ௮௧.) ரி

௨2 *

கூத்திற்குரிய வெண்டுழைப்‌. பாட்டுள்‌ ஒருவகை

‘ஊாரிஆக்யிம முப்பத்திரண்டடியான்‌ வரும்‌ இசைப்பாட்டு (சிலப்‌. 9, 3 உரை, பல்‌. 68)

3

வருக கேகாணவ பிரபந்ம்‌ தகொண்ணூாற்றாமனுள்‌ மொழி முதலில்‌ வரும்‌ எழுத்துக்களை அகர முதலாம்‌ எழுத்து முறையே அமைதிதுக்‌ கலித்துமறைப்‌ பாட்டாக இயம்றும்‌ பிரபந்த வகை (சது)

3௫9 டஈக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌

மை௬௯௬௯ யஊ௱ணஸ பிரபந்தம்‌ தொண்ணாற்றாறனுள்‌, மொழி முதலில்‌ வரும்‌ எழுத்துக்களை ௮கர முதலான எழுத்து : முைறயில்‌ பாடலின்‌ ‘ சொடக்கவெழுத்தக்களாக அமைத்து இயற்றப்‌ படிம்‌ பிரபந்தவகை (சது.)

ஸருக௯ (யேோோ௱ணனா பாடலடிகளில்‌ முதலெழுத்துக்கள்‌ வருக்கவெழுத்தக்களால்‌ அமையும்‌ மோனை வகை (காரிகை, ஓழிபி. 6, கல்கம்‌,

, மரு ௬௬ சணொெசகானண௯ ப

பாடலடிகளில்‌ ஒரு. வருக்கத்தைச்‌ சேர்ந்த எழுத்துக்கள்‌ வரத்தொடுக்கும்‌ எதுகைத்‌ றது (காரிகை, ஓழிபி. 6, உரை)

வருக்க ணொருதி சூ உயிர்‌ அல்லது ஓரு மெய்யின்‌ வருக்கத்தைச்‌ சேர்ந்த எழுத்து (காரிகை. ஓமிபி. 6, உரை)

மாருக்காரு தியாய வடமொழியில்‌ ஐவகை மெய்வர்க்கங்களில்‌ ஒவ்வொன்றின்‌ இறுதஇியாலுமுள்ள மெய்‌

வபாருணமராய்‌ பொருது சூஸ்‌ பன்னீருயிரும்‌ கஙசஞ் ட ண என்ற மெய்ட்‌ றும்‌ பார்ப்‌ பனச்‌ சாதியும்‌, தகபமய ரஎன்ற ஆறும்‌ மன்னர்‌ சாதி யும்‌, லவ றன என்ற கான்கும்‌ வணிகர்‌ சாதியும்‌, பூள இரண்டும்‌ சூத்திர சாதியுமாகக்‌ கொண்டு உரியவாறு செய்யுண்‌ முதன்‌ மொலஜிப்‌ பொருத்தங்‌ கொள்ளுருைற (வெண்டாப்‌. முதன்‌. 9, 10)

கரு ஹி – புணர்ந்த இணைச்‌ சொற்களில்‌ இரண்டாவதாய்‌ நிற்கு௫ சொல்‌ நிலைவரு மொழிசக ஸியல்பொடு விகார்‌” தியை வது புணாரப்பே (நன்‌. 7571)

வரையொருட்‌ யிரிசஸ்‌ வரைவீடத்துப்‌ பொருள்வயிற்‌ பிரிதலைக்‌ கூறும்‌ அகப்‌ பொருட பகுதி (ருக்பிகா, 7

_ களவுப்‌ புணர்ச்சு: வரையகத்‌ தியைக்கும்‌ வரையா ர. .. ‘பபரறீபர்‌. 6, 21]

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 228

வாரை ௯ூடாகஸ்‌ தலைவியை மணம்புரிந்து கொள்ளுமாறு தோமி தலை

மகனை வற்புறுத்தும்‌ அகத்துறை (இருக்கோ. 180)

வானர வபுடனாய(சஸ்‌ தலைவியின்‌ சுற்றத்தார்‌ தலைமகற்கு அவளை .மணம்‌ புரி விக்கச்‌ சம்மதிக்கும்‌ அகத்துறை (கலித்‌, 707, துறைக்‌

குறிப்பு)

்‌ வரைவுயவி-சல்‌ மண கிகழ்வது பற்றி மகிழ்வுறுதல்‌்‌ அவண்‌ வரைய வரு இன்றமை தோழி தலைவிக்கு வரைவு மலிந்து கூறியது (கலித்‌. 82, துறைக்குறிப்பு)

நால்லா ணா முஹஸ்ண ஒருவனது குடியையும்‌ பதியையும்‌ இயல்புகளையும்‌ புக்கது “அவனது அண்மை பெருகச்‌ சிறப்பித்துக்‌ கூறும்‌ பூறுத்‌ துறை (பு. வெ. 8, 84)

வலஃ்வசை பண்ணாக்‌ வல்லெழுத்து மிக்குப்‌ பயின்று வருஞ்‌ சதம்‌ (தொல்‌, பொ. 528)

வால்வினாவ்‌ ஃ,ச்‌,ட்‌,த்‌,ப்‌,ற என்ற வ த்மாதையனளை அறு மெய்‌ யெழுத்துக்கள்‌ (கன்‌. 88)

வஸ்வீனானவெதுகை

எல்லாவடிகளின்‌ முதற்சீர்க்கண்ணும்‌ வல்லெழுத்து

, ஏதுகையான்‌ ஒன்றிவரும்‌ தொடை

வ்வெழமுக்து காண்க : வல்லினம்‌: வல்லெழுத்சென்ப கசடதபற (தொக . எழுத்‌. 18)

ஹலயியுரி ்‌ 7. வலமாகச்‌ சுமிந்திருப்பது: வலம்புரி யாழினை (வ.

பெரியதி. 9,9,2) தி. சறுவிரலும்‌ பெருவிரலும்‌ நிமிர்ந்து ஈட்டு விரலின்‌ அகம்‌ வளைந்து ஒழிந்த ‘இரண்டு விரலும்‌ நிமிர்ந்து இஹழைஞ்சி நிற்கும்‌ இணையா வீணைக்கை

வான்‌. 7… மெல்லெழுத்து வல்லெழுத்தாதல்‌ (புறநா. 6, உரை) 2, கேர்வழியி௰ பொருள்‌ கொள்ளாது இடர்ப்படுகல்‌

530 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

மிக ஆஸ்‌ 1, அழுத்தி யுச்சரித்தல்‌ 8. மெல்லேழுத்தை வல்லெழுத்தாக்குதல: வலிக்கும்‌ வழி வலித்தலும்‌ (தொல்‌. சொல்‌, 409) வஸிக்க்ல்‌ செய்யுள்‌ விகாரம்‌ ஆறனுள்‌ மெல்லொற்றை வல்லொற்றாக மாற்றுகை (நன்‌. 755) ஙபாணலசக்சியர்‌ கலம்பக வுறுப்பினுள்‌ தலைவன்‌ ஓரு வலைச்சியிடம்‌ காமக்குறிப்புப்படக்‌ கூறும்‌ பகுதி (குமர. பிர. மதுரைக்‌ கலம்‌. (66) வழக்சூ 7. உலக வழக்கு, செய்யுள்‌ வழக்கு என்ற இருவகை வழக்‌ குகள்‌: வழக்கெனப்‌ படுவ துயாந்தோர்‌ மேற்றே (தொல்‌, பொ, 647) 6… இயல்பு வழக்கு, தகுதி வழக்கு என்ற இரு வகை வழக்குகள்‌ (ஈன்‌. 866, மயிலை.)

3. பழக்க வெொழுக்கம்‌: வாய்மையுடையார்‌ வழக்கு (இரிகடு. 92) *. நீதி மன்றத்தில்‌ செய்யும்‌ வழக்கு வாதங்கள்‌ யா நீண்‌

சொற்கள்‌ அல்லது தொடர்கள்‌ இலக்கண நகத்தை ம விலகாது ௮அமைகை (கன்‌. 474) வதிரி ய்யாசஸ்‌ வி நடக்கும்போது கண்ட காட்சியை வருணரீத்துப்‌ பரடும்‌ பாட்டு வழி்றினலை௯ கட்சி இயற்கைப்‌ புணர்ச்சியை யடுத்த இடந்தலைப்‌ பாட்டில்‌ தலைவன்‌ தலைவியைக்‌ காணுங்‌ காட்டு (தொல்‌, பெ, 16, உரை) விநா ட்‌ தூல்‌ மூவகையுள்‌ மூதனூலின்‌ முடிபைப்‌ பெரும்பான்மை

கட்ட சிறுபான்மை மாறுபடும்‌ நூல்‌ (தொல்‌. பொ,

அபஹியுரனீள ஒரு செய்யுளில்‌ மூரண்டொடை. மிகுதியாகப்‌ பயில்வது தாவிகபு ஓலிபி. 6, உரை, பக்‌. 157)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 221

மதிய ஹி ஒருவகைச்‌ சக்தப்பாட்டு: தமிழ்‌ விரகன்‌ வமிமெரமிகள்‌ (தேவா. 149, 12) வழியா ணனா காண்க : அனு மோனை (௫9தொல்‌. சொல்‌. 2098, உரை) மாஹியாணஸசு சலிப்பாவில்‌ வரும்‌ ஓர்‌ உறுப்பு (கலித்‌. 90, உரை) ஷிகா ணக ஓரு செய்யுளில்‌ அடிதோறும்‌ முதன்‌ மூன்று சீர்க்கண்ணும்‌ வரும்‌ எதுகை வகை (காரிகை. ஓழிபி: 6, உரை, பக்‌. 158)

ஈடா (௨ 1, தவறு ன 2. பாவம்‌. வழுவாய்‌ மருங்கற்‌ கழுவாயுமுள்‌ (புறகா. 84) 5. பழிப்புரை : வழுவெனும்‌ பாரேன்‌ (லப்‌. 76, 69) 4. இணை பால்‌ முதலியன தத்தம்‌ இலக்கண நெறி மயங்கி

வருவதாகிய குற்றம்‌ (ஈன்‌. 875)

ஸா றழி ல்‌ சொல்‌ முதலியன இலக்கணத்‌ தவறாக வருகை (கன்‌. 224, மயிலை.)

வாருழவாஸுமஃ்ல

இலக்கண வழுவாயினும்‌ அமைவதாகக்‌ கொள்ளுதல்‌ (தொல்‌, சொல்‌. 83, சேனா.) இலக்கண வழுவாயினும்‌ அமைக என்று கொள்ளுகை (தொல்‌. சொல்‌. 44, சேனா.)

ணாத; _ சுொழ்‌ு மரணார்‌ ௬௯ல்‌ ்‌ நாற்குற்றம்‌ பத்தனுள்‌ பிழையுள்ள சொற்றொடர்களை அமைக்குங்‌ குற்றம்‌ (கன்‌. 18)

வான ரி ப

1, முருகக்‌ கடவுளுக்கு, மகளிர்‌ மன நெகிழ்ந்து வெறியாடு கலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வவ, 9, 437)

2. குறிஞ்சி மகளிர்‌ கூத்துவகை (தொல்‌. பொ, 89, உரை)

9. மூருகக்‌ கடவுளின்‌ தேவி : குறவர்‌ மடமகள்‌.;.வள்ளிீ யொடு (திருமூரு. 704) ர

கிகி டாகடர்‌ ப. கோபாலன்‌

காசாளர்‌ ௯ கூசுது குறிஞ்சி நிலத்து மக்களின்‌ கூத்து வகை (பெரும்பாண்‌,

920) உரை)

வள்ணளா வள்ளைப்‌ பாட்டு : மகளிர்‌ நெற்குற்றும்போது ஒரு தலை வனையப்‌ புகழும்‌ பாடல்‌ (லப்‌. 29)) மனையளகு

வள்ளைக்‌ குறங்கும்‌ வளகாட (வள்ளுவமா. 85) பிரபந்தம்‌ தொண்ணூற்றாறனுள்‌ அறம்‌ பொருள்‌ வீடு – ஆகயெவற்றினும்‌ காமமே இறந்தது என்று தலைவனது பெயரை எதுகையில்மைத்துங்‌ கலி பெண்பாவாற்‌ பாடும்‌ நால்வகை (இலக. வி, 658) வனாயுண றர 31. தலைவியைத்‌ தலைவன்‌ ஆற்றி வற்புறுத்துகை 2 . வன்புறை குறித்தல்‌ (தொல்‌. பொ. 185) 2. தலைவன்‌ பிரிவின்கண்‌ வாயில்கள்‌ தலைவியை ஆற்று வித்தலைக்‌ கூறும்‌ அகத்துறை (இறை. 58) 5. வற்புறுத்திச்‌ சொல்பவன்‌ : வன்புறையாகிய வயம்‌ – தகற்‌ குணர்த்த (பெருங்‌. வத்தவ. 6, 10) பை புணரு பெயர மிகல்‌ தலைவன்‌ ஆற்றுவித்துப்‌ பிரிந்த பின்‌ தணிமையால்‌ தலைவி வரும்துதலைக்‌ கூறும்‌ அகத்துறை : வன்புறை யெதுரழிக்‌ தார்க்குத்‌ தோழி….கூறியது (கலித்‌. 28, துறை.) பகரா கெரொடர்க௯ சூற்நியயாஷா ௯ _ வல்லெழுத்து அடுத்துத்‌ தொடரப்‌ பெற்ற குற்றியலுகரம்‌ (ஈன்‌. 94) ட்ட 2 1. அழகு : செவ்வாணத்து வனப்பு (புறா, 4) “…. இளமை பிறம்‌ (திருமூரு. 72, வேறுரை) 2. பலவுறுப்புக்‌ இரண்ட வழிப்‌ பெறுவதோர்‌ செய்யுளழகு (தொல்‌. பொ. 548) 8. பெருந்தோற்றம்‌ ்‌ என பயக்க. (எலா, 88). வ்னாஸவ்பர பெண ய்‌ 2… இசைவகை 4. பலவுறுப்புத்‌. தஇரண்டவலழிப்‌

பெறுவதோர்‌ செய்யு ளஜகு (கொல்‌, பொட, ௦208)

இலக்கியச்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி

2. 4.

222

அழகு : செவ்வானத்து வனப்பு (புறநா. 4) பெருந்தோற்றம்‌ : வனப்பஞ்சான்‌ (ஏலாதி. 84)

டவ

ணா க்கியொக்‌ கூட்டணனளா நன்கு யாத்த சொற்றொடர்‌ : எழுத்தானே கட்டப்பட்ட வாக்கியக்‌ கட்டளைக்‌ கூறுபாடுகளும்‌ (சிலப்‌. 8, 45, உரை,

பக்‌. 108) போ ்கவேபய்‌ 7. சொல்‌ : பிதுர்‌ வாக்கியம்‌ க… எழுவாய்‌ பயனிலை முதலியவற்றாற்‌ பொருள்‌ … நிரம்பிய சொற்றொடர்‌ _ ்‌ 8. மேற்கோள்‌ : வாக்கியஞ்‌ சொல்லி யாதொடும்‌ வகை யலாவகை செய்யன்மின்‌ (தேவா. 999, 10) ஒத்த சக்க 7. வெற்றியாளர்‌ அணியும்‌ மாலை (பிங்‌.) : இலைபுனை வாகைசூடி (பு.வெ. 8,1, கொளு.) 6. வெற்றி: வாக்கும்‌ வாகையும்‌ வண்மைய மாறிலான்‌ (இரகு. யாகப்‌. 88) 5. பகையரசரைக்‌ கொன்று வாகைப்பூச்‌ குடி வெற்றியா லாரவாரிப்பதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 8,1) 4. நரன்கு வருணக்தாரும்‌ முனிவரும்‌ பிறரும்‌ தத்தங்‌ , கூறுபாடுகளை மிகுதிப்‌ படுத்தலைக்‌ கூறும்‌ .தணை – (தொல்‌, பொ. 74) ச. நல்லொழுக்கம்‌ 6. ஈகை ்‌ 7. மிகுதி 8. பண்பு வாண்௯ வ்‌ ணை 7. போர்‌ கலவி கேள்வி கொடைகளில்‌ ெவன்மோர்‌ ௮ணி டயும்‌ மாலை (பீங்‌,) ட பிரபந்தம்‌ . தொண்ணூற்றாறலவுள்‌, வீரனது

வெற்றியைப்‌ புகழ்ந்து பாடும்‌ உரக்‌ வகை

அர்கா வாய்‌ .

்‌ வெற்றிக்‌ குறியாக, வெள்ளை. . மாலை வீரக்கழல்‌ செங்கச்சு முதலியவற்றை வீரர்‌ அணிதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துமை (ப. வெ. 8,8)

854 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

ணா சுக்யீம வார்த்தை : சறியோர்க்‌ கருளிய வுயர்மொமி வாசகம்‌ (பெருங்‌. வத்தல்‌, 78, 118) 5. சொற்றொடர்‌ : வடமொழி வாசகஞ்‌ செய்த. கட்‌ (சிலப்‌, 7, 58)

்‌. வாய்பாடு

காணடடப்பாராகணரூ

பாசமைக்கண்‌ வீரர்தம்‌ காதன்‌ மகணிரை ரசினைந்து

துயருறும்படிச்‌ செய்கின்ற வாடைக்‌ காற்றின்‌ மிகுதியைக்‌

கூறும்‌ புறத்துமை (பு. வெ, 8, 18) ர

பா௱னீர உ க௯யீ ்‌

1. பகையரசரை வென்ற வேந்தன்‌ தன்‌ வாளினைக்‌ காற்மவை மேல்‌ நிறுத்தி ரீராட்டுதகலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பெபொ. 69, உரை)

“. வீரனது வாள்‌ வென்றியாற்‌ பசிப்பிணி இர்ந்த பேய்ச்‌ சுற்றம்‌ அவண்‌ வாணினை வாழ்த்துதலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 91)

பாகா உடன ரை நிண

தீர்த்த நரீராலே மஞ்சனமாட்டிய அரசவாளின்‌ வீரத்தைக்‌

கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 6, 22)

கயாானசா௱ட்‌ கூளி

பகைவனது அ௮அரணைக்‌ கொள்ள அனைத்து வாளைப்‌

பு௰வீடு விடுவதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 86,28)

பானர்‌ ௯ ெெலீ நூ

வாணிகத்தாற்‌ சிறப்பெய்திய வணிகன்‌, தனது பொருளில்‌

ப மரிலனாய்ப்‌, பிறர்‌ மிடியை நீக்கும்‌ பெருந்தன்மையை

எடுத்துக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 72, ஒழிபு, 8).

ஷா கரி எண

பகைமே௰ படையெடுத்தலை விரும்பி வேக்கன்‌ வாளைப்‌

பு.றவீடு வீடுவதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ, 9, 4)

பாடடி

ர தலைவனையும்‌ தலைவியையும்‌ இடைஙின்று: கூட்டுக்‌

தூது : வருந்தொழிற்‌ கருமை வாயில்‌ கூறிஸம்‌ . (தொல்‌. பொ. 7727)

2. ஐம்பொறி (பிங்‌.)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி அமி

8: ஐம்புலன்‌ (பொரு, சீ.) சீ. வழி: புகழ்குமை படூஉம்‌ வாயில்‌ (புறநா. 198)

வா பயபிஸ ண்ட்‌ தலைவனுக்கு முகங்கொடுச்குமாறு தலைவியைப்‌ பாணன்‌ முதலிய தூதுவர்‌ வேண்டிக்‌ கொள்வதைக்‌ கூறும்‌ அகட பொருட்டுறை (கம்‌.பியகப்‌. 95)

வாயினிற்கூட்டக்‌ பாணன்‌ முதலியோராற்‌ கூடும்‌ தலைவன்‌ தலைவியரின்‌ சேர்க்கை (இலக்‌. வி. 424)

மை௱பபிநீு கூட. ச்சூ கூத்துவகை : வாயி௰்‌ கூத்துஞ்‌ சேறிப்‌ பாடலும்‌ (பெருங்‌. உஞ்சைக்‌, 22, 668)

பாபயபினா ஊராகும்‌ தூது வந்த பாணன்‌ முதலியவர்கீகுக்‌ி தலைவி முகங்‌ கொடுக்க மறுத்தலைக்‌ கூறும்‌ அகத்துறை (தொல்‌. பொ, 2, உரை)

கபா பபினரினண ஸ்‌ அரசனிடத்துத்‌ தன்‌ வரவு கூறுமாறு வாயில்‌ காப்போனுக்‌ குட்‌ புலவன்‌ சொல்வதாகக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 9,

ணஊாபயப்ம்னாரி விச்சு தலைவியிடம்‌ தூது செல்லுமாறு தலைவன்‌ தூதுவரை உடன்படுத்துவதைக்‌ கூறும்‌ அகத்துறை (ஈம்பியகப்‌. 96)

கோரா சூனா செய்யுட்கண மெட்டனுள்‌, நாவின்‌ முதற்ச€ராக அமைக்கத்‌ தகாததும்‌ கேர்‌ கேர்‌ நிரை என்னும்‌ வாய்பாடுடையதுமாகிய கணம்‌ (இலக்‌. வி. 600, உரை)

_ வ௱பபுணந வாழமுக்கா

1. தலைவன்‌ இ வேண்டானாயினும்‌ அவற்கு உறுது மொழிகளைச்‌ சான்றோர்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தால்‌.

ம்‌ – பொ. 90) 2. பிரபந்தம்‌ தொண்ணூற்றாறனுள்‌ ஓன்று வா௱ரி்குஸுகசு

காண்க: சொழ்பின்‌ வருகிலை

556 டாகீடர்‌ ப. கோபாலன்‌

பா௱ரயீ | க

1. சொல்லொழுக்கமும்‌ இசையொழுக்கமுமுடைய இசைப்‌ பாட்டு (லப்‌. 4, 82, அரும்‌.) 8- தலிப்பாவுறுப்புக்ளுளொன்று (தொல்‌. பொ.

40.4)

5. பின்பாட்டு : தோரீய மடந்தை வாரம்‌ பபடலும்‌ (லப்‌, 6, 19)

4. தெெய்வப்‌ பாடல்‌ : வாரமிரண்டும்‌ வரிசையிழ்‌: பாட (சிலப்‌, 8, 196).

பொ௱ர ய்‌ பா (௫ ௬௮ பின்பாட்டுப்‌ பாடுதல்‌ : வாரம்‌ பாடுந்‌ தோரிய மடந்சையும்‌ (லப்‌. 74, 155) வாறய்‌ யா. ஒருபாற்கோடல்‌ அல்லது பட்ச௪பாதழமுறுதல்‌ £. வாரம்‌ பட்டுமித்‌ தீயவு ஈல்லவாம்‌ (சீவக. 988) மாறாதா வந்தது முடிக்க ஒரு பொருண்மைக்கு வேண்டும்‌ இலக்கணம்‌ நிரம்ப வாராததோர்‌ சூத்திரத்தானே அங்ஙனம்‌ வந்த பொருண்‌ மைக்கு வேண்டும்‌ முடிபு கொள்ளும்‌ தக்இிரவுத்தி வகை (தொல்‌. பொ. 606) ல்‌ கூரராறு௱னானா -உ௩(௬ர பேய பிள்ளைத்தமிமில்‌ ஆண்‌ அல்லது பெண்‌ கும்ந்தையைகத்‌ தன்னிடம்‌ வருக என்று தாய்‌ முதவியோர்‌ அழைப்பதைக்‌ கூறும்‌ பருவம்‌ (பிங்‌.); மாற்றரிய முத்தமே, வாரானை (வச்சணக்‌. செய்‌. 8) ்‌ _ போணை ரர ஸ்ர சித்திரகவி வகை (பிங்‌. ) மாற்கு ௲ணரி இன்னார்க்கு இன்ன ௩ன்பை இயைகவென்று முன்னியது விரிக்கும்‌ அலங்கார வகை (தண்டி. 80, தலைப்பு) ்‌ கவாஞ்ச்னியாமை . தலைவனைப்‌ புலவன்‌ வாழ்த்தும்‌ புறத்துறை (புறகா. 4, துறைக்கு ப்பு 2. !

வாழு ஞா ], ஆக

இளச்சிய-சலைச்செர்ல்‌ அகராதி ச்ச்சீ

5. இுதி : அவளுயிரறை மாய்த்தானை வாழ்த்தேவலி (திவ.

ப இயற. பெரியதிரு. வர்‌. 40)

2. நூலின்‌ தொடக்கத்துக்‌ கூறப்படும்‌ மங்களாசரணை மூன்றனும்‌ சடவுளை வாழ்தீதுகை 2 வாழ்த்து வணக்கம்‌ வருபொருளிவற்றினொன்று ஏற்புடைத்‌ தாகி (தண்டி. £7; தொல்‌. பொ. ச்சீ, உரை)

ஈயாஹி

7. *வாழ்க” என்னும்‌ பொருளில்‌ வரும்‌ வியங்கோட்‌ செல்‌ (ஈன்‌. 889); தடமலர்அதாள்‌ வாமி செருவாள. ௦4, 6) ௨. ஓர்‌ அசைச்சொல்‌ (சூடா. 70, 16)

வானா ௫சுஸலவு எதிர்த்து வந்த அரசனது பொருபடையிடத்து எதிரூன்றும்‌ வேந்தன்‌ தன்‌ அரசவாளை முன்னதாக விடுத்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு. வெ. 4, 7)

வி

பிக்ம்யாக்‌ ஜினா யதாடிக்சு ஸ்‌ உத்தி முப்பத்திரண்டனுள்‌ விளங்குதற்‌ பொருட்டுப்‌ பல தஇறப்பட்டாற்‌ பொருளை முடித்துக்‌ காட்டும்‌ உத்தி வகை (நன்‌. பொது. 8) கணி ஆஜ்பா ரணட_ பிறைக்கவி வகை (20 ஆ குரி ௯ ஞ்‌யாய்‌ 7. வேறுபாடு ்‌. 2. ஓர்‌ இலக்கண்‌ விதி ஒருகால்‌ வந்து ஒருகால்‌ வாராமை 2 . அவ்வழி ‘இஜ : முன்னராயின்‌’ இயல்பும்‌. படிகலும்‌ – விக.ற்பமுமர்கும்‌ ன்‌. 1718)” விகற்ப. துல்‌ ௫ 7. ஓர்‌ இலக்கண விதி ஒருகால்‌ வந்து ஓருகால வாரா ்‌. திருத்தல்‌ : களி குறிது, கிளிக்குறிது; தினை குறித; இதனைக்‌ குறிது என விகற்பிக்கன (ஈன்‌. 176 விருகி) 2. பகுத்தறிதல்‌ 29. வேறுபடுத்தல்‌ : : ஓரு பொருளை விகற்பித்குறியும்‌ துணையான்‌ அகதியுமாறில்லை (இறை. 25, பச்‌. 1102)

௮2 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

ீகாரய்‌ மானார்‌ க்சி நிலைமொழி வருமொழிகளின்‌ முதலிடை கடைகனில்‌ வரும்‌ தோன்றல்‌ இரிதல்‌ கெடுதல்களாடிய சந்தி வேறுபாடு (ஈன்‌ 154)

ஊீ௯௩ர ல்‌ 1. புணர்ச்சியில்‌ வரும்‌ தோன்றல்‌, தஇறிகல்‌, கெடுதல்‌ ஆகிய விகாரங்கள்‌ (ஈன்‌.) ப ௨. வேறுபாடு: விலங்கிய விகாரப்பாட்டின்‌ (கம்பா, கட.றாவு. கடவுள்பா.)

3. மனக்கலக்கம்‌

சீ. காம விகாரம்‌ (யாழ்‌. ௮௧.)

2. காமம்‌, குரோதம்‌, உலோபம்‌, மோகம்‌, .. மதம்‌, மாறம்சரியம்‌, இடும்பு, அசூயை என எண்வகைப்பட்ட துர்க்குணாம்‌

விக்ர எேவாண௰ ்‌ உவமானத்தின்‌ வேறுபாடே உபமேயமென்று சொல்லும்‌ உவமையணிவகை (கண்டி. 0, 72)

சுனி ரி யாய்‌ மீவறுபடுக்கப்படுவ தாகிய செயப்படுபொருள்‌ (பி.வி. 12)

வசூ . பகுபதுவுறுப்பினுள்‌ இறுதி நிலையான வுறுப்பு (ஈன்‌. 1989)

ஊிசுரர சுய பிராசமூன்ள கான்கடிச்‌ செய்யுள்‌ வகை

விசேட

3. . காறிய சித்திக்கு வேண்டுவனவாகிய குணம்‌, தொழில்‌

டல முதலியன குறைவுபடுதல்‌ காரணமாக ஐரு பொருளை

மேம்பாடு தோன்‌ றக்‌ கூறும்‌ அணிவகை (சண்டி. 22)

5. பதவுரையைச்‌ சிறப்பாகவன் றி வேண்டுவன தந்துரைக்‌ கும்‌ உரைவகை : வீனாவிடை. விசேடம்‌. (ஈன்‌. 21).

5. சிறப்பு : மெய்பெறு விசீசடம்‌ வியந்தள னிருப்ப

(பெருங்‌. மகத. 2, 102)

6 ச யடி பட யி ்‌ அடையடுத்தது 1 நீலகுண விசேட மொடு

பல விசே ்‌ கான்‌ (மீவதா.. சூ. 104) டி

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி இர

ர்ச்‌ க௬வியாஸங்க௯ா நய

. காண்க: காரணவாராய்ச்சி : காரணம்‌ குறைவின்‌ றி ம9ருக்தும்‌ காரியம்‌ பிறவாமையைச்‌ சொல்லும்‌ அணி (அணியி. 25)

விட்ட.

படித்து நிறுத்திய பாட்டின்‌ இறுதியடி : விட்டடியும்‌ தொட்டடியும்‌ அவனுக்குத்‌ எகிப்து ண்ட்‌. உட நூணரறு முன்னிகழ்த்திய பேச்சு, செயல்‌ முதவியவற்றில நிறுத்தி வைத்த இடம்‌ கட்டவா ௯௬்௯ச்‌ சொல்‌ விட்ட விலக்கணையாக வரும்‌ சொல்‌ (யாழ்‌. ௮௧.) அிட்டனிஸயக்‌கணனாா , இலக்கணை மூன்றனுள்‌ சொல்லப்பட்ட வாசகத்தின்‌ பொருளை இயைபின்மையா ற்கைவிட்டு, அவ்வாசகத் திற்கு வேறு பொருள்‌ கொள்ளுமாறு நிற்பது (இலக்‌. ௮௧.) ஈன்‌. 299, விருத்‌.) அட்டக்‌ 7. அசையுள்‌ எழுத்து மூதலியன பிரிந்திசைக்கை (தொல்‌. பெ. 477, உரை, பச்‌. பிச0ி 2. பாட்டில்‌ வருந்‌ தனிச்சொல்‌ : (காரிகை, செய்‌. 10) உரை) விட்டாள்‌ அசை முதவியன பிரிந்திசைத்தல : விட்டுசைத்து வந்த குற்றெழுத்து சேரசையாம்‌ (காரிகை. ஓழிபி. 2, பக்‌. 1298, உரை) சிட்டு வீடாசு வாக்குச்‌ கோ விட்டும்‌ விடாத விலக்கணையாக வருஞ்சொல்‌ (யாழ்‌. ௮௧. 2 விட்டும்‌ விடாசு.விரு்&கக௯னா ணா இலக்கணை மூன்றனுள்‌, ஒரு வாசகத்திலே ஒரு பாகத்தின்‌ பொருளை விட்டு மற்றைப்‌ பாகத்தின்‌ பொருள்‌ இயைபு பெற நிற்கும்‌ இலக்கணை (வேதா. சூ 149) (இலக்‌. அகப) ஊிடாகச்வாக௬்௯௪ கெஸ்‌ விடாத விலக்கணையாக வரும்‌ சொல்‌ (யாம்‌. ௮௧.) . விடா௯ ணில ஆகணை இலக்கணை மூன்றனுள்‌, வாசகத்தின்‌ பொருட்கும்‌ இயை புற நிற்கும்‌ இலக்கணை (வேதா, சூ. 1820; இலக்‌, ௮௪.2

க்க டாகிடர்‌ ப. கோபாலன்‌

வித்தார கண 7. கவி கான்கனுள்‌ விரிவாகப்‌ பாடும்‌ ட்‌ தப்‌ (பீக்‌) 8. வித்தாரகவி பாடுவோன்‌

அ்த்க௲ாரஸ்‌ கவி நான்கனுள்‌ விரிவாகப்‌ பாடும்‌ பமட்ட்‌ (பிகு, 2 வ்த்க்க ௯ணி செய்யுளிலக்கணம்‌ முதலியன கற்றுக்‌ கவி பாடுவோன்‌ வித்ய வி ஜீ ்‌. இறப்பு விதி (ஈன்‌. 165, சங்கரஈமச்‌. ) ிக௲்ஸஸை யாய த , த்‌ செய்யுளின்‌ முதலும்‌ இடையும்‌ கடையும்‌ ‘பொருள்‌ கொள்ளுமுறை (இறை. 56, உரை) விதிக்‌ சூத்திரம்‌ இன்னதற்கு இதுவாம்‌ என்று முன்னில்லா ததை மொழியுஞ்‌’ சூத்திரம்‌ (யாப்‌.வி. பாயி, பக்‌. 771) பி தியி பிர யபபா கூஸ்‌ சூத்திரங்களை உரீய இடங்களில்‌ உபயோகிக்கை யாழ்‌, ௮௧.) த ணிக்கு 1. விதித்தலும்‌ விலக்கலும்‌ 2… விதிக்கு விலக்கைக்‌ கூறும்‌ சூத்திரம்‌. விஷாடக்‌ கூடஞ்சூா ல்‌ நகை விளைக்கும்‌ ஒருவகைக்‌. னன்‌ (சிலப்‌. 5, 12, உரை) யாரி ௬ ரேவா . தொன்றுதொட்டு வரும்‌ அ லமானத்தள்‌. உவமேயயக்கி உவமேயத்தை உவமானமாரக்கச்‌.. சொல்லும்‌ . அணிவதை (தண்டி. 89) விபயா௯ (யாகம்‌ பிரி துள்ள சூத்திரம்‌ மூதலியவற்றை ஒன்‌ யாகக்‌ “கூட்டுகை! யோக விபாகம்‌ விபாச யோக மென்று. . மூஹறைமைகள்‌ அதிர்து கொள்ள மாட்டாமையின்‌ அவ்வாறு.- குழலினர்‌ (௪2. மரபுகண்‌,. 14) விடா வானா 1. பிரசித்தமான காரணமின்றியே காரியம்‌. பிறக்க காகச்‌ சொல்லும்‌ அணிவகை (தண்டி. 59) ஈட. பார்வதி (கூர்முபு, இருக்கலியாண, 52)

இலக்கியக்‌ கலைசீசொல்‌ அகராதி 24.

வல்‌ யாட்‌ பிர னிணிய்யா யாரவாஸ்‌ ஒரு உருவமும்‌ ௮கன்‌ பிரதி பிம்பமும்‌ போல வெண்தலை பட்டிருந்தும்‌ ஒன்றாயிருக்கும்‌ தன்மை (அணியி.16, பக்‌. 189) சனியடாாவீபா க பாய 7, குறிப்புப்‌ பொருள்‌ (ஈன்‌. 89, விருச்‌. ) 2… குத்தலான வார்த்தை வியாபக னீ 1, ஏவல (சூடா.) ௨ வினை முற்று வகை : முன்னிலை வியங்கோள்‌ வினை யெஞ்சு களவி (தொல்‌. சொல்‌. 824) யார சணா ஸ்‌ 7, மெய்யெழுத்து : மெய்கள்‌ விளம்பு மலலொடு வியஞ சனமாம்‌ (பி, வி, 4) 2. குறிப்பிம்‌ பொருளுணர்த்தும்‌ சொல்லினது ஆற்றல்‌ 28. அடையாளம்‌ (சங்‌. ௮௧.) ாயியாஞ்டிசனாா விரக்தி குறிப்பாற்‌ பொருளுணர்த்தும்‌ சொல்லின்‌ ஆற்றல (பி.வி. 560, உரை) வயாதிர கய்‌ 7. வேறுபாடு: ௪. எதிர்மறை; பி. வேற்றுமையணி (தண்டி. 27, பக. 88) க யாநிணல பபுர௬ுவா௯ம்‌ அ௮வயவியை உ ர௬ுவகஞு செய்தும்‌ அவயவங்களும்‌ இலவற்றைச்‌ செய்யாது எக்கா வரும்‌ அ௮ணிவகை (தண்டி, 85, 0) ஸி பப ட்டர்‌ ம்‌. அதிசயம்‌ ? வியப்புஞ்‌ சாலபுஞ்‌ செம்மை சான்றோச (மதுரைக்‌. 264) – 2. ஐரு பயனைக்‌ கருதி அதற்கு மாறாகிய முயற்சி செய்வ தாகக்‌ கூறும்‌ அணி (அணியி, 40) 2. மேம்பாடு: சால்பும்‌ வியப்பு மியலபுங்‌ குன்றின்‌ (கு.திஞ்டுப்‌. 15) – ஒயிியயாடார2 3 ப 1, மாட்டேற்று (பி. வி. 82); 2. சாட்டு (யாழ்‌. ௮௪௮) 9. தந்திரம்‌ (யாழ்‌. ௮௧.)) 4. வியாஜயம்‌ இ. க௮36

தத்த: .பாக்ட்ரீ ப. கோபாலன்‌. பிாயானரினல மருட்பா சிிவண்பரவஉயும்‌ அூரியவடியும்‌ ஓஒவவாது வரும்‌” மருட்பா வகை (இலக்‌. வி. 7249, உரை) கபி யாரா னர்‌ யாசூதி முச்சீரடி வஞ்சப்பா (தொல. பெபொ. 9850, உரை) வியாச நிந்ணது ர 1. தநிக்திப்பது போலப்‌ புகழ்வதான அணி (யாழ்‌. ௮௧.) 2. வஞ்சப்‌ பழிப்பு (௮ணியி. 51) கரியா கூஸ்‌ ரூபகம்‌ பத்தனுள்‌ காமமும்‌ ஆகனும்‌ நீக்கத்‌ தலைவனது வீரச்செயலைக்‌ கூறும்‌ ஒரங்கமூடைய நாடக வகை (சிலப்‌. பக்‌. 84, இம்க்குறிப்பு) னிரணியால 17. வடவெழுத்து விரவி வரும்‌ சொல்‌ 2 இடையே வட வெழுத்‌ தெய்தில்‌ விரவியல்‌ (வீரசோ. அலங்‌. 40) 2. சங்கேணம்‌ ப வரவத்தினானா ்‌ உயர்திணைக்கும்‌ அஃறிணைக்கும்‌ பொதுவாக சொல்லின்‌ இணை (யாழ்‌. ௮௧.) விரவும்‌ மெய்யர்‌

பொதுப்‌ பெயர்‌ : வீரவுப்‌ பெயரின்‌ விரிந்து நின்றும்‌ (ஈன்‌, 2௦௦)

கபிர்‌ (௫7 “மீ. ஓரடியுள்‌ இரண்டெழுத்துக்‌ குறைந்து சீரொத்து வரும்‌ செய்யுள்‌ (யாப்‌.வி. பக்‌. கீ £. பிரபஞ்ச ரூபமான பரப்பிரமம்‌ : அண்டமாய்‌

விளங்கிய விராட்டுமாம்‌ புருடன்‌ (பாகவத. 1 -மாயிர்‌ வமி, 28)

வருஞ்‌

விராயாயஹ்‌ _ ்‌. காண்க : தூக்கு; 82 யதி. விராவாவஙீச ரர்‌ காண்க : சங்கேரணம்‌ (வீரசோ. அலங்‌. 984, உரை); கலவை .யணி (தண்டி. 87) 6. கலப்பு அளிப்‌ 7. பரத்தல்‌ ; ்‌ விள்னுக வீசும்பு (சீவக, 949)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி தி4சி

2… மலர்தல்‌ : மணத்துடன்‌ விரீந்த கைதை (கல்லா. 4) 2. தொக வேற்றுமையுருபு முதலியன வெளிப்பட விரிதல்‌ 4. முற்றுதல்‌ ணர்த்ச்ஸ்‌

“ம. செய்யுள்‌ விகாரம்‌ ஓன்பகனுள்‌, சொல்லிடையே எழுத்துத்‌ தோன்றுவது (ஈன்‌. 7௧5)

நூல்‌ யாப்பு நான்கனுள்‌, .மான்னூலிற்‌ ஹஜொகுத்துக்‌ கூ. றப்பட்டதனை விளங்குமாறு விரீத்துக்‌ கூறுவது (தொல்‌. பொ. 858)

சிரி ரண

ஓருவகை இசைப்பா (சிலப்‌. 6, 585, உரை) ரிய ௬ பா ௯ம்‌

காண்க : மூுற்றுருவகம்‌ (தண்டி. 25) விரிய வாய ப்‌

பொதுத்‌ தன்மை விரிந்து கிற்றலுடைய உவமை (தண்டி.30)

அிர௬ுச்சக குனித்து கலிச்துைறப்‌ பாவகை (சீவக. 1, உரை) விருத்தகந்லி . . செய்யுட்‌ கதியிற்‌ பெரும்பாலும்‌ பயின்றுவரும்‌ வசனம்‌ (இலக்‌. ௮௧.) ருத்த கண்னு காண்க? வித்தார கவி (இிவா.) கவி கான்கனுள்‌ விரிவாகப்‌ பாடும்‌ பிரபந்தம்‌ (பிங்‌.) வருக்கு நடை வேற்றிசைப்பா (திவா. ) விருத்தம்‌ . ட ்‌ 1, பாவினம்‌ மூன்‌. மனுள்‌ ஒன்று (யாப்‌. வி. 56) 2. ஓழுக்கம்‌ : விருத்தமா தவரை கோக்கி முறுவலன்‌ விளம்ப வற்றான்‌ (கம்பரா. கங்கை 241) 2. ஒரு சிற்ப நூல்‌. வருக்சூ விவ க்கூனசாய்‌ பிரபந்தம்‌ தகொண்ணூாற்றாறனுள்‌ அரசனது வில, வாள்‌. வேல்‌, செங்கோல்‌, யானை, குதிரை, நாடு, களர்‌, இகாடை இவ்‌ 9வான்பதனையும்‌ பப்பத்து விருததத்தால்‌ ஒன்பது வகையுறப்‌ புகழ்க்து பாடும்‌ பிரபந்தம்‌ (௪.து.) விருச்சு சந்தி. ்‌ ர ட பப்ப அத அகர ஆகாரங்களில்‌ ஒன்றனமூன்‌ ஏகார ஐகாரங்களில்‌ ஓன்று வந்தால்‌ ஐகாரமாகவும்‌ ஓகார ஒளகாரங்களில்‌ ஓன்று வந்தால்‌ ஒஓளகாரமாகவும்‌ மாறும்‌ வடமொழிச்‌ சந்தி

[* ௪! டாக்டர்‌ ப. கோபாலன்‌ ரு சா .. 1. புதுமை: விருந்துபுவயர (பறரிபா. 6, 40) 2. தூலுக்குரிய எண்வகை வனப்புக்களுள்‌ ஓன்று (தொல்‌. பொ, 557 ) 5. அதிதி முதலியோர்க்கு உணவளனளித்துபசரிக்கை : “யாது ்‌ செய்வேன்‌ மகால்‌ விருந்து (குறள்‌. 72711) எரடுடாக௯ எ. ரருணாக௯ூம்‌ ._ ஓரு பொருட்குக்‌ கூடாத தன்மைகள்‌ பலவுங்‌ கூட்டிச்‌ செய்யும்‌ உருவசம்‌ (தண்டி. 85,845) விரை செஸ்‌ .. விறரைவைக்‌ சூறிக்கும்‌ அடுக்குச்‌ சொல்‌ : விரைசொல்‌ லடுக்கே மூன்று வரம்பாகும்‌ (சொல்‌. சொல்‌, கீ52்‌) வ்ரே ரசச்‌ சியவைய. மூன்னர்ச்‌ சிலேடிக்கப்பட்ட பொருள்களுள்‌ ஓன்று பின்னர்‌ வரும்‌ பொருள்களோடு விோதுப்பத்‌ தொடுக்கப்படும்‌ சிலேடை. (தண்டி. 75, 6) எ்டீர ரா சுப னை! சொல்லாலாவது பொருளாலாவது மாறுபட்டுத்‌ தன்மை கதோன்ற உரைக்கும்‌ அணி (தண்டி. 60) கியரா சர பை ல உவமான உவமேயங்கள்‌ தம்முள்‌ விரோத: குண வாகச்‌ சொல்லும்‌ உவமை வகை (தண்டி. 97, 4) விலக்கை காண்க : 1. மூவ்னவிலக்கு (தண்டி. ௪49) 2. பிரசித்தமான விலக்கை ஓரு வீசேஷ அபிப்பிராயத்‌ தோடு சொல்லுவதாகிய ௮ணி (அணிய, 98) ண்‌ க்கியர்‌ கூட சூ ஒருவகைக்‌ கூதீது (தொல்‌, பொ. 7, உரை) ்‌ வீல்க்கியர்‌ சூத்திரம்‌ பொது வகையான்‌ விதிக்கப்பட்டகனை அவ்வகையரகா பட ன குறிக்கும்‌ சூத்திரம்‌. (யாப்‌. வி. பாயி, 7, பச்‌, வீ ௯௬்௭ஞுரு ௯ ௨ உருவகிக்கப்பட்ட பொருளினிடத்து அத்தன்மையில்லை

யென்‌.ற விலக்கோடு கூடிவரும்‌ உருவக வண்‌ (தண்டி. 26, உரை)

முடையன்‌

்‌. ஊிஹணக்சூமானய உபமேயத்திற்கு உயர்வு தோன்ற உபமானத்தஇலே ஒபபுமைக்கு விலக்காயுள்ள ல தன்மைகள்‌ புலப்படக கூறும்‌ ௮ணிவகை (தண்டி. சம) உரை) _

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 289

விவ க்சூருூஙப்பு

நாடகவுறுப்புவகை (அபி. சிர.)

அிஸங்ீ௯ஸ்‌ ட ரத்‌ – காண்க : பிரசயம்‌. சுவரிதத்தையநதத அநுதாததங்களைச சேர்த்துக்‌ கூறும்போது உள்ள ஸ்வரம்‌ (பி. வ, 80, உரை)

விலங்கு உயிர்மெய்யெழுத்துக்களில்‌ இ, ஈ, ௨, ஊ, முதலிய உயிர்‌ சளைக்‌’ குறிக்கும்‌ அடையாளமாக மேலுங்‌ கீழுமுள்ள வளைவு (தொல்‌. எழுத்‌. 77, உரை)

விரு வியாதூர பாய்தல்‌ ்‌ நூலழகு பத்தனுள்‌ சீரிய பொருளை யுணர்த்தலாகய அழகு (ஈன்‌. 78) பினா க௬ளுநீனை 1. அரசனது கோலோடு விளக்கும்‌ ஒன்று பட்டோங்கு வதைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌. பொ. 90) . எ. வலமாகத்‌ திரியா நிற்கும்‌ விளக்கு அரசனது வெற்றி யைக்‌ காட்டுவதாகக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. ௮,712) வினா ச்சர்‌ கீரையசையில்‌ மூடியும்‌ இயற்சீர்‌ (யாப்‌. வி.) ிருயாட்‌ ௫ விற்போன்ற இசைக்‌ கருவியை யொலிக்கச்‌ செய்து கலை கழுவிப்‌ பாடும்‌ பாட்டு அிர்டடிட்எு ்‌ ட த ௫ விற்பூட்டுப்‌ பொருள்‌ : விற்பூட்டுப்‌ பொருள்கோாள்‌ காண்க: பூட்டுவிற்‌ பொருள்கோள்‌ வீற்வணட்‌்டுட்‌ பொருளாக னி பூட்டுவிற்‌ பொருள்கோள்‌ னீ ருஸ்ட்ூகூர னா ஊரி பகை அல்லது அதன்‌ துணையின்‌ மேற்‌ செலுத்தும்‌ பராக்‌ இரமத்தைக்‌ கூறும்‌ ௮ணிவகை (அணியி. 56) விரு 7, உள்ளாக்குறிப்புப்‌ புயத்து வெளிப்பட ஆடுபஃஈள்‌ (தொல்‌. பொ. 934) 5. பாண்‌ சாதிப்பெண்‌ (பிங்‌) 8. பதினாறு வயதுப்‌ பெண்‌ (யாழ்‌, ௮௧.) றியா ழ்‌ நநாய் டான ட அரசன்பா,ம்‌ ப௱ிசில பெதறுற ஒரு விறலி பரிசில்‌ பெற்‌ , விரும்பும்‌. விறவியை அவன்பால ஆற்றுப்‌ படுத் தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.9வ. ௪, பாடாண்‌. 419

546 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

விஜவினரு காது ர ர தூர்தீதனாயத்‌ திரிந்த ஒருவன்‌ தான்‌ கழமிந்ததற்‌ இரங்கிப்‌ பின்‌ ஓர்‌ தலைவனையடுத்துப்‌ பரிசில்‌ பெற்றுக்‌ தன்‌ மனைவிபால்‌ ஓரு விறலியைக்‌ தூது அனுப்புவதாகக்‌ கூறும்‌ பிரபந்தம்‌

விஸா

அறியான்‌ வினா, ஐய வினா, அ௮றிவொப்புக்‌ காண்டல்‌ வினா, அவனறிவுதான்‌ காண்டல்‌ வினா, .மெய்யவற்குக்‌ காட்டல்‌ வினா என ஐவகையாகவும்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 18, இளம்‌.); அறியான்‌ வினா, ஐய வினா, அறிபொருள்‌ வினா என மூவகையாகவும்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 78, சேனா.); அறி வினா, அறியான்‌ வினா, ஐயவிலா, கொளல்‌ வினா, கொடை வினா, ஏவல்‌ வினா என அ௮றுவகையாவும்‌ (ஈன்‌. 992, உரை) இலக்கண நூல்களிற்‌ கூறப்படும்‌ கேள்விகள்‌.

ணரா சூநடிஸ்டர ்‌ வினாவுடன்‌ குறிப்பு முற்றுப்‌ பொருளதாய்‌ வருஞ்‌ சொல்‌: எவன, யாது

விளாஈக௲னவிணர வினா வடிவமான உத்தரம்‌ (நன்‌. 886)

பிசா ஹ்‌ வெயொயபா வினாெவெழு சொல. 81)

விளா பறசகுஞ்கெஸ்‌ ்‌ வினா வெழுத்தை மூதலிற்‌ பெற்று வந்துள்ள சொல்‌. (தக்க யாகப்‌. 582, உரை) ன்னா சைத வினாவைப்‌ பொருளியைபில்லா தபடி வழங்குகை (தொல்‌ மசால்‌. 74, சேனா.) வினா௱வாருபாலையதி வினா வழுவை ஆமென்‌ மசால்‌. 4, சேனா.) விணாவபுக்திரய்‌

ஒரு பபொாருளைக்‌ காட்டும்‌ ஓரு மமாமியினைப்‌ பிரித்து ஒருவனுடைய பல்வேறு வகை வினாவில்கும்‌ விடையாகு

ர அ்குக சொல்லணி வகை (மாமனலங்‌. 2980) (டங்‌.

வினா (வெர்‌ வினா கை

ஒருவனது வினாவுக்கு எதிர்வினா ரூபமாகக்‌ கூறும்‌ உத்‌ 7 (தொல்‌. சொல்‌. 14, இனம்‌.) ய அதாம்‌

தீதி னடியாகப்‌ பிறந்த பெயர்ச்சொல்‌ (நேமி

௮ அமைத்துக்‌ கொள்வது “(தொல்‌,

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 847

வினா வெரு ௭௯ சூ சொல்வின்‌ முதலில்‌ அல்லது இறுதியில்‌ . வந்து வினாப்‌ பொருளைத்‌ தரும்‌ எழுதி (கன்‌. 68] அினனா 7. தொழில : ம ரக்திழங்கா வினை (புறநா. 10) 2, நல்வினை தீவினை என இருவலைப்பட்ட பூருவ கருமம்‌: இருள்‌ சோ இருவினையும்‌ சேரா (குறள்‌. 2 3. வினைச்‌ சொல்‌ (தொல்‌. சொல்‌. 104) 7, மேம்‌ கொண்ட செயல்‌ : வினை வகை வெ்னைணழ னெச்சம்‌ (ஞெ ள்‌. 974)

வ்‌.௮னக சூரிய்பபு ்‌ குறிட்புவினை (ஈன்‌. 8821, உரை)

ீஃடணா ஆசூரடிய்எபு முற்று ( குறிப்பு வினை முற்றாய்‌ வருவது (புறகா. 68, உரை) அிளனைச்‌ செல்்ிவனி தொடர்ந்து வரும்‌ வினையெச்சங்களில்‌ எண்ணிடைச்‌ சால்‌ தொக்கு வருவது (ஈன்‌. 482, டக ணை செய்யபி௨ஸ்‌. ஓரு வினை. உடனிகழ்கின்‌ ற பிறிதொரு வினைக்கு இடமா வது (பி.வி. 16)

ிணனாச்‌ சொல்‌ முபாருளின்‌ புடை பெயர்ச்சியைத்‌ தெரிவிக்குஞ்‌ சொல்‌ (நன்‌. 289) னவ்னணணாத்‌ தீரிசெலஃ 7, துறிர்த வினைச்சொல்‌ (சீவக. 822, உரை) 2. வழக்கிலின்றி அரிதிற்‌ பொருளுணர்தற்குரிய வினைச்‌ சொல்‌ (நன்‌. 278)

.வீணனா த்‌ தசெரனகை காலங்‌ கரக்ச பெயரெச்சத்‌ இண்டர்‌ (நன்‌. 864)

்ணனாய்‌ பபுரூ தி பகுபதத்தில்‌ வினைச்சொல்லாகிய பகுதி: (ஈன்‌. 19,

சங்கர.)

வ்ணனணனைய்பெேெயயர்‌ 1. தொழிற்‌ பெயர்‌ : செயலென்னும்‌ வினைப்பெயர்‌

(நெடுமல்‌. 4724, உரை]

248 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌ 2. செய்‌ தொழிலினால்‌ ஒருவனுக்கு வரும்‌ பெயர்‌ : நிலப்‌ பெயர்‌ குடிப்பெயர்‌ குழுவின்‌ பெயரே வினைப்‌ பெயர்‌ : (ஜொல்‌. சொல்‌, 7685) காண்க : வினையாலணையும்‌ பெயர்‌ விஸா ஈ று முன்‌ சொன்ன தொழிலொமிய இணி வேஹொன்று என்பதைக்‌ காட்டுவதாகிய பொருண்மை: வினைமாற்‌ றசை நிலை (தொல்‌. சொல்‌. 864) வின ளா மார்ரு*சசோொல்‌ வினை மாறுவதைச்‌ தெரிவிக்கும்‌ “மற்று” முதலிய இடைச்‌ சொல்‌ விணனாழுமந்்‌ ரு முற்று விகுதி கொண்ட வினைச்சொல்‌ (௩ன்‌, 8998, மயிலை.) விளையப௱ ஸு ணாயடுப்்‌ பொயயபர்‌ ்‌. வினைமூறறுப்‌ பெயர்த்தன்மைப்பட்டு வருவது (ஈன்‌. 86) விளைபிணடச்‌ கெொ௱ல்‌ வினைத்தன்மை பற்று வரும்‌ இடைச்சொல்‌ வகை : (ஈன்‌. – த69, மயிலை.) . ண்ணனைபயபியாஞ்சகசெ௱ உலக வழக்கிலுள்ள வினைச்சொல்‌ (ஈன்‌. 289, மயிலை.) விளளாயடரிச்‌ சகெ௱ல்‌ வினைக்கு அடையாய்‌ வரும்‌ சொல்‌ விளணாவருடு

வினைச்‌ சொல்லின்‌ உறுப்பான இடைநிலை .விகுதி முதலியன (நன்‌. 420, உரை)

விணனாயபு வாய்‌

தொழில்பற்றி வரும்‌ ஒப்புமை (தொல்‌, பொ. 276, உரை) வீனனா வயோச்சு களூருரிவ்யு

காண்க : குறிப்பு வினையெச்சம்‌ (ஈன்‌. 442, உரை) ண்்ண்வலவெச்சுக்‌

வினையைக்‌ கொண்டு முடியும்‌ குறைவினை (ஈன்‌. 842) வினையெச்ச வனனாக்கூரறுிங்பு (தஞ்ரூு ப

குறிப்பு வினை மூற்று வினையெச்சப்‌ பொருளகதாய்‌ வருவது

(புறகா. 442, உரை)

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகரா இ 24.0

னவ்ணனாவயெேோளுுசக னி ்‌ எஞ்சி நி.ற்பதாகய அலங்கார வகை (யாழ்‌. ௮௧.) வினனாவயெளு௯ு கினாணி காண்க : வினையெச்சம்‌ (தொல்‌. எழுத்‌. 2042 விணனாவயிற்‌ பிரிக்‌ – தலைவன்‌ தலைவியை நீங்கி வேக்கனாணையாலம்‌ பகைமே ற பிரியும்‌ பிரிவைக்‌ கூறும்‌ அகத்துறை (முல்லைப்‌. உரையவ தாரிகை.) வ்ணனாவழிச்‌ மீசறஸ்‌: காண்க : வினைவயிற்‌ பிரிதல்‌ விய்னா௱ா க்கீ ்‌ ஒரு மூக்யெப்‌ பொருள்‌ பிறிதொரு முக்கியப்‌ பொருளோடு பொருக்தாதாயின்‌ முக்கியத்‌ தன்மையைப்‌ பெறாதெனக்‌ கூறும்‌ அணிவகை (மாறனலங்‌. 8868, பக்‌. 855) – வனாக கூதக்குா அரசர்‌ முன்பு நடிக்கும்‌ வெற்றிக்‌ கொண்டாட்டக்‌ கூத்து (சிலப்‌. 3, 18, உரை, பக. 92)

வீ

– கவிறுயமணணஸ்‌ வீரனைப்‌ புகழ்க்து பாடும்‌ பாடல வகை 2. வெற்றி மாலை (யாழ்‌. ௮௧.)

அிரணவொெட்சி யா லை தொண்ணூற்றாறு பிரபக்தங்களுள்‌ , மெவட்சிமாலை சூடிப்‌ பகைவர்‌ கிரை கவர்ந்த வீரனின்‌ வெற்றித்‌ திறத்தைத்‌ தசாங்கத்தோடு புகழும்‌ நூல்‌ (௪து.)

வெ

அிவுளுணிரிகி

காண்க : அன்மொழித்‌ தொகை

ஐந்தொகை மொழிமேற்‌ பிற தொக்குவருந்‌ தொகை : இவட்சி

போர்த்‌ தொடக்கமாக வெட்டுப்பூ வணிந்து பகைவர்‌

டன்‌ கவர்தலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல்‌, பொ. அவட்சி௯ கரந்தை

பகைவர்‌ கவர்ந்து கொண்ட ஆகிரையை மீட்பதைக்‌ கூ ஐ.

புறத்துறை (தொல்‌. பொ, 57, உரை)

5250 டாக்டர்‌ ப, கோபாலன்‌

சேபொட்சி யயாறு பேய பகைமுனையீடத்து நிரை கவரப்‌ ‘போகுங்கால்‌ உண்டாம்‌ ஆரவாரத்தைக்‌ கூறும்‌ புமத்துை (பு.ெவே. 1, 9) இேமைய்‌்ரடோ ப்‌ யா (1௯ல்‌ _ ஒரு புலவன்‌. தன்னைப்‌ பழித்துக்‌ கூறிய சொற்களாவன்றிப்‌ பிவாரறு அவனைப்‌ பழித்துப்‌ பாடுதல அவண்‌ ௯ ்‌ காண்க : வெண்கலிப்பா. வெண்டளை. பெற்று வரும்‌ கலிப்பா வகை அவாகள்‌ ௯ விய்பயா வெண்டளை பெபம்று வரும்‌ கலிப்பா வகை வனை க்ணி காண்க : வெண்பா : கால்வகைப்‌ பாக்களுள்‌ ஓன்று 2. பொருளாமமற்ற கவி வணிகர்‌ காண்க : வெண்பா வுரிச்சீர்‌ (இலக்‌. வி. 718) இெசபாசாகி ர்‌ செவொன்ட ணனா வெண்பா வுரிச்சாயமுன்‌ கேர வற்து ஓன்றுந்‌ தளைவகை (காரிகை, உறுப்‌. 10) டாணா சிந்த்‌ ர இரண்டடிகள்‌ தம்முள்‌ அளவொத்துவருஞ்‌ கக்கல்‌ வகை (வீரசோ, யாப்‌, -14) வக டடணனா . பஇவண்பாவுக்குரிய தளை (யாப்‌. வி. 62, உரை) அண்ணி ட௨டஈஹழ்ஸக ஒட – மூன்றடியாய்‌ வேற்றுத்தளை விரவி ஈற்றடி. முச்சீரான்‌ இறுவதாகவேனும்‌ சிந்தியல்‌ ஓரு பொருண்‌ மேல்‌ மூன்றடுக்கி வருவதாகவேனுமுள்ள வெண்பாவின்‌ இனம்‌ (யாப்‌. வி. 66, உணரு செமை (ரர னா நர 1. மூன்றடி மூதல்‌ ஏழடியிறாக அடிகளைப்‌ பெற்றுச்‌ சர்‌

குறைந்தும்‌ ஸிக்கும்‌ வருதலைய/டைய வெண்பாவின்‌ வகை (காறிகை.)

2: ஆடற்குரிய பாட்டு (பு. வெ. 124, வென்றிப்‌. 78); (யாப்‌. வி. பக்‌. 587).

இலக்கியக்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி அதி 1

அவரை ௫ணநச செந்துனருப்‌ பாட்‌ (௫ கலி வரி சிற்றிசை பேரிசை: சிற்.றிசைச்‌ சற்ரிசை என்ற பகுதிகளையுடை இன்னிசைப்‌ பாட்டு வகை (யாம்‌. வி, பக்‌. 586)

அண்னா ௫ுணரும்‌ யாட்‌ வரி குரவை மண்டிலம்‌ சேதம்‌ முதலாகிய. பகுதிகளை உடைய கூத்திற்குரிய பாட்டு வகை (யாப்‌. வி. பகீ. 588)

வபண்‌ (டுணரா ஊம௱ர்‌௬்சும்‌ ஓன்பது மேற்புறத்திற்கும்‌ பதினோராடலுக்கும்‌ உரிய பாட்டு வகை (யாப்‌.வி. பக. 522) கியா உய நால்வகைப்‌ பாக்களுள்‌ ஒன்று (தொல்‌, பொ, 277) _ இஙாணாகாமய்‌்‌ மாளா” மட யாகம்‌ குணவீர பண்டி தரால்‌ வெண்பாவினால்‌ இய றப்பட்ட பாட்டியல்‌ நூல்‌ _ இெணெகராடாஈன விர௬ுஞ்சய்‌ .. வெணிவிருத்தம்‌ _ மிவனினயா௱ வரிச்சிர்‌ நர்‌ கேர்‌ கேர்‌; நிரை கேர்‌ கேர்‌; நேர்‌ நிரை நேர்‌. நிரை நிரை மீதா என, வெண்பாவுக்குரியவாய்‌ வரும்‌ கேரீற்று மூவசைச்‌ சர்‌ (யாப்‌. வி. 74, 01) வன்புணர்ச்சி யாண முக்‌ நாறு (509) வெண்பாக்‌ கொண்ட டரப்ந்த வகை வணி கூவம்‌ வியி ரேகம்‌; வேறுறுமையணி (கண்டி. 47, பல்‌. 88) அமைக வங்க ரு வ்‌ காண்க : வியதிழேகம்‌ வார கடா(ர மின ௭ பகைவர்‌ அம்பு தன்‌ மார்பைப்‌ பிளக்கவும்‌ பூமியில்‌ விழாமல்‌ நின்ற வீரனது கிலையைக்‌ கூறும்‌ புறததுமை (பு.வெ. 2, 24, பிகார்‌, ) வலீ ளா ய வெண்பாவுக்குரிய அடி (யாப்‌. வி. 85, உரை) சண னா னரிறழி ண்‌ துயர்‌இரச்‌ சுச்கிரன்‌ மழை பெய்வித்தலை: புகழ்ச்‌. கூறும்‌ பு௰த்துறை (பு வெ: 9, 16)

252 டாகிடர்‌ ப, கோபாலன்‌

அணனளிரனரிய்‌ யாடல்‌ பழைய நூல்களில்‌ வெள்ளி என்ற புலவரால்‌ புதியவாகப்‌ பாடிச்‌ செருகப்பட்ட பாடல்‌ இவாளீரணனா 1 வெண்பா : வெள்ளையுட்‌. பி௰களை விராவா (யாப்‌. 28) செவபளீரணளா& ௬௯௮ காரண்க? வெண்கவி!?: வெண்கவி?; 1. நமாலவகைப்‌ பாககளுள்‌ ஒன்று 4. பொருளாழமற்றகவி 9. புன்‌ மொழிகளாற்‌ கவி பாடுவோன்‌ (வெண்பாப்‌. செய்‌, 48) 4, பிறரைக்‌ சொொடங்கச்‌ செய்து சவி பாடுவோன்‌ 45. பிறா தொடங்கப்படும்‌ துதிக்கவி பேவளாணளாச்‌ ௬ரி௯௯ய்‌ வெண்டனளையில்‌ வரும்‌ கலிப்பாவின்‌ இறுதியுறுப்பு வகை (கலித்‌. 749, உரை) அெவபளா்ணனா ருக்கும்‌ ப காண்க : வெளி விருத்தம்‌ : மூன்றடியாலேனும்‌ நான்கடி, யாலேனும்‌ முற்றுப்‌ பெற்ற அடிதோறும்‌ இறுதியில்‌ ஒரு சொல்லையே தனிச்‌ சொல்லாகக்‌ கொண்டு வெண்பாவுக்கு இனமாய வரும்‌ பாவகை (காரிகை. செய்‌. 7, உரை) செவபளாளொதக்காழினக காண்க : வெண்டாழிசை (காரிகை. செய்‌. 7, உரை) விபைலளாேளோரணக 1. வெண்பாவுக்குறிய ஓசை (கலித்‌. 52, உரை). 2. பெருக்குரல (தஇருவாலவா. 527, 26, கீழ்க்கு ஜிப்ப) மைளரி வெண்பா (இலக்‌, ௮௧.) செணவளரிங் யா ணட ப 1. பல்பொருள்‌ குறிக்குஞ்‌ சொல்லை ஒரு பொருட்‌ நியமிக்கும்‌ பொருட்டு ஏற்றதோர்‌ அடை. கொடுத்துக்‌ _ கூறும்‌ அணிவகை (புறகா. 72, உரை) 2… தெளிவானது (ஈன்‌. 869) 9. மேற்பார்வையில்‌ தோன்றுவது 4. பகிரங்கம்‌ அகணி ஞ்டான உ. மி அறத்தொடு கிழ்றல்‌ (களவியற்‌. 1422)

இலக்கியச்‌ கலைச்சொல்‌ அகராதி 5:௪௮

இவசாரிய்யானர? னமாக 2ம்‌ கு.றிப்பானன்றித்‌ தெளிவாக அறியப்படும்‌ உவமம்‌ (இலக்‌. வி. 6580, உரை)

வெளரி விரு ஐய்‌ மூன்றடியாலேனும்‌ நான்கடியாலேனும்‌ முற்றுப்‌ பெற்று அடிதோறும்‌ இறுதியில்‌ ஒரு சொல்லையே தனிச்‌ சொல்‌: லாகக்‌ கொண்டு வெண்பாவுக்கு இனமாய்‌ வரும்‌ பாவகை (கா௱ரீகை. செய. 2, உரை)

வர்ற ௬௯ யு சுரி பிரபந்தம்‌ தொண்ணூற்றாறனுள்‌ பகைவர்‌ கவர்ந்த நிரையைக்‌ கரக்தை மாலை சூடிய வீரன்‌ மீட்டல்‌ பற்றிய இலக்கியம்‌ (௪.து.)

வெரட்நரொெனாக்‌ ஜொ க்கல்‌

்‌ நூற்குற்றம்‌ பத்தனுள்‌, பயனில்‌ சொற்றொடர்‌ படக

கூறுவது (நன்‌. பொது. 18)

அிசறஙுஅ்றுா மிட …. அவதுதியணி வகை (யாழ்‌, ௮௯.) ெவரியயா ட்‌. (7 7, பவேலனாடல்‌ (பு.வெ, 1, 8, தலைப்பு) ௨. களியாட்டம்‌ ? வெறியாட்டுக காளாய்‌ (தாயு. கற்புறு. 8)

அவரி விலகசூ தலைவிக்குக்‌ சாமத்தாலுண்டான கநரயை வேறு காரணத்‌

தாலுண்டானதாகக்‌ கொண்டு, அநீகோயைத்‌ தணிக்க வேண்டிச்‌ செய்யும்‌ வெறியாட்டைதக்‌ தடுத்து ற மலைக்‌ கூறும்‌ – அகத்துறை (மாறனலங்‌. 107, உதா. பக்‌. 20.4) அஇவருூக் ஜின காண்க: வெறுத்திசைப்பு : யாப்பினுள்‌ ஓசைக்‌ குழ்‌ம: வகை (யாப்‌. வி. பக்‌. 408] பேவாலாரி* கூத்து மாற்றானொடுக்கமும்‌ மன்னனுயர்ச்சியுங்‌ காட்டுங்‌ கூத்து (சிலப்‌. 5, 79) உரை)

வே

வேட்௬௯முந்தூறாக்குஸ்‌ ்‌ – , தலைவி தன்‌ விருப்பத்தைத்‌ தலைவன்‌ முன்‌ கூறும்‌ புற்த

தமை (பு.வெ. 212, 12)

உக: டாக்டர்‌ ப, கோபால

புபைனிள உ_ப்படாஈ (௫:

பொருள்‌ . கிரம்புவதற்குரியதாய்த்‌ தொக்கு நிற்குஞ்‌

சொற்றொடர்‌ : நின்ற வில்லி: வீரபத்திர தேதவர்க்கு

எதிரே சிபாருத௰்கு கின்ற வில்லியென்பது .வேண்டப்பாடு.

(தக்கயாகப்‌. 204, உரை) ்‌

வனி உய்‌

1. இன்றியமையாது வேண்டத்தக்கதன்று என்பது குறிக்‌ கும்‌ வியங்கோள்வினை : ஓதாம லொருகாளு மிருக்க வேண்டாம்‌

2. இன்றியமையாததன்று என்ற பொருளில்‌ ஐம்பால்‌ மூவிடத்திற்கும்‌ உரியதாய்‌ வரும்‌ எதிர்கால வினை மற்று

5. உறவின்மை மூதலியவ.ற்றைக்‌ குறித்து ஐம்பால்‌. மூவிடத்திற்கும்‌ உரியதாய்‌ வரும்‌ எதிர்கால வினை முற்று

4. அவசியமின்மை என்பதைக்‌ குறிக்கும்‌ வினை

வாளா ௫்‌ 1. இன்றியமையாதது வேண்டத்தக்கது என்பது குறிக்‌ ்‌ கும்‌ வியங்கோள்‌ வினை : வேகந்தனிீயாகி வையமிசைப்‌ படக்‌ காத்தல்‌ வேண்டும்‌ (சிவக. 201)

2. இன்றியமையாதது என்ற பொருளில்‌ ஐம்பால்‌ மூவிடத்‌ இற்கும்‌ உரியதாய்‌ வரும்‌ எதிர்கால “ரத்தம்‌ எனக்குப்‌ புத்தகம்‌ வேண்டும்‌

3, உறவு முதலியவற்றைக்‌ குறித்து ஐம்பால்‌ மூவிடத்‌ இற்கும்‌ உரியதாய வரும்‌ எதாகால வினைமுற்று .

.. அவன்‌ உனக்கு என்ன வேண்டும்‌?

1. (அவளியம்‌’ என்பதைக்‌ குறிக்கும்‌ வினை

2 திப்ப :.

1. வேந்தனது தன்மை (நன்‌….409, மயிலை.)

ஃ… அரசர்முன்‌ ஆடும்‌ கூத்து வகை: வேத்தியல்‌. பொதுவிய, மலன விருதிறத்துக டதம்ர்‌ (சிலப்‌. 14, 748, உரை)

ப வத்ஜியன்‌ 1 வியூ ம௰ மன்னனது மேம்பாட்டினை வீரர்‌ சொல்லு, கலைக்‌ கூறும்‌ புறத்தை (பு.வெ. &, 18)

ளான நிணஸ

1. , அரசன்‌ யாகஞ்‌ செய்த பெருமையைப்‌ புகழ்ந்து கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 9, 75)

இல.ச்யெக்‌- கலைச்சொல்‌ அகறாதி ‘ , ..

2. தலைவன்‌ சேதாவினை காட்காலையிற்‌ கொடுக்குங்‌ கொடைச்‌ சிறப்பினைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (தொல, பொ. 90)

(3ஊனா௱ஈசரிள உமா நீ தரியபஸ்பு ஆணைவறழி நிற்றல்‌, அழிந்தோரை கிறுத்தல, கைக்‌ கடனாற்றல்‌, கசிவகத்துண்மை, தக்கல்‌ போற்றல்‌, ஓவா முயற்சி, பன்னிஹை தருதல்‌, ஒற்றுமை கோடல்‌, விருந்து பு.றக்தருதல்‌, இருக்திய வொழுக்கம்‌ என்ற ரக மதல பத்துவகைத்‌ தன்மைகள்‌ பவனா னீ வண வேளாண்‌ செய்தற்குரிய கடமைகளை கிறைவேற்றலைக்‌ கூறும்‌ புறத்துறை (பு.வெ. 8, ட வற்றிஸசம்‌ டாரா சருக்கம்‌ அலலது இலம்பகத்தின்‌ முடிவில வழ்ரடறன்‌ இசை பெற்று வரும்‌ பா (திவா.) 3 வாறிரு நினல இஹவம்யமண்யயாக கய்‌ க,ச்‌,த்‌,ப்‌ வொழிந்த பதினான்கு ஒற்றுக்களும்‌ தம்முடன்‌ பி.௰ மெய்கள்‌ வந்து மயங்குகை (ஈன்‌. 170, உரை) ்ஜ்நூப்பயொருளி வைபம்டர சிறப்புப்‌ பொருளைச்‌ சாதிப்பதற்குப்‌ பொதுப்‌ பொருளை யும்‌, பொதுப்‌ பொருளைச்‌ சாதிப்பதற்குச்‌ ச.றப்புப்‌ பொருளையும்‌ அயைத்துக்‌ கூறும்‌ அணி (தண்டி. 46) (2 யாஞ்ராநா ணாய 7. ஓரு பொருளின்‌ வேறுபாடு கரட்டறகுரிய தன்மை. கி. செயப்படு பொருண்‌ முதலாரயினவாகப்‌ பெயர்ப்‌ பொருளை வேறுபடுத்துவது (தொல்‌. சொல்‌. 88) 9. வேற்றுமை யுருபு (ஈன்‌.*420) ச. வேற்றுமைப்‌ புணர்ச்சி (ஈன்‌. 151) த. எவர்றுமபையணி (சண்டி. 29) 6. வித்தியாசம்‌ 2 வேற்றுமையின்‌ றிக்‌ கலக்‌ இரகம்‌ | கட்டக்‌ கால்‌ (சாலு, 75) 2. விரோதம்‌ : காமம்‌ புகர்பட வேற்றுமை கொண்டு பொருள்வயிற்‌ போகுவாய்‌,. (கலித்‌. 12) 8. ஓப்புமையின்மை வற்று யமக ஜதொரனண௯ வேற்றுமை யுருபு தொக்குவருந் தொடர்‌ (ஈன்‌. 9808)

506 டசக்டர்‌ ப. சோபாலன்‌

மை ஞ்ரூ ணய யப யம்‌ ப மேவேறுபடுத்திப்‌ பார்க்கும்‌ முஹை: ஓற்றுமை நஈயத்தி ஜனொன்றெனத்‌ தோன்றினும்‌ வேற்றுமை ஈயத்தின்‌ வேறே யடலுயிா (ஈன்‌. 254)

15 அஞ்ரநூணால௰ நீண்‌ மிபாருளணி வகை மாட்‌ ப்‌. வி. பக்‌. 5611)

ீகைம்நநா ண்‌ உனர ச்சி வேற்றுமை யுருபுகள்‌ இடையில விரிஈ்துஈ்‌ தொக்கும்‌ வரச்‌ சொற்கள்‌ புணர்வது (நன்‌. 756, உரை)

பீணஹஞ்முணயல உட ௯ ஒரு வேற்.றுமையுருபு வனகறாரு வேற்றுமைப்‌ பொருளில்‌!

வருகை [$வாழ் ரர ணஉ௰ படா ரர்‌”

காண்க : வியதுிரேகம்‌, வேற்றுமையணி- (கண்டி. 47, பக. 68)

82 கரு ரூந ணயயபு (டு இரண்டு முதல்‌ ஏழு ள்னைவிலுதான்ள ஆறு வேற்றுமை களை யுணர்த்தும்‌ உருபுச்‌ சொல (ஈன்‌.) ேணேங்நூரண மெரி வேற்றுமை யுருபு விரிந்து நிற்கும்‌ தொடர்‌ வற்ற ஸி வெண்௫ணறு முன்பின்‌ சல அடிகள்‌ ஓரோசையாயும்‌ பின்பிற்‌ ரில அடிகள்‌

மறஷயோரோசையாயும்‌ வரும்‌ வெண்டுமை வகை (காரிகை, செய்‌. £, உரை, பக்‌. 79)

கட பப ர “ம. பிறிது 8. காவியம்‌ முதலியவற்றில்‌ செய்யுள்‌ வேறுபாட்டினைச்‌ குறிப்பதற்கு இடும்‌ தலைப்புச்‌ சொல்‌ லை ளப ஆ (ரப்பர்‌ பெருந்‌

செறிவு, தெளிவு முதலிய பத்துக்‌ குணங்களும்‌ அமையப்‌ பாடும்‌ முறை (கண்டி. 7/4) பாசு னரி

புகழ்க்‌ து பாடும்‌ பாட்டு

“3

ஐ. ஜு. ௦0௯73௩ 025 6௦. ௦0 111 ஸு 891680 ரீ்‌0ா19/-ரிப௨ 8௩

01ம81019. 112 றபார8ப60 4 5 60008110ஈ ௦5119 110௬ 16 £. 5, 6. 6ே1!/606 01 &ா(£ 800 5012006, ே௱ட்க106’ [16 10015 ம.&., 0£ரா8£ 1 1க௱ர॥! 7௦ 10௦ பாபா! ௦7 118085 8ஈ0 0042160 8. 80., 060168 11௦0௯ &௱௱கஉ௱£121 பாஙள(5., 116 ௦18160 115 11861 80 0௦0௦010121 0601868 1100 16 வே!௦பர1 பொங்கு 8011 1௦% 10161௦ ுஊ11௦ 121 8 15 16 1115 06180 10 061 11௨. 0., 06086 [ஈ கர! 1௦ 1/6 ௨11001 போரஙவ/ரு பாசோ 116 0ப12௦6 ௦7 டா. 7₹. ரோசாளாபார்ரு, £ரோறடாரர்ப5

1012985831 ௦7 1க௱॥!! 88588௦.

(16 101160 1ஈ 116 80ப081100 082131 0 கப்‌! 1480 ப 56016121121 5613106 1 பகர, 1974. 4௨/01/1060 85 7051-0001018] 88568101 “11015 3116112110 1ஈ5111ப16 071 78௱॥। 51ப0165, 84 148088 8001௦ 15 146 157 661501 1௦ 0031186 (6 78௱॥॥ சொங்கி 11ப56ப௱, ரர்கார்வேபா 8ம்‌ 180160

1 16 02020184 01 1151 ,&551818ா௫ 14ப5யா போகா ௦ 1016100 5814106 ₹2௱ு6. 116 ௩85 001 (6 பம்‌11081101 07 16௨ 00045 80 18/2௫ 39968160

ர்‌

880815 10 45 ரோ6014.

… இிதவுர்ற0 (1/0 கர 568016181181 5815106, 1௨15 51108 01-03-1985 1ஈ 1௨ 0௦11201286 8040081107 $61ப106 85 1601பா6 1ஈ. 7க௱ர்‌! 8ஈ021 78581 1ஈ 000 – இ 0011898 70 142ஈ, பர்ப௱2061-642 126 0௦01௦810௭௨ 01517101. 116 15 21 87558ா1 ௦002090 1ஈ ௦5% 0௦0081 8568௦0 ௫௦ 89௮119 ௦ 706 – 8ப0% 05 7பட்‌ பேட்ப௩&ட ப151081* 04 60வங0ப 808 6800டட்‌.