வைரமும் கூழாங்கல்லும் !

ஞானம் பெற வேண்டும் என்ற விருப்பத்தில் ஒரு பெண் துறவி இந்தியாவுக்கு வந்தாள் . ஒரு பெருந் துறவியைக் கண்டு அவருடைய ஆசிரமத்திலேயே அவரி டம் மாணவியாக இருந்து வந்தாள் . அந்தத் துறவியிடம் அவள் விரும்பிய ஞானம் பூரணமாகக் கிடைக்கவில்லை என்று எண்ணினாள்.

ஆகவே அங்கிருந்து புறப்பட்டுப் பல இடங்களிலும் அலைந்து . இமயமலைச்சாரலில் ஒரு பெரிய மகான் இருப் பதாக

கேள்விப்பட்டு , அங்குச் சென்று சில காலம் அவருடைய ஆசிரமத்திலேயே தங்கினார் .

ஒரு சமயம் , பக்கத்து ஊர்களைப் பார்க்க மகான் புறப்பட்டபோது , சீடர்கள் பலருடன் அம்மையாரும் உடன் சென்றார் .

அப்போது நடைபாதையில் மாணிக்கக் கல் ஒன்று கேட் பாரற்றுக் கிடப்பதை மகான் பார்த்தார் . அவருக்கு அதன் மீது ஆசையோ . எடுக்கவேண்டும் என்ற எண்ணமோ சிறி தும் இல்லை . ஆனாலும் தனக்குப் பின்னால் வரும் துறவி களில் யாரேனும் பார்த்தால் ஆசையினால் சபலம் அடை வரோ என்று எண்ணி , உடனே அதை மண்ணைப் போட்டு மூடி விட்டுச் சென்றார் .

உடன் சென்ற பெண் துறவி இதைப் பார்த்து விட்டார் . மண்ணை விலக்கி , அந்த மாணிக்கக் கல்லின் மேல் து வென்று காரி உமிழ்ந்துவிட்டுத் திருப்பிப் பாராமல் , ஆசிரமத்துக்கும் செல்லாமல் , தன் நாட்டுக்கே புறப்பட்டுச் சென்றுவிட்டார் .

அவர்கள் நாட்டில் பெண் துறவி திரும்பி வந்ததற்கு அனைவரும் காரணம் கேட்டபோது , அவள் சொன்னான் “ உண்மையான துறவி உலகில் எலருமே இல்லை . இந்தியா வில் இமயமலைச்சாரலில் உள்ள மகானால் கூட கூழாங் கல்லையும் , மாணிக்கக் கல்லையும் ஒன்றாக மதிக்க முடிய வில்லை . அவர் அதன்மேல் மயங்கி மண்ணிட்டு மூடினார் . இரண்டையும் ஒன்றாகக் காணும் உண்மைத் துறவியிடம் தான் மெய்ஞஞானமும் கிடைக்கும் . அது எப்போது ? ன்று ஏங்கினாள்

நீங்கள் அறிந்த ஆன்மீக கருத்துகளை கீழே பதிவிடவும்

 

Please complete the required fields.
Please select your image(s) to upload.

By Velu

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *